Karnivit®

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego KARNIVIT® (CARNIVIT)

Skład:

substancja czynna: levocarnitine;

1 ml roztworu zawiera levocarnitine 200 mg;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysta bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Aminokwasy i ich pochodne. Kod ATX A16AA01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lewokarnityna jest naturalną substancją biorącą udział w metabolizmie energetycznym oraz metabolizmie ciał ketonowych. Biologicznie aktywny jest wyłącznie izomer L-karnityny.

Karnivit® jest niezbędny do transportu długich łańcuchów kwasów tłuszczowych do mitochondriów w celu ich dalszego utleniania beta oraz wytwarzania energii. Kwasy tłuszczowe są wykorzystywane jako substrat energetyczny przez wszystkie tkanki z wyjątkiem mózgu. W mięśniach szkieletowych oraz w mięśniu sercowym kwasy tłuszczowe są głównym substratem do uzyskiwania energii.

Lewokarnityna odgrywa ważną rolę w metabolizmie serca, ponieważ utlenianie kwasów tłuszczowych zależy od obecności wystarczającej ilości tej substancji. Badania doświadczalne wykazały, że w pewnych warunkach, takich jak stres, ostra ischemia, zapalenie mięśnia sercowego, możliwe jest obniżenie poziomu lewokarnityny w tkance mięśnia sercowego. Przeprowadzono dużą liczbę badań na zwierzętach, w których potwierdzono pozytywne działanie lewokarnityny w przypadku różnych wywołanych zaburzeń serca: ostra i przewlekła ischemia, dekompensacja czynności serca, niewydolność serca spowodowana zapaleniem mięśnia sercowego, kardiotoxiczność lekowa (np. taxany, adriamycyna itp.).

Uwalniając koenzym A z złożonych tioestrów, lewokarnityna wzmacnia również utlenianie węglowodanów w cyklu kwasów trójkarboksylowych Krebsa, stymuluje aktywność kluczowego enzymu glikolizy – pirogronian dehydrogenazy, a w mięśniach szkieletowych – utlenianie aminokwasów o łańcuchu rozgałęzionym. W ten sposób lewokarnityna bezpośrednio lub pośrednio bierze udział w większości procesów energetycznych; jego obecność jest konieczna do utleniania kwasów tłuszczowych, aminokwasów, węglowodanów oraz ciał ketonowych.

U człowieka fizjologiczne zapotrzebowanie na karnitynę jest uzupełniane poprzez spożycie produktów zawierających karnitynę (głównie mięsa) oraz poprzez endogenną syntezę w wątrobie z trimetylo-lizyny. Najwyższe stężenie lewokarnityny stwierdza się w tkance mięśniowej, mięśniu sercowym oraz wątrobie.

Pierwotny deficyt systemowy karnityny charakteryzuje się niskim stężeniem lewokarnityny w osoczu krwi, erytrocytach i/lub tkankach. Wtórny deficyt karnityny może być spowodowany wrodzonymi zaburzeniami metabolizmu karnityny lub zabiegami iatrogennymi, takimi jak hemodializa.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Lewokarnityna jest wchłaniana przez komórki nabłonka jelita cienkiego i stosunkowo powoli przechodzi do krwiobiegu; prawdopodobnie wchłanianie wiąże się z aktywnym mechanizmem transluminalnym. Wchłanianie po doustnym podaniu jest ograniczone (< 10 %) i zmienne.

Rozkład

Wchłonięta lewokarnityna jest transportowana przez krew do różnych narządów; uważa się, że w procesie transportu uczestniczy system transportowy erytrocytów.

Wydalanie

Lewokarnityna jest wydalana głównie z moczem. Szybkość wydalania jest wprost proporcjonalna do stężenia karnityny we krwi.

Metabolizm

Lewokarnityna praktycznie nie ulega metabolizmowi w organizmie.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Pierwotny i wtórny niedobór karnityny u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków i niemowląt.

Wtórny niedobór karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Podejrzenie wtórnego niedoboru karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie w następujących przypadkach:

• silne, trwające skurcze mięśni i/lub epizody hipotensji podczas dializy;
• deficyt energetyczny prowadzący do istotnego negatywnego wpływu na jakość życia;
• osłabienie mięśni i/lub miopatia;
• kardiopatia;
• anemia nieodpowiadająca na leczenie erytropoetyną lub wymagająca wysokich dawek erytropoetyny;
• utrata masy mięśniowej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów prowadzi do gromadzenia się lewokarnityny w tkankach organizmu (z wyjątkiem wątroby). Inne środki anaboliczne nasilają działanie leku.

U pacjentów, którzy jednocześnie przyjmowali lewokarnitynę i antykoagulancy z grupy kumaryn, obserwowano bardzo rzadkie przypadki podwyższenia międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR). INR lub inny odpowiedni test krzepnięcia należy wykonywać co tydzień, aż do uzyskania stabilnych wyników, a następnie co miesiąc u pacjentów przyjmujących takie antykoagulancy razem z lewokarnityną.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Lewokarnityna poprawia wchłanianie glukozy, dlatego stosowanie Karnivitu® u pacjentów z cukrzycą leczonych lekami obniżającymi poziom glukozy może prowadzić do hipoglikemii. U tych pacjentów należy regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi w celu odpowiedniej korekty terapii.

Obserwowano bardzo rzadkie przypadki podwyższenia międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) u pacjentów przyjmujących jednocześnie lewokarnitynę oraz doustne antykoagulantsy z grupy kumaryn (patrz dział „Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji”, „Działania niepożądane”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono działania teratogennego leku. Przy zastosowaniu najwyższej badanej dawki 600 mg/kg masy ciała u zwierząt zaobserwowano statystycznie nieistotne zwiększenie częstości późnej śmierci zarodka po implantacji w wczesnym okresie ciąży. Znaczenie tych wyników dla człowieka jest nieznane. Brak danych dotyczących stosowania lewokarnityny w postaci roztworu do wstrzykiwań u kobiet w ciąży oraz w okresie karmienia piersią.

Ze względu na poważne konsekwencje niedoboru karnityny dla kobiety w ciąży, ryzyko przerwania leczenia Karnivitem® u matki uważa się za większe niż teoretyczne ryzyko dla płodu w przypadku kontynuowania leczenia.

Lewokarnityna jest naturalnym składnikiem mleka piersiowego. Stosowanie lewokarnityny u matek karmiących piersią nie było badane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nieznany.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy podawać dożylnie powoli w ciągu 2–3 minut.

Stosowanie w wrodzonych zaburzeniach metabolizmu.

Podczas terapii zaleca się kontrolowanie stężenia karnityny oraz acylokarnityny w osoczu krwi i w moczu.

Wymagana dawka zależy od specyfiki wrodzonego zaburzenia metabolizmu oraz ciężkości przebiegu choroby.

W przypadku ostrej dekompenzacji zalecana dawka może wynosić do 100 mg/kg na dobę w 3–4 dawkach. W razie potrzeby można stosować wyższe dawki, jednak może to nasilić działania niepożądane, w szczególności biegunkę.

Wtórny deficyt karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Przed rozpoczęciem leczenia Karnivitem® zaleca się oznaczenie stężenia karnityny w osoczu krwi.

Wtórny deficyt karnityny rozpoznaje się przy stosunku acylokarnityny do karnityny wolnej w osoczu krwi większym niż 0,4 oraz/lub przy stężeniu karnityny wolnej poniżej 20 µmol/l.

Dawkę 20 mg/kg należy podawać dożylnie struikowo na końcu każdego seansu dializy. Odpowiedź terapeutyczną należy oceniać poprzez monitorowanie stężeń acylokarnityny i karnityny wolnej w osoczu krwi oraz stanu klinicznego pacjenta. Normalizacja zawartości karnityny w tkance mięśniowej i kardiomiocytach następuje około 3 miesięcy po osiągnięciu prawidłowego stężenia karnityny w osoczu krwi. Jeśli przestanie się podawać karnitynę, jej stężenia nieuchronnie zaczną ponownie spadać. Konieczność ponownego cyklu nasycenia ustala się na podstawie ilościowego oznaczania karnityny w osoczu krwi w regularnych odstępach czasu oraz monitorowania stanu pacjenta.

Hemodializa – terapia utrzymaniowa.

Po cyklu nasycenia lekiem podawanym dożylnie, należy stosować dawkę utrzymaniową – 1 g lewokarnityny na dobę doustnie. W dni dializy Karnivit® należy podawać dożylnie w dawce 1 g bezpośrednio po zakończeniu kolejnego seansu.

Dzieci.

Lek można stosować u dzieci od pierwszego dnia życia, w tym u wcześniaków.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano doniesień o toksyczności lewokarnityny w przypadku przedawkowania. Duże dawki leku mogą powodować biegunkę. Lewokarnityna jest łatwo usuwana z osocza krwi metodą dializy.

Leczenie: należy podjąć działania mające na celu usunięcie leku z przewodu pokarmowego w przypadku przyjęcia doustnego. Należy przeprowadzić terapię objawową i wspomagającą. Nie odnotowano przypadków przedawkowania zagrażających życiu.

Działania niepożądane.

Poniżej wymienione działania niepożądane sklasyfikowano według narządów i układów oraz według częstości ich występowania. Według częstości występowania podzielono je na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 i < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000), niezwykle rzadko (< 1/10000).

Wszystkie poniżej wymienione działania niepożądane występowały niezwykle rzadko.

Ze strony przewodu pokarmowego

Różne umiarkowane zaburzenia przewodu pokarmowego obserwowano przy długotrwałym przyjmowaniu lewokarnityny doustnie, w tym przemijające nudności i wymioty, ból brzucha oraz biegunkę. U pacjentów pojawiał się również specyficzny zapach ciała. Obniżenie dawki często zmniejsza lub likwiduje objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz specyficzny zapach ciała.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego

W niezwykle rzadkich przypadkach obserwowano podwyższenie u pacjentów międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”, „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji”).

Należy dokładnie kontrolować tolerancję w ciągu pierwszego tygodnia stosowania oraz po każdej zmianie dawki. Stosowanie Karnivitu® dożylne jest zazwyczaj dobrze tolerowane.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 5 ml w fiolce; po 5 fiolach w blistrze; po 1 blistrze w opakowaniu kartonowym.

Kategoria recepturowa. Na receptę.

Producent. Sp. z o.o. „Yuria-Pharm”.

Adres siedziby producenta i miejsce wykonywania działalności.

Ukraina, 18030, obwód czerczeński, miasto Czerceszy, ul. Kozarska 108. Tel. (044) 281-01-01.