Peroksyd wodoru

INSTRUKCJA dotycząca stosowania lekowego środka leczniczego PEROKSYD WODORU (HYDROGEN PEROXIDE)

Skład:

substancja czynna: peroksyd wodoru;

100 ml roztworu zawiera 10 g peroksydu wodoru (30 %);

substancje pomocnicze: benzoesan sodu (E 211), woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do stosowania zewnętrznego.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysta, bezbarwna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki dezynfekujące i antyseptyczne. Kod ATC D08A X01.

Właściwości farmakologiczne.

Podczas kontaktu roztworu peroksydu wodoru z uszkodzoną skórą oraz błonami śluzowymi wydziela się tlen aktywny, który sprzyja oczyszczaniu powierzchni rany oraz inaktywacji substancji organicznych (białko, krew, ropień). W wyniku zastosowania leku dochodzi jedynie do tymczasowego zmniejszenia ilości mikroorganizmów. Lek wykazuje działanie hemostatyczne.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Lek stosuje się w celu zatrzymania krwawienia naczyniowego przy powierzchownych uszkodzeniach tkanek, krwotokach z nosa, do przemywania błon śluzowych w przypadku zapalenia jamy ustnej, zapalenia przyzębia, zapalenia migdałków, chorób ginekologicznych oraz ran ropnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lek.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Interakcje nie są obecnie znane.

Szczególne wskazania.

Stosowanie roztworu na opatrunek zapewnia bezbolesne jego usuwanie z rany. Obfite wydzielanie piany sprzyja mechanicznemu oczyszczaniu rany z ropnych zanieczyszczeń i detrytusu tkankowego.

Lek należy stosować ostrożnie do przemywania głębokich ran i przestrzeni ciała, z uwagi na możliwość wystąpienia embolii.

Preparat jest niestabilny w środowisku alkalicznym, w obecności metali, złożonych rodników niektórych utleniaczy, a także w miejscu naświetlonym i ciepłym. Należy unikać dostania się roztworu do oczu.

Nie należy naruszać zasad stosowania leku – może to zaszkodzić zdrowiu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Stosować.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Nie wpływa.

Sposób stosowania i dawki.

Roztwór peroksydu wodoru nanosi się na uszkodzony obszar skóry w celu dezynfekcji ran perse (czyli bez rozcieńczania). Do płukania rozpuszcza się 1 łyżkę stołową w 1 szklance wody; do okładów, obróbki powierzchni ran, zatrzymania krwawienia (naczyniowego) obszary porażone przetiera się tamponem nasączonym roztworem peroksydu wodoru. Czas trwania leczenia zależy od osiągniętego efektu.

Dzieci.

Stosuje się.

Przedawkowanie.

Nie zaobserwowano.

Działania niepożądane.

Możliwe uczucie pieczenia w momencie dezynfekcji rany. W niektórych przypadkach przy indywidualnej wrażliwości na składniki leku mogą wystąpić miejscowe reakcje alergiczne. Przy długotrwałym stosowaniu do dezynfekcji błony śluzowej jamy ustnej możliwe jest wystąpienie hiperplazji brodawek języka.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepożądanych zjawisk należy skonsultować się z lekarzem.

Termin ważności.

3 lata.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu chronionym przed bezpośrednim światłem słonecznym i niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

40 ml lub 100 ml lub 200 ml w butelkach.

Kategoria dystrybucji.

Bez recepty.

Producent. Sp. z o.o. „DKP „Fabryka Farmaceutyczna”.

Adres producenta. Ukraina, 12430, obwód żytomierski, rejon żytomierski, wieś Staniszówka, ul. Korołowa 4