Citalopram Teva-Ratiopharm 10 mg tabletki powlekane

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

ULOTKA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Citalopram Teva-ratiopharm 10 mg tabletki powlekane

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed rozpoczęciem zażywania tego leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz w niej ponownie szukać informacji.
• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane nie wymienione w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Citalopram Teva-ratiopharm i kiedy się go stosuje
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem zażywania Citalopram Teva-ratiopharm
3. Jak stosować Citalopram Teva-ratiopharm
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Citalopram Teva-ratiopharm
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest Citalopram Teva-ratiopharm i kiedy się go stosuje

Citalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków zwanych lekami przeciwdrgawkowymi. Leki te pomagają korygować pewne zaburzenia chemiczne w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram jest wskazany w leczeniu:

• depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtórnym wystąpieniom choroby,
• zaburzeń lękowych z lub bez agorafobii,
• zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZOK).

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego lekarz przepisał Ci citalopram, zapytaj go o to.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Teva-ratiopharm

Nie przyjmuj Citalopram Teva-ratiopharm

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6).

• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitiorami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydaza, nialamida, tranzylocypromina, selegilina (stosowana w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (stosowana w leczeniu depresji) i linezolid (antybiotyk),

• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś takie epizody (można je zaobserwować w elektrokardiogramie, badaniu oceniającym pracę serca).

• Jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca.

• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.

• Zobacz również sekcję „Stosowanie Citalopram Teva-ratiopharm z innymi lekami” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po przyjęciu moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed przyjęciem jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Teva-ratiopharm.

Proszę poinformować lekarza, jeśli masz inne schorzenia lub choroby, ponieważ może to mieć wpływ na decyzję lekarza. W szczególności poinformuj lekarza:

• Jeśli występują u Ciebie epizody maniakalne lub zaburzenia lękowe.
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może zaburzać kontrolę poziomu glukozy we krwi. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy.
• Jeśli cierpisz na epilepsję. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli masz historię krwawień lub pojawiają się u Ciebie nietypowe siniaki, lub jeśli jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i płodność”).
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś wcześniej na problemy sercowe lub niedawno miałeś zawał serca.

Jeśli w spoczynku Twoje serce bije wolno (tzw. bradykardia) i/lub uważasz, że organizm może tracić sole, np. z powodu intensywnej diarzei i wymiotów przez kilka dni lub w wyniku stosowania diuretyków (leków moczogonnych).

• Jeśli zauważyłeś szybkie lub nieregularne uderzenia serca lub miałeś omdlenia lub zawroty głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli miałeś lub masz problemy oczne, takie jak niektóre typy jaskry (zwiększony ciśnienie w oku).
• Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli wcześniej miałeś którąkolwiek z wymienionych sytuacji.
• Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą wejść w fazę maniakalną. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i niestandardową zmianą myśli, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz tego, skontaktuj się z lekarzem.
• Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczasz tych objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia.

Specjalna informacja dotycząca Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może minąć kilka tygodni, zanim odczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje podczas dalszej terapii. Dlatego ważne jest, aby dokładnie przestrzegać wskazówek lekarza i nie przerywać leczenia ani nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilanie się depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Mogą one nasilać się na początku stosowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, by zacząć działać – zazwyczaj około dwóch tygodni, choć czasem może to potrwać dłużej.

Bardziej prawdopodobne jest, że będziesz miał takie myśli

• Jeśli wcześniej miałeś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
• Jeśli jesteś młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychiatrycznymi leczonymi antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może Ci pomóc, jeśli powiesz bliskiej rodzinie lub przyjacielowi, że jesteś chory na depresję lub cierpisz na zaburzenia lękowe i poprosisz ich, by przeczytali ten ulotkę. Możesz zapytać, czy uważają, że Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają, lub czy martwią się o zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia.

Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki. Niemniej lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najlepsze rozwiązanie. Jeśli Twój lekarz przepisał citalopram pacjentowi poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którykolwiek z wcześniej opisanych objawów nasila się lub komplikuje się u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących citalopram.

Dodatkowo długoterminowe skutki citalopramu pod względem bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze jednoznacznie potwierdzone.

Stosowanie Citalopram Teva-ratiopharm z innymi lekami

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub mógłbyś przyjmować inne leki.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne reakcje niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezwykłe inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazę, nialamidę i tranzylocyprominę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.
• Odwracalne selektywne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (stosowaną w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lit węglan (stosowany w profilaktyce i leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych) i tryptofan.
• Imipraminę i desipraminę (obie stosowane w leczeniu depresji).
• Nieodwracalne inhibitory MAO-B zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegiliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (stosowany w nadciśnieniu tętniczym i/lub chorobie serca); poziom metoprololu we krwi może wzrosnąć, ale nie zaobserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatryptan i leki podobne (stosowane w migrenie) oraz tramadol i leki podobne (opioidy, stosowane w silnym bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych; jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się u Ciebie nietypowe objawy, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), flukenazol (stosowany w infekcjach grzybiczych), fluwoksynę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w zmniejszaniu ryzyka udaru mózgu). Poziom citalopramu we krwi może wzrosnąć, ale nie zgłoszono zwiększenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi, np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (stosowany w bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w artretyzie); nieco zwiększają ryzyko zaburzeń krwawienia.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
• Mefloquinę (stosowaną w malarii), bupropion (stosowany w depresji) i tramadol (stosowany w silnym bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.
• Neuroleptyki (leki stosowane w schizofrenii, psychotach), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenytoazyny, pimozyd, haloperidol), trójpierścieniowe antydepresanty, niektóre środki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre antyhistaminowe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają one ryzyko zaburzeń rytmu serca stanowiących zagrożenie dla życia.
• Leki serotonergiczne, takie jak buprenorfina, ponieważ mogą zwiększać ryzyko zespołu serotonergicznego.

Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby wpływającej na rytm serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same w sobie mogą wpływać na rytm serca.

Jeśli masz wątpliwości w tej kwestii, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Teva-ratiopharm z pokarmami, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z lub bez posiłku (zobacz sekcję 3 „Jak stosować Citalopram Teva-ratiopharm”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działanie alkoholu. Niemniej zaleca się unikanie spożycia alkoholu podczas leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Poinformuj lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, uważasz, że możesz być w ciąży lub planujesz zajście w ciążę. Przed zastosowaniem tego leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a karmiące matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że Ty i Twój lekarz dokładnie omówiliście związane z tym ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy wiedzieć, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, niski poziom cukru we krwi, sztywność lub osłabienie mięśni, nasilone odruchy, drżenie, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągłe płacz, senność i trudności ze snem. Jeśli Twój noworodek ma którykolwiek z tych objawów, skontaktuj się natychmiast z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowej fazie ciąży, może wystąpić większe ryzyko silnego krwawienia pochwowego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz historię zaburzeń krzepnięcia. Twój lekarz lub położna muszą wiedzieć, że przyjmujesz ten lek, aby mogli Ci doradzić.

Citalopram przechodzi w niewielkiej ilości do mleka matki. Istnieje ryzyko działań u dziecka. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że jesteś leczona citalopramem. Podczas ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków, zwanej trwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (HPPN), w której dziecko oddycha szybko i ma sinicę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u dziecka pojawią się te objawy, skontaktuj się natychmiast z położną i/lub lekarzem.

U modeli zwierzęcych stwierdzono, że citalopram zmniejsza jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ogólnie rzecz biorąc, citalopram nie powoduje senności; jednak jeśli poczujesz zawroty głowy lub senność na początku przyjmowania tego leku, nie prowadź pojazdów ani nie używaj narzędzi ani maszyn, dopóki te objawy nie znikną.

Citalopram Teva-ratiopharm zawiera laktozę i sód

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 23 mg sodu (1 mmol) na tabletkę; jest zatem praktycznie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Teva-ratiopharm

Stosuj ten lek dokładnie zgodnie z instrukcją lekarza. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Zalecana dawka to 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zespół lękowy

Zalecana dawka początkowa to 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym dawkę należy zwiększyć do 20–30 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Zalecana dawka początkowa to 20 mg dziennie. Jeśli będzie to konieczne, lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Pacjenci starsi

U pacjentów starszych leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10–20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z szczególnymi ryzykami

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i nastolatków. Aby uzyskać dodatkowe informacje, proszę zapoznać się z sekcją 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Teva-ratiopharm”.

Jak i kiedy stosować Citalopram Teva-ratiopharm

Citalopram stosuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Istnieją inne postacie handlowe tego samego substancji czynnej, umożliwiające podanie 20, 30 lub 40 mg citalopramu.

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może pojawić się dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj stosowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nie wystąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz wyraźnie zalecił inaczej. Podstawowa choroba może trwać długo i przerwanie leczenia zbyt wcześnie może spowodować powrót objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją korzystają z leczenia utrzymującego, czasem przez kilka lat, aby zapobiec powrotowi epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Teva-ratiopharm niż powinieneś

Jeśli uważasz, że Ty lub inna osoba przyjęła więcej citalopramu niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, udaj się do najbliższego szpitala z oddziałem ratunkowym lub zadzwoń do Informacji Toksykologicznej pod numer 915 620 420, podając nazwę leku i przyjętą dawkę.

Zrób to nawet wtedy, gdy nie obserwujesz żadnych dolegliwości lub objawów zatrucia.

Weź ze sobą opakowanie citalopramu, jeśli udajesz się do lekarza lub szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca stanowiące zagrożenie dla życia, drgawki, zmiany rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, podwyższone lub obniżone ciśnienie krwi, nudności (uczucie zawrotów), zespół serotoninergiczny (patrz sekcja 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, pocenie się, sinawą barwę skóry, nadmierne oddychanie (zwiększenie częstości oddechów).

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć Citalopram Teva-ratiopharm

Jeśli zapomniałeś/-łaś przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o zwykłej porze.

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętej dawki.

Jeśli przerywasz leczenie Citalopram Teva-ratiopharm

Nie przerywaj stosowania citalopramu bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagle przerywanie leczenia może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie niepokoju, ból głowy, uczucie zawrotów (nudności), wymioty, pocenie się, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucia wzruszenia lub irytacji, biegunka (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszone tętno lub kołatanie serca. Po zakończeniu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerywania.

Jeśli masz jakiekolwiek inne wątpliwości dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego z nich występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Prosimy pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby i poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci zgłosili następujące poważne działania niepożądane. Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem:

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni – mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonicznym, który został zgłoszony przy łączeniu antydepresantów.
• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczną).
• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować zmęczenie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone i nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia – mogą to być objawy poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Prosimy pamiętać, że wiele z poniższych objawów może być również objawami choroby i poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):

• Senność
• Trudności ze snem
• Zwiększona potliwość
• Suchość w ustach
• Nudności (uczucie mdłości)
• Bóle głowy

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Spadek apetytu
• Pobudzenie
• Zaburzenia funkcji seksualnych
• Lęk
• Niespokojność
• Stan dezorientacji
• Niezwykłe sny
• Drżenie
• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp
• Omdlenia
• Zaburzenia koncentracji
• Dźwięki w uszach (tinnitus)
• Ziewanie
• Biegunka
• Wymioty
• Zaparcia
• Wysypka
• Ból mięśni i stawów
• U mężczyzn mogą wystąpić problemy z ejakulacją i erekcją
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu
• Zmęczenie
• Swędzenie skóry
• Spadek masy ciała

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zaburzenia krwawienia skórnego (łatwe powstawanie siniaków)
• Zwiększenie apetytu
• Agresja
• Dezpersonalizacja
• Halucynacje
• Mania
• Omdlenia
• Rozszerzone źrenice
• Przyspieszone bicie serca
• Spowolnione bicie serca
• Pokrzywka
• Wypadanie włosów
• Wysypka skórna
• Nadwrażliwość na światło
• Trudności z oddawaniem moczu
• Nadmierna krwawa plwocina miesięczna
• Obrzęk rąk i nóg
• Przyrost masy ciała

Bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

• Napady padaczkowe
• Nieprzywolne ruchy
• Zaburzenia smaku
• Krwawienia
• Zapalenie wątroby
• Gorączka

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu siebie lub myśli samobójcze – patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków
• Nadwrażliwość (wysypka)
• Ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu
• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca
• Ataki paniki
• Skrzypienie zębami
• Niepokój
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność
• Akatyzja (nieprzywolne ruchy mięśni)
• Zaburzenia wzroku
• Niskie ciśnienie krwi
• Krwawienie z nosa
• Zaburzenia krwawienia, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (krwawienie podskórne)
• Obfite krwawienie położnicze krótko po porodzie (krwawienie poporodowe) – patrz „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w punkcie 2, aby uzyskać więcej informacji
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych
• Bólowe erekcje
• Zwiększenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet nie karmiących piersią
• Nieregularne miesiączkowanie
• Zaburzone wyniki badań funkcji wątroby
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje po wstawaniu)
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków
• Nieprawidłowy rytm serca

Jeśli wystąpią działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w tej ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem hiszpańskiego systemu farmakowigilancji leków do użytku ludzkiego na stronie internetowej: www.notificaRAM.es. Zgłaszając działania niepożądane, możesz pomóc w dostarczeniu dodatkowych informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania Citalopram Teva-ratiopharm

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności wskazanej na opakowaniu, umieszczonej po oznaczeniu CAD. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego na opakowaniu.

Ten lek nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, należy zwrócić do Punktu Zbiorczego Odpadów Lekowych (Punkt SIGRE) w aptece. W razie wątpliwości zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomogą Państwo w ochronie środowiska naturalnego.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Teva-ratiopharm 10 mg tabletek

• Substancją czynną jest citalopram (jako bromek). Jedna tabletka zawiera 10 mg citalopramu.
• Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, croscarmelozowa sodu, gliceryna, kopolimer winyloviny i pirydynonu, stearyna magnezu, celuloza mikrokryształowa, hipromeloza 5, makrogol 400 i dwutlenek tytanu (E-171).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Tabletka powlekana. Tabletki powlekane, okrągłe, dwuwypukłe, białego koloru.

Dostępne w opakowaniach zawierających 14 i 28 tabletek powlekanych, zapakowanych w paski blisterowe.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję

Właściciel:

Teva Pharma, S.L.U.

C/Anabel Segura 11, Edificio Albatros B, 1ª planta,

Alcobendas, 28108 Madrid (Hiszpania)

Podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Industria Química y Farmacéutica VIR, S.A.

C/. Laguna 66-68-70, Poligono Industrial Urtinsa II

28923 ALCORCÓN (Madrid) Hiszpania

lub

RIVOPHARM PHARMACEUTICALS LABORATORIES

Via Cantonale, Centro Insema C

Manno – Szwajcaria

Data ostatniej weryfikacji ulotki: luty 2025

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es/

Można uzyskać szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku, skanując kod QR umieszczony na opakowaniu za pomocą telefonu komórkowego (smartfona). Informacje te są również dostępne pod następującym adresem internetowym: https://cima.aemps.es/cima/dochtml/p/66482/P_66482.html