INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leczniczego leku Lafepron-Farmbiotek® (Laferon-PharmBiotek®)

Sk³ad:

substancja czynna: interferon alfa-2b rekombinowany cz³owieczy;

1 fiolka zawiera interferonu alfa-2b rekombinowanego cz³owieczego 1 mln, 3 mln, 5 mln, 6 mln, 9 mln lub 18 mln j.m.;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, dextran 70, kalium dihydrogenophosphoricum, natrium phosphoricum anhydricum.

Postaæ leku. Liofilizat do sporz¹dzania roztworu do wstrzykiwañ.

G³ówne w³aœciwoœci fizyko-chemiczne: proszek lub p³ynna masa liofilizowana bia³ego koloru, higroskopijna.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Imunostymulatory. Interferon alfa-2b. Kod ATC L03A B05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Interferon alfa-2b rekombinowany ludzki – wysokooczyszczony, rozpuszczalny w wodzie białek o masie cząsteczkowej 19300 daltonów.

Lafepron-Farmbiotek®, podobnie jak naturalny interferon leukocytarny, wykazuje trzy główne rodzaje aktywności biologicznej: immunomodulacyjną, przeciwwirusową i przeciwnowotworową.

Mechanizm działania leku Lafepron-Farmbiotek® polega na tym, że interferon, wiążąc się z odpowiednimi receptorami komórek organizmu, indukuje kompleks wewnątrzkomórkowych mechanizmów prowadzących do powstawania enzymów zapobiegających replikacji wirusów, zwiększających aktywność fagocytarną makrofagów, specyficzną cytotoksyczność limfocytów wobec komórek docelowych oraz hamujących proliferację komórek przerzutowych.

Farmakokinetyka.

Dane nie są dostępne.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Lafepron-Farmbiotek® stosuje się w terapii skojarzonej w przypadku:

ostrego i przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (postacie średnio ciężkie i ciężkie);
przewlekłego zapalenia wątroby typu C;
ostrych infekcji wirusowych, bakteryjnych i mieszanych (w tym ostrych wirusowych infekcji dróg oddechowych u dzieci, w tym u noworodków, ostrego zespołu biegunkowego u noworodków, ostrych infekcji jelitowych u dzieci w wieku wczesnym z objawami hipokoagulacji);
ostrych i przewlekłych chorób septycznych wirusowego i bakteryjnego pochodzenia, w tym rozsianych postaciach ostrego i przewlekłego sepsysu;
infekcji herpesowych lokalizowanych w różnych miejscach: półpaśca, wielokrotne wysypki skórne typu herpes; infekcja herpesowa narządów płciowych; keratokonjunktewity i keratouweity herpesowe, ostry stomatyt herpesowy u dzieci;
przewlekłego chlamydiozy układu moczowo-płciowego;
uszkodzeń układu nerwowego z jedno- i polineuropatycznymi zespołami bólowymi;
stwardnienia rozsianego;
papillomatozy krtani;
czerniaka skóry i oka; raka nerek, pęcherza moczowego, jajnika, gruczołu piersiowego; sarkomą Kaposiego, chorobą szpiczakową; przewlekłą białaczką szpikową, białaczką włosatokomórkową, złośliwymi limfomami nieziarniczymi, rakowi podstawnokomórkowemu; limfomą T- limfocytarną skóry (grzybiastym mykozie).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na interferon alfa-2b lub inne składniki leku;
ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego (w tym niewydolność serca w stadium dekompensacji, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, ciężka arytmię);
ciężka dysfunkcja nerek lub wątroby, w tym z powodu przerzutów;
padaczka i/lub zaburzenia funkcji OUN (w tym czynnościowe);
przewlekłe zapalenie wątroby z cyrozem dekompensowanym;
przewlekłe zapalenie wątroby u pacjentów poddawanych lub niedawno poddanych leczeniu lekami immunosupresyjnymi, z wyjątkiem krótkiego cyklu terapii kortykosteroidami;
autoimmunologiczne zapalenie wątroby lub choroba autoimmunologiczna w wywiadzie; biorcy przeszczek po terapii immunosupresyjnej;
istniejące wcześniej choroby tarczycy, jeśli nie poddają się kontroli tradycyjnymi metodami leczenia;
obecność ciężkich zaburzeń narządów wewnętrznych u pacjentów z sarkomą Kaposiego;
łuszczycę, sarkoidozę, jeśli potencjalna korzyść nie przewyższa potencjalnego ryzyka;
jednoczesne stosowanie leku Lafepron-Farmbiotek® z telbivudyną;
okres ciąży (bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży nie zostało ustalone).

Dzieci i młodzież

Obecność lub wywiad ciężkiego zaburzenia psychicznego, szczególnie ciężkiej depresji, myśli samobójczych lub prób samobójczych.

Terapia skojarzona z rybawiryną

W przypadku stosowania leku Lafepron-Farmbiotek® oraz rybawiryny w ramach terapii skojarzonej przewlekłego zapalenia wątroby typu C należy również zapoznać się z informacją dotyczącą przeciwwskazań dla rybawiryny.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ponieważ interferon alfa wpływa na metabolizm komórkowy, istnieje potencjalna możliwość modyfikacji działania innych leków. Może on zmieniać oksydacyjne procesy metaboliczne, co należy uwzględnić przy jednoczesnym przepisywaniu leków metabolizowanych tą drogą (cyklosporyna, fenytoina, warfaryna, teofilina, aminofilina, diazepan, propranolol). Stężenie teofiliny w osoczu należy monitorować i w razie potrzeby korygować dawkowanie.

Z ostrożnością należy stosować lek jednocześnie z opioidami, lekami przeciwbólowymi, lekami nasennymi i uspokajającymi (potencjalnie powodującymi efekt mielosupresyjny).

Częściej obserwowano występowanie infiltratów płucnych, zapaleń płuc i zapaleń płuc (w niektórych przypadkach zakończonych śmiercią) podczas jednoczesnego stosowania „shosaikoto” (chińskiego ziołowego leku) z interferonem alfa.

Stosowanie leku w połączeniu z lekami chemioterapeutycznymi (cytarabina, doksorubicyna, teniposyd, cyklofosfamid) zwiększa ryzyko wystąpienia zagrażających życiu efektów toksycznych (ich nasilenia i trwania).

Opisano synergizm działań niepożądanych (w odniesieniu do liczby leukocytów) przy jednoczesnym stosowaniu interferonu alfa i zidowudyny. U pacjentów, którzy otrzymywali te leki jednocześnie, częstotliwość wystąpienia neutropenii była wyższa niż u tych, którzy leczono tylko zidowudyną.

Zobacz również instrukcję do rybawiryny, jeśli Lafepron-Farmbiotek® stosuje się w połączeniu z rybawiryną u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C.

Badanie kliniczne połączenia telbivudyny, 600 mg na dobę, z pegylowanym interferonem alfa-2a, 180 µg raz w tygodniu podawanym podskórnie, wykazało, że to połączenie wiąże się z zwiększone ryzyko wystąpienia neuropatii obwodowej. Mechanizm rozwoju tej reakcji jest nieznany. Co więcej, bezpieczeństwo i skuteczność telbivudyny w połączeniu z interferonami w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu B nie zostały wykazane. Dlatego połączenie leku Lafepron-Farmbiotek® z telbivudyną jest przeciwwskazane.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Lafepron-Farmbiotek® należy stosować pod nadzorem lekarza. Pacjentów należy poinformować o korzyściach wynikających z tej terapii oraz o możliwych działaniach niepożądanych.

W przypadku, gdy działanie niepożądane nie osłabia się lub nasila, dawkę leku należy zmniejszyć o 50% lub przerwać leczenie. W zależności od indywidualnej wrażliwości i dawki leku u pacjentów może występować spowolnienie reakcji psychomotorycznych – senność, osłabienie, zwiększona zmęczalność.

Gorączka

Ponieważ gorączka może występować w ramach zespołu grypopodobnego, który jest typowym zjawiskiem podczas terapii interferonem, należy wykluczyć inne przyczyny trwałej gorączki.

Zaleca się stosowanie leku w połączeniu z terapią przeciwhistaminową i przeciwgorączkową.

Wymagana odpowiednia hydratacja

Podczas leczenia lekiem należy zapewnić odpowiednią hydratację organizmu, ponieważ u niektórych pacjentów może występować hipotonia spowodowana odwodnieniem organizmu.

Reakcje nadwrażliwości

W przypadku rozwoju reakcji nadwrażliwości typu natychmiastowego (np. pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, anafilaksja) lek należy natychmiast odstawić i podjąć odpowiednie działania. Przemijające wysypki nie wymagają odstawienia terapii.

Zaburzenia psychiczne i zaburzenia ze strony układu nerwowego (UKN)

U niektórych pacjentów podczas terapii lekami interferonu alfa-2b, a nawet po zakończeniu leczenia, głównie w ciągu następnych 6 miesięcy, obserwowano ciężkie działania niepożądane ze strony UKN, szczególnie depresję, myśli samobójcze i próby samobójstwa. U dzieci i młodzieży leczonych lekami interferonu alfa-2b w połączeniu z rybawiryną, myśli i próby samobójcze występowały znacznie częściej niż u dorosłych (2,4% vs 1%), zarówno podczas leczenia, jak i w ciągu 6 miesięcy po jego zakończeniu. Podobnie jak u dorosłych, u dzieci i młodzieży pojawiały się również inne działania niepożądane ze strony psychicznej (np. depresja, niestabilność emocjonalna i senność). Inne działania niepożądane ze strony UKN, w tym zachowania agresywne (czasem skierowane przeciw otoczeniu, np. myśli o zabójstwie), zaburzenia dwubiegunowe, mania, dezorientacja i zmiany stanu psychicznego, obserwowano podczas leczenia interferonami alfa. Pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem wystąpienia jakichkolwiek objawów lub oznak zaburzeń psychicznych. W przypadku ich pojawienia się lekarz powinien wziąć pod uwagę potencjalnie poważny charakter tych działań niepożądanych i podjąć decyzję o konieczności odpowiedniego leczenia. W przypadku utrzymywania się lub nasilania się objawów zaburzeń psychicznych, pojawienia się myśli samobójczych lub agresywnego zachowania wobec innych, zaleca się przerwanie leczenia lekiem Lafepron-Farmbiotek® i zapewnienie pacjentowi odpowiedniej pomocy psychiatrycznej.

Pacjenci z klinicznymi lub wywiadowymi danymi o ciężkich zaburzeniach psychicznych

Jeśli leczenie interferonem alfa-2b jest konieczne u dorosłych z klinicznymi lub wywiadowymi danymi o ciężkich zaburzeniach psychicznych, rozpoczyna się ono dopiero po przeprowadzeniu odpowiedniej indywidualnej diagnostyki i terapii zaburzeń psychicznych.

Stosowanie interferonu alfa-2b u dzieci i młodzieży z klinicznymi lub wywiadowymi danymi o ciężkich zaburzeniach psychicznych jest przeciwwskazane.

Pacjenci stosujący/uzależnieni od substancji psychoaktywnych

Pacjenci zakażeni WZW C, którzy stosują substancje psychoaktywne (alkohol, marihuanę itp.), mają zwiększony ryzyko rozwoju zaburzeń psychicznych lub nasilenia istniejących zaburzeń psychicznych podczas terapii interferonem alfa. Jeśli leczenie interferonem alfa jest konieczne dla tych pacjentów, obecność współistniejących chorób psychicznych oraz możliwość stosowania innych substancji powinny być dokładnie przeanalizowane, ocenione i odpowiednio wyrównane przed rozpoczęciem terapii. W razie potrzeby stosuje się podejście międzydyscyplinarne z udziałem psychiatry lub toksykologa w celu oceny, leczenia i monitorowania stanu pacjenta. Stan pacjenta należy dokładnie monitorować podczas terapii i nawet po jej zakończeniu, a w odpowiednim czasie przepisać środki korygujące stan. Podczas leczenia lekiem należy całkowicie wykluczyć spożycie alkoholu.

Zakażenie współistniejące HIV i wirusem zapalenia wątroby C

U pacjentów zakażonych HIV i poddawanych intensywnej terapii przeciwwirusowej (HAART) może wzrastać ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej. Z ostrożnością należy dodawać leczenie lekiem Lafepron-Farmbiotek® i rybawiryną do HAART. U pacjentów otrzymujących Lafepron-Farmbiotek® i rybawirynę w ramach terapii skojarzonej oraz zydowudynę może wzrastać ryzyko rozwoju anemii.

U pacjentów zakażonych współistniejąco z marskością wątroby, otrzymujących HAART, może wzrastać ryzyko dekompenzacji wątroby i śmierci. Dodatkowe stosowanie interferonów alfa, samodzielnie lub w połączeniu z rybawiryną, zwiększa powyższe ryzyko u tej grupy chorych.

Zakażenie współistniejące HCV/HBV

Zarejestrowano przypadki ponownej aktywacji zapalenia wątroby B (niektóre z poważnymi skutkami) u pacjentów zakażonych wirusami zapalenia wątroby B i C, leczonych lekami interferonu. Częstość takiej ponownej aktywacji była niska. Wszyscy pacjenci powinni być badani pod kątem zapalenia wątroby B przed rozpoczęciem leczenia interferonem zapalenia wątroby C. Następnie pacjentów zakażonych współistniejąco zapaleniem wątroby B i C należy monitorować i leczyć zgodnie z obowiązującymi wytycznymi klinicznymi.

Zaburzenia tarczycy

Nieczęsto u dorosłych pacjentów leczonych interferonem alfa-2b w przebiegu wirusowego zapalenia wątroby C obserwowano zaburzenia tarczycy, w tym hipotyreozę lub hipertrzeźliwość (2,8% pacjentów w badaniach klinicznych). Funkcje tarczycy kontrolowano odpowiednią terapią tradycyjną. Mechanizm, za pomocą którego Lafepron-Farmbiotek® może wpływać na stan tarczycy, jest nieznany. Przed przepisaniem leku w dawkach 3 mln IU lub wyższych przez dłuższy czas zaleca się badanie funkcji tarczycy. Lek można zaczynać stosować pod warunkiem, że poziom hormonu tyreotropowego (TSH) mieści się w normie. W przypadku stwierdzenia zmian poziomu TSH należy przeprowadzić odpowiednią terapię. Leczenie lekiem Lafepron-Farmbiotek® można rozpocząć pod warunkiem, że poziom TSH można utrzymywać w normie. W trakcie leczenia warto monitorować poziom TSH. W przypadku pojawienia się objawów zaburzeń funkcji tarczycy podczas leczenia lekiem Lafepron-Farmbiotek® należy określić poziom TSH. Leczenie tym lekiem można kontynuować, jeśli zaburzenia funkcji tarczycy można utrzymywać w normie. Po zakończeniu terapii funkcja tarczycy zaburzona w wyniku podania leku nie odzyskuje się.

Dodatkowa kontrola stanu tarczycy, specyficzna dla dzieci i młodzieży

U dzieci i młodzieży podczas długotrwałego leczenia lekami interferonu należy kontrolować funkcję tarczycy co 3 miesiące (np. oznaczenie poziomu TSH).

Badania laboratoryjne

Wszystkim pacjentom przed rozpoczęciem i regularnie w trakcie leczenia należy wykonać rozwinięty morfologiczny badanie krwi z obowiązkowym jakościowym i ilościowym oznaczeniem wskaźników krwi, a także biochemiczne badanie krwi, w tym oznaczenie elektrolitów, wapnia, enzymów wątrobowych, bilirubiny i kreatyniny. U wszystkich pacjentów otrzymujących lek należy dokładnie kontrolować poziom albumin w surowicy i czas protrombinowy.

Podczas terapii pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby B lub C zaleca się następujący harmonogram kontroli wskaźników laboratoryjnych: tydzień 1, 2, 4, 8, 12, 16, a następnie co 2 miesiące przez cały okres leczenia. Jeśli poziom ALT wzrasta do wartości dwukrotnie lub więcej wyższej niż przed rozpoczęciem terapii, leczenie lekiem Lafepron-Farmbiotek® można kontynuować, o ile nie wystąpią objawy niewydolności wątroby. W takim przypadku oznaczenie ALT, czasu protrombinowego, fosfatazy alkalicznej, albumin i bilirubiny należy wykonywać co 2 tygodnie.

U pacjentów z czerniakiem złośliwym funkcję wątroby i liczbę leukocytów (formułę leukocytarną) należy kontrolować co tydzień podczas indukcji remisji i co miesiąc podczas terapii wspomagającej.

W przypadku choroby szpikowej konieczna jest okresowa kontrola funkcji nerek.

Hipertriglicerydemia

Podczas leczenia lekami interferonu alfa obserwowano hipertriglicerydemię i nasilenie istniejącej hipertriglicerydemii, czasem ciężkie, dlatego zaleca się kontrolę poziomu lipidów.

Działania niepożądane, w tym przedłużenie czasu krzepnięcia i zaburzenia funkcji wątroby

Średnie i ciężkie działania niepożądane mogą wymagać dostosowania schematu dawkowania lub w niektórych przypadkach przerwania terapii lekiem Lafepron-Farmbiotek®. Leki interferonu alfa zwiększają ryzyko dekompenzacji funkcji wątroby i śmierci u chorych z marskością wątroby. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby, u których występuje przedłużenie czasu krzepnięcia, co może wskazywać na niewydolność wątroby, zaleca się przerwanie leczenia. Każdy pacjent, u którego rozwijają się zaburzenia funkcji wątroby podczas leczenia lekiem Lafepron-Farmbiotek®, wymaga dokładnego monitorowania, a w przypadku dalszego nasilania się objawów należy przerwać terapię. Należy dokładnie kontrolować poziom enzymów wątrobowych i stan funkcji wątroby u chorych z marskością.

Terapia skojarzona z rybawiryną

Podczas prowadzenia terapii skojarzonej z rybawiryną należy uwzględnić środki ostrożności dotyczące rybawiryny.

Rybawiryna stosowana w czasie ciąży powoduje poważne wady wrodzone. Pacjenci przyjmujący Lafepron-Farmbiotek® w połączeniu z rybawiryną powinni unikać zajścia w ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i przez 4 miesiące po jego zakończeniu. Pacjenci płci męskiej i ich partnerki powinni stosować skuteczne środki antykoncepcyjne podczas leczenia i przez 7 miesięcy po jego zakończeniu.

Terapia współistniejąca

Stosowanie interferonu alfa w połączeniu z innymi lekami chemioterapeutycznymi (np. Ara-C, cyklofosfamid, doksorubicyna, tenipozyd) zwiększa ryzyko toksyczności, która może zagrozić życiu. Najczęstsze działania niepożądane zagrożone życiem to zapalenie błony śluzowej, biegunka, neutropenia, niewydolność nerek i zaburzenia elektrolitowe. Ze względu na ryzyko zwiększenia toksyczności konieczne jest staranne dobrać dawkę leku Lafepron-Farmbiotek® do współistniejącego stosowania z lekami chemioterapeutycznymi. Jeśli Lafepron-Farmbiotek® stosuje się razem z hydroksymocznikiem, możliwe jest zwiększenie częstości i nasilenia zapalenia naczyń skóry.

Autoantyciała i zaburzenia autoimmunologiczne

Podczas leczenia interferonami alfa obserwowano pojawienie się autoantyciał i zaburzeń autoimmunologicznych. Pacjenci skłonni do rozwoju zaburzeń autoimmunologicznych należą do grupy podwyższonego ryzyka. Pacjenci z objawami zaburzeń autoimmunologicznych wymagają stałego nadzoru, a także należy ponownie ocenić stosunek korzyści do ryzyka dalszego leczenia interferonem. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby C leczonych interferonem obserwowano przypadki zespołu Vogta–Koyanagi–Harady (VKH). Ten zespół to zapalenie granulomatyczne, które dotyka oczu, narządu słuchu, opon mózgowych i skóry. W przypadku podejrzenia zespołu VKH należy przerwać leczenie przeciwwirusowe i rozważyć możliwość terapii kortykosteroidami.

Pacjenci z chorobami wyczerpującymi

Lafepron-Farmbiotek® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłymi chorobami wyczerpującymi, takimi jak choroby płuc w wywiadzie (np. przewlekłe obturacyjne choroby płuc), oraz u pacjentów z cukrzycą, skłonną do kwasicy ketonowej. Należy również dokładnie monitorować pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia (np. zatorowość żył głębokich, zatorowość tętnicy płucnej) lub ciężką mielosupresją.

Pacjenci z chorobami kardiologicznymi

Nie ma danych wskazujących na bezpośrednią kardiotoxyczność interferonu, jednak istnieje możliwość, że występowanie hipertermii i dreszczy, które często towarzyszą leczeniu, może nasilać istniejące choroby serca. W przypadku wywiadu o przewlekłej niewydolności serca, zawał serca i/lub istniejących lub poprzednich arytmii leczenie interferonem alfa-2b należy prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza. Pacjentom z wcześniejszymi chorobami kardiologicznymi i/lub z zaawansowanym etapem nowotworu zaleca się wykonanie EKG przed i w trakcie leczenia. Zaburzenia rytmu serca (głównie nadkomorowe) zazwyczaj odpowiadają na tradycyjną terapię, ale mogą wymagać przerwania leczenia lekiem. Brak danych dotyczących stosowania terapii skojarzonej u dzieci i młodzieży z chorobami kardiologicznymi w wywiadzie.

Hipotonia

Hipotonia może wystąpić w trakcie leczenia lub w ciągu dwóch dni po jego zakończeniu i może wymagać dodatkowego leczenia.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego

Rzadko u pacjentów otrzymujących interferon alfa w płucach rozwijały się infiltraty, zapalenia płuc i zapalenie płuc, w tym zakończone śmiercią. Etiologia tych zjawisk nie jest ustalona. Te objawy występowały częściej przy jednoczesnym stosowaniu „shosaikoto” (chińskiego ziołowego leku) z interferonem alfa. W przypadku pojawienia się gorączki, kaszlu, duszności i innych objawów oddechowych u wszystkich pacjentów należy wykonać rentgen klatki piersiowej. W przypadku stwierdzenia infiltratów na zdjęciu rentgenowskim lub objawów zaburzeń funkcji płuc konieczny jest stały nadzór nad pacjentem i w razie potrzeby odstawienie interferonu alfa. Pomimo że takie objawy częściej obserwowano u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby C leczonych interferonem alfa, u pacjentów z chorobami nowotworowymi poddawanych leczeniu interferonem alfa również odnotowano te objawy. Natychmiastowe odstawienie interferonu alfa i leczenie kortykosteroidami prowadzi do ustąpienia działań niepożądanych ze strony płuc.

Zamroczenia, śpiączka i encefalopatia

U niektórych pacjentów, głównie starszych, przyjmujących wyższe dawki leku, obserwowano przypadki zamroczeń i śpiączki, w tym przypadki encefalopatii. Te działania są głównie odwracalne, pełne wyzdrowienie u niektórych pacjentów trwa do trzech tygodni. Przyjmowanie wysokich dawek leku rzadko powoduje napady.

Działania niepożądane ze strony narządu wzroku

W niektórych przypadkach po leczeniu interferonami alfa obserwowano działania niepożądane ze strony narządu wzroku, w tym krwawienia do siatkówki, plamy „watowe” na siatkówce, odluszczenie surowicze siatkówki, zatorowość tętnicy lub żyły siatkówki. Wszyscy pacjenci przed rozpoczęciem terapii powinni przejść badanie okulistyczne. Wszystkim pacjentom skarżącym się na zmniejszenie ostrości wzroku, ograniczenie pola widzenia lub inne objawy okulistyczne podczas leczenia lekiem Lafepron-Farmbiotek® należy natychmiast wykonać pełne badanie okulistyczne. Okresowe badania okulistyczne podczas terapii lekiem Lafepron-Farmbiotek® szczególnie zaleca się u pacjentów z chorobami, które mogą być związane z retinopatią, takimi jak cukrzyca czy nadciśnienie tętnicze. Leczenie lekiem należy przerwać w przypadku pojawienia się nowych lub nasilenia istniejących zaburzeń okulistycznych.

Zaburzenia stomatologiczne i periodontalne

Zgłaszano rozwój zaburzeń stomatologicznych i periodontalnych, które mogą prowadzić do utraty zębów, u pacjentów otrzymujących terapię skojarzoną lekami interferonu alfa i rybawiryny. Suchość w jamie ustnej podczas długotrwałej terapii skojarzonej interferonem alfa i rybawiryną może mieć szkodliwy wpływ na zęby i błonę śluzową jamy ustnej. Pacjentom należy zalecić staranne szczotkowanie zębów dwa razy dziennie i regularne badania stomatologiczne. Pacjentom należy zalecić staranne płukanie jamy ustnej po wystąpieniu wymiotów.

Pacjenci z łuszczycą i gruźlicą

Ze względu na dane o tym, że interferon alfa nasila istniejącą łuszczycę i gruźlicę, pacjentom z tymi chorobami zaleca się stosowanie Lafepron-Farmbiotek® tylko wtedy, gdy potencjalna korzyść przewyższa potencjalne ryzyko.

Odrzucenie przeszczepu nerki i wątroby

Zgodnie z wstępnymi danymi terapia interferonem alfa może być związana ze zwiększoną częstością odrzucenia przeszczepu nerki. Zarejestrowano również przypadki odrzucenia przeszczepu wątroby podczas stosowania leków interferonu. U chorych po przeszczepieniu narządu lub szpiku kostnego leki immunosupresyjne mogą być mniej skuteczne, ponieważ interferony wykazują działanie stymulujące na układ odpornościowy.

Wpływ na płodność

Interferon może obniżać płodność. Raportowano o obniżeniu stężenia estradiolu i progesteronu w surowicy u kobiet otrzymujących ludzki interferon leukocytarny. Dlatego przy stosowaniu leku kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne środki antykoncepcyjne.

Leczenie lekiem należy przerwać w przypadkach: przedłużenia czasu krzepnięcia (u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby), objawów zespołu płucnego i rentgenologicznego stwierdzenia infiltratu, pojawienia się lub nasilenia zaburzeń wzroku, zaburzeń funkcji tarczycy (odchylenie TSH od normy), obniżenia poziomu albumin w surowicy i obniżenia wskaźników czasu protrombinowego.

Środek nie zawiera konserwantów, dlatego w celu uniknięcia zakażenia bakteryjnego zaleca się stosować roztwór do podania dożylnego natychmiast po przygotowaniu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

W okresie ciąży i karmienia piersią stosowanie leku jest przeciwwskazane (bezpieczeństwo stosowania leku w okresie ciąży nie zostało ustalone).

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

W zależności od dawki, schematu i indywidualnej wrażliwości na interferon alfa leczenie może towarzyszyć senność, osłabienie, zmęczalność i prowadzić do spowolnienia reakcji psychomotorycznych. Pacjentowi należy zalecić unikanie prowadzenia samochodu lub obsługi skomplikowanej techniki.

Sposób stosowania i dawki.

Roztwór preparatu Lafepron-Farmbiotek® wstrzykuje się wewnętrznomięśniowo, podskórnie, dożylnie, wewnątrzlimfatycznie, do jamy otrzewnowej, do pęcherza moczowego, doodbytniczo, okołogłazowo, wewnątrznosowo.

Ostre zapalenie wątroby typu B:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 1 mln IU (w przypadkach ciężkich – po 2 mln IU) 2 razy na dobę przez 10 dni. Leczenie można przedłużyć do 2–3 tygodni w zależności od stanu klinicznego chorego lub kontynuować w dawce 1 mln IU 2 razy w tygodniu przez kilka tygodni.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu B:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 3–4 mln IU 3 razy w tygodniu przez 2 miesiące.

Przewlekłe zapalenie wątroby typu C:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 3 mln IU 3 razy w tygodniu przez 6 miesięcy jako monoterapię lub w połączeniu z analogami nukleozydów. Preparat stosować przez 3–4 miesiące, po czym wykonać oznaczenie RNA HCV; leczenie kontynuować tylko wtedy, gdy RNA HCV nie jest wykrywane; przy monoterapii leczenie trwa od 12 do 18 miesięcy, w połączeniu z rywawiryną – 6 miesięcy; przy genotypie 1 i wysokim stężeniu RNA wirusa przed rozpoczęciem terapii, w przypadku braku RNA HCV we krwi do końca 6 miesiąca leczenia, terapię skojarzoną można przedłużyć o kolejne 6 miesięcy, biorąc jednak pod uwagę negatywne czynniki, takie jak wiek powyżej 40 lat, płeć męska, postępujący fibroza.

Ostre infekcje wirusowe układu oddechowego u dzieci, w tym u noworodków:

stosować wewnątrznosowo po 2–3 krople do każdego nosowego przejścia 3–6 razy na dobę przez 3–5 dni; dawkowanie preparatu dla noworodków – 20–50 tys. IU/ml, dla pozostałych dzieci – 100 tys. IU/ml. Dozwolone jest wkładanie do nosowych przejść (na przemian) waty z nasączonym preparatem Lafepron-Farmbiotek® na 10–15 minut.

Ostre infekcje wirusowe układu oddechowego (w tym grypa) u dorosłych:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 1–3 mln IU od 1–2 dnia choroby przez 3 dni;
wewnątrznosowo po 4–6 kropel roztworu preparatu Lafepron-Farmbiotek® (100 tys. IU/ml) do każdego nosowego przejścia 6–8 razy na dobę (przed zastosowaniem roztwór należy podgrzać w strzykawce (używając strzykawki bez igły) do temperatury ciała; pozostałą część roztworu przechowywać w lodówce, zapobiegając zakażeniu bakteryjnemu).

Ostra i nawracająca zapalenie płuc o etiologii wirusowej i wirusowo-bakteryjnej:

Lafepron-Farmbiotek® wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 1 mln IU przez 5–7 dni w ramach kompleksowego leczenia (antybakteryjnego, dezintoksykacyjnego, przeciwzapalnego itp.).

Ostre zespoły biegunkowe u noworodków:

doodbytniczo w postaci codziennych małych klistrów zawierających po 100 tys. IU preparatu Lafepron-Farmbiotek® przez 3–7 dni.

Ostre infekcje jelitowe u małych dzieci z objawami hipokoagulacji:

doodbytniczo w dawce 10 tys. IU/kg masy ciała trzykrotnie z odstępem 48 godzin.

Choroby ropno-septyczne, zapalenie otrzewnej, wielokrotne ropnie jamy brzusznej:

dożylnie po 2–4 mln IU 1 raz na dobę; całkowita dawka na cykl – 12–16 mln IU; nie wyklucza się celowości jednoczesnego wstrzykiwania endolimfatycznego preparatu w tej samej dawce (2–4 mln IU 1 raz na dobę).

Zakażenia wirusem Herpesa:

opóźniające się opryszczki: codziennie 1 mln IU wewnętrznomięśniowo + 2 mln IU w 5 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum podskórnie w kilka punktów wokół obszaru wysypki. Czas trwania leczenia – 5–7 dni;
wysypki skórne spowodowane wirusem Herpesa: codziennie wstrzykiwanie wewnętrznomięśniowe lub podskórne (wokół ogniska) preparatu w dawce 2 mln IU; leczenie można połączyć z miejscowym stosowaniem (aplikacjami) na grudki wirusowe Herpesa; czas trwania leczenia określa lekarz;
genitalne zakażenie wirusem Herpesa: codziennie wstrzykiwanie wewnętrznomięśniowe w dawce 2 mln IU w połączeniu z miejscowym stosowaniem preparatu w postaci aplikacji w obszarze wysypki; czas trwania leczenia określa lekarz;
keratokonjunktivity spowodowane wirusem Herpesa: wstrzykiwanie roztworu preparatu Lafepron-Farmbiotek® – 1 mln IU w 5 ml 0,9 % roztworu natrium chloridum – pod spojówkę oka po 2–3 krople co 2 godziny przez 7–10 dni; po ustąpieniu objawów choroby preparat można wstrzykiwać co 4 godziny; czas trwania leczenia określa lekarz;
ostry stomatyt wirusowy Herpesa u dzieci: po 250 tys. IU na dawkę 4 razy na dobę w postaci aplikacji w połączeniu z wewnątrznosowym wstrzykiwaniem. Lafepron-Farmbiotek® 1 mln IU rozpuścić w 4 ml wody do wstrzykiwań, stosować po 1 ml roztworu na 1 aplikację i wstrzykiwanie wewnątrznosowe: 2 krople wstrzyknąć wewnątrznosowo, resztę – po higienicznym oczyszczeniu błony śluzowej jamy ustnej – nałożyć miejscowo w postaci aplikacji. Cykl leczenia – 7–10 dni.

Przewlekły chlamidioza urogenitalna:

leczenie chorych na chlamidiozę urogenitalną przeprowadza się w 2 etapach:

1. etap – przygotowawczy, obejmujący stosowanie enterosorbentu, preparatów wielowitaminowych w dawkach terapeutycznych przez 2 tygodnie. Od 10. dnia stosuje się lek immunotropowy tymalin po 10 mg wstrzykiwany wewnętrznomięśniowo wieczorem co drugi dzień, łącznie 5 wstrzyknięć;
1. etap – główny, podczas którego prowadzi się podstawowe leczenie środkami antybakteryjnymi według następującego schematu: pierwszy antybiotyk przez 5 dni; po przerwie trwającej 7 dni, przepisuje się drugi antybiotyk przez 10 dni. W czasie przerwy i po zakończeniu cyklu terapii antybakteryjnej stosuje się Lafepron-Farmbiotek® po 1 mln IU wstrzykiwany wewnętrznomięśniowo 1 raz na dobę wieczorem, łącznie 10 wstrzyknięć na cykl.

Podczas stosowania środków antybakteryjnych należy stosować leki przeciwgrzybicze (nystatyna, diflukonazol, klotrimazol, nizoral) oraz hepatoprotektory (carsyl) w dawkach terapeutycznych.

Uszkodzenia układu nerwowego z jedno- i polineuropatycznymi zespołami bólowymi:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo w dawce 1 mln IU przez 5–10 dni w ramach kompleksowego leczenia.

Papillomatoza krtani:

po 3 mln IU/m² podskórnie 3 razy w tygodniu (co drugi dzień) przez 6 miesięcy i dłużej; dawkę dostosować z uwagi na tolerancję preparatu. Leczenie rozpoczynać po chirurgicznym (laserowym) usunięciu tkanki nowotworowej.

Stwardnienie rozsiane:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 1 mln IU 2–3 razy na dobę przez 10–15 dni, a następnie wstrzykiwać po 1 mln IU 1 raz w tygodniu przez 6 miesięcy.

Melanoma skóry:

jako dodatek do leczenia chirurgicznego i w celu indukcji remisji dożylnie po 20 mln IU/m² (infuzja trwająca 20 minut) 5 razy w tygodniu przez 4 tygodnie; terapia wspomagająca – podskórnie po 10 mln IU/m² 3 razy w tygodniu (co drugi dzień) przez 48 tygodni.

W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, a mianowicie spadku liczby granulocytów (poniżej 500/mm³), wzrostu ALAT/ASAT (przekroczenie górnej granicy normy 5-krotnie), stosowanie preparatu należy przerwać do normalizacji wskaźników. Leczenie wznowić w połowie dawki. Jeśli nietolerancja utrzymuje się, a liczba granulocytów spada do 250/mm³ lub aktywność ALAT i/lub ASAT wzrasta (przekracza górna granicę normy 10-krotnie), preparat należy odstawić.

Melanoma uwealna:

okołogłazowo codziennie po 1 mln IU przez 10 dni; powtarzane 10-dniowe wstrzykiwania przeprowadza się po 20 dniach dwukrotnie; całkowity cykl trwa 48 tygodni. Nie wyklucza się konieczności powtarzania cykli po 45 dniach; leczenie preparatem Lafepron-Farmbiotek® połącza się z fotodestrukcją guza i aplikacją beta.

Rak nerki:

jako terapia indukcyjna po 10 mln IU/m² (do 18 mln IU/m² na dobę) wstrzykiwane wewnętrznomięśniowo lub podskórnie; wskazane dawki osiąga się poprzez zwiększanie co 3 dni poprzedniej dawki o 3 mln IU/m² (pierwsze 3 dni – po 3 mln IU/m², kolejne 3 dni – po 6 mln IU/m², trzecie 3 dni – po 9 mln IU/m² itd. do 18 mln IU/m²); dawki dostosowuje się z uwagi na tolerancję preparatu; przy dobrej tolerancji maksymalna dawka to 36 mln IU/m²; czas trwania terapii indukcyjnej – 3 miesiące, po czym należy rozważyć odstawienie preparatu lub kontynuację leczenia w przypadku remisji lub stabilizacji stanu. W przypadku terapii wspomagającej preparat wstrzykuje się w tych samych dawkach 3 razy w tygodniu przez co najmniej 6 miesięcy.

Rak pęcherza moczowego:

do pęcherza moczowego od 30 do 50 mln IU co tydzień przez 8–12 tygodni; w przypadku raka in situ po 60–100 mln IU na infuzję co tydzień przez 12 tygodni. Przed wstrzyknięciem pacjent powinien powstrzymać się od przyjmowania płynów przez 8 godzin. Przed wstrzyknięciem należy opróżnić pęcherz. Preparat wstrzykuje się sterylną strzykawką przez cewnik do jamy pęcherza moczowego, gdzie powinien pozostawać przez 2 godziny; w tym czasie co 15 minut pacjent powinien zmieniać pozycję ciała (dla lepszego kontaktu preparatu z błoną śluzową pęcherza moczowego). Po 2 godzinach należy opróżnić pęcherz moczowy.

Rak jajnika:

do jamy otrzewnowej podczas zabiegu chirurgicznego i w kolejne 5 dni – do drenażu – po 5 mln IU; dalsze wstrzykiwanie preparatu Lafepron-Farmbiotek® – wewnętrznomięśniowo po 3 mln IU przez 10 dni między cyklami chemioterapii; całkowita dawka preparatu wynosi 90 mln IU. Kolejne cykle można przepisać z odstępem 2–3 miesięcy przez 1–1,5 roku: 3 mln IU codziennie przez 10 dni.

Rak piersi:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo codziennie przez 10 dni po 3 mln IU na wstrzyknięcie. Powtarzane cykle przeprowadza się przez 1 rok z odstępem 1,5–2 miesiąca, a następnie 2–3 miesiące (w zależności od stanu klinicznego); zalecane jest naprzemienne stosowanie cykli terapii preparatem Lafepron-Farmbiotek® z cyklami chemioterapii (lub radioterapii).

Sarkoma Kaposziego: możliwe są następujące schematy leczenia:

wstrzykiwanie wewnętrznomięśniowe codziennie przez 10 dni po 3 mln IU na wstrzyknięcie; leczenie połączone z monochemioterapią prospeptydą; powtarzane cykle – 1 raz na miesiąc przez 6 miesięcy;
dożylnie kroplowo przez 30 minut po 50 mln IU (30 mln IU/m²) codziennie przez 5 dni lub z odstępem 1 dzień, po czym konieczna jest przerwa co najmniej 9-dniowa przed rozpoczęciem nowego 5-dniowego cyklu; czas trwania leczenia określa lekarz.

Choroba szpiczakowa:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo codziennie przez 10 dni po 3 mln IU na wstrzyknięcie, powtarzane cykle – 1 raz na 1,5–3 miesiąca (4–6 razy w ciągu roku).

Przewlekła białaczka szpikowa:

podskórnie po 3 mln IU/m² na dobę codziennie lub co 2 dni, stopniowo zwiększając dawkę do 5 mln IU/m² na dobę codziennie lub co 2 dni pod nadzorem lekarza do osiągnięcia pełnej remisji hematologicznej (liczba leukocytów we krwi obwodowej nie więcej niż 10×10⁹/l) lub przez 18 miesięcy.

Białaczka z włosatymi komórkami:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 3 mln IU 3 razy w tygodniu (co drugi dzień) przez 4–6 tygodni. Po osiągnięciu remisji przeprowadza się terapię wspomagającą: 3 mln IU co drugi dzień do 12 miesięcy.

Złośliwe limfomy nieziarnicze:

wstrzykiwać wewnętrznomięśniowo po 3 mln IU 3 razy w tygodniu przez 12–18 miesięcy jako terapię wspomagającą po osiągnięciu remisji uzyskanej w wyniku chemioterapii. W okresie częściowej remisji wskazane jest stosowanie innych protokołów chemioterapii z późniejszą terapią preparatem Lafepron-Farmbiotek® po 3 mln IU wstrzykiwanym wewnętrznomięśniowo 3 razy w tygodniu przez 18 miesięcy.

Rak podstawokomórkowy:

po 10 mln IU (rozpuszczonych w 1 ml wody do wstrzykiwań) do podstawy i środka guza (za pomocą strzykawki o pojemności 1 ml); jeśli obszar zmiany jest mniejszy niż 2 cm², wstrzykiwać 0,15 ml roztworu preparatu (1,5 mln IU) 3 razy w tygodniu (co drugi dzień) przez 3 tygodnie; całkowita dawka nie powinna przekraczać 13,5 mln IU; jeśli powierzchnia zmiany wynosi od 2 do 10 cm², dawka preparatu powinna wynosić 0,5 mln IU/cm² (ale nie mniej niż 15 mln IU w pierwszym wstrzyknięciu); wstrzykiwać 3 razy w tygodniu przez 3 tygodnie; jednoczesne leczenie jednego obszaru zmiany; przy braku pozytywnych zmian (wygląd zewnętrzny, rozmiar zmiany, stopień zaczerwienienia, dane biopsji) po 2–3 miesiącach leczenia należy rozważyć leczenie chirurgiczne choroby.

Limfoma T-komórkowa (grzybica grzybowa) w stadium owrzodzenia:

wstrzykiwanie wewnątrzdermalne (w powierzchniową warstwę skóry, poniżej plamy lub owrzodzenia) po 1–2 mln IU (rozpuszczonych w 0,5 ml wody do wstrzykiwań) 3 razy w tygodniu przez 4 tygodnie; przed wstrzyknięciem obszar zmiany należy przetrzeć watą nasączoną alkoholem; roztwór preparatu wstrzykiwać cienką igłą (kaliber 30), używając strzykawki o pojemności 1 ml; podczas wstrzykiwania igła powinna znajdować się w prawie równoległym położeniu do powierzchni ciała; należy unikać głębszego – podskórnego – wstrzykiwania.

Przygotowanie roztworu preparatu.

Roztwór preparatu przygotowuje się bezpośrednio przed zastosowaniem. Jako rozpuszczalnik stosuje się wodę do wstrzykiwań (jeśli roztwór przygotowuje się do podania podskórnego, wewnątrzskórnej lub wewnętrznomięśniowego). Do przygotowania roztworu zawartość fiolki rozpuszcza się w 1 ml wody do wstrzykiwań.

Jeśli roztwór preparatu przygotowuje się do podania do jamy otrzewnowej lub do pęcherza moczowego, jako rozpuszczalnik stosuje się 0,9 % roztwór natrium chloridum (obliczony tak, aby stężenie preparatu Lafepron-Farmbiotek® wynosiło co najmniej 0,3 mln IU/ml).

Przygotowanie i przeprowadzenie infuzji dożylnej preparatu.

Za 30 minut przed rozpoczęciem infuzji preparatu Lafepron-Farmbiotek® rozpocząć infuzję 0,9 % roztworu natrium chloridum (z szybkością 200 ml/godz.) i zakończyć ją bezpośrednio przed podaniem preparatu. Aby przygotować roztwór do infuzji, Lafepron-Farmbiotek® najpierw rozpuścić w wodzie do wstrzykiwań (w ilości 1 ml wody do wstrzykiwań na dawkę podawanego preparatu), następnie odmierzyć odpowiednią ilość preparatu i dodać do 50 ml 0,9 % roztworu natrium chloridu; przygotowany roztwór podawać dożylnie kroplowo przez 30 minut. Po zakończeniu podania preparatu Lafepron-Farmbiotek® należy kontynuować infuzję 0,9 % roztworu natrium chloridu z szybkością 200 ml/godz. przez 10 minut.

Roztwór preparatu do wstrzykiwań należy stosować natychmiast. Dla zastosowania wewnątrznosowego roztwór należy wykorzystać w ciągu 1 doby przy zachowaniu temperatury od 2 °C do 8 °C.

Dzieci.

Stosuje się w praktyce pediatrycznej przy ostrych infekcjach wirusowych układu oddechowego u dzieci, w tym u noworodków, ostrym zespole biegunkowym u noworodków, ostrych infekcjach jelitowych u małych dzieci z objawami hipokoagulacji, ostrym stomatyicie wirusowym Herpesa u dzieci (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Przedawkowanie.

Do tej pory nie opisano przypadków przedawkowania preparatu Lafepron-Farmbiotek®. Jednakże, tak jak w przypadku przedawkowania dowolnego leku, zaleca się terapię objawową z obserwacją funkcji narządów życiowych i staranną kontrolą stanu pacjenta.

Efekty uboczne.

Wprowadzenie leku Lafepron-Farmbiotek® dożylnie, podobnie jak wszystkich innych leków interferonu alfa, w większości przypadków wiąże się z zespołem grypowym, charakteryzującym się podwyższeniem temperatury ciała, dreszczami, bólem głowy i mięśni, bólem stawów, osłabieniem. Te działania niepożądane są zależne od dawki i zazwyczaj pojawiają się tylko w pierwszych dniach leczenia, następnie osłabiają i ustępują. Objawy te mogą być złagodzone lub znacznie zmniejszone dzięki podaniu paracetamolu w dawce 0,5–1 g 30–40 minut przed wstrzyknięciem. Rzadziej mogą występować wymioty, zawroty głowy, napawy.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym uczucie kołatania serca, tachykardia, arytmia§, ból w okolicy serca, kardiomiopatia.

Zaburzenia ze strony układu naczyniowego, w tym nadciśnienie tętnicze, hipotensja§.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych, w tym alopecia, świąd*, suchość skóry*, wysypka*, nadmierne pocenie się, łuszczycę (pierwsze stwierdzenie lub nasilenie istniejącej)§, wysypkę makulopapularną, wysypkę rumieniową, egzemę, rumień, zaburzenia skóry.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej, w tym mięśnioból, artrologia, ból mięśniowo-szkieletowy.

Zaburzenia ze strony układu endokrynnego, w tym hipotyreozę§, nadczynność tarczycy§, nasilenie cukrzycy.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku, w tym zmniejszenie ostrości wzroku, zapalenie spojówek, patologie wzroku, zaburzenia ze strony gruczołów łzowych, ból gałek ocznych, krwotok do siatkówki oka§, retinopatię (w tym obrzęk plamki), zator żyły lub tętnicy siatkówki§, zapalenie nerwu wzrokowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, utratę ostrości wzroku lub pola widzenia, „watowate” plamy na siatkówce§.

Zaburzenia ze strony metabolizmu i odżywiania, w tym anoreksję, hipokalcemię, odwodnienie, hiperurykemię, pragnienie, hiperglikemię, hipertrójglicerydemię§, zwiększone apetyt, zaburzenia równowagi elektrolitowej.

Zaburzenia ze strony układu wątrobowo-żółciowego, w tym hepatotoksyczność (w tym zakończoną zgonem).

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych, w tym częste oddawanie moczu, niewydolność nerek.

Zaburzenia ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych, w tym zaburzenia cyklu menstruacyjnego, zaburzenia pochwy, ból gruczołów mlekowych.

Zaburzenia ze strony narządu słuchu i równowagi, w tym zawroty głowy, szumy w uszach, utratę słuchu, zaburzenia słuchu.

Zaburzenia ze strony układu krążenia i układu limfatycznego, w tym leukopenię, trombocytopenię, które ustępują po zmniejszeniu dawki; limfadenopatię, limfopenię, anemię aplastyczną.

Zaburzenia psychiczne§, w tym depresję, bezsenność, lęk, niestabilność emocjonalną*, pobudzenie, nerwowość, dezorientację, zaburzenia snu, zmniejszenie libidum, myśli samobójcze, próby samobójcze, agresywne zachowanie (czasem skierowane na otoczenie), psychozę, w tym halucynacyjną, myśli o zabójstwie człowieka, zmiany stanu psychicznego§, manię, zaburzenie dwubiegunowe.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego§, w tym zawroty głowy, ból głowy, trudności w koncentracji, suchość w ustach, drżenie, ataksję, parestezje, hipestezję, migrenę, napawy, senność, zaburzenia smaku, zaburzenia świadomości, neuropatię obwodową, drgawki, encefalopatię.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia, w tym duszność*, kaszel*, infiltraty płucne§, zapalenie płuc§, zaburzenia oddechowe, włóknienie płuc, nadciśnienie płucne#.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności/wymioty, ból brzucha, stomatytę, dyspepsję, ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, glosytę, zapalenie dziąseł, zaparcia, biegunkę.

Zakażenia i inwazje, w tym zapalenie gardła*, infekcje wirusowe*, reaktywację wirusa zapalenia wątroby B u osób zakażonych HCV/HBV.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego§, w tym ostry reakcje nadwrażliwości (w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, reakcję anafilaktyczną§, wstrząs anafilaktyczny), gruźlicę, nasilenie gruźlicy, zespół Vogta-Koyanagi-Harady, toczeń rumieniowaty układowy, krwotoczną i zakrzepową plamnicę małopłytkową, zapalenie naczyń, reumatoidalne zapalenie stawów (pierwsze stwierdzenie lub nasilenie istniejącego)§.

Zaburzenia ogólne i zaburzenia w miejscu podania, w tym reakcje alergiczne w miejscu wstrzyknięcia*, zmęczenie, dreszcze, gorączkę§, objawy grypopodobne§, osłabienie, drażliwość, ból w klatce piersiowej, niedobór samopoczucia.

Zaburzenia ze strony badań laboratoryjnych, w tym spadek masy ciała.

* Te działania niepożądane są częste tylko przy monoterapii interferonem alfa-2b

§ Zobacz sekcję „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”

Oznaczenie klasy dla produktów interferonu, patrz poniżej Nadciśnienie płucne

Ciężkość działań niepożądanych również wzrasta w trakcie leczenia wysokimi dawkami (stopień WHO 3 i 4, odpowiednio u 66% i 14% pacjentów) w porównaniu z mniejszym i średnim stopniem ciężkości przy stosowaniu niższych dawek. Działania niepożądane są zazwyczaj kontrolowane dzięki dostosowaniu dawki.

Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, szczególnie arytmia, są głównie związane z wcześniejszymi chorobami układu sercowo-naczyniowego i pojawiają się po terapii lekami kardiotoksycznymi. Kardiomiopatia, która staje się odwracalna po przerwaniu leczenia interferonem alfa, rzadko występuje u pacjentów bez wcześniejszych objawów choroby serca.

Zarejestrowano przypadki nadciśnienia płucnego (NPP) w związku z lekami interferonu alfa, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka NPP (np. nadciśnienie wrotne, zakażenie HIV, marskość wątroby). Zdarzenia te zgłaszano w różnych momentach czasu, zazwyczaj po kilku miesiącach od rozpoczęcia leczenia interferonem alfa.

Szeroki zakres chorób autoimmunologicznych i o pośrednictwie immunologicznym obserwuje się przy stosowaniu interferonów alfa, w tym zaburzenia funkcji tarczycy, toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów (pierwsze stwierdzenie lub nasilenie istniejącego), krwotoczną i zakrzepową plamnicę małopłytkową, zapalenie naczyń.

Klinicznie istotne odchylenia laboratoryjne, które częściej występują przy dawce powyżej 10 mln IU na dobę, obejmują zmniejszenie liczby granulocytów i leukocytów; obniżenie poziomu hemoglobiny i liczby płytek krwi; wzrost poziomu fosfatazy alkalicznej, LDH, kreatyniny surowicy i azotu mocznika. Obserwowano również umiarkowaną, zazwyczaj odwracalną pancytopenię. Wzrost poziomu ALAT/ASAT jako odchylenie od normy obserwowano u niektórych pacjentów niechorych na zapalenie wątroby typu C, a także u niektórych pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B, zbiegając się z eliminacją polimerazy wirusa DNA.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze od 2 °C do 8 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

10 fiol z liofilizatem o dawce 1 mln IU, 3 mln IU lub 5 mln IU w pudełku tekturowym.

5 fiol z liofilizatem o dawce 1 mln IU, 3 mln IU lub 5 mln IU w zestawie z rozpuszczalnikiem (woda do wstrzykiwań) po 2 ml w 5 ampułkach w pudełku tekturowym.

1 fiolka z liofilizatem o dawce 3 mln IU, 5 mln IU, 6 mln IU, 9 mln IU lub 18 mln IU w zestawie z rozpuszczalnikiem (woda do wstrzykiwań) po 2 ml w 1 ampułce w pudełku tekturowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Naukowo-produkcyjna firma Interfarmbiotek”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 03143, miasto Kijów, ul. Zabolotnego 150.