Miacer®

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Miacer® (Miaser®)

SkÅ ad:

substancja czynna: mianseryna;

1 tabletka zawiera: mianseryny hydrochloroanek – 10 mg lub 30 mg lub 60 mg;

substancje pomocnicze: wapnia hydrofosforan dwuwodny, metyloceluloza, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, skrobia kukurydziana, woda oczyszczona;

otoczka filmowa: Sepifilm 752 biaÅ y (hydroksypropyloceluloza, celuloza mikrokrysztaÅ czyna, polioksy 40 stearynian, dwutlenek tytanu), makrogol 8000, woda oczyszczona.

PostaÄ leku. Tabletka powlekana.

GÅ wne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne:

tabletka 10 mg: powlekane, dwuwypukÅ e, okrÄ gÅ e tabletki biaÅ e;

tabletka 30 mg i 60 mg: powlekane, dwuwypukÅ e, wydÅ uÅ ne z ryflowanÄ liniÄ podziaÅ u tabletki biaÅ e.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwdziaÅ ajÄ ce depresji. Kod ATC N06A X03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Miacer® to lek przeciwdepresyjny należący do grupy związków piperazyno-azepinowych. W strukturze chemicznej mianseryny (substancji czynnej leku) nie występuje boczny łańcuch charakterystyczny dla trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, który odpowiada za ich działanie antycholinergiczne. Mianseryna zwiększa centralną przewodność noradrenergiczną poprzez blokadę alfa2-receptorów autoreceptorowych oraz hamowanie zwrotnego wychwytu neuronów noradrenaliny. Lek wiąże się z receptorami serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym. Działanie przeciwdepresyjne Miaceru® jest podobne do działania innych nowoczesnych leków przeciwdepresyjnych. Ponadto, środek farmakologiczny wykazuje również wyraźne działanie anxiolityczne, co jest istotne w leczeniu pacjentów z depresją towarzyszącą lękowi. Działanie uspokajające Miaceru®, związane z wpływem na alfa1-adrenoreceptory oraz histaminowe receptory H1, stanowi istotne wskazanie do stosowania leku w zaburzeniach snu na tle depresji.

Miacer® dobrze tolerowany jest przez pacjentów, w tym osoby w wieku podeszłym oraz chorych na choroby układu sercowo-naczyniowego. W dawkach terapeutycznych praktycznie nie wykazuje on działania antycholinergicznego i w związku z tym nie zaburza funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego.

W przypadku przedawkowania Miacer® powoduje znacznie mniejsze efekty kardiotoksyczne w porównaniu z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi. Lek nie oddziałuje z sympatykomimetykami ani lekami przeciwciśnieniowymi, których działanie wynika z wpływu na receptory beta-adrenergiczne (betanidyna) lub alfa-adrenergiczne (klonidyna, metyldopa).

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym mianseryna jest szybko wchłaniana. Maksymalne stężenie substancji czynnej w osoczu krwi obserwuje się po 3 godzinach od podania leku. Bio dostępność wynosi 20%. Mianseryna wiąże się z białkami osocza krwi w przybliżeniu w 95%. Okres półtrwania mianseryny wynosi od 20 do 60 godzin, dlatego stosowanie leku wystarczy raz na dobę. Stałe stężenie mianseryny w osoczu krwi osiągane jest w ciągu 6 dni leczenia lekiem. Mianseryna metabolizowana jest i wydalana z moczem oraz kałem w ciągu 7–9 dni. Główne drogi biotransformacji mianseryny to demetylacja i utlenianie, a następnie koniugacja metabolitów.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Stany depresyjne różnego pochodzenia.

Przeciwwskazania.

Stany maniakalne, ciężkie zaburzenia funkcji wątroby; nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Środki ostrożności.

Nie należy stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Miacer® może nasilać depresyjne działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia tym lekiem.

Nie można stosować mianseryny jednocześnie z inhibitorami MAO (takimi jak moklobemid, tranilocyprobin, linezolid i inne) ani w ciągu dwóch tygodni po zakończeniu leczenia inhibitory MAO. Z kolei od momentu zakończenia leczenia mianseryną do rozpoczęcia terapii inhibitorami MAO powinien upłynąć okres około dwóch tygodni.

Mianseryna nie wpływa na działanie leków takich jak betanidyna, klonidyna, metyldopa, guanetydyna lub propranolol (osobno lub w połączeniu z hydralazyną). Mimo tego należy monitorować ciśnienie tętnicze u pacjentów otrzymujących jednocześnie leki obniżające ciśnienie tętnicze z Miacerem®. Leczenie wspomagające lekami przeciwpadaczkowymi, które są induktorami CYP3A4 (takimi jak fenytoina i karbamazepina), może prowadzić do zmniejszenia stężenia mianseryny w osoczu krwi.

Należy rozważyć korektę dawki na początku lub po zakończeniu wspomagającego leczenia tymi lekami. Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwddepresyjnych, Miacer® może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna. Dlatego pacjenci przyjmujący takie leki wymagają stałego nadzoru.

Podczas jednoczesnego przepisywania leków przeciwddepresyjnych i atomoksetyny może wzrosnąć ryzyko wystąpienia drgawek.

Może wystąpić nasilenie efektu hipotensyjnego, jeśli mianseryna jest stosowana razem z dioxidazyną, hydralazyną lub nitroprusydem.

Środki antyhistaminowe i środki antymuskarynowe mogą wykazywać nasilony efekt antymuskarynowy, jeśli są stosowane razem z mianseryną, a leki antyhistaminowe mogą wykazywać działanie uspokajające.

Mianseryna może zmniejszyć działanie nitratów podjęzykowych poprzez suchość w ustach. Należy unikać jednoczesnego stosowania mianseryny z apraklonidyną, brimonidyną, sibutraminą lub artemeterem z lumefantryną.

Ryzyko wydłużenia odcinka QT i/lub arytmii komorowych (w tym tachyarytmii komorowej typu torsade de pointes) wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami, które wydłużają odcinek QT (np. niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi i antybiotykami). Zawsze należy zapoznać się z instrukcją do innych stosowanych jednocześnie leków, aby ustalić, czy wpływają one na długość odcinka QT.

Szczególne środki ostrożności.

Ostrzeżenia

Zgłaszano, że w trakcie leczenia Miacerem® może dochodzić do supresji funkcji szpiku kostnego, objawiającej się granulocytopenią lub agranulocytozą. Reakcje te najczęściej pojawiały się po 4–6 tygodniach leczenia i były zazwyczaj odwracalne po przerwaniu terapii. Jeśli u pacjenta wystąpi gorączka, ból gardła, stomatyt lub inne objawy infekcji, należy przerwać leczenie i oczekać na wyniki morfologii krwi.

Podobnie jak inne leki przeciwdrgawkowe, Miacer® może nasilać stan hipomanii u osób predysponowanych z dwubiegunowym zaburzeniem afektywnym. W takim przypadku leczenie Miacerem® należy przerwać.

Podczas leczenia pacjentów z cukrzycą, z chorobami układu sercowo-naczyniowego, niewydolnością nerek lub wątroby należy zachować standardowe środki ostrożności. Dawkowanie leków stosowanych z powodu chorób współistniejących powinno być stale dostosowywane przez lekarza.

Mianseryna wiązana jest z reakcjami hematologicznymi i wątrobowymi, dlatego pacjenci wymagają starannego nadzoru. Pełny obraz krwi zaleca się wykonywać co 4 tygodnie przez pierwsze 3 miesiące leczenia; dalsze monitorowanie kliniczne należy kontynuować, a leczenie należy przerwać i wykonać pełny obraz krwi, jeśli pojawi się gorączka, zapalenie gardła, stomatyt lub inne objawy infekcji.

W okresie po rejestracji stosowania Miaceru® zgłaszano przypadki wydłużenia odcinka QT oraz arytmii komorowej (w tym przypadki tachykardii komorowej typu „torsade de pointes”). Miacer® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odcinka QT/tachykardii typu „torsade de pointes”, w tym u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT, u osób powyżej 65 roku życia, u kobiet, u pacjentów z chorobami strukturalnymi serca/niewydolnością lewej komory (LK), z chorobami nerek lub wątroby, przy stosowaniu leków hamujących metabolizm Miaceru®, a także przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wydłużających odcinek QT. Przed rozpoczęciem leczenia należy skorygować istniejącą hipokaliemię i hipomagnezemię. Jeśli odcinek QT osiągnie wartość > 500 ms lub zwiększy się o > 60 ms, należy rozważyć przerwanie leczenia Miacerem lub zmniejszenie dawki leku.

Zawsze należy zachować ostrożność u pacjentów po niedawnym zawałach mięśnia sercowego, z blokami serca lub arytmiami. Ciężkie efekty kardiotoksyczne rzadko występują przy dawkowaniu terapeutycznym, nawet u pacjentów z istniejącymi chorobami serca, niedawnym zawałem mięśnia sercowego lub niewydolnością serca.

Pacjenci z jaskrą zamkniętostawową oraz pacjenci z podejrzeniem przerośnięcia gruczołu krokowego również powinni być pod opieką lekarza, mimo że efekty uboczne antycholinergiczne nie są związane z przyjmowaniem Miaceru®.

W przypadku wystąpienia żółtaczki leczenie Miacerem® należy przerwać.

W przypadku wystąpienia drgawek leczenie Miacerem® należy również przerwać.

Jeśli podczas terapii mianseryną pacjentowi konieczna będzie operacja, należy poinformować anestezjologa o prowadzonym leczeniu.

Zawsze należy zachować ostrożność u pacjentów z fochromocytomą.

Pacjenci starsi są mniej narażeni na występowanie działań niepożądanych, takich jak pobudzenie, dezorientacja i hipotensja ortostatyczna przy stosowaniu mianseryny niż przy stosowaniu leków trójpierścieniowych lub mostkowych trójpierścieniowych, jednak wszelkie leczenie przeciwdrgawkowe należy stosować z szczególną ostrożnością w tej grupie pacjentów.

Epilepsja

Podobnie jak w przypadku leków trójpierścieniowych antydepresyjnych, znane jest, że mianseryna obniża próg konwulsyjny, dlatego należy stosować ją z szczególną ostrożnością lub, jeśli to możliwe, unikać jej stosowania u pacjentów z epilepsją i innymi czynnikami ryzyka, takimi jak urazy mózgu różnej etiologii, współistniejące stosowanie neuroleptyków, odstawienie alkoholu lub narkotyków o działaniu przeciwdrgawkowym (np. benzodiazepin).

Samobójstwo/samobójcze myśli lub pogorszenie stanu klinicznego

Depresja wiąże się z ryzykiem samobójczych myśli i zachowań. Ryzyko to utrzymuje się aż do znacznej remisji. Ponieważ poprawa może nie wystąpić w ciągu pierwszych kilku tygodni, pacjenci powinni pozostawać pod ścisłym nadzorem aż do jej osiągnięcia. Na podstawie ogólnego doświadczenia klinicznego, na wczesnych etapach remisji ryzyko zachowania samobójczego może wzrosnąć.

Pacjenci z samobójczymi zachowaniami w wywiadzie lub pacjenci z wysokim ryzykiem zachowania samobójczego stanowią grupę ryzyka prób samobójczych i dlatego powinni być pod ścisłym nadzorem podczas leczenia. Metaanaliza placebo-kontrolowanych badań klinicznych leków przeciwdrgawkowych u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi wykazała zwiększone ryzyko wystąpienia zachowania samobójczego przy stosowaniu leków przeciwdrgawkowych w porównaniu z placebo u pacjentów w wieku do 25 lat. Ścisłe monitorowanie pacjentów, w szczególności tych zaliczanych do grupy wysokiego ryzyka, powinno towarzyszyć terapii lekami przeciwdrgawkowymi, szczególnie na początku leczenia i po zmianie dawki. Pacjentów (oraz osoby opiekujące się pacjentami) należy poinformować o konieczności monitorowania pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu i o natychmiastowym zwracaniu się o pomoc medyczną w przypadku pojawienia się tych objawów.

W przypadku podejrzenia samobójstwa, szczególnie na początku leczenia, pacjentowi należy wydać tylko ograniczoną liczbę tabletek Miaceru®.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ograniczone dane kliniczne nie wskazują na żadne niepożądane działanie mianseryny na rozwój płodu, a także wskazują, że mianseryna przenika do mleka matki jedynie w niewielkim stopniu. Niemniej jednak przy stosowaniu Miacer® w czasie ciąży lub karmienia piersią należy dokładnie rozważyć korzyści z jego stosowania dla matki oraz potencjalne ryzyko dla płodu/niemowlęcia.

Nie zaleca się stosowania leku w czasie ciąży, chyba że istnieją poważne wskazania. Brak dowodów na bezpieczeństwo stosowania w czasie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały zagrożenia związanego ze stosowaniem w czasie ciąży.

Karmienie piersią

Mianseryna jest przeciwwskazana w czasie karmienia piersią. Karmienie piersią należy przerwać, jeśli leczenie mianseryną uznane zostanie za konieczne.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługiwanie maszyn.

Miacer® może wpływać na reakcje psychomotoryczne w pierwszych dniach stosowania. Dlatego pacjenci z depresją powinni powstrzymywać się od prowadzenia samochodu lub pracy z innymi potencjalnie niebezpiecznymi urządzeniami w trakcie leczenia.

Sposób stosowania i dawki.

Tabletki Miacer® należy przyjmować doustnie, nie żując, popijając wodą.

Dawkę leku lekarz ustala indywidualnie dla każdego pacjenta.

Dorosłym zalecana dawka początkowa Miaceru® wynosi 30 mg na dobę. Dawkę leku można stopniowo zwiększać co 3–4 dni w celu osiągnięcia optymalnego efektu klinicznego. Zazwyczaj skuteczna dawka dzienna Miaceru® wynosi 60–90 mg, dawka maksymalna – 90 mg.

Zastosowanie mianseryny jest ograniczone u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, którzy:

• nie reagują na inne leki przeciwwdepresyjne,
• mają jaskrę,
• mają przerost gruczołu krokowego.

Leczenie pacjentów w podeszłym wieku należy rozpocząć od dawki 30 mg na dobę. Niższa niż normalna dawka utrzymująca może okazać się wystarczająca do uzyskania satysfakcjonującej odpowiedzi klinicznej.

Badania farmakokinetyczne mianseryny u pacjentów w podeszłym wieku wskazują na dłuższy okres półtrwania oraz spowolnienie klirensu metabolicznego. Te informacje sugerują, że jednorazowa dawka nocna mianseryny może być lepsza niż podzielona dawka u pacjentów w podeszłym wieku; ponadto niższa niż typowa dawka utrzymująca może okazać się wystarczająca do uzyskania satysfakcjonującej odpowiedzi klinicznej.

Następnie dawkę Miaceru® można stopniowo zwiększać. Dawka utrzymująca może być nieco niższa niż typowa dawka dla dorosłych.

Dawkę dzienną Miaceru® można podzielić na kilka dawek, lecz lepiej stosować lek jednorazowo wieczorem, biorąc pod uwagę jego korzystny wpływ na sen nocny.

Leczenie odpowiednimi dawkami Miaceru® powinno prowadzić do widocznych pozytywnych efektów w ciągu 2–4 tygodni terapii. Jeśli odpowiedź jest niewystarczająca, dawkę dzienną leku można zwiększyć. Jeśli w dalszym ciągu przez 2–4 tygodnie nie obserwuje się pozytywnego efektu, leczenie Miacerem® należy przerwać.

Po osiągnięciu poprawy klinicznej, aby utrzymać pozytywny efekt, leczenie Miacerem® należy kontynuować przez kolejne 4–6 miesięcy.

Przestanie stosowania leku w pojedynczych przypadkach może powodować zespół odstawienia.

Dzieci.

Brak doświadczenia w stosowaniu klinicznym mianseryny u dzieci, dlatego lek Miacer® nie jest zalecany dla tej grupy wiekowej pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy znacznego przekroczenia zalecanych dawek Miaceru® ograniczają się zazwyczaj do długotrwałego działania uspokajającego. Z rzadka występują zaburzenia rytmu serca, drgawki, nasilona hipotensja tętnicza oraz niewydolność oddechowa.

Leczenie. Nie ma specyficznego antydotum. Zaleca się przemywanie żołądka oraz dalszą terapię objawową i utrzymanie podstawowych funkcji życiowych organizmu.

Niepożądane działania.

U pacjentów cierpiących na depresję występują objawy bezpośrednio związane z samą chorobą (suchy jamy ustnej, trwałe zaparcia, zaburzenia akomodacji). Dlatego czasem trudno określić, czy te objawy są przejawem choroby, czy niepożądanymi reakcjami na leczenie lekiem Miacer®.

Zgłaszano przypadki myśli samobójczych i zachowań samobójczych podczas leczenia mianseryną lub bezpośrednio po jego zakończeniu.

1Te reakcje występowały najczęściej po 4–6 tygodniach i były zazwyczaj odwracalne po przerwaniu leczenia. Pełen morfologiczny obraz krwi zaleca się co cztery tygodnie przez pierwsze trzy miesiące leczenia. Ponadto należy kontynuować monitorowanie stanu klinicznego pacjenta, a jeśli u pacjenta pojawi się gorączka, angina lub stan zapalny jamy ustnej lub inne objawy infekcji, leczenie należy przerwać i przeprowadzić pełen morfologiczny obraz krwi. Te działania niepożądane obserwowano we wszystkich grupach wiekowych, ale wydają się być częstsze u osób starszych.

2Hiponatremia, szczególnie u osób starszych i być może w wyniku nieodpowiedniej sekrecji hormonu antydiuretycznego, była związana ze wszystkimi rodzajami leków przeciwdepresyjnych i należy ją brać pod uwagę u wszystkich pacjentów, u których podczas przyjmowania leku przeciwdepresyjnego występuje senność, dezorientacja lub drgawki.

3Zgłaszano przypadki samobójstw i zachowań samobójczych podczas terapii mianseryną lub tuż po jej zakończeniu.

4Jeśli nie zgłaszano przypadków związanych z mianseryną, działania niepożądane te mogą występować przy stosowaniu trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych i trójcyklicznych lekach mostkowych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blistrach; po 2 blisterach w tekturowym opakowaniu.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Rivopharm SA.

Lokalizacja producenta i adres prowadzonej działalności.

Centro Insema, 6928 Manno, Szwajcaria.