LEVOVANOX

Ulotka: informacja dla użytkownika

LEVOVANOX 250 mg Otwarte kapsułki twarde

Wankomycyna
Dokładnie przeczytaj niniejszą ulotkę zanim zażyjesz ten lek, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę. Może się okazać konieczność ponownego jej przeczytania.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być niebezpieczne.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek niepożądane działania, w tym również nie wymienione w tej ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Zobacz punkt 4.

Zawartość niniejszej ulotki:

1. Co to jest LEVOVANOX i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem LEVOVANOX
3. Jak stosować LEVOVANOX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać LEVOVANOX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest LEVOVANOX i do czego służy

LEVOVANOX to antybiotyk należący do grupy antybiotyków zwanych „glikopeptydami”.
Wankomycyna działa eliminując niektóre bakterie powodujące infekcje. Wankomycyna jest stosowana u dorosłych
i u nastolatków od 12. roku życia w leczeniu zakażeń błony śluzowej jelita cienkiego i grubego
z uszkodzeniem błony śluzowej (zapalenie okrężnicy pseudobłoniastego) wywołane przez bakterię Clostridium difficile.

2. Co powinien wiedzieć przed zażyciem LEVOVANOX

Nie przyjmuj LEVOVANOX:

• jeśli jest uczulony na wancomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem LEVOVANOX.
Jeśli cierpisz na chorobę zapalną przewodu pokarmowego (istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych,
zwłaszcza jeśli masz również chorobę nerek).
Kapsułki zawierające wancomycynę nie są odpowiednie dla dzieci poniżej 12. roku życia ani dla nastolatków, którzy nie są
w stanie połknąć kapsułki. Inne postacie tego leku mogą być bardziej odpowiednie dla dzieci; zapytaj
lekarza lub farmaceuty.
U niektórych pacjentów z procesami zapalnymi w błonie śluzowej jelita (w tym u osób cierpiących na stan zapalny
okrężnicy zwany pseudomembranous colitis spowodowany przez Clostridium difficile) wchłanianie może być znaczące,
co wiąże się z ryzykiem wystąpienia takich samych działań niepożądanych, jakie pojawiają się podczas
podawania leku drogą dożylną. Dlatego należy dokładnie monitorować stężenia leku we krwi.
To ryzyko wzrasta u osób starszych lub u tych, którzy cierpią na chorobę nerek (niewydolność nerek), ponieważ u tych osób całkowita (klirens) ogólnoustrojowy i nerkowy wancomycyny jest obniżony.
Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek i powyżej 60. roku życia powinni poddawać się okresowym badaniom funkcji słuchu i stężenia leku we krwi (stężenia wancomycyny we krwi mogą być oznaczane metodą Rammelkampa z modyfikacją, przy użyciu Streptococcus C 203 jako wskaźnika).
Pacjenci z ryzykiem zaburzeń nerek lub otrzymujący terapię współistniejącą z aminoglikozydami (antybiotyki) powinni poddawać się okresowym badaniom funkcji nerek.
Inne leki i LEVOVANOX
Powiadom lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, ostatnio przyjmowałeś lub możesz przyjmować inne leki.
Należy odpowiednio monitorować ewentualne podawanie wancomycyny w połączeniu lub sekwencyjnie z innymi antybiotykami potencjalnie toksycznymi dla nerek (niefrotoksycznymi), takimi jak:

• aminoglikozydy;
• cefalorydina;
• paramomycyna;
• polimykina B;
• kolistyna.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli jesteś w ciąży, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, albo jeśli karmisz piersią, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zażyciem tego leku.
U kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz u niemowląt bezpieczeństwo stosowania wancomycyny nie zostało potwierdzone; dlatego lek należy podawać tylko w przypadkach absolutnej konieczności, gdy według oceny lekarza potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko.
Kierowanie pojazdami i użytkowanie maszyn
Nie wiadomo, czy LEVOVANOX wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i użytkowania maszyn.

3. Jak stosować LEVOVANOX

Stosuj ten lek zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty. W przypadku wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
Dorośli i nastolatkowie (od 12. roku życia)
Zalecana dawka to 125 mg co 6 godzin. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu wyższej dawki do 500 mg co 6 godzin. Maksymalna dobową dawkę nie powinna przekraczać 2 g.
Jeśli wcześniej występowały u Ciebie inne przypadki (infekcja błony śluzowej), może być potrzebna inna dawka i inny czas trwania terapii.
Sposób podania
Do użytku wewnętrznego.
Kapsułki należy połykać całkowicie z wodą.
Standardowy czas trwania terapii to 10 dni, ale może się różnić w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie u każdego pacjenta.
Jeśli zażyjesz więcej LEVOVANOX niż należy
W przypadku przypadkowego zażycia zbyt dużej dawki LEVOVANOX, natychmiast powiadom lekarza lub udać się do najbliższego szpitala.
Lekarz zaleci Ci leczenie wspomagające oraz utrzymanie procesu polegającego na przepływie wody i innych substancji przez nerki, zwanego „filtracją kłębuszkową”.
Jeśli zapomnisz zażyć LEVOVANOX
Nie podawaj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą kapsułkę.
Jeśli przerwiesz leczenie LEVOVANOX
W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.
Wankomycyna może powodować reakcje alergiczne, choć ciężkie reakcje alergiczne (szok anafilaktyczny) są rzadkie. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpi nagle świsty podczas oddychania, trudności w oddychaniu, zaczerwienienie górnej części ciała, wysypka lub świąd.
Wchłanianie wankomycyny z przewodu pokarmowego jest pomijalne. Dlatego działania niepożądane po zażyciu kapsułek są mało prawdopodobne.
Jednakże, jeśli masz chorobę zapalną przewodu pokarmowego, szczególnie jeśli masz również chorobę nerek, mogą wystąpić działania niepożądane podobne do tych, które pojawiają się, gdy wankomycynę podaje się w formie wlewu. Dlatego poniżej wymieniono działania niepożądane i ich częstość występowania zgłaszane przy podawaniu wankomycyny w formie wlewu.
Częste działania niepożądane (może dotyczyć do 1 osoby na 10):

• Obniżenie ciśnienia krwi
• Utrata oddechu, świsty (ostry dźwięk spowodowany zablokowaniem przepływu powietrza w drogach oddechowych)
• Wysypka i stan zapalny błony śluzowej jamy ustnej, świąd, swędząca wysypka, pokrzywka
• Problemy nerkowe, które można wykryć głównie w badaniach krwi
• Zaczerwienienie górnej części ciała i twarzy, stan zapalny żyły

Niecześć działania niepożądane (może dotyczyć do 1 osoby na 100):

• Tymczasowa lub trwała utrata słuchu

Rzadkie działania niepożądane (może dotyczyć do 1 osoby na 1000):

• Obniżenie liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi (komórek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie)
• Zwiększenie liczby niektórych białych krwinek we krwi
• Utrata równowagi, dzwonienie w uszach, zawroty głowy
• Zapalenie naczyń krwionośnych
• Nudności (uczucie wstrętu)
• Zapalenie nerek i niewydolność nerek
• Ból w klatce piersiowej i mięśniach pleców
• Gorączka, dreszcze

Bardzo rzadkie działania niepożądane (może dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

• Nagłe wystąpienie ciężkiej reakcji alergicznej skóry z powstawaniem pęcherzy lub łuszyciem się skóry. Może to wiązać się z wysoką gorączką i bólem stawów
• Zatrzymanie krążenia
• Zapalenie jelita powodujące ból brzucha i biegunkę, która może zawierać krew

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Wymioty, biegunka
• Zaburzenia świadomości, zawroty głowy, utrata energii, obrzęk, zatrzymanie płynów, zmniejszenie ilości moczu
• Wysypka z obrzękiem lub bólem za uszami, w szyi, pachwinie, pod brodą i w pachach (powiększone węzły chłonne), nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i krwi
• Wysypka z pęcherzami i gorączką.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma w ulotce, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Możesz również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Jak przechowywać LEVOVANOX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu jako „Wydane do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Nie przechowuj powyżej 30 °C.
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to w ochronie środowiska.

6. Skład opakowania i inne informacje

Co zawiera LEVOVANOX
LEVOVANOX 250 mg twarde kapsułki
Każda kapsułka zawiera:

• Substancję czynną: wancomycyny chlorowodorek mg 256 odpowiadające wancomycynie mg 250;
• Inny składnik: polietylenoglikol 6000.

Opis wyglądu LEVOVANOX i zawartości opakowania
Twarde kapsułki 250 mg.
Opakowanie zawiera 4 kapsułki.
Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu
Genetic S.p.A., Via G. Della Monica n. 26, 84083 Castel San Giorgio (SA)
Producent
Genetic S.p.A., Contrada Canfora - 84084 Fisciano (SA)
Niniejszy ulotnik został zaktualizowany w dniu
Inne źródła informacji
Porady/informacje medyczne
Antybiotyki są stosowane do leczenia infekcji bakteryjnych. Są nieskuteczne wobec infekcji wirusowych.
Jeśli lekarz przepisał antybiotyk, to dokładnie dlatego, że jest on wskazany w przypadku obecnej choroby.
Pomimo stosowania antybiotyków niektóre bakterie mogą przeżyć lub się rozmnażać. Zjawisko to nazywane jest opornością: niektóre leczenia antybiotykami tracą skuteczność.
Nadużywanie antybiotyków zwiększa oporność. Może również sprzyjać temu, że bakterie stają się oporne, co może opóźnić leczenie lub zmniejszyć skuteczność antybiotyków, jeśli nie przestrzega się odpowiedniego:

• dawkowania
• harmonogramu
• czasu trwania leczenia

W związku z tym, aby zachować skuteczność tego leku:
1 – Stosuj antybiotyki tylko na receptę lekarza.
2 – Ścisłe przestrzegaj instrukcji.
3 – Nie stosuj ponownie antybiotyku bez recepty lekarza, nawet jeśli chcesz leczyć podobne schorzenie.
4 – Nigdy nie przekazuj antybiotyków innej osobie; mogą nie być odpowiednie dla jej choroby.
5 – Po zakończeniu leczenia oddaj wszystkie niewykorzystane leki do apteki, aby zostały prawidłowo zutylizowane.

Ulotka: informacje dla użytkownika

LEVOVANOX 500 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do sporządzenia roztworu doustnego, 1 g proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do sporządzenia roztworu doustnego

Wankomycyna
Przed zastosowaniem tego leku dokładnie przeczytaj cały ulotnik.

• Zachowaj ten ulotnik. Może się okazać konieczność ponownego zapoznania się z jego treścią.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został wydany wyłącznie dla Ciebie. Nie przekazuj go innym osobom, nawet jeśli ich objawy choroby są takie same jak Twoje, ponieważ może to być dla nich niebezpieczne.
• Jeśli którykolwiek z niepożądanych działań stanie się bardziej nasilony lub zauważysz wystąpienie jakichkolwiek niepożądanych działań, których nie ma w niniejszym ulotniku, powiedz o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Zawartość tego ulotnika:

1. Co to jest LEVOVANOX i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed zażyciem LEVOVANOX
3. Jak stosować LEVOVANOX
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać LEVOVANOX
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. CO TO JEST LEVOVANOX I DO CZEGO SŁUŻY

LEVOVANOX to antybiotyk należący do grupy antybiotyków zwanych „glikopeptydami”.
Wankomycyna działa eliminując niektóre bakterie powodujące infekcje.
Wankomycyna w postaci proszku jest zamieniana w roztwór do infuzji lub w roztwór doustny.
LEVOVANOX stosuje się do leczenia:

• ciężkich infekcji wywołanych przez bakterie wrażliwe na wankomycynę i oporne (niewrażliwe) na wiele innych antybiotyków,
• u pacjentów uczulonych na penicyliny i cefalosporyny.

Wankomycynę stosuje się we wszystkich grupach wiekowych w formie infuzji do leczenia następujących ciężkich infekcji:

• Infekcji skóry i tkanek podskórnych.
• Infekcji kości i stawów.
• Infekcji płuc, tzw. zapalenia płuc (pneumonia).
• Infekcji wsierdzia (endokarditis) oraz w celu zapobiegania endokardytis u pacjentów z grupy ryzyka poddawanych istotnym zabiegom chirurgicznym.
• Zakażenia krwi związanego z powyższymi infekcjami.

Wankomycynę stosuje się doustnie u dorosłych i dzieci do leczenia infekcji błony śluzowej jelita cienkiego i grubego z uszkodzeniem błony śluzowej (zespół pseudobłoniasty), wywołanej przez bakterię Clostridium difficile.

2. CO POWINIEN WIEDZIEĆ PRZED ZASTOSOWANIEM LEVOVANOX

Nie stosuj LEVOVANOX
jeśli jest uczulony na wancomycynę.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką przed zastosowaniem wancomycyny, jeśli:

• wcześniej miałeś/aś reakcję alergiczną na lek teykoplaninę, ponieważ może to oznaczać, że jesteś uczulony również na wancomycynę.
• cierpisz na zaburzenia słuchu, szczególnie jeśli jesteś osobą starszą (może być konieczne przeprowadzenie badań słuchu w trakcie leczenia).
• masz chorobę nerek (w trakcie leczenia konieczne będą badania krwi i nerek).
• otrzymujesz wancomycynę w formie infuzji do leczenia biegunki związanej z infekcją Clostridium difficile, zamiast w formie doustnej. Skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą szpitalnym lub pielęgniarką w trakcie leczenia wancomycyną:
• jeśli otrzymywałeś/aś wancomycynę przez dłuższy czas (może być konieczne przeprowadzenie badań wątrobowych i nerkowych krwi w trakcie leczenia).
• jeśli pojawi się jakakolwiek reakcja skórna w trakcie leczenia.
• jeśli rozwinie się u Ciebie ciężka i długotrwała biegunka w trakcie lub po zakończeniu stosowania wancomycyny, skontaktuj się natychmiast z lekarzem. Może to być objaw zapalenia jelita (kolita pseudomembranoza), które może wystąpić po leczeniu antybiotykami.

Zachowaj szczególną ostrożność stosując LEVOVANOX, szczególnie w następujących przypadkach
Przed leczeniem wancomycyną upewnij się, że lekarz zna Twoją historię medyczną,
szczególnie w następujących przypadkach:

• jeśli masz obniżoną liczbę krwinek
• jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajście w ciążę
• jeśli karmisz piersią
• jeśli masz być poddany zabiegowi chirurgicznemu

Dzieci
Wancomycyna będzie stosowana z dużą ostrożnością u wcześniaków i noworodków, ponieważ ich nerki nie są
w pełni rozwinięte i mogą gromadzić wancomycynę we krwi. U tej grupy wiekowej konieczne są badania krwi w celu kontroli poziomu wancomycyny we krwi.
Jednoczesne podawanie wancomycyny i środków znieczyszających było związane z zaczerwienieniem skóry (rumień) i reakcjami alergicznymi u dzieci. Podobnie jednoczesne stosowanie z innymi lekami, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, np. ibuprofen) lub amfoterycyna B (lek na infekcje grzybicze) może zwiększyć ryzyko uszkodzenia nerek i dlatego mogą być konieczne częstsze badania krwi i nerek.
Inne leki i LEVOVANOX
Powiadom lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś/aś lub możesz przyjmować inne leki.
Niektóre leki, jeśli są stosowane jednocześnie, mogą oddziaływać na wancomycynę, na przykład leki stosowane do leczenia:

• infekcji bakteryjnych (streptomycyna, neomycyna, gentamycyna, kanamycyna, amikacyna, bacitracyna, tobramycyna, polimyksyna B, kolistyna),
• gruźlicy (wiomycyna),
• infekcji grzybiczych (amfoterycyna B),
• nowotworów (cisplatyna) oraz
• leki stosowane do relaksacji mięśni
• środki znieczyszające (jeśli ma być przeprowadzone znieczulenie ogólne).

Jeśli wancomycyna jest podawana jednocześnie z innymi lekami, lekarz może potrzebować monitorować poziomy leków we krwi i dostosować dawkę.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Jeśli jesteś w ciąży lub podejrzewasz ciążę, powiadom lekarza. Wancomycyna powinna być podawana w czasie ciąży tylko wtedy, gdy jest absolutnie konieczna.
Karmienie piersią
Powiadom lekarza, jeśli karmisz piersią, ponieważ LEVOVANOX przechodzi do mleka matki. Lekarz zadecyduje, czy wancomycyna jest absolutnie konieczna, czy też należy przerwać karmienie piersią.
Zasięgnij porady lekarza lub farmaceuty przed zażyciem jakiegokolwiek leku.
Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn
Nie wiadomo, czy LEVOVANOX wpływa na zdolność kierowania pojazdami i korzystania z maszyn.

3. JAK STOSOWAĆ LEVOVANOX

Wankomycynę podaje personel medyczny, gdy przebywasz w szpitalu. Lekarz zadecyduje, ile tego leku powinieneś otrzymać każdego dnia oraz jak długo potrwa leczenie.
Dawka
Dawka podawana będzie zależeć od:

• Twojego wieku,
• masy ciała,
• rodzaju infekcji, którą przebywasz,
• stanu funkcji nerek,
• słuchu,
• innych leków, które przyjmujesz.

Podawanie dożylnie
Dorośli i młodzież (od 12. roku życia)
Dawkę oblicza się na podstawie masy ciała. Zwykła dawka infuzyjna to 15–20 mg na każdy kg masy ciała. Podaje się ją zazwyczaj co 8–12 godzin. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu dawki początkowej do 30 mg na każdy kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g.
Stosowanie u dzieci
Dzieci od 1 miesiąca życia do lat 12
Dawkę oblicza się na podstawie masy ciała. Zwykła dawka infuzyjna to 10–15 mg na każdy kg masy ciała. Podaje się ją zazwyczaj co 6 godzin.
Noworodki przedwcześnie urodzeni i noworodki (od 0 do 27 dni życia)
Dawkę oblicza się na podstawie wieku po porodzie [(czas, który upłynął od pierwszego dnia ostatniej miesiączki i porodu (wiek ciążowy) plus czas, który upłynął po urodzeniu (wiek powikłowy)].
Osoby starsze, kobiety w ciąży oraz pacjenci z chorobą nerek, w tym ci poddawani dializie, mogą wymagać innej dawki.
Podawanie doustne
Dorośli i młodzież (od 12 do 18 roku życia)
Zalecana dawka to 125 mg co 6 godzin. W niektórych przypadkach lekarz może zdecydować o podaniu wyższej dawki dobowej, do 500 mg co 6 godzin. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g.
Jeśli wcześniej miałeś inne epizody (infekcje błony śluzowej), możesz wymagać innej dawki i innego czasu trwania terapii.
Stosowanie u dzieci
Noworodki, niemowlęta i dzieci poniżej 12. roku życia
Zalecana dawka to 10 mg na każdy kg masy ciała. Podaje się ją zazwyczaj co 6 godzin. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 2 g.
Sposób podania
Infuzja dożylna oznacza, że lek płynie z fiolki lub worka do infuzji przez rurkę do jednej z Twoich żył. Lekarz lub pielęgniarka poda Ci wankomycynę zawsze do krwi, a nie do mięśnia.
Wankomycynę podaje się do żyły przez co najmniej 60 minut.
Jeśli lek podawany jest w celu leczenia zaburzeń żołądkowo-jelitowych (tzw. pseudomembranozny zapalenie okrężnicy), lek należy podać w postaci roztworu do użytku doustnego (pobierzesz lek przez usta).
Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia zależy od rodzaju infekcji i może trwać kilka tygodni.
Czas trwania terapii może się różnić w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie u każdego pacjenta.
Podczas leczenia może być konieczne wykonanie badań krwi, może być również wymagane dostarczenie próbek moczu oraz przeprowadzenie badań słuchu w celu kontrolowania objawów możliwych działań niepożądanych.
Jeśli podano Ci więcej LEVOVANOX niż należało
Ponieważ ten lek podawany jest w szpitalu, mało prawdopodobne jest, że otrzymasz nadmierną ilość wankomycyny.
Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie wszystkie osoby je odczuwają.
Wankomycyna może powodować reakcje alergiczne, choć ciężkie reakcje alergiczne (szok anafilaktyczny) są rzadkie. Natychmiast powiadom lekarza, jeśli wystąpią nagłe świsty podczas oddychania, trudności z oddychaniem, zaczerwienienie górnej części ciała, wysypka lub świąd.
Stosowanie doustne
Wchłanianie wankomycyny z przewodu pokarmowego jest znikome. Jednak jeśli cierpisz na chorobę zapalną przewodu pokarmowego, szczególnie jeśli masz również chorobę nerek, mogą wystąpić działania niepożądane, które pojawiają się, gdy wankomycyna jest podawana przez wlew.
Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10):

• Obniżenie ciśnienia krwi.
• Brak tchu, chrapliwy oddech (ostry dźwięk spowodowany przez przeszkodę w przepływie powietrza w górnych drogach oddechowych)
• Wysypka i zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, świąd, wysypka świądowa, pokrzywka
• Problemy nerkowe, które mogą być wykrywane głównie w badaniach krwi
• Zaczerwienienie górnej części ciała i twarzy, zapalenie żyły.

Działania niepożądane nieczęste (mogą dotyczyć do 1 osoby na 100):

• Przejściowa lub trwała utrata słuchu.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 1 000):

• Spadek liczby białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi (komórek krwi odpowiedzialnych za krzepnięcie)
• Zwiększenie liczby niektórych białych krwinek we krwi
• Utrata równowagi, dzwonienie w uszach, zawroty głowy
• Zapalenie naczyń krwionośnych
• Nudności (uczucie wstrętu)
• Zapalenie nerek i niewydolność nerek
• Ból w klatce piersiowej i mięśniach pleców
• Gorączka, dreszcze

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 osoby na 10 000):

• Nagłe wystąpienie ciężkiej reakcji alergicznej z powstawaniem pęcherzy lub odwarstwianiem się skóry. Może to wiązać się z wysoką gorączką i bólem stawów.
• Zatrzymanie krążenia
• Zapalenie jelita, powodujące ból brzucha i biegunkę, która może zawierać krew.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Wymioty, biegunka
• Zaburzenia świadomości, zawroty głowy, utrata energii, obrzęk, zatrzymanie płynu, zmniejszenie ilości oddawanej moczu
• Wysypka z obrzękiem lub bólem za uszami, w szyi, pachwinach, pod brodą i w pachach (powiększone węzły chłonne), nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby i krwi
• Wysypka z pęcherzami i gorączką.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym te, których nie ma na tej liście, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą szpitalnym, albo z pielęgniarką. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania pod adresem
www.aifa.gov.it/content/segnalazioni-reazioni-avverse. Zgłaszanie działań niepożądanych pozwala na dostarczenie dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania tego leku.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEVOVANOX

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci, poza ich zasięgiem wzroku.
Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu po oznaczeniu „Wazne do”. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia danego miesiąca.
Przechowywanie po rozcieńczeniu: patrz punkt „Jak stosować LEVOVANOX”.
Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci domowych. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się leków, których już nie używasz. Pomogło to ochronić środowisko.

6. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE

Co zawiera LEVOVANOX
LEVOVANOX 500 mg proszek do sporządzania roztworu do wlewu dożylnego i doustnego
Każdy fiolka:
Substancja czynna: chlorowodorek wancomycyny mg 512,57 odpowiadający wancomycynie mg 500.
LEVOVANOX 1 g proszek do sporządzania roztworu do wlewu dożylnego i doustnego
Każdy fiolka:
Substancja czynna: chlorowodorek wancomycyny mg 1025,14 odpowiadający wancomycynie g 1.
Opis wyglądu LEVOVANOX i zawartość opakowania
Proszek do sporządzania roztworu do wlewu dożylnego i doustnego w opakowaniach zawierających:
jedną fiolkę zawierającą 500 mg wancomycyny.
jedną fiolkę zawierającą 1 g wancomycyny.
WŁAŚCICIEL POZWOLENIA NA WPUSZCZENIE DO OBROTU
Genetic S.p.A., Via G. Della Monica 26, Castel San Giorgio (SA)
Producent
Niniejszy ulotnik został zaktualizowany w dniu
Inne źródła informacji
Porady/informacje medyczne
Antybiotyki są stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych. Są one nieskuteczne wobec infekcji wirusowych.
Jeśli lekarz przepisał antybiotyk, to oznacza, że jest on odpowiedni dla obecnie występującej choroby.
Mimo stosowania antybiotyków niektóre bakterie mogą przeżyć lub się rozmnażać. Ten zjawisko nazywa się opornością: niektóre terapie antybiotykami stają się nieskuteczne.
Nadużywanie antybiotyków zwiększa oporność. Może to również przyczynić się do tego, że bakterie stają się oporne, co może opóźnić leczenie lub zmniejszyć skuteczność antybiotyków, jeśli nie przestrzega się odpowiedniego:

• dawkowania
• harmonogramu
• czasu trwania leczenia

W związku z tym, aby zachować skuteczność tego leku:
1 – Stosuj antybiotyki tylko na receptę lekarza.
2 – Ścisłe przestrzegaj instrukcji.
3 – Nie stosuj ponownie antybiotyku bez recepty lekarza, nawet jeśli chcesz leczyć podobne schorzenie.