Vezimed

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Vezimed

Skład:

substancja czynna: solifenacyna sukcyjan;

1 tabletka zawiera solifenacyny sukcyjanu 5 mg lub 10 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, sodowa sól kroskarboksymetlocelulozy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stean magnezu;

otoczka filmowa: hipromeloza, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza żółty (E 172) dla tabletek 5 mg lub tlenek żelaza czerwony (E 172) dla tabletek 10 mg.

Postać leku. Tabletki pokryte otoczką filmową.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki 5 mg – żółte, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki pokryte otoczką filmową, o średnicy 6 mm; tabletki 10 mg – czerwone, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki pokryte otoczką filmową, o średnicy 8 mm.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w urologii. Leki stosowane w nadmiernym częstomoczności i nietrzymaniu moczu. Kod ATC G04B D08.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Solefenacyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą receptora cholinergicznego. Pęcherz moczowy jest unerwiony przez nerwy parasympatyczne cholinergiczne. Acetylocholina powoduje skurcz mięśni gładkich mięźnia gruszkowatego, działając na receptory muskarynowe, które głównie reprezentowane są podtypem M3.

W badaniach in vitro i in vivo stwierdzono, że solefenacyna jest konkurencyjnym, specyficznym antagonistą receptora cholinergicznego, głównie podtypu M3. Stwierdzono również, że solefenacyna wykazuje słabe powinowactwo lub brak powinowactwa do innych receptorów oraz testowanych kanałów jonowych.

Skuteczność leku, badaną w kilku podwójnych, ślepych, randomizowanych, kontrolowanych badaniach klinicznych u mężczyzn i kobiet z zespołem nadreaktywnego pęcherza moczowego, obserwowano już w pierwszym tygodniu leczenia i ustabilizowała się w ciągu następnych 12 tygodni leczenia. W badaniach otwartych przy długotrwałym stosowaniu wykazano, że skuteczność utrzymuje się przez co najmniej 12 miesięcy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po przyjęciu tabletek maksymalna stężenie solefenacyny w osoczu krwi (C_max) osiągane jest po 3–8 godzinach. Wartości czasu do osiągnięcia maksymalnego stężenia (t_max) nie zależą od dawki leku. Wartości C_max i pola pod krzywą (AUC) zwiększają się proporcjonalnie do dawki w zakresie od 5 mg do 40 mg. Biologiczna dostępność absolutna wynosi około 90%. Spożycie posiłku nie wpływa na wartości C_max i AUC solefenacyny.

Rozkład. Solefenacyna w dużym stopniu (niemal 98%) wiąże się z białkami osocza krwi, głównie z α₁-glikoproteiną kwasową.

Metybolizm. Solefenacyna w dużym stopniu metabolizowana jest w wątrobie, głównie przez cytochrom P450 3A4 (CYP3A4). Klirens systemowy solefenacyny wynosi około 9,5 l/godz., a okres półtrwania eliminacji wynosi 45–68 godzin. Po doustnym przyjęciu leku w osoczu krwi wykryto oprócz solefenacyny jeden metabolit farmakologicznie aktywny (4R-hydroksysolefenacyna) oraz trzy metabolity nieaktywne: N-glukuronid, N-tlenek i 4R-hydroksy-N-tlenek solefenacyny.

Wydalanie. Po jednorazowym podaniu 10 mg [14C-oznaczonej] solefenacyny około 70% radioaktywnego znacznika wydalało się z moczem i 23% z kałem. W moczu około 11% radioaktywnego znacznika wydalało się w postaci niezmienionej substancji czynnej; około 18% – w postaci metabolitu N-tlenku, 9% – w postaci metabolitu 4R-hydroksy-N-tlenku i 8% – w postaci metabolitu 4R-hydroksy (metabolit aktywny).

Zależność dawkowa. W zakresie dawek terapeutycznych farmakokinetyka leku jest liniowa.

Osobliwości farmakokinetyki u poszczególnych grup pacjentów.

Wiek. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki w zależności od wieku chorych. Badania wykazały, że ekspozycja na solefenacynę (5 i 10 mg), wyrażona jako AUC, była podobna u zdrowych osób starszych (od 65 do 80 roku życia) i u zdrowych osób młodych i dorosłych (< 55 roku życia). Średnia szybkość wchłaniania, wyrażona jako t_max, była nieco niższa, a końcowy okres półtrwania – o około 20% dłuższy u pacjentów starszych. Te niewielkie różnice nie mają znaczenia klinicznego.

Farmakokinetyki solefenacyny nie badano u dzieci i młodzieży.

Płeć. Farmakokinetyka solefenacyny nie zależy od płci pacjenta.

Rasa. Przynależność rasowa nie wpływa na farmakokinetykę solefenacyny.

Niewydolność nerek. AUC i C_max solefenacyny u pacjentów z łagodną i umiarkowaną niewydolnością nerek nieznacznie różnią się od odpowiednich parametrów u zdrowych ochotników. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) ekspozycja na solefenacynę jest znacznie wyższa – wzrost C_max wynosi około 30%, AUC – ponad 100%, a okres półtrwania – ponad 60%. Stwierdzono statystycznie istotną korelację między klirensem kreatyniny a klirensem solefenacyny. Farmakokinetyki u pacjentów poddawanych hemodializie nie badano.

Niewydolność wątroby. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (punktacja Childa-Puga od 7 do 9) wartość C_max nie zmienia się, AUC wzrasta o 60%, a okres półtrwania wydłuża się dwukrotnie. Farmakokinetyki u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie badano.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie objawowe nagłego (imperatywnego) nietrzymania moczu i/lub częstomoczliwości oraz nagłych (imperatywnych) parcień na oddanie moczu charakterystycznych dla pacjentów z zespołem nadaktywnego pęcherza moczowego.

Przeciwwskazania.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższoną wrażliwością na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych; u pacjentów z zatrzymaniem moczu, ciężkimi chorobami przewodu pokarmowego (w tym toksycznym megakolonem), z miastenią poszerzoną (myasthenia gravis) lub z zamkniętym kątem jaskry oraz u pacjentów z ryzykiem rozwoju tych stanów; podczas wykonywania hemodializy (patrz sekcja „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Farmakokinetyka”); u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby leczonych silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4, np. ketokonazolem (patrz sekcja „Wpływ leków i inne rodzaje interakcji”).

Wpływ leków i inne rodzaje interakcji.

Interakcje farmakologiczne.

Jednoczesne stosowanie innych leków o działaniu antycholinergicznym może nasilić zarówno działanie terapeutyczne, jak i niepożądane skutki. Po zakończeniu leczenia lekiem Vezimed należy zachować około tygodniowy okres oczekiwania przed rozpoczęciem terapii innymi lekami o działaniu antycholinergicznym. Działanie terapeutyczne solifenacyny może być osłabione podczas jednoczesnego stosowania agonistów receptorów cholinergicznych. Solifenacyna może osłabiać działanie leków stymulujących perystaltykę przewodu pokarmowego, takich jak metoklopramid czy cyzapryd.

Interakcje farmakokinetyczne.

Badania in vitro wykazały, że solifenacyna w stężeniach terapeutycznych nie hamuje mikrosomalnych enzymów wątrobowych CYP1A1/2, 2C9, 2C19, 2D6 ani 3A4. Dlatego mało prawdopodobne jest, że solifenacyna wpływa na klirens leków metabolizowanych przez enzymy CYP.

Wpływ innych leków na farmakokinetykę solifenacyny.

Solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4. Jednoczesne stosowanie ketokonazolu (200 mg/dobę), silnego inhibitora CYP3A4, prowadziło do podwojenia AUC solifenacyny, natomiast przyjmowanie ketokonazolu w dawce 400 mg/dobę powodowało trzykrotne zwiększenie AUC solifenacyny. W związku z tym maksymalna dawka leku Vezimed powinna być ograniczona do 5 mg podczas jednoczesnego stosowania z ketokonazolem lub terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów enzymu CYP3A4 (np. rytonawirem, nelfinawirem, itrakonazolem) (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Jednoczesne stosowanie solifenacyny i silnego inhibitora enzymu CYP3A4 jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby.

Nie badano wpływu induktorów enzymów na farmakokinetykę solifenacyny i jej metabolitów, ani działania substratów o zwiększonej powinności do CYP3A4 i jego metabolitów na ekspozycję na solifenacynę. Ponieważ solifenacyna jest metabolizowana przez enzym CYP3A4, możliwe są interakcje farmakokinetyczne z innymi substratami tego enzymu o zwiększonej powinności (np. werapamil, diltiazen) oraz induktorami enzymu CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina).

Wpływ solifenacyny na farmakokinetykę leków.

Antykoncepcja doustna.

Stosowanie leku Vezimed nie wpływa na farmakokinetyczne interakcje solifenacyny z kombinowanymi doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (etynylestradiol/lewonorgestrel).

Warczaryna.

Stosowanie leku Vezimed nie wpływa na farmakokinetyczne interakcje R-warfaryny ani S-warfaryny ani na jej wpływ na czas protrombinowy.

Digoksyna.

Stosowanie leku Vezimed nie wpływa na farmakokinetykę digoksyny.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem należy wykluczyć inne możliwe przyczyny częstomoczności (niewydolność serca lub choroby nerek). W przypadku stwierdzenia infekcji dróg moczowych należy rozpocząć odpowiednią terapię antybakteryjną.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów:

• z klinicznie istotną obturacją odpływu z pęcherza moczowego, co może stanowić ryzyko zatrzymania oddawania moczu;
• z chorobami obturacyjnymi przewodu pokarmowego;
• z ryzykiem obniżenia motoryki przewodu pokarmowego;
• z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz umiarkowaną niewydolnością wątroby (punktacja Childa-Pugha od 7 do 9) (patrz rozdziały „Sposób stosowania i dawki” oraz „Farmakokinetyka”); dawki dla tych pacjentów nie powinny przekraczać 5 mg;
• przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4, np. ketokonazolu (patrz rozdziały „Sposób stosowania i dawki” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”);
• z przepukliną rozworu przełykowego diafragmy i/lub refluksiem żołądkowo-przełykowym i/lub u pacjentów jednoczesnie przyjmujących leki (np. bisfosfoniany), które mogą powodować lub nasilać zapalenie przełyku;
• z neuropatią autonomiczną.

U pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wcześniej zdiagnozowany zespół wydłużenia interwału QT oraz hipokaliemia, obserwowano wydłużenie interwału QT oraz trzepotanie-rytm migotania komór (torsade de pointes).

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku nie zostały zbadane u chorych z nadmierną aktywnością mięśnia zwieracza pochodzenia neurogennego.

Pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, deficytem laktozy typu Lapp lub zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy podawać tego leku.

U niektórych pacjentów stosujących bursztynian solifenacyny zgłaszano angioobrzęki z obturacją dróg oddechowych. W przypadku wystąpienia obrzęku Quincka należy przerwać leczenie bursztynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub zastosować odpowiednie leczenie.

U niektórych pacjentów stosujących bursztynian solifenacyny obserwowano reakcje anafilaktyczne. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznych należy przerwać leczenie bursztynianem solifenacyny i podjąć odpowiednie działania lub zastosować odpowiednie leczenie.

Maksymalny efekt leku osiągany jest nie wcześniej niż po 4 tygodniach.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Nie ma danych klinicznych dotyczących kobiet, które zajadły w czasie stosowania solifenacyny. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego niekorzystnego wpływu na płodność, rozwój embrionu/łona lub poród. Ryzyko potencjalne jest nieznane. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu tego leku u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią.

Brak danych dotyczących wydzielania solifenacyny w mleku matki. U myszy solifenacyna i/lub jej metabolity przenikają do mleka i powodują zależne od dawki zaburzenia wzrostu u nowo narodzonych myszy. Stosowanie leku Vezimed nie jest zalecane w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Ze względu na to, że solifenacyna, podobnie jak inne leki antycholinergiczne, może powodować nieostre widzenie oraz rzadko senność i zwiększoną zmęczliwość (patrz rozdział „Efekty niepożądane”), przyjmowanie leku może negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwanie innych urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli, w tym osoby w wieku podeszłym: zalecana dawka to 5 mg leku 1 raz dziennie. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 10 mg 1 raz dziennie.

Pacjenci z niewydolnością nerek: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z umiarkowaną oraz niewydolnością nerek o średnim stopniu ciężkości (klirens kreatyniny > 30 ml/min). U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≤ 30 ml/min) lek należy stosować ostrożnie i nie przekraczać dawki 5 mg 1 raz dziennie (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Pacjenci z niewydolnością wątroby: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby (punktacja Childa-Pugha 7–9) lek należy stosować ostrożnie i nie przekraczać dawki 5 mg 1 raz dziennie (patz sekcja „Farmakokinetyka”).

W przypadku stosowania silnych inhibitorów cytochromu P450 3A4: maksymalna dawka leku Vezimed powinna być ograniczona do 5 mg przy jednoczesnym stosowaniu z ketokonazolem lub terapeutycznymi dawkami innych silnych inhibitorów izoformy cytochromu CYP3A4, np. rytonawirem, nelfinawirem, itrakonazolem (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Vezimed należy przyjmować doustnie, połykając całe tabletki z płynem, niezależnie od posiłku.

Dzieci.

Nie przeprowadzono badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku u dzieci, dlatego Vezimed nie powinien być przepisywany tej kategorii pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy.

Przedawkowanie sukcytanem solifenacyny może prowadzić do ciężkich efektów antycholinergiczych. Najwyższa dawka sukcytanu solifenacyny przypadkowo przyjęta przez jednego pacjenta wyniosła 280 mg w ciągu 5 godzin; zaobserwowano zmiany stanu psychicznego, które nie wymagały hospitalizacji.

Leczenie. W przypadku przedawkowania sukcytanem solifenacyny pacjentowi należy podać węgiel aktywowany. Przeszukanie żołądka może być pomocne w ciągu pierwszej godziny od przyjęcia leku, ale nie należy wywoływać wymiotów.

W przypadku innych efektów antycholinergiczych objawy należy leczyć następująco:

• ciężkie efekty antycholinergicze ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN), takie jak halucynacje lub podwyższona pobudliwość: leczenie fizostygminą lub karbokolem;
• drgawki lub podwyższoną pobudliwość: leczenie benzodiazepinami;
• niewydolność oddechową: leczenie – sztuczna wentylacja płuc;
• tachykardię: leczenie – beta-blokery;
• zatrzymanie moczu: leczenie – cewnikowanie;
• midriazę: leczenie – kroplami do oczu, np. pilokarpiną, i/lub umieszczeniem pacjenta w ciemnym pokoju.

Tak jak w przypadku przedawkowania innymi lekami o działaniu antycholinergicznym, szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z potwierdzonym ryzykiem wydłużenia interwału QT (przy hipokaliemii, bradykardii, przy jednoczesnym stosowaniu leków powodujących wydłużenie interwału QT) oraz pacjentów z chorobami serca (ischemia mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, ostra niewydolność serca).

Efekty uboczne.

Vezimed może powodować działania niepożądane związane z działaniem antycholinergicznym solifenacyny, które zazwyczaj są słabe lub umiarkowane. Ich częstość zależy od dawki leku. Najczęstszym objawem ubocznym jest suchość w ustach, która występowała u 11 % pacjentów przyjmujących dawkę 5 mg na dobę, u 22 % pacjentów przyjmujących 10 mg na dobę oraz u 4 % pacjentów przyjmujących placebo. Nasilenie suchości w ustach było zazwyczaj słabe, a jedynie w pojedynczych przypadkach prowadziło do przerwania leczenia. Ogólnie lek był dobrze tolerowany (około 99 %), a około 90 % pacjentów przyjmowało lek przez cały okres badania trwający 12 tygodni. Poniżej wymieniono inne działania niepożądane.

*okres po rejestracji.

Raportowanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Lekarze powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub pytań dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku, prosimy o kontakt poprzez formularz zwrotny na stronie internetowej: www.ukraine.medochemie.com

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletów w blisterze; po 1 lub 3 blisterach w pudełku tekturowym.

Kategoria dystrybucji. Na receptę.

Producent. Medochemie LTD (Central Factory)/Medochemie L.T.D. (Zakład Centralny).

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

1-10 Constantinoupoleos Street, Limassol, 3011, Cyprus / ul. Konstantynupolos 1-10, Limasol, 3011, Cypr.