Viaflo Glucosalino Potásico 4%, 0,18%, 0,15% roztwór do infuzji

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

Viaflo Glucosalino Potásico 4%, 0,18%, 0,15%, roztwór do przetaczania

Substancje czynne: glukoza jednowodna, chlorek sodu i chlorek potasu

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ może być konieczne ponowne zapoznanie się z jej treścią.
• W przypadku wątpliwości skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką.
• Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

W niniejszej ulotce lek Viaflo Glucosalino Potásico 4%, 0,18%, 0,15%, roztwór do przetaczania, będzie nazywany Viaflo Glucosalino Potásico.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Viaflo Glucosalino Potásico i do czego się go stosuje
2. Co należy wiedzieć przed podaniem Viaflo Glucosalino Potásico
3. Jak podaje się Viaflo Glucosalino Potásico
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Viaflo Glucosalino Potásico
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Viaflo Glucosalino Potásico i do czego służy

Viaflo Glucosalino Potásico to roztwór glukozy monohydratu, chlorku sodu i chlorku potasu w wodzie. Chlorek sodu i chlorek potasu to substancje chemiczne (często nazywane „sólmi”), które występują we krwi.

Lek stosuje się w celu zapobiegania i leczenia następujących zaburzeń:

• niedobór potasu, sodu i chlorków we krwi. Może to wystąpić w przypadku utraty płynów przewodu pokarmowego (żołądkowych). Może być spowodowane:

• wymiotami

• biegunką

• drenażem rany po zabiegu chirurgicznym (poprzez zbieranie płynu ustrojowego do worka)

• aspiracją żołądka w celu opróżnienia zawartości żołądka

• odchyleniem części układu trawiennego, które uniemożliwia przepływ pokarmu przez jelito cienkie. Ten zabieg nazywa się obejściem jelita (bypass)

• przetoką jelita cienkiego (fistułą jelita cienkiego)

  • nadmiernym przyjmowaniem środków przeczyszczających (leków do opróżniania jelit)
  • rozwojem zespołu złego wchłaniania (niewystarczające wchłanianie składników odżywczych)
  • guzem jelita cienkiego wytwarzającym śluz (adenoma włośniste wydzielające śluz)
  • chorobami nerek, które mogą powodować nadmierną utratę soli
  • nadmiernym przyjmowaniem diuretyków (tabletek zwiększających produkcję moczu)

niemożność przyjmowania pokarmów, co oznacza konieczność uzyskania energii z innego źródła

2. Co należy wiedzieć przed podaniem Viaflo Glucosalino Potásico

Nie podaje się Viaflo Glucosalino Potásico w następujących przypadkach:

• zbyt wysokie stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia)

• zbyt wysokie stężenie chlorków we krwi (hiperkloremia)

• ciężka niewydolność nerek (gdy nerki nie działają prawidłowo i konieczna jest dializa)

• niewyrównany odmiedzenie serca. Oznacza to niewydolność serca, która nie jest odpowiednio leczona i powoduje objawy takie jak:

• trudności w oddychaniu

• obrzęk kostek

  • choroba Addisona (niedostateczne działanie nadnerczy, które produkują hormony regulujące stężenia substancji chemicznych w organizmie)
  • nieprawidłowo leczona cukrzyca, powodująca zbyt wysoki poziom cukru we krwi (niezrównoważona cukrzyca)
  • stany nietolerancji glukozy, na przykład:

• stres metaboliczny (gdy metabolizm organizmu nie działa poprawnie, np. z powodu ciężkiej choroby)

• śpiączka hiperosmolarna (niedowład). Jest to rodzaj śpiączki, który może wystąpić u osób z cukrzycą, które nie otrzymują wystarczającej ilości leków.

• zbyt wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemia)

• zbyt wysoki poziom laktonu we krwi (hiperlaktemia)

  • niedawny wylew mózgu
  • uraz głowy w ciągu ostatnich 24 godzin
  • jeśli jesteś uczulony na chlorek potasu, chlorek sodu lub glukozę monohydratowaną lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6)

Twój lekarz będzie zachował szczególną ostrożność podczas podawania Viaflo Glucosalino Potásico.

Viaflo Glucosalino Potásico to roztwór hipertoniczny (stężony). Po podaniu roztwór stanie się hipotoniczny ze względu na niską zawartość sodu. Lekarz weźmie to pod uwagę przy obliczaniu dawki.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Jeśli wystąpiły lub występowały u Ciebie następujące stany medyczne, poinformuj o tym lekarza:

• jeśli masz stan, który może powodować zbyt wysokie stężenie wazopresyny – hormonu regulującego poziom płynów w organizmie. Może to być spowodowane na przykład:

• nagłą i ciężką chorobą,

• bólem,

• operacją,

• infekcjami, oparzeniami lub urazem mózgu,

• chorobami serca, wątroby, nerek lub ośrodkowego układu nerwowego,

• przyjmowaniem niektórych leków (zobacz „Inne leki i Viaflo Glucosalino Potásico”)

Może to zwiększyć ryzyko wystąpienia niskiego stężenia sodu we krwi i spowodować ból głowy, nudności, drgawki, osłabienie, śpiączkę, obrzęk mózgu i śmierć. Obrzęk mózgu zwiększa ryzyko śmierci i uszkodzenia mózgu. Osoby o najwyższym ryzyku obrzęku mózgu to:

• dzieci

• kobiety (szczególnie w wieku rozrodczym)

• osoby z problemami z poziomem płynów mózgowych, np. z powodu zapalenia opon mózgowych, krwawienia w mózgu lub urazu mózgu.

• każdy stan prowadzący do podwyższonego stężenia potasu we krwi (hiperkaliemia), np.:

• niewydolność nerek,

• niewydolność kory nadnerczy. Jest to zaburzenie wpływające na hormony kontrolujące stężenia substancji chemicznych w organizmie,

• ostra odwodnienie (szybka utrata wody, np. z powodu wymiotów lub biegunki),

• rozległe uszkodzenie tkanek (np. przy ciężkich oparzeniach),

  • nadciśnienie tętnicze (hipertensja),
  • gromadzenie się płynu pod skórą (obrzęk obwodowy), szczególnie w okolicy kostek,
  • gromadzenie się płynu w płucach (obrzęk płuc),
  • nadciśnienie tętnicze w ciąży (przedwczesne poród),
  • każdy stan związany z zatrzymaniem sodu (gdy w organizmie występuje zbyt wysokie stężenie sodu), np. leczenie steroidami (leki zmniejszające stan zapalny) (zobacz również „Inne leki i Viaflo Glucosalino Potásico”),
  • cukrzyca, ponieważ może być konieczna zmiana leczenia insuliną z powodu zawartości glukozy (rodzaj cukru) w roztworze,
  • uczulenie na kukurydzę (Viaflo Glucosalino Potásico zawiera cukier pochodzący z kukurydzy)

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych stanów, konieczne będą dodatkowe badania w celu monitorowania stanu zdrowia. Lekarz pobierze próbki krwi i moczu w celu kontroli stężenia substancji chemicznych we krwi (elektrolitów w osoczu). Może również zostać wykonany elektrokardiogram (EKG).

Może być konieczna zmiana innych leków.

Dzieci

Viaflo Glucosalino Potásico należy podawać ostrożnie dzieciom.

Noworodki, szczególnie wcześniaki i urodzeni z niską masą ciała, są bardziej narażone na wystąpienie zbyt niskiego lub zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi (hipoglikemia lub hiperglikemia) w wyniku podania roztworów zawierających glukozę. Niski poziom cukru u noworodka może powodować długotrwałe drgawki, śpiączkę i uszkodzenie mózgu. Zbyt wysoki poziom cukru wiązano z krwotokiem mózgowym, późnym wystąpieniem infekcji bakteryjnych i grzybiczych, infekcją jelit (enterokolitą nekrotyczną), problemami oczu (retinopatią wcześniaka), problemami płucnymi (dysplazją oskrzelowo-płucną), przedłużonym pobytu w szpitalu i śmiercią.

Dzieci są bardziej narażone na wystąpienie lub rozwój zbyt niskiego stężenia sodu we krwi (hiponatremia). Hiponatremia może powodować ból głowy, nudności, drgawki, senność, śpiączkę, obrzęk mózgu (edemę mózgu) i śmierć. Ostra encefalopatia hiponatremiczna to poważne powikłanie, szczególnie u dzieci.

Twój lekarz wie o tym i będzie dokładnie monitorować poziom substancji chemicznych, takich jak sód i chlorek, we krwi dziecka (elektrolity w osoczu).

Inne leki i Viaflo Glucosalino Potásico

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz lub niedawno przyjmowałeś inne leki.

Inne leki, które mogą wpływać lub być wpływowane przez chlorek potasu, chlorek sodu i podanie glukozy, to m.in.:

• lit (stosowany w leczeniu chorób psychicznych)
• diuretyki oszczędzające potas (niektóre tabletki, takie jak amiloryda, spironolakton, triamteren)
• leki zawierające potas (np. suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas i niektóre rodzaje penicyliny)
• leki zwiększające ryzyko hiponatremii lub zatrzymania sodu i płynów
• inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ECA) (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego)
• cyklosporyna (stosowana w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu)
• kortykosteroidy (lekami przeciwzapalnymi)

Niektóre leki działają na hormon wazopresynę. Mogą one obejmować:

• leki przeciwcukrzycowe (chlorpropamid)
• leki obniżające poziom cholesterolu (klofibryna)
• niektóre leki przeciwnowotworowe (winkrystyna, ifosfamida, cyklofosfamid)
• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (stosowane w leczeniu depresji)
• leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina i okskarbazepina)
• diuretyki

Jeśli potrzebujesz przetaczania krwi w tym samym czasie co infuzja, otrzymasz krew w innej żyłce.

Stosowanie Viaflo Glucosalino Potásico z pokarmami i napojami

Powinieneś zapytać lekarza, co możesz jeść lub pić.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli podaje się Ci Viaflo Glucosalino Potásico podczas porodu, istnieje niewielkie ryzywo, że glukoza może wpłynąć na płód, powodując:

• hiperglikemię (wysoki poziom cukru we krwi, powodując ostry pragnienie, suchość w ustach i częste oddawanie moczu)
• hiperinsulinemię (wysoki poziom insuliny – hormonu regulującego poziom cukru we krwi. Poziom glukozy we krwi (cukru) może gwałtownie spaść)
• acidozę (niewydroważenie parametrów chemicznych we krwi), co może prowadzić do niskiego poziomu cukru we krwi i żółtaczki (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu)

Nie wykazano jednak związku między podawaniem glukozy a wymienionymi skutkami.

Jeśli dodano inny lek do tego roztworu do infuzji podczas ciąży lub karmienia piersią, należy:

• skonsultować się z lekarzem
• przeczytać ulotkę dołączoną do dodawanego leku

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Infuzja nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

3. Jak będzie stosowany Viaflo Glucosalino Potásico

Lekarz lub pielęgniarka podadzą infuzję. Dawkę oraz czas podawania ustali lekarz, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała, stan kliniczny i biologiczny (stan zdrowia). Może to również zależeć od innych terapii, które otrzymujesz.

Jeśli wymagana jest duża objętość lub szybkie podawanie Viaflo Glucosalino Potásico, lekarz będzie kontrolował Twój EKG (elektrokardiogram).

Zazwyczaj infuzja będzie podawana przez plastikowy wąż połączony igłą z żyłą, najczęściej w ramieniu. Jednakże lekarz może zastosować inną metodę podania leku.

Przed i podczas infuzji lekarz będzie kontrolował:

• poziom potasu w organizmie
• ilość płynu w organizmie
• poziom kwasowości krwi i moczu
• poziom elektrolitów w organizmie (szczególnie sodu, u pacjentów z wysokim poziomem hormonu wazopresyny lub przyjmujących inne leki zwiększające działanie wazopresyny)

Jeśli cierpisz na niewydolność nerek, otrzymasz niższą dawkę.

Jeśli otrzymasz więcej Viaflo Glucosalino Potásico niż należy

W przypadku podania nadmiarowej ilości Viaflo Glucosalino Potásico (przedawkowanie) mogą wystąpić następujące objawy:

• wysoki poziom cukru we krwi (hiperglikemia), powodujący intensywne pragnienie, suchość w ustach i częste oddawanie moczu
• niski poziom sodu we krwi (hiponatremia). Hiponatremia może powodować ból głowy, nudności, drgawki, senność, śpiączkę, obrzęk mózgu (obrzęk mózgu) oraz śmierć
• gromadzenie się płynu pod skórą (obrzęk obwodowy), szczególnie w okolicy kostek
• wysoki poziom potasu (hiperkaliemia), objawy obejmują:
• uczucie mrowienia (parestezje) w rękach i nogach
• porażenie oddechowe (niemożność oddychania)
• objawy ze strony przewodu pokarmowego (bolesne zatrzymanie jelit, nudności, wymioty, ból brzucha)
• hipotensję (niskie ciśnienie krwi)
• osłabienie mięśni
• niemożność poruszania mięśniami (paraliż)
• zaburzenia rytmu serca (arytmia serca)
• blokadę serca (bardzo powolny rytm serca)
• zatrzymanie krążenia (serce przestaje bić, co może prowadzić do śmierci)

Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast powiadomić lekarza. Infuzja zostanie przerwana, a Ty otrzymasz odpowiednie leczenie w zależności od występujących objawów.

Jeśli do Viaflo Glucosalino Potásico dodano przed podaniem inny lek, ten dodany lek również może powodować działania niepożądane. Należy zapoznać się z listą możliwych objawów w ulotce do dodanego leku.

Jeśli przerwiesz infuzję Viaflo Glucosalino Potásico

Lekarz zadecyduje, kiedy należy przerwać podawanie tej infuzji.

Jeśli masz jakiekolwiek inne pytania dotyczące stosowania tego produktu, zwróć się do swojego lekarza.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, Viaflo Glucosalino Potásico może powodować działania niepożądane, choć nie każda osoba je odczuje.

Niektóre możliwe działania niepożądane związane z metodą podania to:

• reakcje nadwrażliwości, w tym ciężka reakcja alergiczna zwana anafilaksją (potencjalne objawy u pacjentów uczulonych na kukurydzę).
• obniżone stężenie sodu we krwi, które może wystąpić podczas hospitalizacji (hiponatremia szpitalna) i powiązane zaburzenia neurologiczne (encefalopatia hiponatremiczna ostra). Hiponatremia może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i śmierci z powodu obrzęku/zapalenia mózgu (zobacz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”)
• hiperglikemia (wysokie stężenie cukru we krwi)
• podrażnienie i zapalenie żyły, przez którą prowadzono wlewanie (flebita). Może to powodować zaczerwienienie, ból lub pieczenie oraz obrzęk żyły
• wysypka
• świąd (świąd skóry)
• gorączka (piroksja).
• infekcja w miejscu wstrzykiwania.
• ból miejscowy lub reakcja (zaczerwienienie lub obrzęk) w miejscu podania.
• pęcherzyki w miejscu wstrzykiwania.
• dreszcze.
• wysokie stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia).
• zatrzymanie krążenia.
• powstawanie skrzepliny (tromboza żylna) w miejscu wlewania, powodujące ból, obrzęk lub zaczerwienienie.
• wyciek roztworu dolewki do otaczających tkanek (ekstrawazacja), co może uszkodzić tkanki i prowadzić do powstawania blizn.
• nadmiar płynu w naczyniach krwionośnych (hipewolemia).

Jeśli do roztworu dolewki dodano lek, może on również powodować działania niepożądane. Działania te zależą od dodanego leku. Należy zapoznać się z listą możliwych objawów w ulotce dołączanej do dodanego leku.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Państwa działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce.

Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaRAM.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do dostarczania większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Viaflo Glucosalino Potásico

Viaflo Glucosalino Potásico nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować Viaflo Glucosalino Potásico po dacie ważności podanej na worku po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Viaflo Glucosalino Potásico nie powinno być stosowane, jeśli:

• roztwór zawiera cząstki,
• kolor roztworu się zmienił, lub
• opakowanie jest uszkodzone.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Niniejszy ulotka nie zawiera wszystkich informacji na temat tego leku. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Skład Viaflo Glucosalino Potásico

Substancje czynne to chlorek potasu (1,5 g na litr), chlorek sodu (1,8 g na litr) i glukoza (40 g na litr, odpowiadające 44 g glukozy monohydratu).

Jedynym środkiem pomocniczym jest woda do wstrząsów.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Viaflo Glucosalino Potásico to klarowny roztwór, pozbawiony widocznych cząstek. Dostarczany jest w workach z poliolefiny/poliamidu (Viaflo). Każdy worek znajduje się w foliowej torebce ochronnej.

Objętości worków to:

• 500 ml
• 1000 ml

Worki są dostarczane w kartonach, z których każdy zawiera następujące ilości:

• 20 worków po 500 ml
• 10 lub 12 worków po 1000 ml

Może się zdarzyć, że tylko niektóre wielkości opakowań są dostępne w sprzedaży.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Baxter S.L.

Pouet de Camilo 2, 46394 Ribarroja del Turia (Valencia)

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Bieffe Medital SA

Ctra de Biescas-Senegüé, 22666 Sabiñánigo (Huesca), Hiszpania

Data ostatniej weryfikacji niniejszej ulotki: kwiecień 2018

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowotnych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Informacja ta przeznaczona jest wyłącznie dla specjalistów medycznych

Postępowanie z produktem i jego przygotowanie

Stosować wyłącznie wtedy, gdy roztwór jest klarowny, pozbawiony widocznych cząstek, a opakowanie nie jest uszkodzone. Podawać natychmiast po podłączeniu zestawu do wlewu.

Nie należy usuwać jednostki z foliowej torebki ochronnej przed momentem użycia. Wewnętrzny worek zapewnia sterylność produktu.

Nie wolno łączyć worków szeregowo. Taki sposób użycia może prowadzić do embolii gazowej spowodowanej powietrzem pozostałym w opakowaniu pierwotnym przed ukończeniem podania płynu z drugiego opakowania.

Zwiększanie ciśnienia w workach z roztworami do wlewów dożylnych z miękkiego tworzywa sztucznego w celu zwiększenia szybkości przepływu może prowadzić do embolii gazowej, jeśli pozostałe w worku powietrze nie zostanie całkowicie usunięte przed podaniem.

Użycie zestawu do wlewów dożylnych z filtrem wentylacyjnym w pozycji otwartej może spowodować embolię gazową. Takich zestawów do wlewów dożylnych z filtrem wentylacyjnym w pozycji otwartej nie należy stosować z workami z miękkiego tworzywa sztucznego.

Roztwór należy podawać za pomocą zestawu sterylnego, stosując technikę bezpylogenną. Zestaw należy napełnić roztworem, aby zapobiec dostaniu się powietrza do układu.

Leki dodatkowe mogą być wprowadzane przed rozpoczęciem wlewu lub podczas wlewu przez miejsce do iniekcji.

Nie należy stosować leków, które są znane lub uznawane za niezgodne.

Przed dodaniem leku należy sprawdzić, czy jest on rozpuszczalny i/lub stabilny w Viaflo Glucosalino Potásico 4%, 0,18%, 0,15% oraz czy zakres pH roztworu jest odpowiedni.

Należy zapoznać się z ulotką do leku, który ma być dodany, oraz z inną istotną literaturą.

Po dodaniu leku, jeśli dojdzie do zmiany barwy i/lub pojawią się osady, nierozpuszczalne kompleksy lub kryształy, roztwór nie powinien być używany.

Roztwór należy dokładnie wymieszać po dodaniu leków.

Nie należy przechowywać roztworów zawierających dodane leki.

Do jednorazowego użytku.

Po dodaniu leków należy sprawdzić toniczność przed podaniem dożylnym. Wymagane jest staranne i aseptyczne wymieszanie dodanego leku. Roztwory zawierające dodane leki należy stosować natychmiast po ich przygotowaniu, chyba że zostały one przygotowane w warunkach kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Dodawanie innych leków lub stosowanie nieprawidłowej techniki podania może spowodować wystąpienie reakcji gorączkowych z powodu możliwego wprowadzenia piragenów. W przypadku wystąpienia reakcji niepożądanej należy natychmiast przerwać wlew.

Populacja pediatryczna

Aby uniknąć potencjalnie śmiertelnej przedawkowania podczas podawania roztworów dożylnych noworodkom, należy zwrócić szczególną uwagę na sposób podania. Gdy do podawania płynów lub leków dożylnie noworodkom stosuje się pompę strzykawkową, nie należy pozostawiać worka z roztworem podłączonego do strzykawki.

Gdy stosuje się pompę do wlewów, wszystkie zaciski zestawu do wlewu dożylnego należy zamknąć przed usunięciem zestawu z pompy lub odłączeniem pompy. Wymóg ten dotyczy niezależnie od tego, czy zestaw do wlewu dożylnego posiada urządzenie zapobiegające swobodnemu przepływowi.

Urządzenie do wlewu dożylnego i zestaw do podania należy często kontrolować.

Wyrzucić po jednorazowym użyciu.

Wyrzucić niewykorzystane resztki roztworu.

Nie wolno ponownie podłączać częściowo wykorzystanych worków.

1. Otwieranie

a- Wyciągnąć worek Viaflo z foliowej torebki ochronnej bezpośrednio przed użyciem.

b- Sprawdzić brak małych wycieków, silnie uciskając wewnętrzny worek. W przypadku wykrycia wycieków, roztwór należy wyrzucić, ponieważ może nie być on sterylny.

c- Sprawdzić klarowność roztworu i brak obcych cząstek. Wyrzucić roztwór, jeśli nie jest klarowny lub zawiera obce cząstki.

2- Przygotowanie do podania

Stosować materiał sterylny do przygotowania i podania.

a- Zawiesić opakowanie za ucho

b- Usunąć plastikowy zabezpieczający element wyjścia w dolnej części opakowania.

• jedną ręką trzymać małą zakładkę szyjki rurki wylotowej.
• drugą ręką trzymać dużą zakładkę pokrywki i obrócić.
• pokrywka się odkręci.

c- Stosować technikę bezpylogenną przy przygotowaniu wlewu

d- Podłączyć zestaw do podania. Zapoznać się z instrukcjami dołączonymi do zestawu dotyczącymi jego podłączenia, napełnienia i podania roztworu.

3- Techniki wstrzykiwania dodanych leków

Ostrzeżenie: Dodane leki mogą być niezgodne (patrz punkt 5 „Niezgodności dodanych leków” poniżej)

Aby dodać lek przed podaniem

a Zdezynfekować miejsce do iniekcji

b Używając strzykawki z igłą kalibru 19G do 22G, nakłuć samo-zatrzaskujące się miejsce do iniekcji i wstrzyknąć.

c Dokładnie wymieszać lek i roztwór. W przypadku leków o dużej gęstości, takich jak chlorek potasu, lekko uderzyć w rurki w pozycji pionowej i wymieszać.

Ostrożnie: nie przechowywać worków z dodanymi lekami.

Aby dodać lek podczas podania

a Zamknąć zacisk zestawu.

b Zdezynfekować miejsce do iniekcji.

c Używając strzykawki z igłą kalibru 19G do 22G, nakłuć samo-zatrzaskujące się miejsce do iniekcji i wstrzyknąć.

d Usunąć opakowanie z uchwytu IV i/lub obrócić je w pozycję pionową.

e Opróżnić obie rurki, lekko uderzając w nie, gdy opakowanie znajduje się w pozycji pionowej.

f Dokładnie wymieszać roztwór i lek.

g Ponownie umieścić opakowanie w pozycji do użytkowania, otworzyć ponownie zacisk i kontynuować podanie.

1. Okres ważności w użyciu (dodane leki)

Przed użyciem należy ustalić stabilność fizyczną i chemiczną każdego dodanego leku w roztworze Viaflo Glucosalino Potásico o danym pH. Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt należy stosować natychmiast, chyba że rozcieńczenie zostało wykonane w warunkach aseptycznych i zwalidowanych.

Jeśli nie jest stosowany natychmiast, warunki i czas przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika.

5- Niezgodności dodanych leków

Jak ma to miejsce w przypadku wszystkich roztworów dożylnych, przed dodaniem dodatkowych leków należy ocenić ich zgodność z roztworem w worku Viaflo.

Lekarz ponosi odpowiedzialność za ocenę niezgodności leku dodanego do Viaflo Glucosalino Potásico, sprawdzając ewentualną zmianę barwy i/lub powstawanie osadu, pojawienie się nierozpuszczalnych kompleksów lub kryształów.

Należy zapoznać się z ulotką do leku, który ma być dodany.

Przed dodaniem leku należy sprawdzić, czy jest on rozpuszczalny i stabilny w wodzie przy pH Viaflo Glucosalino Potásico.

Gdy do tej formuły dodaje się zgodne leki, roztwór należy podawać natychmiast, chyba że rozcieńczenie zostało wykonane w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Dla informacji, poniższe leki są niezgodne z Viaflo Glucosalino Potásico, choć lista ta nie jest wyczerpująca:

• amfoterycyna B
• dobutamina

Nie należy podawać jednocześnie glukozy i krwi całkowitej przez ten sam zestaw do wlewu, ponieważ może to prowadzić do hemolizy i aglutynacji.

Nie należy stosować dodanych leków, które są znane jako niezgodne.