Viaflo glukoza 10% roztwór do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Viaflo Glukosa 10% roztwór do przewlekania

Substancja czynna: Glukoza

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Niniejszy lek nosi nazwę „Viaflo Glukosa 10% roztwór do przewlekania”, jednak w dalszej części ulotki będzie nazywany „Viaflo Glukozą 10%”.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Viaflo Glukozą 10% i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Viaflo Glukozę 10%
3. Jak będzie podawana Viaflo Glukozą 10%
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie Viaflo Glukozę 10%
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Viaflo Glukosa 10% i do czego się stosuje

Viaflo Glukosa 10% to roztwór cukru (glukozy) w wodzie. Glukoza jest jednym z głównych źródeł energii dla organizmu. Ten roztwór do wlewu dożylnego dostarcza 400 kcal na litr.

Viaflo Glukosa 10% stosuje się w celu:

• dostarczenia źródła cukru (węglowodanów) samodzielnie lub, jeśli to konieczne, do żywienia pozajelitowego. Żywienie pozajelitowe stosuje się u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmu doustnie. Polega na powolnym wstrzykiwaniu (wlewaniu) leku do żyły.
• zapobiegania lub leczenia niskiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia, która powoduje objawy, ale nie jest zagrażająca życiu)
• uzupełnienia dodatkowej objętości płynu, gdy organizm nie ma wystarczającej ilości wody (odwodnienie) oraz gdy konieczne jest dodatkowe przyjęcie cukru (węglowodanów).

rozcieńczania w wodzie innych leków, które należy podać dożylnie.

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Viaflo Glukoza 10%

Nie podaje się Viaflo Glukoza 10%, jeśli występuje którykolwiek z następujących stanów:

• cukrzyca nieleczona odpowiednio, w wyniku czego stężenie glukozy we krwi jest wyższe niż normalne (dekompensowana cukrzyca),

• utrata przytomności (śpiączka hiperosmolarna). Jest to rodzaj śpiączki, który może wystąpić u osób z cukrzycą nieleczoną odpowiednio,

• rozcieńczenie krwi spowodowane podaniem zbyt dużej ilości płynu (hemodylucja),

• nadmiar płynu w przestrzeniach zewnątrzkomórkowych organizmu (nadmierne nawodnienie zewnątrzkomórkowe),

• większa objętość krwi w naczyniach krwionośnych niż powinna być (hiperwolemia),

• stężenie glukozy we krwi wyższe niż normalne (hiperglikemia),

• stężenie mleczanu we krwi wyższe niż normalne (hiperlaktatemia),

• ciężka niewydolność nerek (gdy nerki nie działają prawidłowo i konieczna jest dializa),

• nieskompensowana niewydolność serca. Jeśli niewydolność serca nie została odpowiednio leczona i powoduje objawy takie jak:

• trudności w oddychaniu,

• obrzęk kostek,

• gromadzenie się płynu pod skórą, obejmujące cały organizm, w tym mózg i płuca (ogólny obrzęk),

• choroba wątroby powodująca gromadzenie się płynu w jamie brzusznej (wątroba z wodobrzuszem),

• każdy inny stan wpływający na sposób regulacji poziomu cukru w organizmie,

• nietolerancja (nadwrażliwość) na glukozę. Może to wystąpić u pacjentów z alergią na kukurydzę.

Jeśli do roztworu do przewodu dołączony zostanie inny lek, należy przeczytać jego ulotkę. W ten sposób można upewnić się, że można przyjmować ten lek.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Viaflo Glukoza 10% to roztwór hipertoniczny (stężony). Lekarz weźmie to pod uwagę przy obliczaniu ilości roztworu do podania.

Jeśli wystąpił lub występował u Ciebie którykolwiek z następujących stanów chorobowych, należy poinformować lekarza.

• Cukrzyca,

• niewydolność nerek,

• choroba ostra, początkowa i potencjalnie śmiertelna (ciężka choroba ostra),

• należy poinformować lekarza, jeśli w ciągu ostatnich 24 godzin doznał się urazu głowy,

• podwyższone ciśnienie wewnątrz czaszki (hipertenso intrakraniotyczna),

• udar mózgu spowodowany skrzepem w naczyniu krwionośnym (udar mózgu),

• choroba serca (niewydolność serca),

• choroba płuc (niewydolność oddechowa),

• zmniejszenie ilości wytwarzanej moczu (oliguria lub anuria),

• nadmiar wody w organizmie (zatrucie wodne),

• niskie stężenie sodu we krwi (hiponatremia),

• alergia na kukurydzę (Viaflo Glukoza 10% zawiera cukier pochodzący z kukurydzy).

• Jeśli występuje stan, który może powodować podwyższone stężenie wazopresyny – hormonu regulującego płyn w organizmie. Może się mieć zbyt dużo wazopresyny we krwi, ponieważ na przykład:

• wystąpiła nagła i poważna choroba,

• występuje ból,

• przeprowadzono operację,

• występują infekcje, oparzenia lub uraz mózgu,

• występują choroby związane z sercem, wątroba, nerkami lub układem nerwowym,

• przyjmuje się pewne leki (patrz Inne leki i Viaflo Glukoza 10%).

Może to zwiększyć ryzyko niskiego stężenia sodu we krwi i może powodować ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu i śmierć. Obrzęk mózgu zwiększa ryzyko śmierci i uszkodzenia mózgu. Osoby z największym ryzykiem obrzęku mózgu to:

• dzieci,
• kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym),
• osoby z problemami z poziomem płynu mózgowego, np. z powodu zapalenia opon mózgowych, krwawienia wewnątrzczaszkowego lub urazu mózgu.

Podczas podawania tej infuzji lekarz będzie kontrolował:

• ilość elektrolitów, takich jak sód i potas, we krwi (elektrolity osocza),
• ilość cukru (glukozy),
• ilość płynu w organizmie (bilans wodny),
• poziom kwasowości krwi i moczu (zmiany w bilansie kwasowo-zasadowym).

Lekarz dostosuje ilość roztworu do przewodu na podstawie wyników badań. Badania te pozwolą lekarzowi określić, czy konieczne jest dodatkowe podanie potasu, substancji chemicznej obecnej we krwi. W razie potrzeby potas może być podany dożylnie.

Ponieważ Viaflo Glukoza 10% zawiera cukier (glukozę), może powodować wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemia). Jeśli dojdzie do tego, lekarz może:

• dostosować szybkość przewodu,
• podać insulę w celu obniżenia poziomu cukru we krwi,
• w razie potrzeby podać więcej potasu.

Jest to szczególnie ważne:

• jeśli występuje cukrzyca,
• jeśli nerki nie działają tak dobrze, jak normalnie,
• jeśli niedawno wystąpił udar mózgu (ostry udar niedokrwienny). Wysokie poziomy cukru we krwi mogą pogorszyć skutki udaru i wpłynąć na proces rekonwalescencji,
• jeśli występują zaburzenia metaboliczne spowodowane głodem lub dietą niezapewniającą odpowiedniej proporcji niezbędnych składników odżywczych (niedożywienie),
• jeśli występują niskie poziomy tiaminy (witaminy B1). Może to wystąpić u osób z przewlekłym alkoholizmem.

Ten roztwór nie będzie podawany za pomocą tej samej igły, co przetaczanie krwi, ponieważ mogłoby to uszkodzić krwinki czerwone lub spowodować ich agregację.

Dzieci

Viaflo Glukoza 10% należy podawać z szczególną ostrożnością u dzieci.

Dzieci powinny otrzymywać Viaflo Glukoza 10% od lekarza lub pielęgniarki. Dawkę ustali lekarz specjalizujący się w leczeniu dzieci, uwzględniając wiek, wagę i stan dziecka. Jeśli roztwór jest stosowany do podania lub rozcieńczenia innego leku lub jeśli inne leki są podawane jednocześnie, dawka może również ulec zmianie.

Podczas podawania przewodu u dzieci lekarz będzie pobierał próbki krwi i moczu w celu kontroli ilości elektrolitów, takich jak potas we krwi (elektrolity osocza).

Noworodki – szczególnie wcześni i z niską masą urodzeniową – są narażeni na większe ryzyko wystąpienia niskiego lub wysokiego stężenia glukozy we krwi (hipo- lub hiperglikemia). Dlatego wymagają ścisłej kontroli podczas leczenia roztworami glukozy dożylnymi, zapewniającej odpowiednią kontrolę poziomu cukru we krwi w celu uniknięcia możliwych długoterminowych skutków niepożądanych. Niski poziom cukru we krwi u noworodków może powodować długotrwałe drgawki, śpiączkę i uszkodzenie mózgu. Wysoki poziom cukru we krwi może powodować krwotoki w mózgu, infekcje bakteryjne lub grzybicze, uszkodzenie oczu (retinopatia przedwczesnych), infekcje przewodu pokarmowego (necrotyzujące zapalenie jelita), problemy z płucami (bronchopulmonary dysplasia), wydłużenie pobytu w szpitalu i śmierć.

Podczas podawania noworodkowi roztwór może być podłączony do urządzenia pompy przewodowej, umożliwiającego dokładne podanie wymaganej ilości w ustalonym czasie. Lekarz lub pielęgniarka będą kontrolować urządzenie, aby zapewnić bezpieczne podanie.

Dzieci (w tym noworodki i starsze dzieci), którym podaje się Viaflo Glukoza 10%, są narażone na większe ryzyko wystąpienia niskiego stężenia sodu we krwi (hiponatremia hipotoniczna) i zaburzenia wpływającego na mózg z powodu niskiego stężenia sodu w osoczu (encefalopatia hiponatremiczna).

Inne leki i Viaflo Glukoza 10%

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmuje się, niedawno przyjmowano lub może się konieczność przyjmowania innych leków.

Viaflo Glukoza 10% i każdy inny lek przyjmowany jednocześnie mogą wpływać na siebie nawzajem.

Nie należy stosować Viaflo Glukoza 10% z niektórymi hormonami (katecholaminami), w tym adrenalina lub steroidami, ponieważ zwiększają one poziom cukru we krwi.

Niektóre leki wpływają na hormon wazopresynę. Mogą one obejmować:

• leki przeciwcukrzycowe (chlorpropamid),
• leki na cholesterol (klofibrat),
• niektóre leki przeciwnowotworowe (winkrystyna, ifosfamid, cyklofosfamid),
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (stosowane w leczeniu depresji),
• leki przeciwpadaczkowe,
• opioidy stosowane do łagodzenia silnego bólu,
• leki na ból i/lub stan zapalny (znane również jako NLPZ),
• leki naudające lub wzmocniające działanie wazopresyny, takie jak desmopresyna (stosowana w leczeniu zwiększonego pragnienia i częstomoczności), terlipresyna (stosowana w leczeniu krwawienia z przełyku) i oksytocyna (stosowana do wywołania porodu),
• leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina i okskarbazepina),
• diuretyki.

Stosowanie Viaflo Glukoza 10% z pokarmami i napojami

Należy zapytać lekarza, co można jeść lub pić.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Viaflo Glukoza 10% może być stosowana w czasie ciąży. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu roztworu glukozy podczas porodu.

Płodność

Nie ma wystarczających danych dotyczących wpływu glukozy na płodność, jednak nie oczekuje się żadnego wpływu na nią.

Karmienie piersią

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania roztworu glukozowego w czasie karmienia piersią, jednak nie należy oczekiwać żadnego wpływu na niego. Viaflo Glukoza 10% może być stosowana w czasie karmienia piersią.

Jednakże, jeśli do roztworu do przewodu dodano inny lek w czasie ciąży lub karmienia piersią, należy:

• skonsultować się z lekarzem,
• przeczytać ulotkę dodawanego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed kierowaniem pojazdami lub korzystaniem z maszyn.

3. Jak będzie podawany Viaflo Glukoza 10%

Viaflo Glukoza 10% będzie podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz ustali, ile leku należy podać oraz kiedy ma być podany. Dawkowanie zależy od wieku, masy ciała, stanu ogólnego organizmu oraz wskazań terapeutycznych. Dawkowanie może również zależeć od innych terapii, które otrzymuje się jednocześnie.

Nie należy podawać Viaflo Glukoza 10%, jeśli w roztworze znajdują się unoszące się cząstki lub jeśli opakowanie jest uszkodzone.

Zwykle Viaflo Glukoza 10% podaje się za pomocą plastikowego przewodu połączonego z igłą wprowadzoną do żyły. Wlew podaje się najczęściej do żyły ramienia. Jednakże lekarz może zastosować inną metodę podania leku.

Przed i podczas wlewu lekarz będzie kontrolował:

• ilość płynów w organizmie,
• poziom pH krwi i moczu,
• poziom elektrolitów w organizmie (szczególnie sodu u pacjentów z podwyższonym poziomem hormonu wazopresyny lub u tych, którzy przyjmują inne leki zwiększające działanie wazopresyny).

Każdą niezużywaną resztę roztworu należy wyrzucić. NIE należy podawać Viaflo Glukoza 10% z otwartej worki.

Jeśli podano zbyt dużą dawkę Viaflo Glukoza 10%

Jeśli podano zbyt dużą dawkę Viaflo Glukoza 10% (przedawkowanie) lub jeśli roztwór został podany zbyt szybko lub zbyt często, mogą wystąpić następujące objawy:

• gromadzenie się płynu w tkankach powodujące obrzęki (edem) lub zatrucie wodne, z obniżonym poziomem sodu we krwi (hiponatremia),
• podwyższony poziom cukru we krwi (hiperglikemia),
• nadmierna stężenie krwi (hiperozmolarność),
• obecność glukozy w moczu (hiperglikuria),
• zwiększenie ilości wytwarzanego moczu (moczówka osmotyczna),
• utrata płynów z organizmu (odwodnienie).

Jeśli wystąpią którekolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza. Wlew zostanie wstrzymany lub jego tempo zostanie zmniejszone. Może być konieczne podanie insuliny oraz leczenie objawowe.

Jeśli do Viaflo Glukoza 10% dodano przed nadmiernym podaniem inny lek, ten dodany lek również może powodować objawy. Należy zapoznać się z listą możliwych objawów opisanych w ulotce do dodanego leku.

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego przyjęcia należy skontaktować się z Krajowym Centrum Informacji Toksykologicznej. Telefon 915 620 420.

Jeśli przerwano wlew z Viaflo Glukoza 10%

Lekarz zadecyduje, kiedy należy przerwać ten wlew.

W przypadku pytań dotyczących stosowania tego produktu należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Działania niepożądane mogą obejmować:

• Reakcje nadwrażliwości, w tym ciężką reakcję alergiczną zwaną anafilaksją (potencjalne objawy u pacjentów z alergią na kukurydzę),

• trudności w oddychaniu,

• obrzęk skóry twarzy i warg lub obrzęk gardła,

• gorączkę,

• wyprysk (pokrzywkę),

• osypkę,

• zaczerwienienie skóry (erytemę cutis),

• dreszcze,

• zmiany poziomu elektrolitów we krwi (zaburzenia elektrolitowe), w tym:

• niski poziom sodu we krwi, który może pojawić się podczas hospitalizacji (hiponatremię nosokomialną) oraz powiązaną z nią chorobę neurologiczną (ostrą encefalopatię hiponatremiczną). Hiponatremia może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i śmierci z powodu obrzęku/napływania płynu do mózgu (patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

• niski poziom potasu we krwi (hipokaliemię),

• niski poziom magnezu we krwi (hipomagnezemię),

• niski poziom fosforanów we krwi (hipofosfatemię),

• wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemię),

• nadmiar płynu w naczyniach krwionośnych (hemodylucję i hipowolemię),

• obecność cukru w moczu (glikurię),

• reakcje związane z drogą podania:

• gorączkę, reakcję gorączkową (pireksję),

• pocenie się,

• infekcję w miejscu wstrzykiwania,

• wyciek roztworu do infuzji do tkanek otaczających żyłę (ekstrawazację). Może to uszkodzić tkanki i prowadzić do blizn,

• powstawanie skrzepu (trombозę żylną) w miejscu infuzji, co powoduje ból, obrzęk lub zaczerwienienie w okolicy skrzepu,

• podrażnienie i zapalenie żyły, przez którą prowadzona jest infuzja (flebitę). Może to powodować zaczerwienienie, ból, pieczenie lub obrzęk żyły,

• reakcję lub ból lokalny (zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu infuzji),

• pocenie się.

Jeśli do roztworu do infuzji dodano lek, może on również powodować działania niepożądane. Działania te zależą od dodanego leku. Należy zapoznać się z listą możliwych objawów w ulotce do dodanego leku.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy przerwać infuzję.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszej ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczania dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania Viaflo Glukoza 10%

Przechowywać ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Viaflo Glukoza 10% NIE powinno się stosować po dacie ważności podanej na worku i opakowaniu kartonowym po oznaczeniu „cad.” Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Nie należy podawać Viaflo Glukoza 10%, jeśli w roztworze znajdują się unoszące się cząstki lub jeśli opakowanie jest uszkodzone.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Viaflo Glukoza 10%

Substancją czynną jest glukoza (jako monohydrat): 100 g na litr.

Jedynym innym składnikiem jest woda do sporządzania środków strzykawkowych.

Formuła na 250 ml:

Glukoza (jako monohydrat): 25 g

Formuła na 500 ml:

Glukoza (jako monohydrat): 50 g

Formuła na 1000 ml:

Glukoza (jako monohydrat): 100 g

Wygląd Viaflo Glukoza 10% i zawartość opakowania

Viaflo Glukoza 10% to przezroczysty roztwór bez widocznych cząstek. Dostarczany jest w workach z tworzywa sztucznego poliolefiny/poliamidu (Viaflo). Każdy worek jest otoczony ochronnym foliowym opakowaniem zewnętrznym.

Objętości worków:

• 250 ml
• 500 ml
• 1000 ml

Zawartość opakowania zewnętrzengo:

• 30 lub 36 worków po 250 ml
• 1 worek 250 ml
• 20 lub 24 worki po 500 ml
• 1 worek 500 ml
• 10 lub 12 worków po 1000 ml
• 1 worek 1000 ml

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmioty odpowiedzialne za produkcję

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Baxter, S.L.

Pouet de Camilo 2, 46394 Ribarroja del Turia (Valencia)

Hiszpania

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Bieffe Medital S.A.

Ctra de Biescas, Senegüé

22666 Sabiñánigo (Huesca)

Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji ulotki: kwiecień 2018

Szczegółowe i aktualne informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja przeznaczona wyłącznie dla specjalistów medycznych:

Sposób przygotowania i manipulacji

Roztwór do wlewania należy sprawdzić wizualnie przed użyciem.

Środki do wlewania dożylnego należy zawsze, o ile pozwala na to roztwór i opakowanie, sprawdzić wizualnie pod kątem obecności cząstek i zmiany zabarwienia przed podaniem. Worek należy użyć tylko wtedy, gdy roztwór jest przezroczysty, nie zawiera widocznych cząstek i opakowanie nie jest uszkodzone. Należy podać natychmiast po włożeniu zestawu do wlewania.

Nie należy usuwać worka z ochronnego opakowania zewnętrznego przed gotowością do użycia.

Wewnętrzny worek zapewnia sterylność produktu.

Nie należy łączyć worków szeregowo. Taki sposób użycia może spowodować zespół zatorowy gazowy z powodu powietrza pozostałego w worku pierwotnym przed ukończeniem podania płynu z worka wtórnego.

Nadciśnienie roztworów dożylnych w workach z miękkiego tworzywa sztucznego w celu zwiększenia szybkości przepływu może prowadzić do zatoru gazowego, jeśli pozostałe powietrze w worku nie zostanie całkowicie usunięte przed podaniem. Użycie zestawu do wlewania dożylnego z filtrem wentylacyjnym w pozycji otwartej może spowodować zator gazowy. Takich zestawów do wlewania dożylnego z filtrem wentylacyjnym w pozycji otwartej nie należy stosować z workami z miękkiego tworzywa sztucznego.

Roztwór należy podawać przy użyciu sterylnego zestawu, stosując technikę bezpylną. Zestaw należy napełnić roztworem, aby zapobiec dostaniu się powietrza do układu.

Dodanie elektrolitów może być wskazane w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.

Leki mogą być dodane przed lub podczas wlewania poprzez samohermetyzujący port do dodawania leków. W przypadku stosowania należy sprawdzić końcową osmolarność przed podaniem dożylnym. Mieszanie musi odbywać się w sposób bezpylny i należy je wykonywać starannie i metodycznie. Roztwory zawierające dodane leki nie powinny być magazynowane i należy je stosować natychmiast.

Aby uniknąć potencjalnie śmiertelnej przedawkowania podczas wlewu roztworów dożylnych u noworodków, należy zwrócić szczególną uwagę na sposób podawania. Gdy do podawania płynów lub leków dożylnie u noworodków stosuje się pompę strzykawkową, nie należy pozostawiać worka z płynem podłączonego do strzykawki.

Gdy stosuje się pompę do wlewu, wszystkie zaciski zestawu do wlewania dożylnego należy zamknąć przed usunięciem zestawu z pompy lub jego wymianą. Wymóg ten dotyczy niezależnie od tego, czy zestaw do wlewania posiada urządzenie zapobiegające swobodnemu przepływowi.

Cały zestaw urządzenia i jego podawanie za pomocą wlewu dożylnego należy często kontrolować.

Wyrzucić po jednym użyciu.

Wyrzucić niewykorzystane resztki.

Nie należy ponownie podłączać połaczonych worków.

Nie należy magazynować roztworów zawierających inne leki.

Należy stosować technikę bezpylną podczas dodawania leków do Viaflo Glukoza 10%.

Dokładnie wymieszać roztwór po dodaniu leków.

1. Otwieranie

• Wyciągnąć opakowanie Viaflo z ochronnego opakowania zewnętrznego bezpośrednio przed użyciem.

• Sprawdzić brak małych wycieków, silnie uciskając wewnętrzny worek. W przypadku wykrycia wycieków, wyrzucić roztwór, ponieważ może nie być sterylny.

• Sprawdzić przezroczystość roztworu i brak obcych cząstek. Wyrzucić roztwór, jeśli nie jest przezroczysty lub zawiera obce cząstki.

1. Przygotowanie do podania

Do przygotowania i podania należy używać sterylnego sprzętu.

• Zawiesić opakowanie za ucho.

• Usunąć plastikową osłonę z portu wylotowego w dolnej części opakowania:

  • jedną ręką chwycić mały występ na szyjce portu,
  • drugą ręką chwycić długi występ na pokrywce i obrócić,
  • pokrywka się odkręci.

• Do przygotowania wlewu zastosować metodę antyseptyczną.

• Podłączyć zestaw do wlewania. Zobacz instrukcje dołączane do zestawu dotyczące podłączania, napełniania i podawania roztworu.

1. Techniki wstrzykiwania dodanych leków

Ostrzeżenie: Dodane leki mogą być niekompatybilne.

Aby dodać lek przed podaniem

• Dezynfekować port do dodawania leków.

• Za pomocą strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm) przebić samohermetyzujący port do dodawania leków i wstrzyknąć.

• Dokładnie wymieszać lek i roztwór. W przypadku leków o dużej gęstości, takich jak chlorek potasu, delikatnie poruszać rurkami w pionowej pozycji i wymieszać.

• Uwaga: nie magazynować worków z dodanymi lekami.

Aby dodać lek podczas podawania

• Zamknąć zacisk zestawu.

• Dezynfekować port do dodawania leków.

• Za pomocą strzykawki z igłą kalibru 19 (1,10 mm) do 22 (0,70 mm) przebić samohermetyzujący port do dodawania leków i wstrzyknąć.

• Usunąć opakowanie z uchwytu do wlewu i/lub obrócić je, aby ustawić w pozycji pionowej.

• Opróżnić oba porty, delikatnie uderzając, gdy opakowanie znajduje się w pozycji pionowej.

• Dokładnie wymieszać roztwór i lek.

• Ponownie ustawić opakowanie w pozycji do użytkowania, ponownie otworzyć zacisk i kontynuować podawanie.

1. Okres ważności w warunkach użytkowania (dodane leki)

Stabilność chemiczna i fizyczna dodanych leków w roztworze Viaflo Glukoza 10% w opakowaniu Viaflo należy określić przed użyciem.

Z punktu widzenia mikrobiologicznego, rozcieńczony produkt należy użyć natychmiast, chyba że rekonstytucja została przeprowadzona w warunkach kontrolowanej i zweryfikowanej sterylności. Jeśli nie jest używany natychmiast, warunki i czas przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika.

1. Niekompatybilności dodanych leków

Roztworu glukozy nie należy podawać jednocześnie, ani przed, ani po podaniu krwi przez ten sam zestaw do wlewania, ponieważ może dojść do hemolizy i tworzenia się skrzeplin.

Niekompatybilność leków, które mają być dodane do Viaflo Glukoza 10%, należy ocenić przed ich dodaniem.

W przypadku braku badań dotyczących niekompatybilności, tego produktu nie należy mieszać z innymi.

Należy zapoznać się z ulotką leku, który ma być dodany.

Przed dodaniem leku należy sprawdzić, czy jest on rozpuszczalny i stabilny w wodzie w zakresie pH Viaflo Glukoza 10% (pH od 3,5 do 6,5).

Gdy do Viaflo Glukoza 10% dodaje się kompatybilne leki, roztwór należy podać natychmiast.

Nie należy stosować dodanych leków, które nie są kompatybilne.