Erotex dla mężczyzn

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku EROTEX dla mążczyzn (EROTEX DLIA CHOLOVIKIV)

Skład:

substancja czynna: sildenafil;

1 tabletka powlekana zawiera cytrynianu sildenafilu odpowiadajÄ…cego 50 mg sildenafilu

lub

1 tabletka powlekana zawiera cytrynianu sildenafilu odpowiadajÄ…cego 100 mg sildenafilu;

substancje pomocnicze: laktoza, monohydrat; celuloza mikrokryształowa; powidon K 29-32; sodowa sól kroskarboksymetelowanej celulozy (natrium kroskarbokseloza); stearyna magnezu (magnezu stearynian); Opadry Blue 03F20404 (hipromeloza, dwutlenek tytanu (E 171), makrogol 6000, lak barwnika indygo (indigokarminy aluminium)).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne:

50 mg: niebieskie, dwuwypukłe tabletki powlekane, o kształcie owalnym, z napisem «SL50» po jednej stronie;

100 mg: niebieskie, dwuwypukłe tabletki powlekane, o kształcie owalnym, z napisem «SL100» po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w leczeniu dysfunkcji ektorazyjnej. Sildenafil. Kod ATC G04B E03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Sildenafil to lek stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji. W warunkach stymulacji seksualnej przywraca on zaburzoną funkcję erekcyjną poprzez zwiększenie dopływu krwi do penisa.

Fizjologiczny mechanizm odpowiedzialny za erekcję penisa obejmuje uwalnianie tlenku azotu (NO) do ciała jamistego podczas stymulacji seksualnej. Następnie NO aktywuje enzym guanylan cyclazę, co prowadzi do wzrostu poziomu cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP), powodując rozluźnienie mięśni gładkich w ciele jamistym i wywołując napływ krwi.

Sildenafil jest silnym, selektywnym inhibitorem cGMP-specyficznego fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) w ciele jamistym, gdzie PDE5 odpowiada za degradację cGMP. Sildenafil działa na erekcję obwodowo. Sildenafil nie wykazuje bezpośredniego rozkurczowego wpływu na izolowane ludzkie ciało jamiste, ale bardzo silnie wzmacnia działanie rozkurczowe NO na ten typ tkanki. Gdy szlak NO/cGMP jest aktywowany, jak to ma miejsce podczas stymulacji seksualnej, hamowanie PDE5 przez sildenafil prowadzi do wzrostu poziomu cGMP w ciele jamistym. W związku z tym stymulacja seksualna jest konieczna do osiągnięcia efektu farmakologicznego sildenafilu.

Wpływ farmakodynamiczny

Badania in vitro wykazały, że sildenafil jest selektywny wobec PDE5, która aktywnie uczestniczy w procesie erekcji. Wpływ sildenafilu na PDE5 jest silniejszy niż na inne znane fosfodiesterazy. Ten wpływ jest 10-krotnie silniejszy niż wpływ na PDE6, która uczestniczy w procesach fototransdukcji w siatkówce. W przypadku stosowania maksymalnych zalecanych dawek selektywność sildenafilu wobec PDE5 jest 80-krotnie wyższa niż wobec PDE1, 700-krotnie wyższa niż wobec PDE2, PDE3, PDE4, PDE7, PDE8, PDE9, PDE10 oraz PDE11. W szczególności selektywność sildenafilu wobec PDE5 jest 4000-krotnie wyższa niż wobec PDE3 – izoformy cAMP-specyficznej fosfodiesterazy, która uczestniczy w regulacji kurczliwości serca.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Sildenafil jest szybko wchłaniany. Maksymalne stężenie leku w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 30–120 minut (z medianą 60 minut) po jego doustnym podaniu na czczo. Średnia absolutna biodostępność po doustnym podaniu wynosi 41% (z zakresu od 25 do 63%). W zalecanym zakresie dawek (od 25 do 100 mg) pole pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) oraz Cmax sildenafilu po doustnym podaniu wzrastają proporcjonalnie do dawki.

Podczas przyjmowania sildenafilu wraz z posiłkiem stopień wchłaniania jest obniżony, co powoduje średnią wydłużoną czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) do 60 minut oraz średnią redukcję Cmax o 29%.

Rozkład

Średni objętość rozkładu w stanie równowagi (Vd) sildenafilu wynosi 105 l, co wskazuje na rozkład leku w tkankach organizmu. Po jednorazowym doustnym podaniu sildenafilu w dawce 100 mg średnie maksymalne całkowite stężenie sildenafilu w osoczu krwi wynosi około 440 ng/ml (współczynnik zmienności – 40%). Ponieważ wiązanie sildenafilu (oraz jego głównego metabolitu N-demetilowego) z białkami osocza krwi wynosi 96%, średnie maksymalne stężenie wolnego sildenafilu w osoczu krwi wynosi 18 ng/ml (38 nmol). Stopień wiązania z białkami osocza krwi nie zależy od całkowitego stężenia sildenafilu.

U zdrowych ochotników, którzy jednorazowo przyjęli sildenafil w dawce 100 mg, po 90 minutach w ejakulacie wykryto < 0,0002% (średnio 188 ng) podanej dawki.

Metabolizm

Metabolizm sildenafilu odbywa się głównie przy udziale mikrosomalnych izoenzymów wątroby CYP3A4 (główna droga) oraz CYP2C9 (droga wtórna). Główny krążący metabolit powstaje w wyniku demetylacji N sildenafilu. Profil selektywności tego metabolitu wobec fosfodiesterazy typu 5 jest podobny do profilu sildenafilu, a aktywność metabolitu wobec PDE5 wynosi około 50% aktywności substancji wyjściowej. Stężenie tego metabolitu w osoczu wynosi około 40% stężenia sildenafilu w osoczu krwi. Metabolit N-demetylowy jest dalej metabolizowany, a jego okres półtrwania wynosi około 4 godziny.

Wydalanie

Całkowity klirens sildenafilu wynosi 41 l/h, co powoduje okres półtrwania wynoszący 3–5 godzin. Zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym wydalanie sildenafilu w postaci metabolitów odbywa się głównie z kałem (około 80% podanej doustnie dawki) i w mniejszym stopniu z moczem (około 13% podanej doustnie dawki).

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U zdrowych ochotników w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia) zaobserwowano obniżenie klirensu sildenafilu, co powoduje wzrost stężeń sildenafilu i jego aktywnego metabolitu N-demetylowego w osoczu o około 90% w porównaniu z odpowiednimi stężeniami u młodszych zdrowych ochotników (18–45 lat). Z powodu wiekowych różnic w wiązaniu z białkami osocza krwi odpowiedni wzrost stężenia wolnego sildenafilu w osoczu wynosił około 40%.

Niewydolność nerek

U ochotników z upośledzoną funkcją nerek lekkiego i umiarkowanego stopnia (klirens kreatyniny wynosi 30–80 ml/min) farmakokinetyka sildenafilu po jednorazowym doustnym podaniu w dawce 50 mg pozostawała niezmieniona. Średnie wartości AUC i Cmax metabolitu N-demetylowego wzrastały maksymalnie o 126% i 73% odpowiednio w porównaniu z wartościami u ochotników podobnego wieku bez zaburzeń funkcji nerek. Jednakże z powodu dużej indywidualnej zmienności te różnice nie były statystycznie istotne. U ochotników z ciężkim upośledzeniem funkcji nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) klirens sildenafilu był obniżony, co prowadziło do średniego wzrostu AUC i Cmax o 100% i 88% odpowiednio w porównaniu z wartościami u ochotników podobnego wieku bez zaburzeń funkcji nerek. Ponadto wartości AUC i Cmax metabolitu N-demetylowego istotnie wzrastały – o 200% i 79% odpowiednio.

Niewydolność wątroby

U ochotników z wątrobowym cyrozem lekkiego i umiarkowanego stopnia (klasy A i B według klasyfikacji Childa-Pugha) klirens sildenafilu był obniżony, co prowadziło do wzrostu AUC (o 84%) i Cmax (o 47%) w porównaniu z wartościami u ochotników podobnego wieku bez zaburzeń funkcji wątroby. Farmakokinetyka sildenafilu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji wątroby nie była badana.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Lek Erotex dla mężczyzn zaleca się stosować mężczyznom z dysfunkcją erektilną, definiowaną jako niemożność osiągnięcia lub utrzymania erekcji penisa niezbędnego do skutecznego współżycia.

Dla skutecznego działania leku Erotex dla mężczyzn wymagane jest pobudzenie seksualne.

Przeciwwskazania.

• Wzmożona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku.
• Jednoczesne stosowanie donatorów tlenku azotu (np. nitrytu amylu) lub nitratów w jakiejkolwiek formie jest przeciwwskazane, ponieważ wiadomo, że syldenafil oddziałuje na szlaki metabolizmu NO/cGMP i potencjonuje hipotensyjny efekt nitratów.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów PDE5 (w tym syldenafila) z substancjami stymulującymi guanyloциклazę, takimi jak ryocyguat, jest przeciwwskazane, ponieważ może prowadzić do hipotensji objawowej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).
• Stany, w których nie zaleca się aktywności seksualnej (np. ciężkie zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak niestabilna dławica piersiowa lub ciężka niewydolność serca).
• Utrata wzroku w jednym oku z powodu niezatokowej przedniej ischemicznej neuropatii nerwu wzrokowego, niezależnie od tego, czy stan ten jest związany z wcześniejszym stosowaniem inhibitorów PDE5, czy nie.
• Obecność takich chorób, jak ciężkie zaburzenia funkcji wątroby, hipotensja tętnicza (ciśnienie tętnicze poniżej 90/50 mmHg), niedawno przebyty udar mózgu lub zawał mięśnia serca oraz znane dziedziczne choroby zwyrodnieniowe siatkówki, takie jak retinosis pigmentosa (niewielka liczba takich pacjentów ma genetyczne zaburzenia fosfodiesteraz siatkówki), ponieważ bezpieczeństwo stosowania syldenafila nie zostało zbadane w tych podgrupach pacjentów.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wpływ innych leków na syldenafil

Badania in vitro

Syldenafil jest metabolizowany głównie przez izoformy 3A4 (główna droga) i 2C9 (droga uboczna) cytochromu P450 (CYP). W związku z tym inhibitory tych izoenzymów mogą zmniejszyć klirens syldenafila, a induktory tych izoenzymów mogą zwiększyć klirens syldenafila.

Badania in vivo

Analiza farmakokinetyki populacyjnej danych z badań klinicznych wykazała zmniejszenie klirensu syldenafila przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem, erytromycyną, cykloheksamidem). Chociaż nie zaobserwowano zwiększenia liczby wystąpień działań niepożądanych u tych pacjentów, przy jednoczesnym podawaniu syldenafila z inhibitorami CYP3A4 należy rozważyć możliwość zastosowania dawki początkowej syldenafila 25 mg.

Jednoczesne podawanie inhibitora proteazy HIV rytonawiru, który jest silnym inhibitorem CYP450, w stanie stężenia równowagowego (500 mg raz dziennie) z syldenafilem (dawka pojedyncza 100 mg) prowadziło do 300 % (4-krotnego) zwiększenia Cmax syldenafila i 1000 % (11-krotnego) zwiększenia AUC syldenafila we krwi. Po 24 godzinach stężenie syldenafila we krwi wynosiło około 200 ng/ml, podczas gdy przy stosowaniu tylko syldenafila stężenie to wynosiło 5 ng/ml. Odpowiada to znaczącemu wpływowi rytonawiru na dużą liczbę substratów CYP450. Syldenafil nie wpływa na farmakokinetykę rytonawiru. Na podstawie tych wyników farmakokinetycznych jednoczesne podawanie syldenafila z rytonawirem nie jest zalecane (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”); maksymalna dawka syldenafila nie powinna w żadnym wypadku przekraczać 25 mg na 48 godzin.

Jednoczesne podawanie inhibitora proteazy HIV sakwinawiru, który jest inhibitorem CYP3A4, w dawce zapewniającej stężenie równowagowe (1200 mg trzy razy dziennie) z syldenafilem (100 mg pojedyncza dawka) prowadziło do 140 % zwiększenia Cmax syldenafila i 210 % zwiększenia AUC syldenafila. Syldenafil nie wpływa na farmakokinetykę sakwinawiru (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). Oczekuje się, że silniejsi inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i itrakonazol, będą miały silniejszy wpływ.

Podanie pojedynczej dawki syldenafila 100 mg razem z erytromycyną – umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 – w stanie równowagi (500 mg dwa razy dziennie przez 5 dni) prowadziło do zwiększenia AUC syldenafila o 182 %. Zdrowi ochotnicy-mężczyźni nie wykazali żadnych dowodów wpływu azytromycyny (500 mg dziennie przez 3 dni) na AUC, Cmax, Tmax, stałą szybkości eliminacji ani późniejsze półwydalenie syldenafila lub jego głównego krążącego metabolitu. Cykloheksamid (800 mg), będący inhibitorem cytochromu P450 i niespecyficznym inhibitorem CYP3A4, powodował wzrost stężenia syldenafila we krwi o 56 % przy jednoczesnym podawaniu z syldenafilem (50 mg) zdrowym ochotnikom.

Sok grejpfrutowy, będący słabym inhibitorem CYP3A4, wpływa na metabolizm w ścianie jelita i może powodować umiarkowane zwiększenie stężenia syldenafila we krwi.

Pojedyncze zastosowanie środków przeciwwskazowych (wodorotlenek magnezu/wodorotlenek glinu) nie wpływało na biodostępność syldenafila.

Chociaż nie przeprowadzono specyficznych badań interakcji dla wszystkich leków, analiza farmakokinetyki populacyjnej nie wykazała żadnego wpływu na farmakokinetykę syldenafila przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP2C9 (np. tolbutamid, warfaryna, fenytoina), inhibitorów CYP2D6 (np. selektywne inhibitory ponownego wychwytu serotoniny, antydepresanty trójcykliczne), tiazydowych i podobnych do tiazydów diuretyków, pętlowych i zatrzymujących potas diuretyków, inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), blokerów kanałów wapniowych, blokerów β-adrenergicznych lub induktorów metabolizmu CYP450 (np. ryfampycyna, barbiturany). W badaniu przeprowadzonym wśród zdrowych ochotników-mężczyzn jednoczesne podawanie antagonisty endotelinowego, a mianowicie bosentanu (umiarkowanego induktora CYP3A4, CYP2C9 i prawdopodobnie CYP2C19), w stanie równowagi (125 mg dwa razy dziennie) z syldenafilem w stanie równowagi (80 mg trzy razy dziennie) prowadziło do zmniejszenia AUC i Cmax syldenafila odpowiednio o 62,6 % i 55,4 %. W związku z tym jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4, takich jak ryfampycyna, prowadzi do większego zmniejszenia stężenia syldenafila we krwi.

Nikorandyl jest hybrydą aktywatora kanałów potasowych i nitratu. Ze względu na składnik nitratowy ma potencjał do poważnej interakcji z syldenafilem.

Wpływ syldenafila na inne leki

Badania in vitro

Syldenafil jest słabym inhibitorem izoform cytochromu P450: 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4 (IC50 > 150 µM). Biorąc pod uwagę szczytowe stężenia syldenafila we krwi, które wynoszą około 1 µM po podaniu dawek zalecanych, lek Erotex dla mężczyzn raczej nie zmieni klirensu substratów tych izoenzymów.

Brak danych dotyczących interakcji syldenafila z niespecyficznymi inhibitorami fosfodiesterazy, takimi jak teofilina lub dipirydamol.

Badania in vivo

Zgodnie z znanymi wpływami na szlaki metabolizmu NO/cGMP syldenafil wykazał nasilenie hipotensyjnego działania nitratów, a jego jednoczesne podawanie z donatorami tlenku azotu lub nitratami w jakiejkolwiek formie jest zatem przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Ryocyguat. Badania przedkliniczne wykazały addytywny systemowy efekt obniżenia ciśnienia tętniczego przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 z ryocyguatem. Badania kliniczne wykazały, że ryocyguat nasila działanie hipotensyjne inhibitorów PDE5. U pacjentów biorących udział w badaniu nie zaobserwowano pozytywnego efektu klinicznego przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów PDE5 z ryocyguatem. Jednoczesne stosowanie ryocyguatu z inhibitorami PDE5 (w tym z syldenafilem) jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Jednoczesne stosowanie syldenafila z alfa-blokerami może powodować objawową hipotensję u niewielkiej liczby wrażliwych osób, co najprawdopodobniej będzie obserwowane w ciągu 4 godzin po podaniu dawki syldenafila (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Sposób stosowania i dawki”). W trzech specyficznych badaniach interakcji leków alfa-bloker doksazozyna (4 mg i 8 mg) i syldenafil (25 mg, 50 mg lub 100 mg) podawano jednocześnie pacjentom z łagodnym przerostem prostaty, którzy przyjmowali doksazozynę w celu ustabilizowania stanu. U tych pacjentów zaobserwowano średnie dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej wynoszące odpowiednio 7/7 mmHg, 9/5 mmHg i 8/4 mmHg oraz dodatkowe średnie obniżenie ciśnienia tętniczego w pozycji stojącej wynoszące odpowiednio 6/6 mmHg, 11/4 mmHg i 4/5 mmHg. Gdy syldenafil i doksazozyna podawano jednocześnie pacjentom, którzy przyjmowali doksazozynę w celu ustabilizowania stanu, pojawiały się rzadkie doniesienia o wystąpieniu objawowej hipotensji ortostatycznej, zawrotów głowy i stanu przedomdleniowego, ale bez omdlenia.

Nie wykryto żadnych istotnych interakcji przy jednoczesnym stosowaniu syldenafila (50 mg) z tolbutamidem (250 mg) lub warfaryną (40 mg), oba metabolizowane przez CYP2C9.

Syldenafil (50 mg) nie wywołał przedłużenia czasu krwawienia spowodowanego kwasem acetylosalicylowym (150 mg).

Syldenafil (50 mg) nie nasilał działania hipotensyjnego alkoholu u zdrowych ochotników ze średnią maksymalną zawartością alkoholu we krwi 80 mg/dl.

U pacjentów stosujących syldenafil nie zaobserwowano żadnych różnic w profilu działań niepożądanych w porównaniu z placebo przy jednoczesnym stosowaniu takich klas leków hipotensyjnych, jak diuretyki, blokery β-adrenergiczne, inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II, leki przeciwciśnieniowe (rozkurczowe naczyń i działające centralnie), blokery neuronów adrenergicznych, blokery kanałów wapniowych i blokery receptorów α-adrenergicznych. W specyficznym badaniu interakcji, w którym syldenafil (100 mg) podawano razem z amlodypiną pacjentom z nadciśnieniem tętniczym, zaobserwowano dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego w pozycji leżącej o 8 mmHg. Zaobserwowano odpowiednie dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego rozkurczowego o 7 mmHg. Te dodatkowe obniżenia ciśnienia tętniczego były podobne do tych obserwowanych przy monoterapii syldenafilem u zdrowych ochotników (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”).

Dodanie pojedynczej dawki syldenafila do sakkubtrylu/walsartanu w stanie równowagi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym wiązało się ze znacznie większym obniżeniem ciśnienia tętniczego w porównaniu z samodzielnym stosowaniem sakkubtrylu/walsartanu. Dlatego należy ostrożnie rozpoczynać stosowanie syldenafila u pacjentów otrzymujących sakkubtryl/walsartan.

Syldenafil (100 mg) nie wpływał na farmakokinetykę w stanie równowagi inhibitorów proteazy HIV sakwinawiru i rytonawiru, obu będących substratami CYP3A4.

U zdrowych ochotników-mężczyzn stosowanie syldenafila w stanie równowagi (80 mg trzy razy dziennie) prowadziło do zwiększenia AUC bosentanu o 49,8 % i Cmax bosentanu (125 mg dwa razy dziennie) o 42 %.

Szczególne środki ostrożności.

Przed rozpoczęciem terapii należy zebrać wywiad medyczny oraz przeprowadzić badanie fizykalne w celu rozpoznania dysfunkcji erektylnej i ustalenia jej możliwych przyczyn.

Faktory ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Ponieważ aktywność seksualna wiąże się z pewnym ryzykiem dla serca, przed rozpoczęciem jakiegokolwiek leczenia dysfunkcji erektylnej lekarz powinien ocenić stan układu sercowo-naczyniowego pacjenta. Sildenafil wywiera działanie naczyniorozkurczające, które objawia się łagodnym i krótkotrwałym obniżeniem ciśnienia tętniczego (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Przed przepisaniem sildenafilu lekarz powinien dokładnie rozważyć, czy taki efekt nie może negatywnie wpłynąć na pacjentów z pewnymi chorobami współistniejącymi, szczególnie w połączeniu z aktywnością seksualną. Do pacjentów szczególnie wrażliwych na działanie wazodylatacyjne należą pacjenci z obturacją drogu odpływowego lewej komory (np. z zwężeniem aorty, przerostową kardiomiopatią obstrukcyjną) oraz pacjenci z rzadkim zespołem wieloukładowej atrofii, którego jednym z objawów jest ciężkie zaburzenie regulacji ciśnienia tętniczego przez układ nerwowy wegetatywny.

Erotex dla mężczyzn wzmacnia działanie hipotensyjne nitratów (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

W okresie pogwarancyjnym zgłaszano ciężkie działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym zawał mięśnia sercowego, niestabilną dławicę piersiową, nagłą śmierć sercową, arytmie komorowe, krwawienia mózgowe, przejściowy atak niedokrwienny, nadciśnienie tętnicze i nadciśnienie tętnicze, które czasowo pokrywały się z przyjmowaniem leku Erotex dla mężczyzn. U większości pacjentów istniały czynniki ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. Większość takich działań niepożądanych wystąpiła podczas lub bezpośrednio po stosunku płciowym, a jedynie kilka przypadków odnotowano niedługo po przyjęciu leku Erotex dla mężczyzn bez aktywności seksualnej. Dlatego niemożliwe jest ustalenie, czy rozwój takich działań niepożądanych jest bezpośrednio związany z czynnikami ryzyka, czy też wywołany jest przez inne czynniki.

Przetrwała erekcja (przepizm). Leki stosowane w leczeniu dysfunkcji erektylnej, w tym sildenafil, należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z anatomiczną deformacją prącia (ugięcie, fibroza ciał jamistych lub choroba Peyroniego) oraz pacjentom z chorobami predysponującymi do rozwoju przepizmu (np. anemia sierpowata, szpiczak mnogi, białaczka).

Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano przypadki przedłużonej erekcji i przepizmu. Jeśli erekcja trwa dłużej niż 4 godziny, pacjent powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. W przypadku braku natychmiastowego leczenia przepizm może prowadzić do uszkodzenia tkanek prącia i trwałej utraty potencji.

Stosowanie jednoczesne z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi lekami stosowanymi w leczeniu dysfunkcji erektylnej. Bezpieczeństwo i skuteczność jednoczesnego stosowania sildenafilu z innymi inhibitorami PDE5 lub innymi lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia płucnego tętniczego zawierającymi sildenafil (np. Revatio) lub z innymi lekami stosowanymi w leczeniu dysfunkcji erektylnej nie były badane. Dlatego stosowanie takich kombinacji nie jest zalecane.

Wpływ na wzrok. Napływają spontaniczne doniesienia o wystąpieniu zaburzeń wzroku związanych ze stosowaniem sildenafilu i innych inhibitorów PDE5 (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Spontaniczne doniesienia oraz obserwacje z badań nadzorczych dotyczyły przypadków rzadkiego stanu – niezatorowej przedniej ischemicznej neuropatii nerwu wzrokowego, związanego ze stosowaniem sildenafilu i innych inhibitorów PDE5 (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjentów należy poinformować, że w przypadku nagłego zaburzenia widzenia należy natychmiast przerwać stosowanie leku Erotex dla mężczyzn i skontaktować się z lekarzem (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Stosowanie jednoczesne z rytonawirem. Jednoczesne stosowanie sildenafilu i rytonawiru nie jest zalecane (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Stosowanie jednoczesne z blokerami α-adrenoreceptorów. U pacjentów stosujących blokery α-adrenoreceptorów należy zastosować sildenafil z ostrożnością, ponieważ taka kombinacja może prowadzić do hipotensji objawowej u niektórych predysponowanych pacjentów. Hipotensja objawowa występuje zazwyczaj w ciągu 4 godzin od przyjęcia sildenafilu. Aby zminimalizować ryzyko rozwoju hipotensji ortostatycznej u pacjentów stosujących blokery α-adrenoreceptorów, należy najpierw ustabilizować ich stan za pomocą tych leków przed rozpoczęciem stosowania sildenafilu. Należy również rozważyć możliwość zastosowania dawki początkowej 25 mg (patrz sekcja „Sposób i dawki stosowania”). Ponadto pacjentów należy poinstruować, jak postępować w przypadku wystąpienia objawów hipotensji ortostatycznej.

Wpływ na krwawienia. Badania krwinek płytkowych człowieka wykazały, że in vitro sildenafil potencjuje działanie przeciwagregacyjne sody nitropruszkowej. Nie ma żadnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania sildenafilu u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub z ostrą wrzawą żołądka i dwunastnicy. W związku z tym stosowanie sildenafilu u pacjentów z takimi schorzeniami jest możliwe jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Otoczka tabletek zawiera laktozę. Lek Erotex dla mężczyzn nie powinien być stosowany przez mężczyzn z rzadkimi, dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy Lapp lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

U zdrowych ochotników po przyjęciu dawki 100 mg nie zaobserwowano wpływu na morfologię ani ruchliwość plemników (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Utrata słuchu. Pacjentom należy zalecić przerwanie stosowania inhibitorów PDE5, w tym leku Erotex dla mężczyzn, oraz niezwłoczne skontaktowanie się z lekarzem w przypadku nagłego osłabienia lub utraty słuchu. O takich zjawiskach, które mogą również towarzyszyć szumom w uszach i zawrotom głowy, zgłaszano jako zjawiskach czasowo związanych ze stosowaniem inhibitorów PDE5, w tym leku Erotex dla mężczyzn. Nie można ustalić, czy te zjawiska są związane ze stosowaniem inhibitorów PDE5, czy też z innymi czynnikami.

Stosowanie jednoczesne z lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze. Erotex dla mężczyzn wywiera ogólnoustrojowe działanie naczyniorozkurczające i może dalszy spadek ciśnienia tętniczego u pacjentów stosujących leki przeciwnadciśnieniowe. W pojedynczym badaniu interakcji leków stwierdzono, że jednoczesne podanie amlodypiny (5 mg lub 10 mg) i leku Erotex dla mężczyzn (100 mg) doustnie powodowało średnie dodatkowe obniżenie ciśnienia skurczowego o 8 mm Hg i ciśnienia rozkurczowego o 7 mm Hg.

Choroby przenoszone drogą płciową. Stosowanie leku Erotex dla mężczyzn nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Należy poinformować pacjentów o tym fakcie i udzielić im instrukcji dotyczących koniecznych środków zapobiegawczych chroniących przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym wirusem HIV.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Erotex dla mężczyzn nie jest przeznaczony do stosowania przez kobiety.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Erotex dla mężczyzn może mieć nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń. Ponieważ w trakcie badań klinicznych stosowania sildenafilu zgłaszano przypadki zawrotów głowy i zaburzeń ze strony narządu wzroku, pacjenci powinni upewnić się, jaka jest ich indywidualna reakcja na lek Erotex dla mężczyzn, zanim usiądą za kierownicą pojazdu lub będą obsługiwać inne urządzenia.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosuje się doustnie.

Dorośli. Zalecana dawka wynosi 50 mg, przyjmowana w razie potrzeby około godzinę przed stosunkiem płciowym. W zależności od skuteczności i tolerancji leku dawkę można zwiększyć do 100 mg lub zmniejszyć do 25 mg*. Maksymalna zalecana dawka wynosi 100 mg. Maksymalna zalecana częstotliwość przyjmowania to 1 raz na dobę. Gdy Erotex dla mężczyzn jest przyjmowany z posiłkiem, początek działania leku może być opóźniony w porównaniu z przyjmowaniem na czczo.

Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku (wiek ≥ 65 lat) nie jest wymagana korekta dawki.

Pacjenci z niewydolnością nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek o lekkim i średnim stopniu nasilenia (klirens kreatyniny 30–80 ml/min) zalecana dawka leku jest taka sama, jak podano powyżej w sekcji „Dorośli”.

Ponieważ u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) klirens syldenafilu jest obniżony, należy rozważyć możliwość zastosowania dawki 25 mg*. W zależności od skuteczności i tolerancji leku, dawkę można stopniowo zwiększyć w razie potrzeby do 50 mg, a następnie do 100 mg.

Pacjenci z niewydolnością wątroby. Ponieważ klirens syldenafilu jest obniżony u pacjentów z niewydolnością wątroby (np. u pacjentów z marskością wątroby), należy rozważy combust dawki 25 mg*. Na podstawie danych dotyczących skuteczności i tolerancji, dawkę można stopniowo zwiększyć w razie potrzeby do 50 mg i do 100 mg.

Stosowanie u pacjentów przyjmujących inne leki. Z wyjątkiem rytonawiru, którego jednoczesne stosowanie z syldenafilem nie jest zalecane (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” ), u pacjentów leczonych towarzysząco inhibitorami CYP3A4 należy rozważyć dawkę początkową 25 mg*.

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia hipotensji ortostatycznej u pacjentów leczonych α-blokerami, stan pacjentów należy ustabilizować za pomocą α-blokerów przed rozpoczęciem terapii syldenafilem. Ponadto, terapię syldenafilem należy rozpocząć od dawki 25 mg* (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

*Stosować w odpowiednim dawkowaniu.

Dzieci.

Erotex dla mężczyzn nie jest stosowany u dzieci (do 18 roku życia).

Przedawkowanie.

U ochotników, którzy przyjmowali pojedynczą dawkę do 800 mg, reakcje niepożądane były podobne do tych obserwowanych przy niższych dawkach, jednak częstotliwość i nasilenie reakcji niepożądanych były zwiększone. Dawki 200 mg nie zwiększały skuteczności leku, a częstotliwość występowania reakcji niepożądanych (bóle głowy, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy, niestrawność, kongescja nosa, zaburzenia ze strony narządu wzroku) wzrosła.

W przypadku przedawkowania należy podjąć ogólne środki wspomagające, jeśli jest to konieczne. Przyspieszenie klirensu syldenafilu za pomocą hemodializy jest mało prawdopodobne ze względu na wysoki stopień wiązania leku z białkami osocza krwi oraz brak wydalania syldenafilu z moczem.

Niepożądane działania.

Profil bezpieczeństwa sildenafilu opiera się na danych uzyskanych od 9570 pacjentów w 74 podwójnych, ślepych, placebo-kontrolowanych badaniach klinicznych. W badaniach klinicznych najczęściej zgłaszane niepożądane działania u pacjentów przyjmujących sildenafil to: ból głowy, zaczerwienienie twarzy (flush), dyspepsja, zatkanie nosa, ból pleców, zawroty głowy, nudności, uczucie gorąca, zaburzenia wzroku, cyjanopsja i zaciemnienie pola widzenia.

Niepożądane działania zgłaszane w okresie postmarketingowym zostały zebrane w ciągu ponad 10 lat. Ponieważ nie wszystkie niepożądane działania zostały zgłoszone i nie wszystkie zostały uwzględnione w bazie danych dotyczącej bezpieczeństwa, częstość występowania tych reakcji nie może być dokładnie określona.

W poniższej tabeli wymieniono wszystkie istotne z medycznego punktu widzenia niepożądane działania obserwowane podczas badań klinicznych, które występowały częściej niż przy stosowaniu placebo, pogrupowane według klasy narządowo-systemowej i częstości występowania (bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000)). W każdej grupie reakcje niepożądane są uporządkowane według malejącej ciężkości.

[Uwaga: Tabela nie została dostarczona w tekście wejściowym — tłumaczenie kończy się na tym etapie zgodnie z instrukcją.]

* O zgłoszeniach informowano wyłącznie podczas badań po wprowadzeniu leku na rynek.

** Zaburzenia postrzegania barw: chloropsja, chromatopsja, cyjanopsja, erytropsja, ksantopsja.

*** Zaburzenia wydzielania łez: suchość oczu, zaburzenia wydzielania łez oraz zwiększone wydzielanie łez.

Poniżej wymienione zdarzenia obserwowano u <2 % pacjentów podczas kontrolowanych badań klinicznych; związek przyczynowy nie został ustalony. Zgłoszenia obejmowały zjawiska, które mogły mieć prawdopodobny związek z zastosowaniem leku. Zjawiska, które nie zostały wymienione, były łagodne, a zgłoszenia były zbyt nieliczne, aby miały znaczenie.

Ogólne. Obrzęk twarzy, reakcje fotouczulenia, szok, osłabienie, ból, nagłe upadki, ból brzucha, nagłe urazy.

Z układy sercowo-naczyniowego: dławica piersiowa, blok AV, migrena, hipotensja ortostatyczna, niedokrwienie mięśnia sercowego, zatorowość naczyń mózgowych, nagłe zatrzymanie serca, odchylenia parametrów EKG, kardiomiopatia.

Z układu pokarmowego: glosyty, zapalenie okrężnicy, dysfagia, zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit, zapalenie przełyku, zapalenie jamy ustnej, zaburzenia wyników badań wątrobowych, krwawienie z odbytu, zapalenie dziąseł.

Z układu krwiotwórczego i chłonnego: anemia, leukopenia.

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania: pragnienie, obrzęki, podagra, niestabilny cukrzyca, hiperglikemia, obrzęki obwodowe, hiperurykemia, hipoglikemia, hipertrzawica.

Z układu mięśniowo-szkieletowego: zapalenie stawów, zwyrodnienie stawów, zerwanie ścięgna, zapalenie powłok ścięgnistych, ból kości, miastenia, zapalenie torebki stawowej.

Z układu nerwowego: ataksja, neuralgia, neuropatia, parestezje, drżenie, zawroty głowy, depresja, bezsenność, nietypowe sny, obniżenie odruchów.

Z układu oddechowego: astma, duszność, zapalenie krtani, zapalenie gardła, zapalenie zatok, zapalenie oskrzeli, zwiększone wydzielanie śliny, nasilenie kaszlu.

Z skóry: pokrzywka, opryszczka, świąd, nadmierne pocenie się, owrzodzenia skóry, kontaktowe zapalenie skóry, odłuszczające zapalenie skóry.

Zaburzenia zmysłów: nagłe zmniejszenie lub utrata słuchu, ból w uszach, krwotok do oka, zaćma, suchość oczu.

Z układu moczowo-płciowego: zapalenie pęcherza, nikturia, częstsze oddawanie moczu, powiększenie gruczołów mlekowych, nietrzymanie moczu, zaburzenia ejakulacji, obrzęk narządów płciowych, anorgazmia.

Doświadczenie po wprowadzeniu na rynek. Po wprowadzeniu syldenafilu na rynek zidentyfikowano poniżej wymienione działania niepożądane. Ponieważ o takich zdarzeniach zgłasza się dobrowolnie, a zgłoszenia pochodzą z populacji o nieznanej liczebności, nie zawsze możliwe jest wiarygodne oszacowanie ich częstości ani ustalenie związku przyczynowego z ekspozycją na lek. Zgłoszenia te zostały wymienione ze względu na ich powagę, częstość zgłaszania, brak wyraźnego alternatywnego powiązania lub kombinację tych czynników.

Zjawiska sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe. Zgłaszano poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, mózgowo-naczyniowe i naczyniowe, w tym krwotoki mózgowe, krwotok podpajęczynówkowy i wewnątrz mózgowy oraz krwotok płucny, które były powiązane czasowo z zastosowaniem syldenafilu. Większość pacjentów miała istniejące czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego. Zgłaszano, że wiele z tych zdarzeń wystąpiło podczas lub bezpośrednio po aktywności seksualnej, a kilka zdarzeń pojawiło się bezpośrednio po zastosowaniu syldenafilu bez aktywności seksualnej. Inne zdarzenia wystąpiły w ciągu kilku godzin lub dni po zastosowaniu syldenafilu i aktywności seksualnej. Nie można ustalić, czy te zdarzenia mają bezpośredni związek z zastosowaniem leku, z aktywnością seksualną, z istniejącymi czynnikami ryzyka, z kombinacją tych czynników lub z innymi czynnikami.

Z układu krwionośnego i chłonnego: kryzys wazookluzyjny. W małym, przedwcześnie zakończonym badaniu zastosowania syldenafilu u pacjentów z nadciśnieniem płucnym wtórnym w przebiegu anemii sierpowatej, podczas stosowania syldenafilu częściej zgłaszano wystąpienie kryzysów wazookluzyjnych wymagających hospitalizacji niż przy stosowaniu placebo.

Z układu nerwowego: lęk, przejściowa globalna amnezja.

Zaburzenia zmysłów

Słuch. Zgłaszano przypadki nagłego zmniejszenia lub utraty słuchu powiązane czasowo z zastosowaniem syldenafilu. W niektórych przypadkach zgłaszano obecność stanów medycznych i innych czynników, które mogły przyczynić się do rozwoju działań niepożądanych ze strony słuchu. W wielu przypadkach brak informacji o dalszej obserwacji medycznej. Nie można ustalić, czy te zjawiska są bezpośrednio powiązane z zastosowaniem syldenafilu, z istniejącymi czynnikami ryzyka utraty słuchu, z kombinacją tych czynników czy z innymi czynnikami.

Wzrok: tymczasowa utrata wzroku, zaczerwienienie oczu, pieczenie w oczach, zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego, obrzęk siatkówki, choroby naczyń siatkówki lub krwotok, odluznienie ciała szklistego.

Rzadko zgłaszano przypadki niezatorowej przedniej ischemicznej neuropatii nerwu wzrokowego, która jest przyczyną obniżenia wzroku, w tym trwałej utraty wzroku, powiązane czasowo z zastosowaniem inhibitorów PDE5, w tym syldenafilu. Wielu pacjentów miało istniejące czynniki anatomiczne lub naczyniowe ryzyka rozwoju niezatorowej przedniej ischemicznej neuropatii nerwu wzrokowego, w tym (ale nie ograniczając się wyłącznie do): małe stosunki średnicy zagłębienia do tarczy nerwu wzrokowego (zastój tarczy nerwu wzrokowego), wiek powyżej 50 lat, nadciśnienie tętnicze, choroby tętnic wieńcowych, hiperlipidemię i palenie tytoniu. Nie można ustalić, czy te zjawiska są bezpośrednio powiązane z zastosowaniem inhibitorów PDE5, z istniejącymi czynnikami anatomicznymi lub naczyniowymi ryzyka, z kombinacją tych wszystkich czynników czy z innymi czynnikami.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po dopuszczeniu leku do obrotu jest ważne. Pozwala to na kontynuowanie monitorowania równowagi korzyści i ryzyka związanego z lekiem. Lekarze powinni zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 1 lub po 4 tabletki powlekane powłoką filmową w blisterze; po 1 blisterze w pudełku tekturowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Actavis Ltd.

Actavis Ltd.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

BLB 015, Bulebel Industrial Estate, miasto Zejtun, ZTN 3000, Malta /
BLB 015, Bulebel Industrial Estate, Zejtun ZTN 3000, Malta.

BLB 016, Bulebel Industrial Estate, miasto Zejtun, ZTN 3000, Malta /
BLB 016, Bulebel Industrial Estate, Zejtun ZTN 3000, Malta.

Właściciel pozwolenia na obrot.

SPERCO INTERNATIONAL LIMITED.

SPERCO INTERNATIONAL LIMITED.

Siedziba właściciela pozwolenia na obrot.

Spyrou Kyprianou, 57, BYBLOSERVE BUSINESS CENTER, 2 piętro, 6051, Larnaka, Cypr.
Spyrou Kyprianou, 57, BYBLOSERVE BUSINESS CENTER, 2nd Floor, 6051, Larnaca, Cyprus.