Archifar 1 g proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i do infuzji EFG

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka:informacja dla użytkownika

Archifar 500 mg proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do wlewu dożylnego EFG

Archifar 1 g proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i do wlewu dożylnego EFG

Meropenem

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona istotne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.

• W przypadku pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie powinieneś go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.

  • W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli chodzi o działania niepożądane nie wymienione w tej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest Archifar i do czego służy

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Archifar

3. Jak stosować Archifar

4. Możliwe działania niepożądane

5. Warunki przechowywania Archifar

6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Archifar i kiedy się go stosuje

Archifar należy do grupy leków zwanych antybiotykami z grupy karbapenemów. Działa niszcząc bakterie, które mogą powodować ciężkie infekcje.

Antybiotyki są stosowane w leczeniu infekcji bakteryjnych i nie działają na infekcje wirusowe, takie jak grypa czy przeziębienie.

Należy ściśle przestrzegać wskazówek dotyczących dawki, częstotliwości podawania i długości trwania leczenia podanych przez lekarza.

Nie należy przechowywać ani ponownie stosować tego leku. Jeśli po zakończeniu leczenia pozostanie nadmiar antybiotyku, należy oddać go do apteki w celu właściwego usunięcia. Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani do śmieci.

Archifar stosuje się w leczeniu następujących infekcji u dorosłych oraz u dzieci od 3. miesiąca życia:

• Infekcja objętościowa płuc (zapalenie płuc)
• Infekcje oskrzeli i płuc u pacjentów z mukowiscydozą
• Skomplikowane infekcje układu moczowego
• Skomplikowane infekcje jamy brzusznej
• Infekcje, które można nabyć podczas i po porodzie
• Skomplikowane infekcje skóry i tkanek miękkich
• Ostra bakteryjna infekcja opon mózgowo-rdzeniowych (zapalenie opon mózgowych)

Archifar może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią (pacjenci o obniżonym poziomie białych krwinek zwanych neutrofilami), u których występuje gorączka, której przyczyną może być infekcja bakteryjna.

Archifar może być stosowany w leczeniu bakteryjnej infekcji krwi, która może być związana z jednym z wcześniej wymienionych rodzajów infekcji.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem Archifar

Nie stosować Archifar:

• jeśli jest się uczulonym na meropenem lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli jest się uczulonym na inne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny lub karbapenemy, ponieważ może również występować uczulenie na meropenem.

Może pojawić się dodatnia odpowiedź w teście (test Coombsa) wskazująca obecność przeciwciał, które mogą niszczyć czerwone krwinki. Lekarz omówi to z pacjentem.

Zaburzenia wątrobowe

Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpi żółtaczka (żółtawe zabarwienie skóry i oczu), swędzenie skóry, ciemny kolor moczu lub jasny kolor stolca. Mogą to być objawy zaburzeń wątrobowych, które lekarz musi sprawdzić.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Archifar należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli:

• występują problemy zdrowotne, takie jak zaburzenia wątroby lub nerek,
• wystąpiła ciężka biegunka po stosowaniu innych antybiotyków.

Może pojawić się dodatnia odpowiedź w teście (test Coombsa) wskazująca obecność przeciwciał, które mogą niszczyć czerwone krwinki. Lekarz omówi to z pacjentem.

Jeśli pacjent znajduje się w jednej z powyższych sytuacji lub ma wątpliwości, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką przed zastosowaniem Archifar.

Stosowanie Archifar z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent stosuje, niedawno stosował lub może mieć potrzebę zastosowania innych leków.

Dzieje się tak, ponieważ Archifar może wpływać na działanie niektórych leków, a niektóre z nich mogą wpływać na działanie Archifar.

W szczególności należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

• Probenecyd (stosowany w leczeniu dny),
• Kwas walproinowy/walproinian sodu/walpromida (stosowane w leczeniu epilepsji). Archifar nie powinien być stosowany, ponieważ może zmniejszyć działanie walproinianu sodu,
• Lek doustny przeciwkrzepliwy (stosowany w leczeniu lub zapobieganiu powstawaniu skrzepliny krwi).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Jeśli pacjent jest w ciąży lub karmi piersią, sądzi, że może być w ciąży lub planuje zajść w ciążę, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku. Zaleca się unikanie stosowania meropenemu w czasie ciąży.

Lekarz zadecyduje, czy należy stosować Archifar.

Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli pacjent karmi piersią lub planuje to robić, przed rozpoczęciem leczenia meropenemem. Niewielka ilość tego leku może przechodzić do mleka matki. Lekarz zadecyduje, czy należy stosować Archifar w czasie karmienia piersią.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Archifar może być powiązany z bólem głowy oraz mrowieniem lub igłującym uczuciem na skórze (parestezja). Każdy z tych działań niepożądanych może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Archifar może powodować mimowolne skurcze mięśni, co może prowadzić do szybkiego i niekontrolowanego drgania ciała (drętwienia). Zjawisko to zwykle towarzyszy utracie przytomności. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, jeśli wystąpi to działanie niepożądane.

Archifar zawiera sód

Archifar 500 mg zawiera około 45 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 2,25% dziennej zalecanej maksymalnej diety sodu dla dorosłego.

Archifar 1 g zawiera około 90 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 4,5% dziennej zalecanej maksymalnej diety sodu dla dorosłego.

3. Jak stosować Archifar

Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania tego leku wydanych przez lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą.

Stosowanie u dorosłych

• Dawkę ustala się w zależności od rodzaju infekcji, jej lokalizacji w organizmie oraz stopnia nasilenia. Lekarz zdecyduje, jaka dawka jest potrzebna.
• Typowa dawka dla dorosłych wynosi od 500 mg (miligramów) do 2 g (gramów). Zwykle podaje się dawkę co 8 godzin. Jeśli jednak funkcja nerek jest zaburzona, dawkowanie może być rzadsze.

Stosowanie u dzieci i nastolatków

• Dawkę dla dzieci powyżej 3 miesięcy życia i do 12 roku życia ustala się na podstawie wieku i masy ciała dziecka. Typowa dawka wynosi od 10 mg do 40 mg Archifar na każdy kilogram (kg) masy ciała dziecka. Zwykle podaje się dawkę co 8 godzin. Dzieciom o masie ciała powyżej 50 kg podaje się dawkę dla dorosłych.

Jak stosować Archifar

• Archifar podaje się jako wstrzyknięcie lub wlewanie do żyły o dużym kalibrze.
• Zwykle Archifar podaje lekarz lub pielęgniarka.
• Jednak niektórzy pacjenci, rodzice lub opiekunowie są szkoleni w podawaniu Archifar w domu. Instrukcje dotyczące tego znajdują się w niniejszym ulotniku (w sekcji „Instrukcje podawania Archifar samodzielnie lub innej osobie w domu”). Dokładnie przestrzegaj instrukcji dotyczących stosowania Archifar wydanych przez lekarza. W razie wątpliwości skonsultuj się z lekarzem.
• Twojego wstrzyknięcia nie należy mieszać ani dodawać do roztworów zawierających inne leki.
• Wstrzyknięcie może trwać około 5 minut lub od 15 do 30 minut. Lekarz poinformuje Cię, w jaki sposób ma być podawany Archifar.
• Wstrzyknięcia należy zazwyczaj podawać o tej samej porze każdego dnia.

Jeśli podasz więcej Archifar niż należy

Jeśli przypadkowo podasz więcej dawek niż przepisano, skontaktuj się z lekarzem lub natychmiast udaj się do najbliższego szpitala.

Jeśli zapomniałeś/-łaś podać Archifar

Jeśli zapomnisz o wstrzyknięciu, powinieneś/-łaś podać je jak najszybciej. Jeśli jednak do następnego zaplanowanego wstrzyknięcia pozostało niewiele czasu, nie podawaj pominiętej dawki.

Nie podawaj podwójnej dawki (dwóch wstrzyknięć naraz), aby nadrobić pominięte dawki.

Jeśli przerwiesz leczenie Archifar

Nie przerywaj leczenia Archifar bez zgody lekarza.

Jeśli masz inne pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one występują.

Ciężkie reakcje alergiczne

Jeśli wystąpi u Ciebie ciężka reakcja alergiczna, natychmiast przerwij leczenie lekiem Archifar i skontaktuj się z lekarzem. Może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna. Objawy mogą obejmować nagłe:

• ciężkie wysypki, swędzenie lub pokrzywkę na skórze,
• obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała,
• duszność, świsty lub trudności w oddychaniu.

Uszkodzenie czerwonych krwinek (częstość nieznana)

Objawy obejmują:

• duszność bez wyraźnego powodu,
• czerwone lub brązowe zabarwienie moczu.

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Inne możliwe działania niepożądane:

Częste (może dotyczyć do 1 na 10 osób)

• ból brzucha (żołądka),
• nudności,
• wymioty,
• biegunka,
• ból głowy,
• wysypka skórna, swędzenie skóry,
• ból i stan zapalny,
• zwiększenie liczby płytek krwi we krwi (stwierdzone w badaniu krwi),
• zmiany w badaniach krwi, w tym testy pokazujące funkcjonowanie wątroby.

Niecześć (może dotyczyć do 1 na 100 osób)

• zmiany we krwi, w tym zmniejszenie liczby płytek (co może powodować łatwe powstawanie siniaków), zwiększenie liczby niektórych białych krwinek, zmniejszenie innych białych krwinek oraz zwiększenie ilości substancji zwanej „bilirubiną”. Lekarz może okresowo wykonywać badania krwi.
• zmiany w badaniach krwi, w tym testy pokazujące funkcjonowanie nerek.
• uczucie mrowienia (drętwienia).
• infekcje jamy ustnej lub pochwy spowodowane grzybem (przeziębienie).
• zapalenie jelita z biegunką.
• ból w żyłach w miejscu wstrzyknięcia Archifaru.
• inne zmiany we krwi. Objawy obejmują częste infekcje, gorączkę i ból gardła. Lekarz może okresowo wykonywać badania krwi.
• nagłe wystąpienie ciężkiej wysypki skórnej, pęcherzy lub łuszczenia się skóry. Może to wiązać się z wysoką gorączką i bólem stawów.
• obniżenie poziomu potasu we krwi (co może powodować osłabienie, skurcze mięśni, mrowienie i zaburzenia rytmu serca).
• problemy wątrobowe. Żółte zabarwienie skóry i oczu, swędzenie skóry, ciemny kolor moczu lub jasny kolor stolca. Jeśli zauważysz te objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Rzadkie (może dotyczyć do 1 na 1000 osób)

• napady (drapanie).

Nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych)

• ciężkie reakcje nadwrażliwościowe z gorączką, wysypką skórną i zmianami w badaniach krwi kontrolujących funkcjonowanie wątroby (zwiększenie wartości enzymów wątrobowych) oraz zwiększenie jednego z rodzajów białych krwinek (eozynofilia) i powiększone węzły chłonne. Mogą to być objawy zaburzenia wrażliwości wieloorganicznej znanego jako zespół DRESS.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpi u Ciebie jakiekolwiek działanie niepożądane, skontaktuj się z lekarzem lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji leków stosowanych u ludzi: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych możesz przyczynić się do dostarczenia dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania Archifar

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem wzroku.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności podanej na etykiecie po oznaczeniu CAD. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia miesiąca wskazanego.

Wstrzykiwanie

Po odtworzeniu: Odtworzone roztwory do wstrzykiwania należy stosować natychmiast. Przedział czasu między rozpoczęciem odtworzenia a zakończeniem wstrzykiwania nie powinien przekraczać:

• 3 godzin, gdy roztwór jest przechowywany w temperaturze do 25°C;
• 12 godzin, gdy roztwór jest przechowywany w warunkach chłodniczych (2–8°C).

Wlewanie

Po odtworzeniu: Odtworzone roztwory do wlewania należy stosować natychmiast. Przedział czasu między rozpoczęciem odtworzenia a zakończeniem wlewania nie powinien przekraczać:

• 3 godzin, gdy roztwór jest przechowywany w temperaturze do 25°C, jeśli lek został rozpuszczony w chlorku sodu;
• 24 godziny, gdy roztwór jest przechowywany w warunkach chłodniczych (2–8°C), jeśli lek został rozpuszczony w chlorku sodu;
• jeśli lek został rozpuszczony w dekstrozie, roztwór należy stosować natychmiast.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, chyba że sposób otwarcia/odtworzenia/rozcieńczenia wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego, produkt należy stosować natychmiast.

Jeśli produkt nie jest stosowany natychmiast, czas i warunki przechowywania są odpowiedzialnością użytkownika.

Nie należy zamrażać odtworzonego roztworu.

Nie wyrzucać leków do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacja dodatkowa

Skład Archifar

• Substancją czynną jest meropenem. Każda fiolka zawiera meropenem trihydraat odpowiadający 500 mg i 1 g meropenu bezwodnego, odpowiednio.
• Innym składnikiem jest węglan sodu.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Białawy do jasnożółtego kryształowego proszku.

Fiolki szklane typu I, przeźroczyste, o pojemności 20 ml i 30 ml.

Lek ten jest dostarczany w opakowaniach zawierających 1, 10, 25, 50 i 100 fiolki.

Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Medochemie Iberia, S.A.

Rua José Maria Nicolau, nº6, 7ºB,

São Domingos de Benfica, 1500 662 Lisboa,

Portugal

Producent

Medochemie Ltd (Fabryka C)

2 Michael Erakleous Street,

Agios Athanassios Industrial Area,

4101 Agios Athanassios, Limassol

Cypr

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Medochemie Iberia S.A., Oddział w Hiszpanii

Avenida de las Águilas, nº 2 B; piętro 5, pokój 6,

28044 Madryt

HISZPANIA

Porada / edukacja zdrowotna

Antybiotyki są stosowane do leczenia infekcji wywołanych przez bakterie. Nie działają one przeciwko infekcjom wywołanym przez wirusy.

Czasami infekcja bakteryjna nie odpowiada na leczenie antybiotykiem. Jednym z najczęstszych powodów takiej sytuacji jest oporność bakterii powodujących infekcję na stosowany antybiotyk. Oznacza to, że bakterie mogą przeżyć, a nawet się rozmnażać, pomimo leczenia antybiotykiem.

Bakterie mogą stawać się oporne na antybiotyki z wielu powodów. Ostrożne stosowanie antybiotyków może pomóc zmniejszyć ryzyko rozwoju oporności bakterii.

Gdy lekarz przepisuje leczenie antybiotykiem, jest ono przeznaczone wyłącznie do leczenia Twojej obecnej choroby. Przestrzeganie poniższych porad pomoże zapobiec powstawaniu opornych bakterii, które mogą uniemożliwić działanie antybiotyku.

1. Bardzo ważne jest, aby otrzymać właściwą dawkę antybiotyku, odpowiednią liczbę razy dziennie i przez właściwą liczbę dni. Przeczytaj instrukcje w ulotce, a jeśli czegoś nie rozumiesz, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, aby ci to wyjaśnili.
2. Nie należy stosować antybiotyku, chyba że został on specjalnie przepisany dla Ciebie, i należy go stosować wyłącznie w celu leczenia infekcji, dla której został przepisany.
3. Nie należy stosować antybiotyków przepisanych dla innych osób, nawet jeśli mieli oni podobną infekcję jak Ty.
4. Nie należy przekazywać osobom trzecim antybiotyków przepisanych dla Ciebie.
5. Jeśli po zakończeniu leczenia zgodnie z zaleceniem lekarza zostanie Ci antybiotyk, należy zanieść go do apteki w celu odpowiedniego usunięcia.

Data ostatniej weryfikacji tej ulotki: lipiec 2025

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Medycznych (AEMPS) http://www.aemps.gob.es

---

Ta informacja jest przeznaczona wyłącznie dla specjalistów opieki zdrowotnej:

Instrukcje dotyczące podania Archifar samodzielnie lub innej osobie w domu:

Niektórzy pacjenci, rodzice i opiekunowie są szkoleni w podawaniu Archifar w domu.

Uwaga – Ten lek można podawać samodzielnie lub innej osobie w domu wyłącznie po przeszkoleniu przez lekarza lub pielęgniarkę.

Wstrzyknięcie

Aby przygotować meropenem do wstrzykiwania dożylnego w bolusie, należy go rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań sterylnej do osiągnięcia stężenia końcowego 50 mg/ml.

Wlewanie

Fiolki meropenu przeznaczone do wlewu dożylnego mogą być bezpośrednio rozpuszczane w roztworach do wlewania: chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) lub glukozy 50 mg/ml (5%) do osiągnięcia stężenia końcowego od 1 do 20 mg/ml.

Jak przygotować ten lek

• Lek należy zmieszać z innym płynem (rozcieńczalnikiem). Lekarz poda Ci, jaką ilość rozcieńczalnika należy użyć.
• Użyj leku bezpośrednio po jego przygotowaniu. Nie mroź go.

1. Umij i dokładnie osusz ręce. Przygotuj czyste miejsce pracy.
2. Wyjmij fiolkę Archifar z opakowania. Sprawdź fiolkę i datę ważności. Upewnij się, że fiolka jest nietknięta i nieuszkodzona.
3. Usuń kolorową pokrywkę i oczyść gumową przeciwną alkoholem. Pozwól, aby gumowa przeciwna wyschnęła.
4. Włóż nową, sterylną igłę do nowej, sterylnej strzykawki, nie dotykając końców.
5. Za pomocą strzykawki pobierz zalecaną ilość sterylnej „Wody do wstrzykiwań”. Ilość płynu potrzebną do przygotowania leku przedstawiono w poniższej tabeli:

Należy pamiętać, że: Jeśli przepisana dawka Archifar wynosi więcej niż 1 g, konieczne będzie użycie więcej niż jednego fiolki Archifar. Można wówczas pobrać płyn z fiolki do strzykawki.

1. Nakłuj środek gumowego zatyczki szarą igłą strzykawki i wstrzyknij zalecaną ilość Wody do wstrzykiwań do fiolki/ fiolki Archifar.
2. Wyjmij igłę z fiolki i dokładnie wstrząśnij przez około 5 sekund lub aż cały proszek się rozpuści. Ponownie przetrzyj szarą gumową zatyczkę nowym watowym tamponem nasączonym alkoholem i pozostaw do wyschnięcia.
3. Przy całkowicie wciskniętym tłoczku strzykawki, ponownie nakłuj szarą gumową zatyczkę igłą. Następnie trzymaj strzykawkę i fiolkę i odwróć fiolkę do góry nogami.
4. Trzymając koniec igły w płynie, wyciągnij tłoczek i pobierz cały płyn z fiolki do strzykawki.
5. Wyjmij igłę i strzykawkę z fiolki, a pustą fiolkę wyrzuć do odpowiedniego pojemnika.
6. Trzymaj strzykawkę pionowo, z igłą skierowaną do góry. Delikatnie stukaj w strzykawkę, aby wszelkie pęcherzyki powietrza uniosły się do górnej części strzykawki.
7. Usuń powietrze ze strzykawki delikatnie wciskając tłoczek, aż powietrze wyjdzie.
8. Jeśli stosujesz Archifar w domu, usuń odpowiednio używane igły i linie do wlewu. Jeśli lekarz zdecyduje o przerwaniu leczenia, odpowiednio usuń niewykorzystane Archifar.

Podawanie wstrząsu

Lek ten można podawać przez obwodowy kaniulowany żylny, port lub linię centralną.

Podawanie Archifar przez obwodowy kaniulowany żylny

1. Wyjmij igłę ze strzykawki i starannie wyrzuć do pojemnika na ostre przedmioty.
2. Przetrzyj koniec kaniuli watowym tamponem nasączonym alkoholem i pozostaw do wyschnięcia. Otwórz zatyczkę kaniuli i podłącz strzykawkę.
3. Powoli wciskaj tłoczek strzykawki, aby podać antybiotyk w sposób ciągły przez około 5 minut.
4. Gdy podanie antybiotyku zostanie zakończone i strzykawka będzie pusta, odłącz ją i przepłucz linię zgodnie z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.
5. Zamknij zatyczkę kaniuli i starannie wyrzuć strzykawkę do pojemnika na ostre przedmioty.

Podawanie Archifar przez port lub linię centralną

1. Wyjmij zatyczkę z portu lub linii, przetrzyj koniec linii watowym tamponem nasączonym alkoholem i pozostaw do wyschnięcia.
2. Podłącz strzykawkę i powoli wciskaj tłoczek, aby podać antybiotyk w sposób ciągły przez około 5 minut.
3. Po zakończeniu podawania antybiotyku, odłącz strzykawkę i przepłucz linię zgodnie z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.
4. Załóż nową, czystą zatyczkę na linię centralną i starannie wyrzuć strzykawkę do pojemnika na ostre przedmioty.

Nie wykorzystany lek oraz wszystkie materiały, które miały z nim kontakt, należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.