Mirapex® PD

ULOTKA DO STOSOWANIA LĘKARZEGO Mirapex® PD (Mirapex® ER)

Skład:

substancja czynna: pramipexol;

1 tabletka o przedłużonym działaniu zawiera:

0,375 mg dwuchlorku pramipexolu dihydrazyny monohydratu, co odpowiada 0,26 mg pramipexolu lub

0,75 mg dwuchlorku pramipexolu dihydrazyny monohydratu, co odpowiada 0,52 mg pramipexolu lub

1,5 mg dwuchlorku pramipexolu dihydrazyny monohydratu, co odpowiada 1,05 mg pramipexolu;

substancje pomocnicze: hipromeloza 2208, skrobia kukurydziana, karbomer 941, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki o przedłużonym działaniu.

Główne właściwości fizykochemiczne:

Dla tabletek o zawartości 0,375 mg – białe lub prawie białe, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki ze skośnymi krawędziami, z wytłoczonym z jednej strony logo firmy „VI”, a z drugiej strony – „P1”.

Dla tabletek o zawartości 0,75 mg – białe lub prawie białe, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki ze skośnymi krawędziami, z wytłoczonym z jednej strony logo firmy „VI”, a z drugiej strony – „P2”.

Dla tabletek o zawartości 1,5 mg – białe lub prawie białe, owalne, podwójnie wypukłe tabletki z wytłoczonym z jednej strony logo firmy „VI”, a z drugiej strony – „P3”.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwparkinsonowe. Środki dopaminergiczne. Agonisty receptorów dopaminy.

Kod ATX N04B C05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Pramipexol jest agonistą receptorów dopaminowych o wysokiej selektywności i specyficzności wobec podtypu receptorów dopaminowych D2, z największym powinowactwem do receptorów D3, a także pełną aktywnością wobec nich.

Pramipexol łagodzi parkinsonowskie zaburzenia ruchowe poprzez stymulację receptorów dopaminowych w prążkowiu (corpus striatum). Badania na zwierzętach wykazały, że pramipexol hamuje syntezę, uwalnianie oraz zwrotny zbiór dopaminy.

Efekty farmakodynamiczne

U ochotników zaobserwowano zależne od dawki obniżenie stężenia prolaktyny. W badaniu klinicznym z udziałem zdrowych ochotników, przy szybszym niż zalecane tempo titrowania dawki leku Mirapex® PD (co 3 dni) do dawki 4,5 mg pramipexolu w postaci soli (3,15 mg pramipexolu) na dobę, obserwowano wzrost ciśnienia tętniczego oraz częstości skurczów serca. Efekt ten nie był obserwowany w badaniach z udziałem pacjentów.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Pramipexol jest całkowicie wchłaniany po doustnym podaniu. Biodostępność absolutna przekracza 90%. W badaniu fazy I, w którym oceniano pramipexol o natychmiastowym uwalnianiu oraz tabletki o przedłużonym uwalnianiu podawane na czczo, minimalne i maksymalne stężenia w osoczu (Cmin, Cmax), jak również działanie (pole pod krzywą farmakokinetyczną (AUC)) tej samej dobowej dawki tabletek o przedłużonym uwalnianiu Mirapex® PD podawanych raz na dobę oraz tabletek Mirapex podawanych trzy razy na dobę, były równoważne.

Podawanie tabletek o przedłużonym uwalnianiu Mirapex® PD raz na dobę rzadziej powoduje wahania stężenia pramipexolu w osoczu w ciągu 24 godzin w porównaniu z podawaniem tabletek pramipexolu o natychmiastowym uwalnianiu trzy razy na dobę.

Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest około 6 godzin po podaniu tabletek o przedłużonym uwalnianiu Mirapex® PD raz na dobę. Stan stacjonarny osiągany jest najpóźniej po 5 dniach ciągłego stosowania dawki.

Jednoczesne podawanie z posiłkiem ogólnie nie wpływa na biodostępność pramipexolu. Spożycie pokarmu o wysokiej zawartości tłuszczu powodowało wzrost maksymalnego stężenia (Cmax) o około 24% po pojedynczej dawce i o około 20% po wielokrotnych dawkach, a także opóźnienie osiągnięcia maksymalnego stężenia leku u zdrowych ochotników o około 2 godziny. Jednoczesne podawanie z posiłkiem nie wpływało na całkowite działanie leku (AUC). Wzrost maksymalnego stężenia (Cmax) nie jest uważany za klinicznie istotny. W badaniach fazy III oceniających skuteczność i bezpieczeństwo stosowania leku Mirapex® PD pacjentom podano informację, że mogą przyjmować badany lek niezależnie od posiłku.

Masa ciała nie wpływa na pole pod krzywą farmakokinetyczną (AUC), jednak stwierdzono, że wpływa na objętość rozkładu, a tym samym na maksymalne stężenie (Cmax). Zmniejszenie masy ciała pacjenta o 30 kg prowadzi do wzrostu maksymalnego stężenia (Cmax) leku o 45%. Jednak w trakcie badań fazy III u pacjentów z chorobą Parkinsona nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu masy ciała na efekt terapeutyczny i tolerancję tabletek o przedłużonym uwalnianiu Mirapex® PD. Pramipexol wykazuje kinetykę liniową i niewielką zmienność stężeń osoczowych u różnych pacjentów.

Rozkład

U człowieka zdolność pramipexolu do wiązania się z białkami osocza jest bardzo niska (< 20%), a objętość rozkładu duża (400 l). U szczurów obserwowano wysokie stężenia w tkance mózgowej (około 8 razy wyższe niż stężenia w osoczu).

Biodegradacja

Pramipexol jest u człowieka jedynie nieznacznie metabolizowany.

Eliminacja

Wydalenie pramipexolu przez nerki w niezmienionej postaci jest główną drogą eliminacji. Około 90% znakowanej dawki 14C wydalane jest z moczem, podczas gdy mniej niż 2% wykrywane jest w kale. Całkowity klirens pramipexolu wynosi około 500 ml/min, a klirens nerkowy – około 400 ml/min. Okres półtrwania (t½) waha się od 8 godzin u młodych osób do 12 godzin u osób starszych.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Mirapex® PD stosuje się u dorosłych w leczeniu objawów i objawów idiopatycznej choroby Parkinsona jako monoterapię (bez lewodopy) lub w połączeniu z lewodopą, tj. przez cały przebieg choroby aż do późnych stadiów, gdy efekt lewodopy zmniejsza się lub staje się niestabilny i występują wahania efektu terapeutycznego (zanik działania dawki lub wahania typu „włączone-wyłączone”).

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wiązanie z białkami osocza

Pramipexol wiąże się z białkami osocza w bardzo niewielkim stopniu (< 20%), a biotransformacja jest nieznaczna u mężczyzn. Dlatego interakcje z innymi lekami wpływającymi na wiązanie z białkami osocza lub wydalanie poprzez biotransformację są mało prawdopodobne. Ponieważ leki antycholinergiczne są wydalane głównie poprzez biotransformację, potencjalna interakcja jest mało prawdopodobna, choć interakcje z lekami antycholinergicznymi nie były badane. Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznych z selegiliną i lewodopą.

Inhibitory/konkurenci aktywnego szlaku wydalania nerkowego

Cymetydyna zmniejszała klirens nerkowy pramipexolu o około 34%, prawdopodobnie poprzez hamowanie kationowego układu transportowego sekrecji kanalików nerkowych. Dlatego leki będące inhibitorami tego aktywnego szlaku wydalania nerkowego lub wydalane tym szlakiem, takie jak cymetydyna, amantadyna, mexyletyna, zidowudyna, cisplatyna, chinina i prokainamid, mogą oddziaływać z pramipexolem, powodując zmniejszenie klirensu pramipexolu. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków z preparatem Mirapex® PD należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki pramipexolu.

Kombinacja z lewodopą

W przypadku zwiększania dawki preparatu Mirapex® PD stosowanego w połączeniu z lewodopą, zaleca się zmniejszenie dawki lewodopy, natomiast dawki innych leków przeciwparkinsonowych należy pozostawić bez zmian.

Ze względu na możliwe efekty addytywne należy zalecać pacjentom zachowanie ostrożności przy przyjmowaniu innych leków uspokajających lub alkoholu w połączeniu z pramipexolem (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”, „Wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych maszyn” oraz „Działania niepożądane”).

Leki przeciwdrgawkowe.

Należy unikać jednoczesnego stosowania leków przeciwdrgawkowych i pramipexolu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”), np. gdy można oczekiwać efektów antagonistycznych.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

W przypadku przepisywania leku Mirapex® PD pacjentom z chorobą Parkinsona i zaburzeniem funkcji nerek zaleca się zmniejszenie dawki zgodnie z zaleceniami zawartymi w sekcji „Sposób dawkowania i stosowania”.

Halucynacje. Halucynacje są znane jako skutek uboczny leczenia agonistami dopaminy i lewodopą. Pacjentów należy poinformować, że mogą u nich występować (głównie wzrokowe) halucynacje.

Zaburzenia ruchowe (dyskinezie). W trakcie leczenia łączonego z lewodopą, w przypadku postępującej choroby Parkinsona, mogą wystąpić dyskinezie podczas wstępnego doboru dawki leku Mirapex® PD. W takim przypadku należy rozważyć zmniejszenie dawki lewodopy.

Dystonia. Dystonia osiowa, w tym antekolizm, kamptokormia i plewrototonus (zespół Pizy), była rzadko zgłaszana u pacjentów z chorobą Parkinsona po wstępnym dozowaniu lub stopniowym zwiększaniu dawki pramipexolu. Choć dystonia może być objawem choroby Parkinsona, objawy u tych pacjentów ustępowały po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu pramipexolu.

W przypadku wystąpienia dystonii należy rozważyć przeanalizowanie schematu leczenia lekami dopaminergicznymi oraz dostosowanie dawki pramipexolu.

Nagłe napady senności lub senność. Stosowanie pramipexolu wiązano z sennością oraz nagłymi napadami snu, szczególnie u pacjentów z chorobą Parkinsona. Rzadko zgłaszano nagłe napady snu podczas dnia, które czasem pojawiały się bez świadomości pacjenta lub bez objawów ostrzegawczych. Pacjentów należy o tym poinformować. Należy im zalecić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi innych urządzeń w trakcie leczenia lekiem Mirapex® PD. Pacjenci, u których występuje senność i/lub nagłe napady snu, nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać innych urządzeń. Należy również rozważyć możliwość zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. Ze względu na możliwe efekty addytywne, należy zachować ostrożność, gdy pacjenci przyjmują jednocześnie inne środki uspokajające lub alkohol (zob. sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”, „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych” oraz „Działania niepożądane”).

Zaburzenia kontroli impulsów. Pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem rozwoju zaburzeń kontroli impulsów. Pacjenci i osoby opiekujące się nimi powinni wiedzieć, że w trakcie leczenia agonistami dopaminy, w tym Mirapex® PD, mogą wystąpić objawy zaburzeń kontroli impulsów, takie jak patologiczna gra w gry hazardowe, nasilone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub zakupy, przejadanie się oraz kompulsywne jedzenie. W przypadku wystąpienia takich objawów należy rozważyć możliwość zmniejszenia dawki lub odstawienia leku.

Mania i delirium. Pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem rozwoju manii i delirium. Pacjenci i osoby opiekujące się nimi powinni wiedzieć, że mania i delirium mogą wystąpić u pacjentów otrzymujących leczenie pramipexolem. W przypadku wystąpienia takich objawów należy rozważy combusty zmniejszenia dawki lub odstawienia leku.

Pacjenci z zaburzeniami psychicznymi. Pacjentów z zaburzeniami psychicznymi należy leczyć agonistami dopaminy tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść przewyższa potencjalne ryzyko. Należy unikać jednoczesnego stosowania leków przeciwpsychotycznych z pramipexolem (zob. sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Obserwacja okulistyczna. Zaleca się regularne badania okulistyczne lub w przypadku wystąpienia zaburzeń wzroku.

Ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego. Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego. Zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego, szczególnie na początku leczenia, ze względu na ogólny ryzyko ortostatycznej hipotensji tętniczej związanego z terapią dopaminergiczną.

Zespół neuroleptyczny złośliwy. Objawy sugerujące wystąpienie zespołu neuroleptycznego złośliwego obserwowano po nagłym odstawieniu terapii dopaminergicznym (zob. sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Zespół odstawienia agonistów dopaminy (DAWS). Zespół odstawienia agonistów dopaminy obserwowano przy stosowaniu agonistów dopaminy, w tym pramipexolu (zob. sekcja „Działania niepożądane”). Aby odstawić leczenie pacjentów z chorobą Parkinsona, dawkę pramipexolu należy stopniowo zmniejszać (zob. sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”). Ograniczone dane wskazują, że pacjenci z zaburzeniami kontroli impulsów oraz pacjenci przyjmujący wysokie dawki dobowe i/lub wysokie dawki kumulacyjne agonistów dopaminy mogą mieć większe ryzyko rozwoju zespołu odstawienia agonistów dopaminy. Zespół odstawienia może obejmować apatię, niepokój, depresję, zmęczenie, potliwość, ból i brak odpowiedzi na lewodopę. Przed zmniejszeniem dawki i odstawieniem pramipexolu pacjentów należy poinformować o możliwych objawach odstawienia. Pacjentów należy dokładnie monitorować podczas zmniejszania dawki i odstawiania pramipexolu. W przypadku nasilonych i/lub trwających objawów zespołu odstawienia agonistów dopaminy można rozważyć tymczasowe ponowne wprowadzenie pramipexolu w najniższej skutecznej dawce.

Odpady w stolcu. Niektórzy pacjenci zgłaszali obecność w stolcu pozostałości przypominających całe tabletki o przedłużonym działaniu Mirapex® PD. W przypadku otrzymania takiego zgłoszenia lekarz powinien przeanalizować odpowiedź pacjenta na terapię.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Wpływ na ciążę i laktację u ludzi nie był badany. Pramipexol nie wykazywał działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach, ale wywierał działanie embriotoksyczne u szczurów w dawkach toksycznych dla ciężarnych samic. Mirapex® PD nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne, tzn. gdy potencjalna korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią. Ponieważ leczenie pramipexolem hamuje wydzielanie prolaktyny u człowieka, oczekuje się hamowania laktacji. Przenikanie pramipexolu do mleka matki nie zostało zbadane. U szczurów stężenie znakowanej radioaktywnie substancji czynnej w mleku było wyższe niż w osoczu. Ze względu na brak odpowiednich danych u ludzi Mirapex® PD nie powinien być stosowany w czasie karmienia piersią. Jeśli jednak nie można uniknąć stosowania tego leku, należy przerwać karmienie piersią.

Plodność. Nie przeprowadzono badań wpływu na płodność u ludzi. W badaniach na zwierzętach pramipexol wpływał na cykl estralny i obniżał płodność samic, co było oczekiwane dla agonisty dopaminy. Jednak te badania nie wykazały bezpośrednich ani pośrednich szkodliwych wpływow na płodność mężczyzn.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń mechanicznych.

Mirapex® PD może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi urządzeń mechanicznych. Mogą występować halucynacje lub senność.

Pacjentów leczonych lekiem Mirapex® PD, u których podczas tego leczenia pojawia się senność i/lub nagłe napady snu, należy poinformować, że nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani wykonywać czynności, podczas których osłabiona czujność może narażać ich lub innych na poważne obrażenia lub śmierć (np. podczas obsługi urządzeń mechanicznych), dopóki nie ustąpią nawrotowe przypadki i senność (zob. sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”, „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki

Tabletki o przedłużonym działaniu Mirapex® PD są formą leku zawierającą pramipexol, przeznaczoną do doustnego stosowania raz dziennie.

Terapia wstępena

Dawkę należy zwiększać stopniowo, począwszy od dawki 0,375 mg pramipexolu dihydrochlorowodoru monohydratu (0,26 mg pramipexolu) na dobę. Kolejne zwiększenia dawki należy przeprowadzać co 5–7 dni. Jeśli pacjenci nie wykazują niepożądanych reakcji, dawkę należy modyfikować w celu osiągnięcia maksymalnego efektu terapeutycznego.

W razie potrzeby dawkę dobową należy zwiększać w odstępach tygodniowych o 0,75 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (0,52 mg pramipexolu) do maksymalnej dawki wynoszącej 4,5 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (3,15 mg pramipexolu) na dobę.

Należy jednak wziąć pod uwagę, że ryzyko wystąpienia senności wzrasta przy dawkach przekraczających 1,5 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (1,05 mg pramipexolu) na dobę (patrz punkt „Efekty uboczne”).

Pacjentów, którzy już przyjmują tabletki Mirapex, można przełożyć na przyjmowanie tabletek o przedłużonym działaniu Mirapex® PD. Należy to zrobić najlepiej w nocy, zachowując tę samą dawkę dobową. Po przejściu na tabletki o przedłużonym działaniu Mirapex® PD dawkę można dostosować w zależności od odpowiedzi pacjenta na leczenie (patrz punkt „Farmakodynamika”).

Terapia wspierająca.

Indywidualna dawka pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu powinna wynosić od 0,375 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (0,26 mg pramipexolu) do maksymalnie 4,5 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (3,15 mg pramipexolu) na dobę. W badaniach pilotażowych skuteczność leku obserwowano począwszy od dawki dobowej 1,5 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (1,05 mg pramipexolu). Dalsze dostosowanie dawki należy przeprowadzać z uwzględnieniem odpowiedzi klinicznej oraz występowania efektów ubocznych. W trakcie badań klinicznych około 5% pacjentów leczono dawkami niższymi niż 1,5 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (1,05 mg pramipexolu). U pacjentów z postępującą chorobą Parkinsona mogą okazać się korzystne dawki pramipexolu przekraczające 1,5 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (1,05 mg pramipexolu) na dobę, jeśli planowana jest terapia zmniejszająca dawkę lewodopy. Zaleca się zmniejszanie dawki lewodopy w trakcie zwiększania dawki leku Mirapex® PD, a także w trakcie terapii wspierającej tym lekiem, w zależności od reakcji poszczególnych pacjentów (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Pominięcie dawki.

Jeśli pominięto przyjęcie dawki, należy przyjąć tabletkę o przedłużonym działaniu Mirapex® PD w ciągu 12 godzin od regularnego czasu przyjmowania. Jeśli od pominięcia dawki minęło więcej niż 12 godzin, nie należy przyjmować tabletki, a następną dawkę należy przyjąć następnego dnia o regularnej porze.

Przestanie leczenia.

Nagłe przerwanie leczenia dopaminergicznego może prowadzić do rozwoju złośliwego zespołu neuroleptycznego lub zespołu odstawienia agonistów dopaminy. Dawkę pramipexolu należy stopniowo zmniejszać o 0,75 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (0,52 mg pramipexolu) na dobę, aż do osiągnięcia dawki dobowej 0,75 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (0,52 mg pramipexolu). Następnie dawkę należy zmniejszyć do 0,375 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (0,26 mg pramipexolu) na dobę (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”). Zespół odstawienia agonistów dopaminy może wystąpić nawet podczas stopniowego zmniejszania dawki. Dlatego może być konieczne tymczasowe zwiększenie dawki przed ponownym rozpoczęciem jej zmniejszania (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek

Wydalanie pramipexolu zależy od funkcji nerek. Zalecane jest następujące schematy dawkowania na początek leczenia:

• pacjentom z klirem kreatyniny powyżej 50 ml/min nie należy zmniejszać dawki dobowej ani częstotliwości podawania;
• pacjentom z klirem kreatyniny od 30 do 50 ml/min należy rozpocząć leczenie od dawki 0,375 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (0,26 mg pramipexolu) co drugi dzień. Przed zwiększeniem dawki dobowej po tygodniu leczenia należy zachować ostrożność i dokładnie ocenić odpowiedź na leczenie oraz jego tolerancję. W razie potrzeby dawkę należy zwiększać w odstępach tygodniowych o 0,375 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (0,26 mg pramipexolu) do maksymalnej dawki wynoszącej 2,25 mg pramipexolu dihydrochlorowodoranu monohydratu (1,57 mg pramipexolu) na dobę;
• nie zaleca się leczenia tabletkami o przedłużonym działaniu Mirapex® PD pacjentów z klirem kreatyniny poniżej 30 ml/min, ponieważ brakuje danych dla tej grupy pacjentów. Należy rozważyć możliwość zastosowania leku Mirapex w postaci tabletek.

W przypadku pogorszenia funkcji nerek podczas terapii wspierającej należy stosować się do powyższych zaleceń.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby

Prawdopodobnie nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby, ponieważ około 90% wchłoniętego składnika aktywnego jest wydalane przez nerki. Jednak potencjalny wpływ zaburzeń funkcji wątroby na farmakokinetykę leku Mirapex® PD nie był badany.

Sposób stosowania.

Tabletki należy połykać całe, popijając wodą, nie żuć, nie dzielić ani nie miażdżyć. Przyjmowanie posiłku nie wpływa na przyjmowanie leku. Mirapex® PD należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze.

Dzieci.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Mirapex® PD u dzieci (do 18. roku życia) nie zostały ustalone. Nie ma podstaw do stosowania leku Mirapex® PD u dzieci w leczeniu choroby Parkinsona.

Przedawkowanie.

Brak klinicznego doświadczenia związanego z dużym przedawkowaniem. Oczekiwanymi efektami ubocznymi mogą być objawy związane z profilem farmakodynamicznym agonisty dopaminy, w tym nudności, wymioty, hiperkinezje, halucynacje, lęk oraz hipotensja tętnicza. Nie istnieje uznany antydotum w przypadku przedawkowania agonisty dopaminy. W przypadku objawów pobudzenia układu nerwowego centralnego może być wskazane podanie leku neuroleptycznego. Leczenie przedawkowania może wymagać podjęcia ogólnych środków wspierających, w tym przemywania żołądka, podania płynów dożylnie, przyjęcia węgla aktywowanego oraz kontroli EKG.

Efekty uboczne.

Oczekiwane efekty uboczne.

Analiza połączonych badań kontrolowanych placebo, w których wzięło udział łącznie 1778 pacjentów z chorobą Parkinsona przyjmujących pramipexol oraz 1297 pacjentów przyjmujących placebo, wykazała, że o efektach ubocznych często raportowano w obu grupach. U 67 % pacjentów przyjmujących pramipexol i u 54 % pacjentów przyjmujących placebo zgłaszano co najmniej jeden efekt uboczny po leku.

Większość efektów ubocznych zazwyczaj występuje na początku terapii, a znaczna część z nich ustępuje, nawet jeśli terapia jest kontynuowana.

W ramach klasyfikacji według klas układów narządów, efekty uboczne podano według częstości ich występowania (liczba pacjentów, u których można się spodziewać wystąpienia reakcji) z wykorzystaniem następujących kategorii: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 - < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 - < 1/100); pojedyncze przypadki (≥ 1/10000 - < 1/1000); rzadkie (< 1/10000); nieznane (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Najczęściej zgłaszanymi efektami ubocznymi leku u pacjentów z chorobą Parkinsona (≥ 5 %) (częściej podczas leczenia pramipexolem niż placebo) były: nudności, dyskinezie, hipotensja ortostatyczna, zawroty głowy, senność, bezsenność, zaparcia, halucynacje, ból głowy i zmęczenie. Częstość występowania senności wzrasta przy dawkach przekraczających 1,5 mg pramipexolu dihydrochloranu monohydratu na dobę (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”). Najczęstszym efektem ubocznym przyjmowania leku w połączeniu z lewodopą były dyskinezie. Hipotensja ortostatyczna może wystąpić na początku leczenia, szczególnie jeśli dozowanie pramipexolu jest zbyt szybkie.

1 Ta reakcja niepożądana została zaobserwowana w okresie pogwarancyjnym. Z 95 % pewnością częstość jej występowania określono jako „nieczęste”, ale może być niższa. Określenie dokładnej częstości jest niemożliwe, ponieważ reakcja niepożądana nie była obserwowana podczas badań klinicznych wśród 2762 pacjentów z chorobą Parkinsona leczonych pramipexolem.

Opis poszczególnych reakcji niepożądanych:

Senność. Stosowanie pramipexolu często wiąże się ze sennością oraz rzadziej z nadmierną sennością w ciągu dnia i nagłymi napadami snu (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Zaburzenia libidum. Stosowanie pramipexolu może rzadziej wiązać się z zaburzeniami libidum (wzrost lub spadek).

Zaburzenia kontroli impulsów. Podczas leczenia agonistami dopaminy, w tym Mirapex® PD, mogą występować objawy zaburzeń kontroli impulsów, w tym patologiczne hazardzistwo, nasilenie libidum, hiperseksualność, kompulsywne wydatkowanie lub zakupy, przejadanie się oraz kompulsywne jedzenie (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

W trakcie krzyżowego retrospektywnego badania przesiewowego i badania typu „przypadek-kontrola”, w którym wzięło udział 3090 pacjentów z chorobą Parkinsona, 13,6 % wszystkich pacjentów, którzy otrzymywali terapię dopaminergiczną lub niedopaminergiczną, wykazywało objawy zaburzeń kontroli impulsów w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Obserwowane objawy obejmowały patologiczne hazardzistwo, nieodpartą potrzebę robienia zakupów, nadmierną potrzebę jedzenia oraz kompulsywne zachowanie seksualne (hiperseksualność). Możliwe niezależne czynniki ryzyka wystąpienia zaburzeń kontroli impulsów obejmują terapię dopaminergiczną i wyższe dawki terapii dopaminergicznej, młodszy wiek (≤ 65 lat), brak związku małżeńskiego oraz występowanie w rodzinie przypadków patologicznego hazardzistwa zgłaszanych przez pacjenta.

Zespół odstawienia agonistów dopaminy. W przypadku zmniejszenia dawki lub przerwania stosowania agonistów dopaminy (w tym pramipexolu) mogą wystąpić niemotorowe reakcje niepożądane. Objawy obejmują apatię, lęk, depresję, zmęczenie, pocenie się i ból (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Niewydolność serca. W trakcie badań klinicznych oraz w okresie pogwarancyjnym obserwowano niewydolność serca u pacjentów stosujących pramipexol. W badaniu farmakoepidemiologicznym stosowanie pramipexolu wiązało się ze zwiększeniem ryzyka niewydolności serca w porównaniu z brakiem stosowania pramipexolu (stosunek ryzyka 1,86; 95 % CI, 1,21–2,85).

Zgłaszanie podejrzeń reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzeń reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

**Okres ważności. ** 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w suchym miejscu w celu ochrony przed wilgocią, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie.

Po 10 tabletek o przedłużonym działaniu w blistrze; po 3 blistery w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co.KG, Niemcy.

Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co.KG, Germany.

lub

Rottendorf Pharma GmbH, Niemcy / Rottendorf Pharma GmbH, Germany

Adres producenta oraz miejsce prowadzenia działalności.

Binger Strasse 173, 55216 Ingelheim am Rhein, Niemcy.

Binger Strasse 173, 55216 Ingelheim am Rhein, Germany.

lub

Ostenfelder Strasse 51 – 61, 59320 Ennigerloh, Niemcy /
Ostenfelder Strasse 51 – 61, 59320 Ennigerloh, Germany.