Citalopram Sandoz 30 mg tabletki powlekane EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

Citalopram Sandoz 20 mg tabletki powlekane EFG

Citalopram Sandoz 30 mg tabletki powlekane EFG

Przeczytaj uważnie całą ulotkę przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz w niej ponownie potrzebować sięgnąć.
• Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości, skonsultuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeżeli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w tej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Zawartość ulotki:

1. Co to jest Citalopram Sandoz i do czego służy.
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem przyjmowania Citalopram Sandoz.
3. Jak stosować Citalopram Sandoz.
4. Możliwe działania niepożądane.
5. Jak przechowywać Citalopram Sandoz.
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe.

1. Co to jest Citalopram Sandoz i do czego jest stosowany

Citalopram jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i należy do grupy leków znanych jako leki przeciwdrgawkowe. Leki te pomagają skorygować pewne zaburzenia równowagi chemicznej w mózgu, które powodują objawy choroby.

Citalopram wskazany jest w leczeniu:

• Depresji oraz zapobieganiu nawrotom i powtórnym wystąpieniom.
• Zespołu lękowego z lub bez agorafobii.
• Upoirowego zaburzenia nerwicowego (OCD).

Lekarz może jednak przepisać citalopram również do innych celów. Jeśli masz wątpliwości, dlaczego lekarz przepisał Ci citalopram, zapytaj go o to.

2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Sandoz

Nie przyjmuj Citalopram Sandoz

• Jeśli jesteś uczulony na citalopram lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w sekcji 6),
• Jeśli przyjmujesz inne leki należące do grupy zwanej inhibitiorami monoaminooksydazy (IMAO). Do IMAO należą leki takie jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksydazyna, nialamida, tranzylocypromina, selegilina (w leczeniu choroby Parkinsona), moclobemida (w leczeniu depresji) oraz linezolid (antybiotyk).
• Jeśli od urodzenia cierpisz na zaburzenia rytmu serca lub kiedykolwiek miałeś/-aś epizod takiego zaburzenia (można to stwierdzić w elektrokardiogramie – badaniu oceniającym pracę serca).
• Jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli przyjmujesz leki, które mogą wpływać na rytm serca.
  • Zobacz również sekcję „Inne leki i Citalopram Sandoz” poniżej.

Nawet jeśli zakończyłeś/-aś leczenie IMAO, musisz odczekać 2 tygodnie przed rozpoczęciem terapii citalopramem.

Po zakończeniu przyjmowania moclobemidy należy odczekać jeden dzień.

Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać tydzień przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Sandoz skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Poinformuj lekarza, jeśli cierpisz na jakiekolwiek inne choroby lub stan, ponieważ może to mieć wpływ na decyzję lekarza. W szczególności powiadom lekarza:

• Jeśli miałeś/-aś epizody manii lub cierpisz na zaburzenie lękowe.
• Jeśli cierpisz na niewydolność wątroby lub nerek. Lekarz może potrzebować dostosować dawkę.
• Jeśli cierpisz na cukrzycę. Leczenie citalopramem może wpływać na kontrolę poziomu glukozy we krwi. Może być konieczna korekta dawki insuliny i/lub doustnych leków obniżających poziom glukozy.
• Jeśli cierpisz na epilepsję. Leczenie citalopramem należy przerwać, jeśli wystąpią napady drgawkowe lub zwiększy się ich częstotliwość (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”).
• Jeśli masz dolegliwości związane z krwawieniem, pojawiają się niezwykłe siniaki lub jesteś w ciąży (zobacz „Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość”).
• Jeśli masz obniżony poziom sodu we krwi.
• Jeśli otrzymujesz leczenie elektrowstrząsowe.
• Jeśli cierpisz lub cierpiałeś/-aś wcześniej na choroby serca lub niedawno przebyłeś/-aś zawał serca.
• Jeśli w spoczynku Twoje serce bije powoli (tzw. bradykardia) i/lub podejrzewasz, że Twój organizm traci sole, np. w wyniku długotrwałej biegunki i wymiotów lub przyjmowania moczopędnych (leków zwiększających wydzielanie moczu).
• Jeśli zauważyłeś/-aś przyspieszone lub nieregularne bicie serca, omdlenia lub zawroty głowy przy wstawaniu ze stanu siedzącego lub leżącego. Może to wskazywać na zaburzenia rytmu serca.
• Jeśli masz problem z rozszerzeniem źrenic ocznych (midriaza).

Skonsultuj się z lekarzem, nawet jeśli którykolwiek z powyższych stanów wystąpił u Ciebie wcześniej.

Niektórzy pacjenci z chorobą afektywną dwubiegunową mogą przejść do fazy maniakalnej. Charakteryzuje się ona niezwykle szybką i chaotyczną wymową, nieproporcjonalną radością i nadmierną aktywnością fizyczną. Jeśli doświadczasz takich objawów, skontaktuj się z lekarzem.

Objawy takie jak niepokój lub trudność w siedzeniu lub staniu (akatyzja) mogą również wystąpić w pierwszych tygodniach leczenia. Natychmiast poinformuj lekarza, jeśli doświadczasz takich objawów.

Niektóre leki z grupy, do której należy citalopram (tzw. SSRI/SNRI) mogą powodować objawy zaburzeń funkcji seksualnych (zobacz sekcję 4). W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się po odstawieniu leku.

Specjalna informacja dotycząca Twojej choroby

Tak jak w przypadku innych leków stosowanych w leczeniu depresji lub chorób pokrewnych, poprawa nie następuje natychmiast. Po rozpoczęciu leczenia citalopramem może upłynąć kilka tygodni, zanim poczujesz poprawę.

W leczeniu zaburzeń lękowych poprawa zwykle staje się widoczna po 2–4 tygodniach.

Na początku leczenia niektórzy pacjenci mogą doświadczać nasilenia lęku, które ustępuje w miarę kontynuowania terapii. Dlatego ważne jest, aby ściśle przestrzegać zaleceń lekarza i nie przerywać leczenia ani nie zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem.

Myśli samobójcze i nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych

Jeśli cierpisz na depresję i/lub zaburzenia lękowe, czasem możesz mieć myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia. Takie myśli mogą nasilać się na początku stosowania antydepresantów, ponieważ wszystkie te leki potrzebują czasu, zazwyczaj około dwóch tygodni, aby zacząć działać, choć w niektórych przypadkach może to trwać dłużej.

Takie myśli są bardziej prawdopodobne, jeśli:

• Wcześniej miałeś/-aś myśli samobójcze lub myśli o zranieniu siebie.
• Jesteś młodą dorosłą osobą. Dane z badań klinicznych wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u młodych dorosłych (poniżej 25 roku życia) z chorobami psychicznymi leczonymi antydepresantami.

Jeśli w dowolnym momencie pojawią się u Ciebie myśli o zranieniu siebie lub odebraniu sobie życia, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub udaj się bezpośrednio do szpitala.

Może być pomocne, jeśli powiesz bliskiej osobie lub przyjacielowi, że cierpisz na depresję lub zaburzenia lękowe i poprosisz go, aby przeczytał/-a ten ulotkę. Możesz zapytać, czy Twoja depresja lub zaburzenia lękowe się nasilają lub czy zaniepokoiły go zmiany w Twoim zachowaniu.

Dzieci i młodzież

Citalopram nie powinien być zazwyczaj stosowany w leczeniu dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Ponadto należy wiedzieć, że u pacjentów poniżej 18. roku życia istnieje większe ryzyko działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (głównie agresja, zachowanie konfrontacyjne i drażliwość), gdy przyjmują one tego typu leki.

Mimo to lekarz może przepisać citalopram pacjentom poniżej 18. roku życia, jeśli uzna to za najkorzystniejsze dla pacjenta. Jeśli lekarz przepisał Ci citalopram, jesteś pacjentem poniżej 18. roku życia i chcesz omówić tę decyzję, skontaktuj się ponownie z lekarzem. Poinformuj lekarza, jeśli którekolwiek z wcześniej wymienionych objawów nasili się lub pojawią się komplikacje u pacjentów poniżej 18. roku życia przyjmujących ten lek. Ponadto długoterminowe skutki tego leku w zakresie bezpieczeństwa oraz wzrostu, dojrzewania i rozwoju poznawczego i behawioralnego u tej grupy wiekowej nie zostały jeszcze potwierdzone.

Inne leki i Citalopram Sandoz

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś/-aś lub może być konieczne przyjęcie innych leków.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie innych i czasem powodować poważne reakcje niepożądane.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków:

• Niezwykłe inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) zawierające fenelzynę, iproniazyd, izokarboksydazynę, nialamidę i tranzylocyprominę jako substancje czynne. Jeśli przyjmowałeś/-aś którykolwiek z tych leków, musisz odczekać 14 dni przed rozpoczęciem przyjmowania citalopramu. Po zakończeniu leczenia citalopramem należy odczekać 7 dni przed przyjęciem któregokolwiek z tych leków.
• Selektorowe odwracalne inhibitory MAO-A zawierające moclobemidę (w leczeniu depresji).
• Antybiotyk linezolid.
• Lity (w profilaktyce i leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego) i triptofan.
• Imipraminę i desipraminę (w leczeniu depresji).
• Nieodwracalne inhibitory MAO-B zawierające selegilinę (w leczeniu choroby Parkinsona); zwiększają one ryzyko działań niepożądanych. Dawkę selegiliny nie należy przekraczać 10 mg dziennie.
• Metoprolol (w leczeniu nadciśnienia tętniczego i/lub chorób serca); poziom metoprololu we krwi wzrasta, ale nie zaobserwowano objawów nasilenia działania lub działań niepożądanych metoprololu.
• Sumatriptan i podobne leki (w leczeniu migreny) oraz opioidy takie jak tramadol i buprenorfina (w leczeniu silnego bólu) – zwiększają ryzyko działań niepożądanych. Jeśli podczas stosowania tej kombinacji pojawią się niezwykłe objawy, skontaktuj się z lekarzem.
• Cymetydynę, lansoprazol i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluconazol (w leczeniu infekcji grzybiczych), fluwoksoaminę (antydepresant) i tyklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu). Mogą one zwiększyć poziom citalopramu we krwi, ale nie zgłoszono zwiększenia działań niepożądanych citalopramu.
• Leki wpływające na funkcję płytek krwi (np. niektóre leki przeciwpsychotyczne, kwas acetylosalicylowy (w leczeniu bólu), niesteroidowe leki przeciwzapalne (w leczeniu artretyzmu)); nieznacznie zwiększają ryzyko zaburzeń krwawienia.
• Zioło św. Jana (Hypericum perforatum) (środek roślinny stosowany w depresji); jednoczesne stosowanie z citalopramem może zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.
• Meflochinę (w leczeniu malarii), bupropion (w leczeniu depresji) i tramadol (w leczeniu silnego bólu) – z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego.
• Neuroleptyki (leki w leczeniu schizofrenii, psychóz), z powodu możliwego ryzyka obniżenia progu drgawkowego, oraz antydepresanty.
• Leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, neuroleptyki (np. pochodne fenantiazyny, pimozyd, haloperidol), trójcykliczne antydepresanty, niektóre leki przeciwbakteryjne (esparfloksacyna, moxifloksacyna, erytromycyna IV, pentamidyna, leki przeciwmalarii, szczególnie halofantryna), niektóre leki przeciwkożdliwe (astemizol, mizolastyna).
• Leki obniżające poziom potasu lub magnezu we krwi, ponieważ zwiększają ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca. Nie przyjmuj citalopramu, jeśli przyjmujesz leki z powodu choroby powodującej zaburzenia rytmu serca lub jeśli przyjmujesz leki, które same w sobie mogą wpływać na rytm serca. Jeśli masz wątpliwości, skonsultuj się z lekarzem.

Stosowanie Citalopram Sandoz z pokarmem, napojami i alkoholem

Citalopram można przyjmować z jedzeniem lub bez (zobacz sekcję 3 „Jak przyjmować Citalopram Sandoz”).

Nie stwierdzono, że citalopram nasila działania alkoholu. Niemniej jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu w czasie leczenia citalopramem.

Ciąża, karmienie piersią i rozrodczość

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, podejrzewasz ciążę lub planujesz zajście w ciążę, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w ciąży zazwyczaj nie powinny przyjmować citalopramu, a karmiące matki nie powinny karmić piersią podczas przyjmowania tego leku, chyba że lekarz dokładnie ocenił ryzyko i korzyści.

Jeśli przyjmujesz citalopram w ostatnich 3 miesiącach ciąży aż do porodu, należy pamiętać, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sinica, napady, zmiany temperatury ciała, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, sztywność lub osłabienie mięśni, nasilone odruchy, drżenia, niepokój, drażliwość, osłabienie, ciągły płacz, senność i trudności ze zasypianiem. Jeśli u noworodka pojawią się którekolwiek z tych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Jeśli przyjmujesz citalopram w końcowym etapie ciąży, może wystąpić większe ryzyko silnego krwawienia położniczego tuż po porodzie, szczególnie jeśli masz w wywiadzie zaburzenia krzepnięcia. Lekarz lub położna muszą wiedzieć, że przyjmujesz citalopram, aby móc Ci pomóc.

Citalopram przechodzi do mleka matki w niewielkich ilościach. Istnieje ryzyko działań na dziecko. Jeśli przyjmujesz citalopram, poinformuj lekarza przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Upewnij się, że Twoja położna i/lub lekarz wiedzą, że przyjmujesz citalopram.

W czasie ciąży, szczególnie w ostatnich 3 miesiącach, leki takie jak citalopram mogą zwiększać ryzyko poważnej choroby u noworodków, tzw. trwałej nadciśnienia płucnego noworodków (HPPN), w której niemowlę oddycha szybko i ma siną skórę. Objawy te zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Jeśli u Twojego dziecka pojawią się takie objawy, natychmiast skontaktuj się z położną i/lub lekarzem.

W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że citalopram może obniżać jakość nasienia. Teoretycznie może to wpływać na płodność, ale do tej pory nie zaobserwowano wpływu na płodność człowieka.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Ogólnie rzecz biorąc, citalopram nie powoduje senności; jednak jeśli poczujesz zawroty głowy lub senność po rozpoczęciu przyjmowania tego leku, nie prowadź pojazdów ani nie korzystaj z narzędzi i maszyn, dopóki te objawy nie ustąpią.

Citalopram Sandoz zawiera laktozę i sód

Jeśli lekarz poinformował Pana/Panią o nietolerancji niektórych cukrów, przed zażyciem tego leku należy skonsultować się z lekarzem.

Lek ten zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej tabletce powlekanej; oznacza to, że jest on w zasadzie „bezsodowy”.

3. Jak stosować Citalopram Sandoz

Stosuj ten lek dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli

Depresja

Standardowa dawka wynosi 20 mg dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie, jeśli uzna to za konieczne.

Zaburzenia lękowe

Początkowa dawka wynosi 10 mg dziennie przez pierwszy tydzień, po czym może być zwiększona do 20 lub 30 mg dziennie. Lekarz, jeśli uzna to za konieczne, może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD)

Początkowa dawka wynosi 20 mg dziennie. Lekarz, jeśli uzna to za konieczne, może zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mg dziennie.

Pacjenci starsi (powyżej 65 roku życia)

U pacjentów starszych leczenie należy rozpocząć od połowy zalecanej dawki, np. 10 lub 20 mg dziennie.

Ogólnie pacjenci starsi nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Pacjenci z szczególnym ryzykiem

Pacjenci z chorobami wątroby nie powinni przyjmować więcej niż 20 mg dziennie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Citalopram nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży. Aby uzyskać dodatkowe informacje, zobacz punkt 2 „Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Citalopram Sandoz”.

Jak i kiedy przyjmować Citalopram Sandoz

Citalopram przyjmuje się codziennie jako pojedynczą dawkę dzienną.

Tabletki można przyjmować o dowolnej porze dnia, niezależnie od posiłków.

Tabletki należy połknąć z szklanką wody. Nie należy ich żuć (mają gorzki smak).

Czas trwania leczenia

Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w depresji, zaburzeniach lękowych i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, poprawa może pojawić się dopiero po kilku tygodniach. Kontynuuj przyjmowanie citalopramu, nawet jeśli poprawa nie nastąpi od razu.

Nigdy nie zmieniaj dawki leku bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.

Czas trwania leczenia jest indywidualny, zazwyczaj co najmniej 6 miesięcy. Kontynuuj przyjmowanie tabletek przez czas zalecany przez lekarza. Nie przerywaj leczenia, nawet jeśli czujesz się lepiej, chyba że lekarz wyraźnie zaleci inaczej. Podstawowa choroba może utrzymywać się przez dłuższy czas, a przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu objawów.

Pacjenci z nawracającą depresją korzystają z leczenia podtrzymującego, które czasem trwa kilka lat, aby zapobiec ponownemu wystąpieniu epizodów depresyjnych.

Jeśli przyjmiesz zbyt dużą dawkę Citalopram Sandoz

Jeśli przyjmiesz więcej Citalopram Sandoz niż zalecono, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub zadzwoń do Krajowego Centrum Informacji Toksykologicznej pod numer telefonu: 91 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą dawkę. Zrób to nawet wtedy, gdy nie odczuwasz żadnych dolegliwości ani objawów zatrucia. Zabierz opakowanie Citalopram Sandoz ze sobą, gdy udasz się do lekarza lub do szpitala.

Niektóre objawy przedawkowania mogą obejmować nieregularne bicie serca stanowiące zagrożenie dla życia, napady padaczkowe, zaburzenia rytmu serca, senność, śpiączkę, wymioty, drżenie, obniżenie ciśnienia krwi, podwyższenie ciśnienia krwi, nudności (uczucie zawrotów głowy), zespół serotoniczny (zobacz punkt 4. „Możliwe działania niepożądane”), pobudzenie, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, pocenie się, sinicę skóry, nadmierne oddychanie (przyspieszony rytm oddechowy).

Jeśli zapomnisz przyjąć Citalopram Sandoz

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, przyjmij następną dawkę o zwykłej porze.

Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Jeśli przerwiesz leczenie Citalopram Sandoz

Nie przerywaj stosowania Citalopram Sandoz bez wyraźnej wskazówki lekarza. Po zakończeniu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni.

Nagłe odstawienie leku może powodować łagodne lub przejściowe zaburzenia, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia snu (intensywne sny, koszmary, bezsenność), uczucie lęku, ból głowy, uczucie zawrotów głowy (nudności), wymioty, potliwość, uczucie niepokoju lub pobudzenia, drżenie, uczucie dezorientacji lub dezorientacji, uczucie wzruszenia lub irytacji, biegunka (luźne stolce), zaburzenia wzroku, przyspieszone tętno lub kołatania serca.

Po zakończeniu okresu leczenia zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki citalopramu przez kilka tygodni zamiast nagłego przerwania leczenia.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów je występują.

Działania niepożądane zwykle ustępują po kilku tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że wiele z tych objawów może być również objawami choroby i dlatego poprawi się, gdy poczujesz się lepiej.

Niektórzy pacjenci zgłosili następujące poważne działania niepożądane. Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skontaktować się z lekarzem.

• Wysoka gorączka, pobudzenie, dezorientacja, drżenie i nagłe skurcze mięśni; mogą to być objawy rzadkiego stanu zwanego zespołem serotonergicznym, który został zgłoszony przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwdziałających depresji.
• Jeśli zauważysz obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy, lub masz trudności z oddychaniem lub połykaniem (reakcja alergiczną).
• Niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia przewodu pokarmowego.

Działania niepożądane rzadkie, ale poważne (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast przestać przyjmować citalopram i skonsultować się z lekarzem.

• Hiponatremia: obniżony poziom sodu we krwi, który może powodować osłabienie, dezorientację i skurcze mięśni.
• Przyspieszone lub nieregularne bicie serca lub uczucie omdlenia, ponieważ mogą to być objawy poważnego zaburzenia rytmu serca znanego jako torsade de pointes.

Poniższe działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i zwykle ustępują po kilku dniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre z poniższych objawów mogą być również objawami choroby i poprawią się, gdy poczujesz się lepiej.

Jeśli działania niepożądane są uciążliwe lub trwają dłużej niż kilka dni, skonsultuj się z lekarzem.

Suchość w ustach zwiększa ryzyko próchnicy. Dlatego należy szczotkować zęby częściej niż zwykle.

Działania niepożądane bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Senność.
• Trudności ze snem.
• Zwiększone pocenie się.
• Suchość w ustach.
• Nudności (uczucie mdłości).
• Bóle głowy.

Działania niepożądane częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów):

• Spadek apetytu.
• Pobudzenie.
• Zaburzenia funkcji seksualnej.
• Lęk.
• Nerwowość.
• Stan dezorientacji.
• Niepokojące sny.
• Drżenie.
• Mrowienie lub zdrętwienie rąk lub stóp.
• Zawroty głowy.
• Zaburzenia koncentracji.
• Dźwięki w uszach (tinnitus).
• Ziewanie.
• Biegunka.
• Wymioty.
• Zaparcia.
• Wysypka.
• Bóle mięśni i stawów.
• U mężczyzn mogą wystąpić problemy z ejakulacją i erekcją.
• U kobiet może wystąpić trudność w osiągnięciu orgazmu.
• Zmęczenie.
• Gorączka.
• Swędzenie skóry.
• Spadek masy ciała.

Działania niepożądane rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów):

• Zaburzenia krwawienia skóry (łatwe powstawanie siniaków).
• Zwiększenie apetytu.
• Agresja.
• Depersonalizacja.
• Halucynacje.
• Mania.
• Omdlenia.
• Rozszerzone źrenice.
• Przyspieszone bicie serca.
• Spowolnione bicie serca.
• Pokrzywka.
• Utrata włosów.
• Wysypka skórna.
• Wrażliwość na światło.
• Trudności z oddawaniem moczu.
• Nadmierne krwawienie miesięczne.
• Obrzęk rąk i nóg.
• Przyrost masy ciała.

Działania niepożądane bardzo rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów):

• Napady padaczkowe.
• Niekontrolowane ruchy.
• Zaburzenia smaku.
• Krwawienie.
• Zapalenie wątroby.
• Gorączka.

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych):

• Myśli o zranieniu samego siebie lub samobójcze, patrz także sekcja „Ostrzeżenia i środki ostrożności”.
• Spadek liczby płytek krwi, co zwiększa ryzyko krwawień lub siniaków (krwawienie podskórne).
• Nadwrażliwość (wysypka).
• Ciężka reakcja alergiczną powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy.
• Zwiększenie ilości wydalanego moczu.
• Hipokaliemia: obniżony poziom potasu we krwi, który może powodować osłabienie mięśni, skurcze lub nieregularny rytm serca.
• Ataki paniki.
• Skrzeczenie zębami.
• Niepokój.
• Nieprawidłowe ruchy mięśni lub sztywność.
• Akatyzja (niekontrolowane ruchy mięśni).
• Zaburzenia wzroku.
• Niskie ciśnienie krwi.
• Krwawienie z nosa.
• Zaburzenia krzepnięcia krwi, w tym krwawienia skóry i błon śluzowych (ekchymozy).
• Nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych.
• Bólowe erekcje.
• Zwiększenie poziomu hormonu prolaktyny we krwi.
• Wydzielanie mleka u mężczyzn i u kobiet nie karmiących piersią.
• Nieregularne miesiączkowanie.
• Obfite krwawienie po porodzie (krwawienie poporodowe), patrz sekcja 2 „Ciąża, karmienie piersią i płodność” w celu uzyskania dodatkowych informacji.
• Zaburzone wyniki badań czynności wątroby.
• Hipotensja ortostatyczna (znaczne obniżenie ciśnienia krwi, które występuje po wstaniu).
• Obserwowano zwiększone ryzyko złamania kości u pacjentów leczonych tym typem leków.
• Nieprawidłowy rytm serca.

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, nawet jeśli chodzi o możliwe działania niepożądane, które nie są wymienione w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków na Człowieka: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia większej ilości informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Zachowanie leku Citalopram Sandoz

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania.

Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu po CAD/EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień wskazanego miesiąca.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Odpady opakowań oraz niepotrzebnych leków należy zdać do Punktu SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. Dzięki temu pomogą Państwo chronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Citalopram Sandoz 20 mg tabletów powlekanych:

• Substancją czynną jest citalopram. Każda tabletka zawiera 24,99 mg citalopramu bromku (równoważne 20 mg citalopramu).

Pozostałe składniki (wspomoczne) to: skrobia kukurydziana, laktoza monohydrat, povidon K64, gliceryna 85% (E-422), celuloza mikrokryształowa, stearynian magnezu, skrobia karboksymetylosodowa (typ A) (pochodząca ze skrobi ziemniaczanej), hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000 i talk.

Skład Citalopram Sandoz 30 mg tabletek powlekanych

• Substancją czynną jest citalopram. Każda tabletka zawiera 37,48 mg hydrobromku citalopramu (równowartość 30 mg citalopramu).
• Pozostałe składniki (wypełniacze) to: skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna, povidon K64, glikol 85% (E-422), celuloza mikrokryształowa, stearyna magnezu, sodowa karboksymetyloskrobia (typ A) (pochodzenie: skrobia ziemniaczana), hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000 i talk.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Citalopram Sandoz 20 mg to białe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane, z rowkiem po jednej stronie i oznaczone „C20” po drugiej. Opakowane są w blister z PVC/Aluminium lub Al/PVC/PVDC w opakowaniach zawierających 14, 28 lub 56 tabletek.

Citalopram Sandoz 30 mg to białe, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane, z rowkiem po jednej stronie i oznaczone „C30” po drugiej.

Opakowane są w blister z PVC/Aluminium lub Al/PVC/PVDC w opakowaniach zawierających 28 lub 56 tabletek.

Może być dostępna tylko część wielkości opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Sandoz Farmacéutica, S.A.
Centro Empresarial Parque Norte
Edificio Roble
C/ Serrano Galvache, 56
28033 Madryt
Hiszpania

Producent

Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke Allee 1
Barleben 39179
Niemcy

LEK, S.A.
Ul. Domaniewska 50 C,
Warszawa, PL 02-672
Polska

Data ostatniej weryfikacji ulotki: lipiec 2024

Szczegółowe informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS): http://www.aemps.gob.es/