Valium 5 mg/ml rozwór do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Valium 5 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Diazepam

Przed zastosowaniem leku należy dokładnie przeczytać ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną informację dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie. Nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Valium i do czego się go stosuje
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku Valium
3. Jak stosować Valium
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek Valium
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Valium i do czego służy

Valium zawiera jako substancję czynną diazepan, który należy do grupy leków zwanych benzodiazepinami.

Diazepan wykazuje działanie uspokajające, usypiające, rozkurczające mięśnie oraz przeciwuziłowym.

Lekarze przepisują Valium osobom doświadczającym umiarkowanego lub ciężkiego pobudzenia, lęku lub napięcia psychicznego. Benzodiazepiny są wskazane jedynie w leczeniu ciężkich zaburzeń, które ograniczają aktywność pacjenta lub powodują u niego znaczny stres.

Lekarze przepisują również Valium w leczeniu przedszpitalnym w celu sedyacji podstawowej u pacjentów z lękiem lub napięciem, indukcji znieczulenia oraz sedyacji przed zabiegami diagnostycznymi, operacjami chirurgicznymi i procedurami endoskopijnymi (np. kateteryzacją serca).

U pacjentów z zespołem abstynencyjnym alkoholowym w celu złagodzenia pobudzenia, paniki, drżenia i halucynacji (delirium tremens).

W ostrym leczeniu statusu epilepticus (pojedynczych lub powtarzających się napadów padaczkowych trwających wystarczająco długo, by potencjalnie spowodować uszkodzenie układu nerwowego), ciężkich napadach uśmierciowych, tężcu (chorobie powodującej skurcze mięśni) oraz w ginekologii w stanach przedrzucawkowych lub rzucawkowych (napady uśmierciowe spowodowane nagłym i nieoczekiwanym wzrostem ciśnienia tętniczego przed porodem lub w czasie ciąży) jako leczenie drugiej linii (jeśli siarczan magnezu nie jest dostępny lub napady uśmierciowe trwają pomimo podania siarczanu magnezu). Lekarz oceni potencjalne ryzyko dla płodu w porównaniu z korzyścią terapeutyczną dla matki.

Valium jest również przepisywane przez lekarzy w leczeniu skurczów mięśni spowodowanych urazami lokalnymi (uraz, stan zapalny) oraz innych stanach związanych z mózgowym porażeniem dziecięcym (grupa zaburzeń wpływających na zdolność osoby do poruszania się, utrzymywania równowagi i postawy), paraplegią (paraliż dolnej połowy ciała, obejmujący obie nogi) oraz zespole sztywności ogólnej, w tym tężcu.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Valium

Nie stosuj Valium

• Jeśli jesteś uczulony na diazepam lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli jesteś uczulony (nadwrażliwy) na inne leki z grupy benzodiazepin.
• Jeśli cierpisz na przewlekłe trudności oddechowe niezależnie od snu.
• Jeśli chorujesz na „miastenię pospolitą”, chorobę charakteryzującą się osłabieniem i zmęczeniem mięśni.
• Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia oddechowe (ciężka niewydolność oddechowa).
• Jeśli cierpisz na ciężkie zaburzenia wątroby (ciężka niewydolność wątroby).
• Jeśli jesteś uzależniony od narkotyków lub alkoholu, nie powinieneś stosować Valium, chyba że lekarz wyraźnie zalecił inaczej.

Ten lek nie jest zalecany do leczenia pierwotnego zaburzeń psychicznych (ciężkich zaburzeń psychicznych powodujących nieprawidłowe myśli i percepcję), ani nie powinien być stosowany jako jedyna terapia u pacjentów z depresją, samotną lub towarzyszącą lękom.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Valium:

• Jeśli chorujesz na chorobę serca, wątroby lub nerek.
• Jeśli cierpisz na trudności oddechowe.
• Jeśli cierpisz na ciężkie osłabienie mięśni.
• Jeśli chorujesz na inne choroby.
• Jeśli masz alergie.
• Jeśli masz w wywiadzie lub problemy z uzależnieniem od narkotyków lub środków depresyjnych układu nerwowego, w tym alkoholu.
• Jeśli chorujesz na inne choroby.

Lekarz może zdecydować o zastosowaniu niższej dawki Valium lub całkowitym odstąpieniu od jego stosowania.

U pacjentów z depresją Valium działa jedynie na lękowy składnik, dlatego nie stanowi samodzielnej terapii depresji i może czasem ujawnić niektóre jej objawy (ryzyko samobójstwa).

Jeśli jesteś chory na padaczkę i otrzymujesz długotrwałe leczenie Valium, nie zaleca się stosowania antagonisty benzodiazepin Anexate (flumazenil) w celu cofnięcia działania Valium, ponieważ może dojść do napadów padaczkowych.

Lekarz zwróci szczególną uwagę, ze względu na wysokie ryzyko, jeśli jesteś osobą starszą lub bardzo osłabioną.

Dzieci

Czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy.

Nie wolno stosować Valium u dzieci poniżej 12. roku życia, z wyjątkiem kontroli stanu padaczkowego. W przypadku stanu padaczkowego Valium nie powinno być stosowane u noworodków.

Osoby starsze

Jeśli jesteś osobą starszą, lekarz przepisze niższą dawkę. Działania farmakologiczne benzodiazepin u osób starszych wydają się być silniejsze niż u młodszych pacjentów.

Inne leki i Valium

Stosowanie Valium z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie stosujesz, niedawno stosowałeś lub możesz potrzebować innych leków. Jest to bardzo ważne, ponieważ jednoczesne przyjmowanie kilku leków może wzmocnić lub osłabić ich działanie. Na przykład środki uspokajające, nasenne i podobne leki działają na mózg i nerwy i mogą nasilić działanie Valium.

Cymetydyna, ketokonazol, flukonazol, worykonazol, fluwoksyna, fluoksetyna, hormonalne środki antykoncepcyjne, disulfiram, izoniazyd, dyltiazem, idelalisyb, modafinil, armodafinil, esomeprazol i omeprazol tymczasowo nasilają działanie usypiające Valium, zwiększając ryzyko senności. To samo dotyczy soku grejpfrutowego.

Z drugiej strony leki takie jak ryfampicyna i karbamazepina osłabiają działanie Valium.

Ponadto metabolizm fenytoiny może ulec zmianie podczas leczenia Valium, dlatego lekarz dostosuje dawki obu leków.

Działanie usypiające oraz depresję układu oddechowo-sercowego może się nasilić przy jednoczesnym stosowaniu Valium z innymi środkami depresyjnymi układu nerwowego, co może prowadzić do śpiączki lub śmierci.

Ksenatyny, takie jak teofityna i kofeina, przeciwdziałają działaniom usypiającym Valium.

Dlatego nie należy stosować Valium z żadnym innym lekiem, chyba że lekarz wyraźnie na to zezwolił.

Jeśli potrzebujesz więcej informacji, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie Valium z pokarmami, napojami i alkoholem

Napoje alkoholowe nasilają działanie usypiające Valium, dlatego należy unikać ich spożywania podczas leczenia. W razie potrzeby dodatkowych informacji skonsultuj się z lekarzem.

Nie należy przyjmować diazepamu w połączeniu z sokiem grejpfrutowym, ponieważ może on zwiększyć poziom diazepamu w organizmie.

Ryzyko uzależnienia

Stosowanie benzodiazepin i leków podobnych do benzodiazepin może prowadzić do uzależnienia fizycznego i psychicznego. Zjawisko to występuje głównie po długotrwałym, nieprzerwanym stosowaniu leku. Aby zminimalizować ryzyko uzależnienia, należy zwrócić uwagę na następujące środki ostrożności:

• Benzodiazepiny należy stosować wyłącznie na receptę lekarza (nigdy dlatego, że pomogły innym pacjentom), a także nie należy ich polecać innym osobom.
• Gdy już dojdzie do uzależnienia, lekarz udzieli odpowiednich wskazówek i zastosuje odpowiednie leczenie.
• Ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza.

Ciąża i karmienie piersią

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku.

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajść w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli z powodu ścisłych wskazań medycznych Valium zostanie podane przed lub podczas porodu, u noworodka mogą wystąpić hipotermia (nieprawidłowo niska temperatura ciała), osłabienie, hipotensja i trudności oddechowe. Zdarzały się również przypadki zespołu abstynencyjnego u noworodków.

Benzodiazepiny przechodzą do mleka matki, dlatego należy skonsultować z lekarzem stosowanie Valium w okresie karmienia piersią.

Kierowanie pojazdami i korzystanie z maszyn

Nie kieruj pojazdów ani nie obsługuj narzędzi i maszyn, ponieważ ten lek może powodować senność, amnezję, trudności w koncentracji i osłabienie mięśni, co może negatywnie wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Lekarz musi zadecydować, kiedy można ponownie wykonywać te czynności. Ryzyko to wzrasta, jeśli dodatkowo spożyto alkohol.

Valium zawiera etanol, alkohol benzylowy, kwas benzoesowy, benzoan sodu i glikol propylenowy

Ten lek zawiera 8,5% etanolu (alkoholu), co odpowiada 170,5 mg na dawkę, równoważne 4,3 ml piwa lub 1,8 ml wina.

Ten lek jest szkodliwy dla osób cierpiących na alkoholizm.

Zawartość alkoholu należy uwzględnić u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i grup o wysokim ryzyku, takich jak pacjenci z chorobami wątroby lub padaczką.

Ten lek zawiera 31,4 mg alkoholu benzylowego w każdej 2 ml ampułce, co odpowiada 15,7 mg/1 ml.

Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Dzieje się tak, ponieważ w organizmie mogą się gromadzić duże ilości alkoholu benzylowego i powodować działania niepożądane (zespół kwasicy metabolicznej).

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli cierpisz na chorobę wątroby lub nerek. Dzieje się tak, ponieważ w organizmie mogą się gromadzić duże ilości alkoholu benzylowego i powodować działania niepożądane (zespół kwasicy metabolicznej).

Alkohol benzylowy wiązano z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddechowych („zespół jęków”) u dzieci.

Nie podawaj tego leku noworodkowi (do 4 tygodni życia), chyba że lekarz wyraźnie zalecił inaczej.

Nie należy stosować tego leku dłużej niż przez tydzień u dzieci poniżej 3. roku życia, chyba że lekarz lub farmaceuta wyraźnie zalecił inaczej.

Ten lek zawiera 5 mg kwasu benzoesowego i 95 mg benzoanu sodu w każdej 2 ml ampułce.

Kwas benzoesowy i benzoan sodu mogą zwiększać ryzyko żółtaczki (żółte zabarwienie skóry i oczu) u noworodków (do 4 tygodni życia).

Ten lek zawiera 828 mg glikolu propylenowego w każdej 2 ml ampułce, co odpowiada 414 mg/1 ml.

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, nie przyjmuj tego leku, chyba że zalecił to lekarz. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe kontrole podczas przyjmowania tego leku.

Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek, nie przyjmuj tego leku, chyba że zalecił to lekarz. Lekarz może przeprowadzać dodatkowe kontrole podczas przyjmowania tego leku.

Jeśli dziecko ma mniej niż 5 lat, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie jeśli podano mu inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.

Valium zawiera alkohol benzylowy i glikol propylenowy. Valium zawiera 31,4 mg alkoholu benzylowego i 828 mg glikolu propylenowego w każdym ml.

Zasięgnij porady lekarza lub farmaceuty, jeśli Twoje dziecko ma mniej niż 5 lat, jeśli chorujesz na chorobę wątroby lub nerek lub jesteś w ciąży lub karmisz piersią. Dzieje się tak, ponieważ substancje pomocnicze mogą powodować działania niepożądane. Lekarz może być zmuszony do dostosowania dawki, jeśli Ty lub Twoje dziecko przyjmujecie inne leki zawierające alkohol benzylowy, glikol propylenowy lub alkohol.

3. Jak stosować Valium

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania tego leku podanych przez lekarza. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Valium podaje się za pomocą głębokiego zastrzyku domięśniowego.

Valium może być również podawane dożylnie w połączeniu z następującymi elektrolitowymi roztworami do wlewu: NaCl 0,9%, Dekstroza 5,5% lub Dekstroza 10%. Należy unikać stosowania worków i zestawów do wlewu zawierających PVC podczas podawania leku (zobacz punkt 6).

Jeśli uznasz, że działanie Valium jest zbyt silne lub zbyt słabe, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.

Dawkę leku lekarz dostosuje indywidualnie dla każdego pacjenta. Niższe dawki stosuje się u pacjentów w podeszłym wieku, u chorych osłabionych oraz u osób z przewlekłymi zaburzeniami oddechowymi.

Lekarz określi czas trwania leczenia Valium, który powinien być jak najkrótszy.

Jeśli użyjesz więcej Valium niż należy

W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą albo zadzwoń na Infolinie Toksykologiczną pod numer telefonu 91 562 04 20, podając nazwę leku i ilość zażytego środka.

Jeśli przerwiesz leczenie Valium

Po zakończeniu leczenia mogą przejściowo pojawić się objawy występujące przed jego rozpoczęciem (choć w sposób bardziej nasilony). Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki aż do całkowitego jej odstawienia.

Stan padaczkowy Jeśli napad trwa dłużej niż 10–15 minut, lekarz może zdecydować o podaniu dodatkowej dawki. Można podać maksymalnie 2 dawki. Twoje dziecko nie powinno otrzymać więcej niż dwóch dawek w ciągu jednego dnia, jeśli ma mniej niż 5 lat.

Stosowanie u dzieci Valium nie powinno być stosowane u dzieci poniżej 12. roku życia, z wyjątkiem leczenia stanu padaczkowego. W przypadku stanu padaczkowego nie należy stosować u noworodków (zobacz również punkt 2).

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każdy je odczuwa.

Jeśli uważasz, że któreś z występujących u Ciebie działań niepożądanych jest poważne lub jeśli zauważysz działania niepożądane nie wymienione w niniejszym ulotce, powiadom lekarza lub farmaceuty.

Większość pacjentów dobrze toleruje Valium, jednak najczęściej występujące działania niepożądane, szczególnie na początku leczenia, to uczucie zmęczenia, osłabienie mięśni i senność.

Czasem opisywano inne działania niepożądane takie jak dezorientacja, obniżenie czujności, utrata wrażliwości, zawroty głowy, zaburzenia afektywne, zaburzenia emocjonalne i nastroju, zaparcia, depresja, diplopia (podwójne widzenie), ataksja (niedowład w koordynacji mięśniowych ruchów dowolnych), trudności w artykułacji słów, zaburzenia trawienne, zaburzenia rytmu serca, ból głowy, hipotensja, zaburzenia krążeniowe, zmiany w libido (pobudzenie seksualne), nudności, suchość w ustach lub nadmierna ślinotoka (przeciwne wydzielanie śliny), nietrzymanie moczu lub zatrzymanie moczu, wysypka skórna, bełkot, drżenie, zawroty głowy i zamazane widzenie. Najczęstsze reakcje skórne to wysypka (zapalenie skóry), pokrzywka (czerwone wykwity) i świąd (uczucie mrowienia lub podrażnienia skóry powodującego chęć drapania się w dotkniętym obszarze).

Bardzo rzadko opisywano wzrost stężenia transaminaz i fosfatazy alkalicznej, żółtaczkę (żółtawe zabarwienie skóry i oczu), a także zatrzymanie krążenia.

Obserwowano zwiększone ryzyko upadków i złamań u pacjentów starszych oraz u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki o działaniu uspokajającym (w tym alkohol).

Może wystąpić niewydolność serca, depresja oddechowa, w tym niewydolność oddechowa.

Wiadomo, że przy stosowaniu benzodiazepin mogą wystąpić działania niepożądane na zachowanie, takie jak niepokój, dezorientacja, pobudzenie, drażliwość, delirium (niespójność myśli), napady wściekłości, agresywność, nerwowość, wrogość, lęk, koszmary senne, nietypowe sny, halucynacje, psychotyczne objawy (utrata kontaktu z rzeczywistością), nadpobudliwość lub nieodpowiednie zachowanie. Te reakcje występują częściej u osób starszych i u dzieci. Jeśli wystąpią u Ciebie takie objawy, należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Z drugiej strony, stosowanie benzodiazepin może prowadzić do uzależnienia, głównie w przypadku długotrwałego i nieprzerwanego przyjmowania leku. Ogólnie nie zaleca się nagłego przerywania leczenia, należy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza.

Amnezja anterogradna (trudności w zapamiętywaniu nowych faktów) może wystąpić przy dawkach normalnych, a ryzyko wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. Działania amnestyczne mogą towarzyszyć zaburzenia zachowania.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek inne reakcje nie opisane w niniejszej ulotce, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio poprzez System Farmakowigilancji Leków stosowanych u ludzi w Hiszpanii: www.notificaRAM.es/. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie Valium

Przechowuj ten lek poza zasięgiem wzroku i dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na opakowaniu po napisie CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Przechowuj w opakowaniu zewnętrznym.

Nie przechowuj w temperaturze powyżej 30°C.

Nie należy stosować Valium, jeśli było ono niewłaściwie przechowywane, ponieważ zawartość może się zmętnić lub rozwarstwić.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz niepotrzebne leki należy złożyć w Punkcie SIGRE w aptece. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

Wykazano, że podczas użytkowania lek zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez 24 godziny w temperaturze pokojowej.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy stosować natychmiastowo. W przeciwnym razie czas przechowywania oraz warunki poprzedzające jego użycie są odpowiedzialnością użytkownika.

Nie należy mieszać ani rozcieńczać tego leku z innymi roztworami lub lekami w strzykawce ani w butelce do wlewu.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Valium

• Substancją czynną jest diazepan. Każda ampułka 2 ml zawiera 10 mg diazepamu.
• Pozostałe składniki to etanol, alkohol benzylowy, glikol propylenowy, wodorotlenek sodu, kwas benzoesowy (E-210), benzoesan sodu (E-211) i woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Valium jest dostępne w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułkach 2 ml. Dostępne w opakowaniach po 5 lub 50 ampułek (opakowanie kliniczne).

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel:

Atnahs Pharma Netherlands B.V.

Copenhagen Towers

Ørestads Boulevard 108, 5.tv

DK-2300 København S

Dania

Producenci:

Roche Farma, S.A.

C/ Eratóstenes, 19

Getafe

28906 Madrid

lub

CENEXI SAS

Rue Marcel et Jacques Gaucher, 52

Fontenay Sous Bois F-94120 - Francja

Data ostatniej weryfikacji ulotki: Wrzesień 2025

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

---

Informacja przeznaczona wyłącznie dla personelu medycznego:

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do potrzeb każdego pacjenta, stosując możliwie najniższą skuteczną dawkę, szczególnie u dzieci, osób starszych, chorych osłabionych, u pacjentów z chorobą wątroby lub niskim stężeniem albuminy w surowicy.

Średnie/ciężkie stany lękowe: Dawkowanie dla dorosłych: 2–10 mg dobrać drogą dożylnej lub domięśniową, powtarzając co 3–4 godziny w razie potrzeby. U pacjentów starszych oraz u osób z niewydolnością nerek i/lub wątroby zaleca się stosowanie możliwie najniższej skutecznej dawki.

Pacjenci z abstynencją alkoholową: 10 mg drogą domięśniową lub dożylną. W razie potrzeby po 3–4 godzinach podać 5–10 mg (inny schemat: 0,1–0,2 mg/kg masy ciała drogą dożylną, powtarzane co 8 godzin aż do ustąpienia objawów). Następnie leczenie doustne.

Jako lek przedzabiegowy: 10–20 mg drogą domięśniową, godzinę przed indukcją znieczulenia. Dzieci: 0,1–0,2 mg/kg masy ciała drogą domięśniową.

Do indukcji znieczulenia: 0,2–0,5 mg/kg masy ciała drogą dożylną.

Sedacja przed zabiegami: 10–20 mg drogą dożylną (początkowo 5 mg, następnie co 30 sekund po 2,5 mg aż do opadnięcia powiek do połowy źrenicy). U pacjentów otyłych: 30 mg drogą dożylną; u dzieci: 0,1–0,2 mg/kg masy ciała drogą dożylną.

W stanie padaczkowym: 0,15–0,25 mg/kg masy ciała drogą dożylną, powtarzane w odstępach 10–15 minut w razie potrzeby lub w postaci dożylnej infuzji ciągłej. (Maksymalna dawka: 3 mg/kg w ciągu 24 godzin).

Tetanus: Należy podać 0,1–0,3 mg/kg masy ciała drogą dożylną co 1–4 godziny. Inną możliwością jest infuzja ciągła lub podanie przez sondę do żołądka (3–4 mg/kg masy ciała w ciągu 24 godzin).

Preklampsja i eklampsja: W przypadku napadów drgawkowych lub istniejącego ryzyka ich wystąpienia, gdy siarczan magnezu nie jest dostępny, podać 10–20 mg wstrzyknięcie dożylne. Jeśli konieczne są dawki dodatkowe, mogą być podane zarówno w formie wstrzyknięć dożylnych, jak i ciągłej infuzji dożylnej, maksymalnie do 100 mg w ciągu 24 godzin. Dawka 100 mg to całkowita dawka, która może być podana w ciągu 24 godzin; nie należy podawać jej jako pojedynczego wstrzyknięcia dożylnego, lecz jako serię powolnych wstrzyknięć dożylnych lub jako infuzję ciągłą dożylną. Jeśli napady drgawkowe trwają pomimo podania siarczanu magnezu, można podać Valium w dawce 5–10 mg wstrzyknięcie dożylne.

W skurczach mięśniowych: 5–10 mg drogą domięśniową lub dożylną, powtarzalnie w razie potrzeby co 3–4 godziny.

Sposób podania

Wstrzyknięcie domięśniowe należy wykonywać głęboko.

Wstrzyknięcie dożylne należy zawsze podawać bardzo powoli (około 0,5–1 ml na minutę) do naczyń dużego kalibru. Zbyt szybkie podanie może prowadzić do apnei. Wskazane jest zapewnienie systemu wspomagania oddychania przy stosowaniu drogi dożylnej. Należy unikać wszelkimi sposobami wstrzyknięcia wewnątrz tętnicze lub ekstrawazację ze względu na możliwość zaburzeń naczyniowych.

Valium można podawać z następującymi roztworami elektrolitów do infuzji: NaCl 0,9%, glukoza 5,5% lub glukoza 10%.

Wykazano, że produkt zachowuje stabilność fizyczną i chemiczną przez 24 godziny w temperaturze pokojowej.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy stosować natychmiast. W przeciwnym razie czas i warunki przechowywania przed użyciem są odpowiedzialnością użytkownika.

Nie należy mieszać ani rozcieńczać z innymi roztworami lub lekami w strzykawce ani w butelce do infuzji.

Istnieją dowody, że diazepam może być adsorbowany przez worki do infuzji z tworzywa sztucznego i zestawy do infuzji zawierające PVC. Ta adsorpcja prowadzi do zmniejszenia stężenia diazepamu o 50% lub więcej, szczególnie gdy worki do infuzji są przechowywane przez 24 godziny lub dłużej w ciepłych warunkach środowiskowych lub gdy stosuje się długie przewody infuzyjne lub niskie prędkości przepływu. Należy unikać stosowania worków i zestawów do infuzji zawierających PVC podczas podawania diazepamu. Należy zachować ostrożność przy zmianie worków i zestawów do infuzji zawierających PVC na te, które nie zawierają PVC.

W każdym przypadku po ustąpieniu objawów stanu ostrzego, jeśli konieczne jest kontynuowanie leczenia, należy przejść na dawkowanie doustne.