Levolacard

INSTRUKCJA stosowania leku LEFLOCAD (LEFLOCAD)

Skład:

substancja czynna: lewofloksacyna;

1 tabletka zawiera lewofloksacyny hemihydrat w przeliczeniu na lewofloksacynę 250 mg lub 500 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, krosplawidon, hydroksypropylometyloceluloza, talk, stearynian magnezu;

opakowanie Opadry Pink 03B84851: hydroksypropylometyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171), polietylenoglikol 400, talk, tlenek żelaza żółty (E 172), tlenek żelaza czerwony (E 172).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 250 mg: tabletki w kształcie kapsułki, powlekane, od jasnobrązowego do jasnoróżowego koloru, z ryflowaniem z obu stron, z oznaczeniem „J” po jednej stronie i „250” po drugiej stronie ryflowania oraz gładkie z drugiej strony;

tabletki 500 mg: tabletki w kształcie kapsułki, powlekane, od jasnobrązowego do jasnoróżowego koloru, z ryflowaniem z obu stron, z oznaczeniem „J” po jednej stronie i „500” po drugiej stronie ryflowania oraz gładkie z drugiej strony.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbakteryjne z grupy chinolonów. Fluorochinolony. Lewofloksacyna.

Kod ATC J01M A12.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Levofloksacyna to syntetyczny lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów, będący S-enancjomerem racemicznej mieszaniny leku ofloksacyny. Jako lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów działает na kompleks DNA-DNA-girazy oraz topoizomerazy IV.

Stopień aktywności bakteryjnej levofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) lub pola pod krzywą „stężenie-czas” (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (inhibicyjnego) (MIC (MBC)).

Odporność na levofloksacynę rozwija się w procesie etapowym poprzez mutacje miejsca docelowego w obu topoizomerach typu II: DNA-girazie oraz topoizomerazie IV. Inne mechanizmy oporności, takie jak bariera nieprzepuszczalna (częsta u Pseudomonas aeruginosa) oraz mechanizm eflluksji, mogą również wpływać na wrażliwość na levofloksacynę.

Obserwowano oporność krzyżową między levofloksacyną a innymi fluorochinolonami.

Ze względu na mechanizm działania zazwyczaj nie występuje oporność krzyżowa między levofloksacyną a innymi klasami leków przeciwbakteryjnych.

Zalecane przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST) graniczne wartości MIC dla levofloksacyny, które oddzielają mikroorganizmy wrażliwe od organizmów umiarkowanie wrażliwych (umiarkowanie opornych) oraz organizmy umiarkowanie wrażliwe od opornych, przedstawiono w tabeli 1 dotyczącej testowania MIC (mg/l).

Tabela 1

Kliniczne punkty odniesienia MIC EUCAST dla levofloksacyny (wersja 2.0, 2012-01-01)

Wrażliwość na działanie antybakteryjne

Odporność wybranych gatunków może różnić się w zależności od regionu geograficznego i zmieniać wraz z upływem czasu. Wskazane jest uzyskanie lokalnych informacji na temat oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy skonsultować się ze specjalistą, gdy lokalna częstość występowania oporności jest na tyle wysoka, że przydatność leku wydaje się co najmniej wątpliwa w przypadku niektórych typów zakażeń.

*Prawdopodobieństwo oporności S. aureus na metycylinę sugeruje współistniejącą oporność na fluorochinolony, w tym na lewofloksacynę.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Lewofloksacyna po podaniu doustnym jest szybko i niemal całkowicie wchłaniana, osiągając maksymalne stężenie we krwi w ciągu 1–2 godzin. Biodostępność absolutna wynosi około 99–100%.

Jedzenie praktycznie nie wpływa na wchłanianie lewofloksacyny.

Stężenie równowagowe osiągane jest w ciągu 48 godzin przy dawkowaniu 500 mg 1 lub 2 razy na dobę.

Rozkład

Około 30–40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Średni objętość rozkładu lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczej i powtarzanej dawce 500 mg, co wskazuje na dobre rozprowadzenie w tkankach organizmu.

Przenikanie do tkanek i płynów organizmu

Wykazano, że lewofloksacyna przenika do błony śluzowej oskrzeli, płynu naczyń pęcherzykowych, makrofagów pęcherzykowych, tkanek płuc, skóry (zawartość pęcherzy), tkanek prostaty oraz moczu. Lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Biodegradacja

Lewofloksacyna jest metabolizowana w bardzo niewielkim stopniu; metabolitami są dimetylo-lwofloksacyna oraz N-tlenek lewofloksacyny. Te metabolity stanowią mniej niż 5% ilości leku wydalanego z moczem. Lewofloksacyna jest stereochemicznie stabilna i nie ulega inwersji struktury chiralnej.

Wydalanie

Po podaniu doustnym i dożylnej lewofloksacyna jest wydalana z osocza stosunkowo powoli (okres półtrwania wynosi 6–8 godzin). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (ponad 85% podanej dawki).

Całkowity klirens lewofloksacyny po jednorazowym podaniu 500 mg wynosił

175 ± 29,2 ml/min.

Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny po podaniu dożylnej i doustnym, co wskazuje na wzajemną zamienną stosowalność tych dróg podania (doustnej i dożylnej).

Liniowość

Lewofloksacyna wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 50–1000 mg.

Grupy specjalne

Pacjenci z niewydolnością nerek

Niewydolność nerek wpływa na farmakokinetykę lewofloksacyny. W przypadku obniżonej funkcji nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półtrwania wydłuża się, jak wynika z poniższej tabeli.

Farmakokinetyka przy niewydolności nerek po jednorazowym podaniu 500 mg leku doustnie.

Tabela 2

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u młodszych pacjentów i pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem różnic związanych z klarownością kreatyniny.

Różnice płciowe

Odrębna analiza dotycząca pacjentów płci żeńskiej i męskiej wykazała niewielkie różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny w zależności od płci. Nie ma dowodów na to, że te różnice płciowe mają znaczenie kliniczne.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Preparat wskazany jest u dorosłych w leczeniu następujących infekcji:
• Ostry bakteryjny zatokowy.

• Zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenie oskrzeli.
• Pneumonia pozaszpitalna.
• Skomplikowane infekcje skóry i tkanek miękkich.
• Niepowikłany zapalenie pęcherza.

W przypadku powyższych infekcji preparat należy stosować tylko wtedy, gdy uznaje się za nieuzasadnione stosowanie antybakteryjnych leków, które zazwyczaj są zalecane jako leczenie pierwotne tych infekcji.

• Ostry zapalenie nerek oraz skomplikowane infekcje dróg moczowych.
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie prostaty.
• Postać płucna antraksu: profilaktyka poekspozycyjna i leczenie.

Preparat może być również stosowany w celu ukończenia cyklu terapii u pacjentów, u których stwierdzono poprawę podczas wstępnego leczenia lewofloksacyną dożylnie.

Należy brać pod uwagę oficjalne rekomendacje dotyczące właściwego stosowania leków antybakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub którykolwiek składnik preparatu; padaczka; dolegliwości związane z działaniami niepożądanymi ze strony ścięgien po wcześniejszym stosowaniu chinolin; u dzieci i młodzieży; w czasie ciąży; w czasie karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wpływ innych leków na preparat

Sole żelaza, środki przeciwwskazowe zawierające magnez i glin, sole cynku, didanozyna

Wchłanianie lewofloksacyny znacząco zmniejsza się, gdy równocześnie z tabletkami lewofloksacyny przyjmuje się sole żelaza oraz środki przeciwwskazowe zawierające magnez lub glin, lub didanozynę (tylko preparaty didanozyny zawierające buforowe czynniki zawierające glin lub magnez). Równoczesne stosowanie fluorochinolonów z wielowitaminami zawierającymi cynk prowadzi do obniżenia ich wchłaniania doustnego. Nie zaleca się przyjmowania preparatów zawierających kationy dwu- lub trójwartościowe, takie jak sole żelaza, sole cynku, środki przeciwwskazowe zawierające magnez lub glin, lub didanozynę (tylko preparaty didanozyny zawierające buforowe czynniki zawierające glin lub magnez) w ciągu 2 godzin przed/po zastosowaniu lewofloksacyny (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). Sole wapnia minimalnie wpływały na wchłanianie doustne lewofloksacyny.

Sukralofa

Biologiczna dostępność tabletek lewofloksacyny znacząco zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu preparatu z sukralofą. Jeśli pacjent musi przyjmować zarówno sukralofę, jak i lewofloksacynę, lepiej przyjąć sukralofę 2 godziny po przyjęciu lewofloksacyny (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Teofilina, fenbufen lub inne podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne

Nie stwierdzono interakcji farmakokinetycznej lewofloksacyny z teofliną. Jednak możliwe jest istotne obniżenie progu padaczkowego przy jednoczesnym stosowaniu chinolonów z teofliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz innymi lekami, które obniżają próg padaczkowy. Wiadomo, że stężenie lewofloksacyny w obecności fenbufenu jest o około 13% wyższe niż przy przyjmowaniu samej lewofloksacyny.

Probenecyd i cyklotydyna

Probenecyd i cyklotydyna statystycznie istotnie wpływają na wydalanie lewofloksacyny.

Oczyszczanie nerkowe lewofloksacyny zmniejsza się o 24% w obecności cyklotydyny oraz o 34% w obecności probenecydu. Dzieje się tak, ponieważ oba leki są zdolne do blokowania sekrecji kanalikowej lewofloksacyny. Jednak w przypadku dawek badanych w trakcie badań, mało prawdopodobne, aby statystycznie istotne różnice kinetyczne miały znaczenie kliniczne. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu lewofloksacyny z lekami wpływającymi na sekrecję kanalikową, takimi jak probenecyd i cyklotydyna, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.

Inna informacja

Nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lewofloksacyny przy jednoczesnym stosowaniu węglanu wapnia, deryglityny, glibenklamidu, ranitydyny.

Wpływ preparatu na inne leki

Cyklosporyna

Okres półtrwania cyklosporyny wydłuża się o 33% przy jednoczesnym przyjmowaniu z lewofloksacyną.

Antagoniści witaminy K

Przy jednoczesnym stosowaniu z antagonistami witaminy K (np. z warfaryną) znane są przypadki zwiększenia czasów krzepnięcia (PT/MIN) i/lub krwawień, które mogą być nasilone. Z tego względu u pacjentów otrzymujących równolegle antagoniści witaminy K należy kontrolować wskaźniki krzepnięcia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki wydłużające odstęp QT

Lewofloksacynę, tak jak inne fluorochinolony, należy stosować z ostrożnością u pacjentów otrzymujących leki znane z wydłużania odstępu QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, makrolidy i leki przeciwdrgawkowe) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” (Wydłużenie odstępu QT)).

Inna ważna informacja

Nie stwierdzono wpływu lewofloksacyny na farmakokinetykę teofliny (która jest markerowym substratem enzymu CYP1A2), co wskazuje, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2.

Inne formy interakcji

Przyjmowanie pokarmu

Nie zaobserwowano klinicznie istotnej interakcji z produktami spożywczymi, dlatego tabletki lewofloksacyny można przyjmować niezależnie od posiłków.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Należy unikać stosowania leku u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiły ciężkie reakcje na chinkoliny lub fluorochinkoliny. Leczenie lewofloksacyną u tych pacjentów należy rozpoczynać wyłącznie w przypadku braku dostępnych alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Utrwające, powodujące niepełnosprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane

W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących chinkoliny i fluorochinkoliny, niezależnie od wieku i istniejących czynników ryzyka, obserwowano długotrwałe (przez miesiące lub lata), powodujące niepełnosprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania niepożądane, wpływające na różne układy organizmu, a czasem na kilka naraz (w tym układ ruchu, nerwowy, psychiczny i narządy zmysłów). Stosowanie leku należy natychmiast przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów lub oznak jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego i skonsultować się z lekarzem.

Metycylinoodporny Staphylococcus aureus (MRSA) jest oporny na fluorochinkoliny, w tym na lewofloksacynę, dlatego lewofloksacyna nie jest zalecana w leczeniu infekcji spowodowanych MRSA, z wyjątkiem przypadków, gdy potwierdzona została wrażliwość mikroorganizmu na lewofloksacynę.

Lewofloksacynę można stosować w leczeniu ostrych bakteryjnych zatrzewionych i zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, jeśli infekcje te zostały odpowiednio zdiagnozowane.

Najczęstszym patogenem infekcji dróg moczowych może być E. coli oporny na lewofloksacynę, co należy uwzględnić przy przepisywaniu lewofloksacyny pacjentom z

niepowikłanymi i powikłanymi infekcjami dróg moczowych (w tym z zapaleniem nerek).

W przypadku postaci płucnej wąglika stosowanie leku opiera się na danych in vitro wrażliwości Bacillus anthracis, danych eksperymentalnych na zwierzętach oraz ograniczonych danych dotyczących stosowania u ludzi. Lekarze powinni brać pod uwagę krajowe i/lub międzynarodowe dokumenty konsensusowe dotyczące leczenia wąglika.

Tendinitida i zerwanie ścięgien

Tendinitida i zerwanie ścięgien (nie ograniczające się do ścięgna Achillesa), czasem obustronne, mogą wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia chinkolinami i fluorochinkolinami i, jak donoszono, nawet przez kilka miesięcy po zakończeniu leczenia u pacjentów otrzymujących dawki dobowe 1000 mg lewofloksacyny. Ryzyko rozwoju tendinitidy i zerwania ścięgna zwiększa się u starszych pacjentów, u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, u pacjentów po przeszczepieniu narządów oraz u pacjentów leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów.

W przypadku pierwszych objawów tendinitidy (bólowy obrzęk, stan zapalny) leczenie lekiem należy przerwać, a także należy rozważyć alternatywne leczenie. Dotkniętą kończynę (kończyny) należy odpowiednio leczyć (np. poprzez unieruchomienie). Kortykosteroidów nie należy stosować w przypadku wystąpienia objawów tendinopatii.

Choroby wywołane przez Clostridium difficile

Biegunka, szczególnie ciężka, trwała i/lub krwawa, podczas lub po leczeniu lekiem (w tym kilka tygodni po zakończeniu leczenia) może być objawem choroby wywołanej przez Clostridium difficile (CDAD). CDAD może różnić się stopniem ciężkości, od łagodnego do stanu zagrażającego życiu; najcięższą postacią jest kolit pseudomembranacyjny. Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u chorych, u których rozwija się ciężka biegunka podczas lub po leczeniu lewofloksacyną. Jeśli podejrzewa się lub potwierdza CDAD, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i bezzwłocznie rozpocząć odpowiednią terapię. Leki przeciwwspolne są przeciwwskazane w tej sytuacji klinicznej.

Pacjenci skłonni do napadów drgawek

Chinkoliny mogą obniżać próg drgawkowy i powodować napady drgawek. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z wywiadem padaczki oraz, podobnie jak w przypadku innych chinkolin, należy stosować ją z dużą ostrożnością u pacjentów skłonnych do napadów drgawek lub przy jednoczesnym leczeniu substancjami czynnymi, które obniżają progresję drgawkową mózgu, takimi jak teofilina. W przypadku napadów drgawek leczenie lewofloksacyną należy przerwać.

Pacjenci z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy

Pacjenci z ukrytym lub istniejącym niedoborem aktywności glukozo-6-fosfodehydrogenazy mogą być podatni na reakcje hemolityczne podczas leczenia antybiotykami z grupy chinkolin, dlatego lewofloksacynę należy stosować u nich z ostrożnością.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, konieczna jest korekta dawki u chorych z osłabioną funkcją nerek (niewydolnością nerek) (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Reakcje nadwrażliwości (hiperwrażliwości)

Lewofloksacyna może okresowo powodować ciężkie, potencjalnie śmiertelne reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy aż do wstrząsu anafilaktycznego) po podaniu pierwszej dawki (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku pacjenci powinni natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Ciężkie działania niepożądane ze strony skóry

Podczas stosowania lewofloksacyny zgłaszano ciężkie działania niepożądane ze strony skóry, takie jak toksyczny epidermalny nekroliz (znany również jako zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona, reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi (zespołem DRESS), które mogą być zagrażujące życiu lub śmiertelne (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Podczas przepisywania leku pacjentów należy poinformować o objawach i oznakach tych ciężkich reakcji skórnych i zapewnić dokładne monitorowanie. Jeśli pojawiają się objawy i oznaki wskazujące na te reakcje, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozważyć alternatywne leczenie. Jeśli u pacjenta rozwinęła się taka poważna reakcja jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz lub zespół DRESS podczas stosowania lewofloksacyny, ponowne rozpoczynanie leczenia lewofloksacyną u tego pacjenta jest zabronione.

Zmiana poziomu glukozy we krwi

Podczas stosowania chinkolin, szczególnie u pacjentów z cukrzycą, którzy jednocześnie przyjmują doustne leki hipoglikemizujące (w tym glibenklamid) lub insulinę, zgłaszano zmiany poziomu glukozy we krwi (zarówno hiperglikemię, jak i hipoglikemię). Zgłaszano przypadki hipoglikemicznego śpiączki. Zaleca się dokładne monitorowanie poziomu glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Profilaktyka fotosensybilizacji

Chociaż fotosensybilizacja rzadko występuje podczas przyjmowania lewofloksacyny, w celu jej uniknięcia pacjentom nie zaleca się bez szczególnej potrzeby narażania się na działanie silnych promieni słonecznych lub sztucznego promieniowania UV (np. lamp sztucznego promieniowania UV, solarium) podczas przyjmowania lewofloksacyny lub w ciągu 48 godzin po zakończeniu stosowania lewofloksacyny.

Pacjenci przyjmujący antagonisty witaminy K

Z uwagi na możliwość zwiększenia wyników testów krzepnięcia (INR/stosunek normalizacyjny międzynarodowy) i/lub krwawienia u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę w połączeniu z antagonistą witaminy K (np. z warfaryną), należy monitorować wyniki testów krzepnięcia (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Reakcje psychiczne

Znane są reakcje psychiczne u pacjentów przyjmujących chinkoliny, w tym lewofloksacynę. W bardzo rzadkich przypadkach takie reakcje postępowały do myśli samobójczych i zachowań samozniszczających, czasem już po przyjęciu jednej dawki lewofloksacyny (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia u pacjenta tych reakcji należy przerwać przyjmowanie lewofloksacyny i podjąć odpowiednie działania. Zaleca się ostrożne stosowanie lewofloksacyny u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi oraz u pacjentów z wywiadem chorób psychicznych.

Wydłużenie interwału QT

Należy ostrożnie stosować fluorochinkoliny, w tym lewofloksacynę, u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia interwału QT, takimi jak:

• wrodzony zespół wydłużenia interwału QT;
• jednoczesne stosowanie leków znanych z ich zdolności do wydłużania interwału QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, makrolidy);
• niekorygowany dysbalans elektrolitowy (np. hipokaliemia, hipomagnezemia);
• wiek starszy;
• choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia) (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”, „Sposób stosowania i dawki” (Pacjenci w wieku starszym), „Działania niepożądane”, „Przedawkowanie”).

Pacjenci w wieku starszym i młodsze kobiety mogą być bardziej wrażliwi na leki wydłużające interwał QT, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu fluorochinkolin, w tym lewofloksacyny, u tych pacjentów.

Neuropatia obwodowa

U pacjentów otrzymujących chinkoliny i fluorochinkoliny odnotowano przypadki polineuropatii czuciowej lub czucio-ruchowej prowadzącej do parestezji, hipestezy, dysestezji lub osłabienia. W przypadku wystąpienia objawów neuropatii, takich jak ból, palenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, pacjenci leczeni lekiem powinni poinformować swojego lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnego stanu.

Badania laboratoryjne

U pacjentów przyjmujących lewofloksacynę oznaczenie opioidów w moczu może dać wynik fałszywie pozytywny. Może być konieczne potwierdzenie pozytywnych wyników za pomocą bardziej specyficznych metod.

Lewofloksacyna hamuje wzrost Mycobacterium tuberculosis, dlatego u pacjentów z gruźlicą może wystąpić fałszywie negatywny wynik badania bakteriologicznego.

Zaburzenia hepatobilinarne

Znane są przypadki zapalenia wątroby z martwicą aż do niewydolności wątroby zagrażającej życiu podczas przyjmowania lewofloksacyny, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi, np. zakażeniem bakteryjnym (sepsą) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjentom należy zalecić przerwanie leczenia i skonsultowanie się z lekarzem, jeśli wystąpią takie objawy choroby wątroby, jak anoreksja, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub ból brzucha.

Myasthenia gravis

Fluorochinkoliny, w tym lewofloksacyna, blokują przekazywanie nerwowo-mięśniowe i mogą wywoływać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią gravis. W okresie po rejestracji zgłaszano poważne działania niepożądane, w tym przypadki śmiertelne i konieczność stosowania wspomagania oddychania u pacjentów z miastenią gravis podczas przyjmowania fluorochinkolin. Lewofloksacyna nie jest zalecana u pacjentów z wywiadem miastenii gravis.

Zaburzenia wzroku

W przypadku zaburzeń wzroku lub innych objawów dotyczących oczu należy natychmiast skonsultować się z okulistą (patrz sekcje „Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn”, „Działania niepożądane”).

Superinfekcja

Podczas stosowania lewofloksacyny, szczególnie długotrwałego, możliwe jest rozwinięcie się infekcji oportunistycznych i wzrost mikroorganizmów opornych. W przypadku rozwoju infekcji wtórnej należy podjąć odpowiednie działania.

Wpływ na badania laboratoryjne

U pacjentów przyjmujących lewofloksacynę oznaczenie opioidów w moczu może dać wynik fałszywie pozytywny. Może być konieczne potwierdzenie pozytywnych wyników analizy na opioidy za pomocą bardziej specyficznych metod.

Lewofloksacyna hamuje wzrost Mycobacterium tuberculosis, dlatego możliwy jest fałszywie negatywny wynik podczas wykonywania badania bakteriologicznego u pacjentów z gruźlicą.

Aneurysma i rozwarstwienie aorty, zastawka serca z regurgitacją/niewydolność

Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko aneurysmy i rozwarstwienia aorty, szczególnie u pacjentów w wieku starszym, oraz regurgitacji zastawek aortalnej i mitralnej po stosowaniu fluorochinkolin. Zgłaszano przypadki aneurysmy i rozwarstwienia aorty, czasem powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), oraz regurgitację/niewydolność dowolnej zastawki serca u pacjentów przyjmujących fluorochinkoliny (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Dlatego fluorochinkoliny należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i po rozważeniu innych terapeutycznych opcji leczenia u pacjentów z wywiadem rodowym aneurysmy lub wrodzonej wady zastawek serca, lub u pacjentów z już zdiagnozowaną aneurysmą i/lub rozwarstwieniem aorty, lub chorobą zastawki serca, lub przy obecności innych czynników ryzyka lub sprzyjających warunków:

• zarówno dla aneurysmy i rozwarstwienia aorty, jak i dla regurgitacji/niewydolności zastawki serca (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) lub dodatkowo,
• przy aneurysmie i rozwarstwieniu aorty (np. choroby naczyń, takie jak tętniak Takayasu lub tętniak giantocellularny, lub zdiagnozowany miażdżyca, lub zespół Sjögrena) lub dodatkowo,
• przy regurgitacji/niewydolności zastawki serca (np. bakteryjne zapalenie wsierdzia). Ryzyko aneurysmy i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być zwiększone u pacjentów jednoczesnie przyjmujących kortykosteroidy systemowe.

W przypadku nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców pacjenci powinni natychmiast skontaktować się z lekarzem w oddziale ratunkowym.

Pacjentom należy zalecić natychmiastową pomoc medyczną w przypadku nagłego duszności, nowego napadu kołatania serca lub rozwoju obrzęku brzucha lub kończyn dolnych.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Ze względu na brak badań i możliwe uszkodzenie przez chinkoliny chrząstki stawowej w organizmie rozwijającym się, lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży lub karmienia piersią. Jeśli w trakcie leczenia lekiem zdiagnozowano ciążę, należy o tym poinformować lekarza.

Okres karmienia piersią. Lewofloksacyna jest przeciwwskazana do stosowania w czasie karmienia piersią. Brakuje informacji o przenikaniu lewofloksacyny do mleka matki, choć inne fluorochinkoliny są wydzielane z mlekiem matki. Ze względu na brak badań u ludzi i możliwe uszkodzenie przez fluorochinkoliny chrząstki stawowej w organizmie rozwijającym się, lewofloksacynę nie można przepisywać kobietom karmiącym piersią.

Plodność. Lewofloksacyna nie powodowała zaburzeń płodności i funkcji rozrodczych u szczurów.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami i obsługiwania maszyn.

Pacjenci kierujący pojazdami, pracujący z maszynami i urządzeniami, powinni wziąć pod uwagę możliwe niepożądane reakcje ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, uczucie kręcenia się, senność, dezorientacja, zaburzenia wzroku i słuchu, zaburzenia ruchu, w tym podczas chodzenia).

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować 1 lub 2 razy na dobę. Dawkowanie zależy od typu i ciężkości infekcji, a także od wrażliwości na lek potencjalnego patogenu.

Lek może również być stosowany w celu dokończenia leczenia u pacjentów, u których stwierdzono poprawę podczas wstępnego leczenia lewofloksacyną w formie dożylnej; ze względu na bioekwiwalentność form dożylnych i doustnych, można stosować takie samo dawkowanie.

Dawkowanie. Dla leku mogą być zalecane następujące dawki:

Tabela 3

Dawkowanie dla dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek (klirens kreatyniny powyżej 50 ml/min)

Tabela 4

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min)

1 Po hemodializie lub przewlekłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (PAOD) nie są wymagane dawki uzupełniające.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Korekta dawki nie jest wymagana, ponieważ lewofloksacyna w niewielkim stopniu jest metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie z moczem.

Dawkowanie u pacjentów w wieku podeszłym. Jeśli funkcja nerek nie jest zaburzona, nie ma potrzeby korekty dawki (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”: Zapalenie ścięgien i zerwanie ścięgien. Wydłużenie odcinka QT).

Sposób stosowania

Tabletki należy połykać nieprzeżuwając, popijając dostateczną ilością płynu. Tabletki można przyjmować podczas lub między posiłkami. Lek należy stosować co najmniej 2 godziny przed lub po zastosowaniu soli żelaza, soli cynku, leków przeciwwskazowych zawierających magnez lub glin, lub didanosyny (wyłącznie dla leków didanosyny zawierających buforowe środki zawierające glin lub magnez) oraz sukralfatu, ponieważ możliwe jest zmniejszenie absorpcji.

Dzieci.

Stosowanie leku jest przeciwwskazane u dzieci (do 18. roku życia), ponieważ nie wyklucza się uszkodzenia chrząstki stawowej.

Przedawkowanie.

Zgodnie z badaniami toksyczności na zwierzętach lub klinicznymi badaniami farmakologicznymi przeprowadzonymi przy zastosowaniu dawek wyższych niż terapeutyczne, najważniejsze objawy, których należy oczekiwać po ostrym przedawkowaniu lewofloksacyny, to objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak dezorientacja, zawroty głowy, zaburzenia świadomości i napady padaczkowe, wydłużenie odcinka QT, a także reakcje ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności i erozje błony śluzowej.

Podczas stosowania po wprowadzeniu na rynek lewofloksacyny obserwowano efekty ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym dezorientację, napady padaczkowe, halucynacje i drżenia.

W przypadku przedawkowania należy prowadzić leczenie objawowe. Należy prowadzić monitorowanie EKG, ponieważ istnieje możliwość wydłużenia odcinka QT. W celu ochrony błony śluzowej żołądka można stosować leki przeciwwskazowe. Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i PAOD, nie jest skuteczna w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieją żadne specyficzne antydoty.

Działania niepożądane.

Poniższa informacja oparta jest na danych z badań klinicznych przeprowadzonych u ponad 8300 pacjentów oraz na doświadczeniach z okresu po wprowadzeniu na rynek.

Częstość występowania określa się według następującej klasyfikacji umownej: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000), nieznana częstość (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej grupy działania niepożądane są wymienione w kolejności zmniejszania się nasilenia.

Tabela 5

aReakcje anafilaktyczne i anafilaktoidealne mogą czasami wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki.

bReakcje ze strony skóry i błon śluzowych mogą czasami wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki.

Do innych niepożądanych działań ubocznych związanych z przyjmowaniem fluorochinolonów należą:

• objawy pozapiramidowe oraz inne zaburzenia koordynacji ruchów;
• naczyniowe zapalenie naczyń o charakterze nadwrażliwości;
• napady porfirii u pacjentów z porfirią.

* W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od istniejących czynników ryzyka, zgłaszano długotrwałe (przez miesiące lub lata), poważne, inwalidyzujące i potencjalnie nieodwracalne reakcje uboczne, które wpływają na różne, a czasem kilka naraz, układy organizmu i narządy zmysłów (w tym takie reakcje jak zapalenie ścięgna, pęknięcie ścięgna, artralgia, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatia związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu, zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu).

** U pacjentów stosujących fluorochinolony zgłaszano przypadki aneurysmat i rozwarstwień aorty, czasem powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), oraz regurgitacji/niewydolności dowolnej z zastawek serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blisterze. Po 3 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Jubilant Generics Limited.

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzącej działalność.

Wioska Sikandarpur, Bhainswal, Droga Roorkee-Dehradun, Bhagwanpur, Rejon Roorkee Haridwar, Uttarakhand, IN-247661, Indie.