Daporyn

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU DAPORIN (DAPORIN)

Skład:

substancja czynna: dapoksetyna;

1 tabletka powlekana powłoką filmową zawiera dapoksetyny (w formie dapoksetyny hydrochloroku) 30 mg lub 60 mg;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; celuloza mikrokryształowa; sodowa sól kroskarboksymetanolu celulozy; dwutlenek krzemu koloidalny wodny; stearynian magnezu;

warstwa filmowa Opadry® grey II 32K275005 [hipromeloza; laktoza jednowodna; dwutlenek tytanu (E 171); triacetylogliceryna; tlenek żelaza czarny (E 172); tlenek żelaza czerwony (E 172); tlenek żelaza żółty (E 172)].

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane powłoką filmową.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki powlekane powłoką filmową, 30 mg: tabletki okrągłe, z jednej strony wypukłe, z drugiej płaskie, powlekane powłoką filmową jasnoszarą, z oznaczeniem „30” w trójkącie na wypukłej stronie;

tabletki powlekane powłoką filmową, 60 mg: tabletki okrągłe, z jednej strony wypukłe, z drugiej płaskie, powlekane powłoką filmową jasnoszarą, z oznaczeniem „60” w trójkącie na wypukłej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna

Środki stosowane w urologii. Inne środki urologiczne. Kod ATC G04B X14.

Właściwości farmakodynamiczne

Mechanizm działania

Daporyn jest silnym, selektywnym inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) z wartością IC50 wynoszącą 1,12 nM, podczas gdy jego główne metabolity, desmetylodaporyn (IC50 < 1,0 nM) i didesmetylodaporyn (IC50 = 2,0 nM), są równie skuteczne lub mniej potężne (daporyn-N-utlenek (IC50 = 282 nM)).

Ejakulacja u człowieka jest regulowana przede wszystkim przez układ nerwowy współczulny. Wyzwalana jest przez ośrodek refleksyjny rdzenia kręgowego z udziałem pnia mózgu, na który działają głównie jądra mózgowe (jądra przyśrodkowe przedwzgórzowe i przykomorowe).

Mechanizm działania daporynu w przypadku przedwczesnej ejakulacji prawdopodobnie wiąże się z hamowaniem zwrotnego wychwytu serotoniny przez neurony oraz dalszym wzmocnieniem wpływu neuroprzekaźników na receptory presynaptyczne i postsynaptyczne.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

Skuteczność daporynu w leczeniu przedwczesnej ejakulacji została potwierdzona w pięciu podwójnie ślepych badaniach klinicznych z kontrolą placebo, w których wzięło udział łącznie 6081 pacjentów. Wiek pacjentów wynosił od 18 lat. W ciągu 6 miesięcy poprzedzających włączenie do badań u większości tych osób w większości stosunków seksualnych występowała przedwczesna ejakulacja. Przedwczesna ejakulacja była definiowana zgodnie z kryteriami diagnostycznymi DSM-IV (Podręcznik diagnostyczny i statystyczny zaburzeń psychicznych): krótki czas wystąpienia ejakulacji (czas utajonego ejakulacji wewnątrzwaginalnej [IELT; czas od penetracji waginalnej do momentu ejakulacji wewnątrzwaginalnej] poniżej dwóch minut, mierzony stoperem w czterech badaniach), słaba kontrola nad ejakulacją oraz związane z tym stanem znaczne napięcie psychiczne lub trudności interpersonalne.

Osoby z innymi rodzajami zaburzeń seksualnych, w tym z dysfunkcją erektyczną, oraz osoby przyjmujące inne leki na przedwczesną ejakulację, zostały wykluczone ze wszystkich badań.

Wyniki wszystkich badań randomizowanych są porównywalne. Skuteczność zaobserwowano po 12 tygodniach leczenia. Jedno badanie obejmowało pacjentów zarówno z krajów UE, jak i z innych państw, a czas trwania leczenia wynosił 24 tygodnie. W badaniu tym 1162 pacjentów zostało zrandomizowanych: 385 pacjentów przyjmowało placebo, 388 pacjentów przyjmowało daporyn w dawce 30 mg w razie potrzeby, 389 pacjentów przyjmowało daporyn w dawce 60 mg w razie potrzeby. Średnie i medianowe wartości IELT (Intravaginal Ejaculatory Latency Time – czas utajony ejakulacji wewnątrzwaginalnej) na końcu badania przedstawiono w tabeli 1, a ogólny rozkład pacjentów, którzy osiągnęli co najmniej określony poziom średniego IELT na końcu badania, przedstawiono w tabeli 2. Inne badania oraz analiza łączna danych po 12 tygodniach dały podobne wyniki.

Tabela 1

Średnie i medianowe wartości IELT na końcu badania, obliczone metodą najmniejszych kwadratów*

*Wartość podstawowa (początkowa), przeniesiona na pacjentów, dla których nie ma danych wyjściowych.

**Różnica była istotna statystycznie (wartość p <= 0,001).

Tabela 2

Pacjenci, którzy osiągnęli co najmniej charakterystyczny poziom średniego IELT na końcu badania*

*Wartość wyjściowa przeniesiona na pacjentów bez danych wyjściowych.

Wielkość wydłużenia IELT była związana z wyjściowym IELT i była niestała u poszczególnych pacjentów: kliniczna istotność skuteczności leczenia dapoksetyną została zademonstrowana we wskazanych poniżej danych dotyczących skuteczności oraz analizie danych pacjentów z efektem terapeutycznym.

Pacjent z efektem terapeutycznym definiowany był jako osoba, która osiągnęła co najmniej 2 kategorie poprawy kontroli ejakulacji oraz co najmniej 1 kategorię zmniejszenia zaburzeń ejakulacji. Statystycznie większa część pacjentów wykazywała efekt terapeutyczny w każdej z grup leczonych dapoksetyną w porównaniu z grupą placebo na końcu badania (tydzień 12 lub 24). Zaobserwowano wyższy odsetek pacjentów z efektem terapeutycznym w grupie przyjmującej dapoksetynę w dawce 30 mg (11,1–95 % przedział ufności [7,24; 14,87]) i dapoksetynę w dawce 60 mg (16,4–95 % przedział ufności [13,01; 19,75]) w porównaniu z grupą placebo w 12. tygodniu (analiza uogólniona).

Kliniczna istotność efektu leczenia dapoksetyną została przedstawiona na przykładzie grupy oceny wyniku ogólnego wrażenia klinicznego pacjenta, w której pacjentów poproszono o porównanie swojej przedwczesnej ejakulacji od początku badania, z kryteriami odpowiedzi od „znacznie lepiej” do „znacznie gorzej”. Na końcu badania (tydzień 24) 28,4 % pacjentów z grupy przyjmującej dapoksetynę 30 mg oraz 35,5 % pacjentów z grupy przyjmującej dapoksetynę 60 mg zgłosiło, że ich stan się poprawił lub znacznie poprawił w porównaniu do 14 % w grupie placebo. Dodatkowo 53,4 % i 65,6 % pacjentów przyjmujących dapoksetynę w dawce 30 mg i 60 mg odpowiednio zgłosiło, że ich stan był przynajmniej nieco lepszy w porównaniu do 28,8 % w grupie placebo.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Dapoksetyna szybko wchłania się i osiąga maksymalne stężenie we krwi (Cmax) około 1–2 godziny po przyjęciu tabletki. Absolutna biodostępność wynosi 42 % (zakres 15–76 %), a w zakresie dawek od 30 do 60 mg Cmax oraz pole pod krzywą (AUC) wzrastały proporcjonalnie do dawki. Po wielokrotnym przyjmowaniu wartości AUC dapoksetyny i aktywnego metabolitu desmetylodapoksetyny zwiększyły się o około 50 % w porównaniu z wartościami AUC po jednorazowej dawce dapoksetyny. Spożycie tłustej żywności nieznacznie obniżało Cmax (o 10 %) i nieznacznie zwiększało AUC dapoksetyny (o 12 %), a także nieznacznie wydłużało czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) dapoksetyny. Zmiany te nie były klinicznie istotne. Dapoksetynę można przyjmować niezależnie od posiłku.

Rozkład

Ponad 99 % dapoksetyny in vitro wiąże się z białkami osocza krwi. Aktywny metabolit desmetylodapoksetyna wiąże się z białkami w 98,5 %. Średni objętość rozkładu dapoksetyny w stanie równowagi wynosi 162 l.

Metabolizm

Na podstawie badań in vitro dapoksetyna jest metabolizowana przez liczne układy enzymatyczne w wątrobie i nerkach, przede wszystkim przez CYP2D6, CYP3A4 oraz zależną od flawiny monooksygenazę (FMO1). Po doustnym przyjęciu 14C-dapoksetyny metabolizm ten przebiega głównie drogami biotransformacji takimi jak: N-utlenienie, N-demetylacja, hydroksylacja naftylu, glukuronidacja i sulfatacja. Istnieją dowody na obecność presystemowego efektu pierwszego przejścia po doustnym przyjęciu.

Główne składniki krążące we krwi to niezmieniona dapoksetyna i dapoksetyna-N-oxide. Badania in vitro dotyczące wiązania i transportu wykazały, że N-oxide dapoksetyny jest nieaktywny. Dodatkowe metabolity, w tym desmetylodapoksetyna i didesmetylodapoksetyna, stanowiły mniej niż 3 % całkowitej ilości leku i jego metabolitów we krwi. Badania in vitro dotyczące wiązania wykazały, że desmetylodapoksetyna i dapoksetyna mają taką samą skuteczność, a aktywność didesmetylodapoksetyny wynosi około 50 % aktywności dapoksetyny. Stężenie wolnej desmetylodapoksetyny (AUC i Cmax) wynosi odpowiednio 50 % i 23 % stężenia wolnej dapoksetyny.

Wydalanie

Metabolity dapoksetyny wydzielane są głównie z moczem w formie koniugatów. Niezmienionej substancji czynnej w moczu nie wykryto. Po doustnym przyjęciu wstępny okres półtrwania (t1/2) dapoksetyny wynosił około 1,5 godziny, stężenie we krwi było mniejsze niż 5 % Cmax po 24 godzinach od przyjęcia, a końcowy t1/2 wynosił około 19 godzin, podobnie jak końcowy t1/2 desmetylodapoksetyny.

Farmakokinetyka u szczególnych grup pacjentów

Metabolit desmetylodapoksetyna przyczynia się do efektu farmakologicznego dapoksetyny, szczególnie gdy wpływ desmetylodapoksetyny się zwiększa. Poniżej przedstawiono zwiększenie wskaźników aktywnej frakcji u niektórych grup pacjentów. Jest to podsumowanie wolnego wpływu dapoksetyny i desmetylodapoksetyny. Desmetylodapoksetyna ma taką samą siłę działania jak dapoksetyna. Wstępne obliczenia zakładają jednorodny rozkład desmetylodapoksetyny w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN), jednak nie zostało to potwierdzone.

Pacjenci różnych ras

Analiza farmakologii klinicznej jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny nie wykazała statystycznie istotnych różnic u pacjentów różnych ras.

Analiza badań farmakologii klinicznej po jednorazowym przyjęciu dapoksetyny w dawce 60 mg nie wykazała statystycznie istotnej różnicy między przedstawicielami latynoamerykańskimi, europejskimi, negroidalnymi i mongoloidalnymi. Badania kliniczne porównujące farmakokinetykę dapoksetyny u Japończyków i Europejczyków wykazały, że u Japończyków występuje wyższy poziom dapoksetyny we krwi (o 10–20 %) (AUC i Cmax) ze względu na niższą masę ciała. Nie oczekuje się istotnego klinicznego wpływu, jeśli stężenie jest nieco wyższe.

Pacjenci w wieku podeszłym (od 65 roku życia)

Analiza farmakologii badań jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny nie wykazała istotnych różnic w parametrach farmakokinetycznych (Cmax, AUCinf, Tmax) u zdrowych mężczyzn w wieku podeszłym i u zdrowych młodych mężczyzn. Skuteczność i bezpieczeństwo nie zostały ustalone dla pacjentów z tej grupy.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek

Badanie farmakologii klinicznej jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny przeprowadzono u pacjentów z łagodnym (klirens kreatyniny od 50 do 80 ml/min), umiarkowanym (klirens kreatyniny od 30 do < 50 ml/min) i ciężkim (klirens kreatyniny < 30 ml/min) zaburzeniem funkcji nerek oraz u pacjentów z prawidłową funkcją nerek (klirens kreatyniny > 80 ml/min). Nie zaobserwowano tendencji do wzrostu AUC dapoksetyny wraz ze spadkiem funkcji nerek. AUC u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek była około 2 razy wyższa niż u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, choć dane dotyczące pacjentów z ciężką niewydolnością nerek są ograniczone. Farmakokinetyka dapoksetyny nie była oceniana u pacjentów wymagających hemodializy (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby

U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem funkcji wątroby wolne Cmax dapoksetyny było zmniejszone o 28 %, a wolne AUC było niezmienione. Wolne Cmax i AUC aktywnej frakcji (suma wolnego wpływu dapoksetyny i desmetylodapoksetyny) były zmniejszone odpowiednio o 30 % i 5 %. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem wątroby wolne Cmax dapoksetyny było praktycznie niezmienione (zmniejszenie o 3 %), a wolne AUC zwiększyło się o 66 %. Wolne Cmax i AUC aktywnej frakcji dapoksetyny i desmetylodapoksetyny były praktycznie niezmienione i podwojone odpowiednio.

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby wolne Cmax dapoksetyny było zmniejszone o 42 %, ale wolne AUC było zwiększone o około 223 %. Cmax i AUC aktywnej frakcji wykazywały podobne zmiany (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne wskazania stosowania”).

Polimorfizm CYP2D6

Badanie farmakologii klinicznej jednorazowej dawki 60 mg dapoksetyny wykazało, że stężenie w osoczu krwi u wolnych metabolizatorów CYP2D6 było wyższe niż u szybkich metabolizatorów CYP2D6 (około 31 % wyższe dla Cmax, 36 % wyższe dla AUCinf dapoksetyny, 98 % wyższe dla Cmax i 161 % wyższe dla AUCinf desmetylodapoksetyny). Aktywna frakcja dapoksetyny może być zwiększona o około 46 % dla Cmax i około 90 % dla AUC. Zwiększenie to może prowadzić do wyższej zachorowalności i poważnych zależnych od dawki działań niepożądanych, takich jak zależność od dawki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Bezpieczeństwo stosowania dapoksetyny u wolnych metabolizatorów CYP2D6 budzi szczególne zaniepokojenie przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami, które mogą hamować metabolizm dapoksetyny, takimi jak umiarkowane i silne inhibitory CYP3A4.

Dane kliniczne

Wskazania

Do leczenia przedwczesnego wytrysku u dorosłych mężczyzn w wieku od 18 do 64 lat, którzy spełniają następujące kryteria:

• czas utajony wewnątrzpochwowy wytrysku (IELT) krótszy niż 2 minuty;
• utrzymujący się lub nawracający wytrysk po minimalnym pobudzeniu seksualnym przed, podczas lub zaraz po penetracji, który następuje wcześniej niż mężczyzna tego pragnie;
• wyraźny stres lub trudności w relacjach międzyludzkich spowodowane przedwczesnym wytryskiem;
• niewystarczająca kontrola nad momentem wytrysku;
• przedwczesny wytrysk w większości prób współżycia w ciągu ostatnich 6 miesięcy.

Lek należy stosować w razie potrzeby wyłącznie jako leczenie przed przewidywanym współżyciem. Leku nie należy stosować do opóźnienia wytrysku u mężczyzn, u których nie rozpoznano przedwczesnego wytrysku.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z dodatkowych składników leku.

• Niewydolność serca [klasy II–IV wg NYHA (New York Heart Association)].

• Zaburzenia przewodnictwa serca, takie jak blok przedsionkowo-komorowy lub zespół słabości węzła zatokowego.

• Ciężka choroba niedokrwienna serca.

• Ciężka wada zastawkowa serca.

• Umierne lub ciężkie zaburzenia funkcji wątroby.

• Wcześniejsze przypadki utraty przytomności.

• Wcześniejsze przypadki manii lub ciężkiej depresji.

• Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) oraz w ciągu 14 dni po ich odstawieniu. Stosowanie leku należy przerwać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem terapii inhibitorami MAO.

• Jednoczesne stosowanie tiorydazyny oraz w ciągu 14 dni po jej odstawieniu. Stosowanie leku należy przerwać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia tiorydazyną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

• Jednoczesne stosowanie selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny [SSRI, inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny-noradrenaliny (SNRI), trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych (TCA)] lub innych leków / ziół o działaniu serotonergicznych [takich jak L-tryptofan, trypetany, tramadol, linezolid, lit, dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) ] oraz w ciągu 14 dni po ich odstawieniu. Wymienione powyżej leki / zioła nie powinny być stosowane w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania leku Daporyn (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

• Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, saquinawir, telitromycyna, nefazodon, nelfinawir, atazanawir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Interakcje farmakodynamiczne

Inhibitory MAO. Podczas jednoczesnego stosowania SSRI z inhibitorami MAO opisywano poważne reakcje, czasem zakończone śmiercią, obejmujące hipertermię, sztywność, mioklonie, zaburzenia układu autonomicznego z szybkimi zmianami funkcji życiowych oraz zaburzenia stanu psychicznego, w tym silne pobudzenie przechodzące w deliryj i śpiączkę. Takie reakcje obserwowano również u pacjentów, którzy niedawno zakończyli stosowanie SSRI i rozpoczęli terapię inhibitorami MAO. Były pojedyncze przypadki z objawami przypominającymi zespół neuroleptyczny złośliwy. Dane z badań na zwierzętach dotyczące jednoczesnego stosowania SSRI i inhibitorów MAO sugerują, że te leki mogą działać synergistycznie, zwiększając ciśnienie tętnicze i powodując pobudzenie. Leku nie należy stosować jednoczesnie z inhibitorami MAO ani w ciągu 14 dni po ich odstawieniu. Inhibitory MAO nie powinny być stosowane w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania dapoksetyny (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tiorydazyna. Stosowanie tiorydazyny powoduje wydłużenie odstępu QTc, co wiąże się z występowaniem ciężkich arytmii komorowych. Dapoksetyna hamuje izoenzym CYP2D6 i prawdopodobnie hamuje metabolizm tiorydazyny. Oczekuje się, że podwyższony poziom tiorydazyny spowodowany przez ten efekt doprowadzi do bardziej wyraźnego wydłużenia odstępu QTc. Leku nie należy stosować jednoczesnie z tiorydazyną ani w ciągu 14 dni po jej odstawieniu. Tiorydazyna jest przeciwwskazana w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania dapoksetyny (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Leki roślinne o działaniu serotonergicznym. Podobnie jak w przypadku stosowania SSRI, jednoczesne stosowanie z lekami roślinnymi o działaniu serotonergicznym (w tym inhibitory MAO, L-tryptofan, trypetany, tramadol, linezolid, SSRI, SNRI, lit oraz preparaty z dziurawca (Hypericum perforatum) ) może prowadzić do zwiększenia częstości występowania efektów serotoniowych. Daporyn jest przeciwwskazany do stosowania w połączeniu z innymi SSRI, inhibitorami MAO oraz z innymi lekami roślinnymi o działaniu serotonergicznym oraz w ciągu 14 dni po ich odstawieniu. Wymienione powyżej leki / zioła są przeciwwskazane w ciągu 7 dni po zakończeniu przyjmowania leku Daporyn (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Leki działające na OUN (takie jak leki przeciwpadaczkowe, antydepresanty, leki przeciwpsychotyczne, anksjolityki, leki nasenne o działaniu uspokajającym). Stosowanie dapoksetyny jednoczesnie z lekami działającymi na OUN u pacjentów z przedwczesnym wytryskiem nie było badane. Jednoczesne stosowanie dapoksetyny z tymi lekami wymaga ostrożności.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków stosowanych jednoczesnie na farmakokinetykę dapoksetyny

Badania in vitro tkanek wątroby i nerek człowieka, a także mikrosom jelitowych wykazały, że dapoksetyna jest metabolizowana głównie przez CYP2D6, CYP3A4 i flawinmonoooksygenazę 1 (FMO1). W związku z tym inhibitory tych enzymów mogą obniżyć klirens dapoksetyny.

Inhibitory CYP3A4

Leki znane jako silne inhibitory CYP3A4. Stosowanie ketokonazolu (w dawce 200 mg dwa razy dziennie przez 7 dni) zwiększa Cmax i AUCinf dapoksetyny (dawka pojedyncza 60 mg) odpowiednio o 35 i 99 %. W odniesieniu do rozkładu zarówno wolnej dapoksetyny, jak i desmetylodapoksetyny, Cmax frakcji aktywnej może wzrosnąć o około 25 %, a AUC frakcji aktywnej może podwoić się przy stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4.

Zwiększenie Cmax i AUC frakcji aktywnej może być znacznie większe u pacjentów z niedostatecznością funkcjonalnego enzymu CYP2D6, w szczególności u słabych metabolizatorów CYP2D6 lub przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP2D6.

Jednoczesne stosowanie leku oraz silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, saquinawir, telitromycyna, nefazodon, nelfinawir i atazanawir, jest przeciwwskazane.

Sok grejpfrutowy jest również silnym inhibitorem CYP3A4, dlatego należy unikać jego spożycia w ciągu 24 godzin przed przyjęciem leku.

Leki znane jako inhibitory CYP3A4 o średniej sile działania. Jednoczesne stosowanie dapoksetyny i inhibitorów CYP3A4 o średniej sile działania (takich jak erytromycyna, klaritromycyna, fluconazol, amprenawir, fosfamprenawir, aprepitant, werapamil, diltiazem) może również prowadzić do wyraźnego zwiększenia ekspozycji na dapoksetynę i desmetylodapoksetynę, szczególnie u słabych metabolizatorów CYP2D6. W przypadku jednoczesnego stosowania z takimi lekami maksymalna dawka dapoksetyny nie powinna przekraczać 30 mg (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Sposób stosowania i dawki”). Dotyczy to wszystkich pacjentów, z wyjątkiem tych, którzy w wyniku genotypowania lub fenotypowania zostali sklasyfikowani jako szybki metabolizatorzy CYP2D6. Pacjentom z grupy szybkich metabolizatorów CYP2D6 zaleca się maksymalną dawkę dapoksetyny 30 mg przy jednoczesnym stosowaniu silnego inhibitora CYP3A4. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leku w dawce 60 mg oraz inhibitorów CYP3A4 o średniej sile działania.

Leki znane jako silne inhibitory CYP2D6. Cmax i AUCinf dapoksetyny (dawka pojedyncza 60 mg) wzrastają odpowiednio o 50 i 88 % przy jednoczesnym stosowaniu z fluoksetyną (w dawce 60 mg/dobę przez 7 dni). W odniesieniu do rozkładu zarówno wolnej dapoksetyny, jak i desmetylodapoksetyny, Cmax frakcji aktywnej może wzrosnąć o około 50 %, a AUC frakcji aktywnej może podwoić się przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP2D6. Takie zwiększenie Cmax i AUC frakcji aktywnej jest podobne do oczekiwanego u słabych metabolizatorów CYP2D6 i może prowadzić do zwiększenia częstości i nasilenia reakcji niepożądanych zależnych od dawki.

Inhibitory fosfodiesterazy-5 (PDE-5). Pacjentom przyjmującym inhibitory fosfodiesterazy-5 (PDE-5) nie należy przyjmować leku ze względu na możliwość obniżenia tolerancji ortostatycznej (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Przy jednoczesnym stosowaniu z dapoksetyną możliwy jest rozwój ortostatycznej hipotensji (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania u pacjentów z przedwczesnym wytryskiem i dysfunkcją erektilną, którzy jednoczesnie przyjmują dapoksetynę i inhibitory PDE-5, nie zostały ustalone. Przeprowadzono również ocenę farmakokinetyki dapoksetyny (60 mg) w kombinacji z tadalafilą (20 mg) i syldenafilem (100 mg) w badaniu krzyżowym. Tadalafil nie wpływał na farmakokinetykę dapoksetyny. Syldenafil powodował lekkie zmiany farmakokinetyki dapoksetyny (zwiększenie AUCinf o 22 % i Cmax o 4 %), które prawdopodobnie nie mają znaczenia klinicznego.

Wpływ dapoksetyny na farmakokinetykę innych leków stosowanych jednoczesnie

Tamsulozyna. Jednoczesne stosowanie dapoksetyny w dawce pojedynczej lub wielokrotnej 30 lub 60 mg u pacjentów przyjmujących tamsulozynę w dawce dobowej (0,4 mg) nie powoduje zmian farmakokinetyki tego ostatniego. Jednoczesne przyjmowanie dapoksetyny i tamsulozyny nie powoduje zmian profilu ortostatycznego ani zmian efektów ortostatycznych w porównaniu z przyjmowaniem tamsulozyny w połączeniu z dapoksetyną w dawce 30 lub 60 mg oraz samotnym przyjmowaniem tamsulozyny. Jednak jednoczesne stosowanie leku z antagonistami receptora alfa-adrenergicznego wymaga ostrożności ze względu na możliwość obniżenia tolerancji ortostatycznej.

Leki metabolizowane przez CYP2D6. Stosowanie dapoksetyny w dawkach wielokrotnych (60 mg/dobę przez 6 dni) z kolejnym pojedynczym przyjęciem 50 mg dezypiraminy spowodowało wzrost średniej Cmax i AUCinf dezypiraminy odpowiednio o 11 i 19 % w porównaniu z samotnym przyjmowaniem dezypiraminy. Dapoksetyna może powodować podobny wzrost stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych przez CYP2D6. Prawdopodobnie nie ma to znaczenia klinicznego.

Leki metabolizowane przez CYP3A4. Wielokrotne przyjmowanie dapoksetyny (60 mg/dobę przez 6 dni) spowodowało zmniejszenie AUCinf midazolamu (dawka pojedyncza 8 mg) o około 20 % (zakres od 60 do +18 %). Prawdopodobnie dla większości pacjentów ten efekt dotyczący midazolamu nie ma znaczenia klinicznego. Zwiększenie aktywności CYP3A może mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentów, którzy jednoczesnie przyjmują lek metabolizowany głównie przez CYP3A i mają wąski zakres działania terapeutycznego.

Leki metabolizowane przez CYP2C19. Stosowanie dapoksetyny w dawkach wielokrotnych (60 mg/dobę przez 6 dni) nie spowodowało hamowania metabolizmu przy pojedynczym przyjęciu 40 mg omeprazolu. Prawdopodobnie dapoksetyna nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C19.

Leki metabolizowane przez CYP2C9. Przyjmowanie dapoksetyny w dawkach wielokrotnych (60 mg/dobę przez 6 dni) nie wpływa na farmakokinetykę ani farmakodynamikę przy pojedynczym przyjęciu 5 mg glibenklamidu. Prawdopodobnie dapoksetyna nie wpływa na farmakokinetykę innych substratów CYP2C9.

Warfaryna i inne leki wpływające na krzepnięcie krwi i/lub funkcję płytek. Brak danych oceniających wpływ regularnego przyjmowania warfaryny i dapoksetyny, dlatego zaleca się zachowanie ostrożności przy stosowaniu dapoksetyny u pacjentów, którzy stale przyjmują warfarynę. W badaniu farmakokinetyki dapoksetyna (60 mg/dobę przez 6 dni) nie wpływała na farmakokinetykę ani farmakodynamikę warfaryny (czas protrombinowy lub międzynarodowe znormalizowane stosunki) (dawka pojedyncza 25 mg). Jednak opisywano krwawienia związane ze stosowaniem SSRI (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Etanol. Jednoczesne przyjmowanie etanolu (dawka pojedyncza 0,5 g/kg – średnio 2 napoje) nie wpływa na farmakokinetykę dapoksetyny (dawka pojedyncza 60 mg). Jednak jednoczesne stosowanie dapoksetyny z etanolem nasila senność i znacząco osłabia czujność. Pomiar farmakodynamiczny zaburzeń funkcji poznawczych (test szybkości uwagi cyfrowej, test zastępowania symboli cyfrowych) wykazał również występowanie efektu addytywnego. Jednoczesne przyjmowanie alkoholu i dapoksetyny zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia lub nasilenie reakcji niepożądanych, takich jak zawroty głowy, senność, spowolnienie czasu reakcji lub zaburzenia zdolności oceny sytuacji, a także może zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia takiej neurokardiogennej reakcji niepożądanej, jak utrata przytomności, zwiększając tym samym ryzyko urazu przypadkowego. Podczas stosowania leku nie zaleca się spożywania alkoholu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Szczególne środki ostrożności

Ogólne zalecenia

Lek należy stosować wyłącznie u mężczyzn z wczesną ejakulacją (patrz sekcja „Wskazania”). Lek nie jest wskazany u mężczyzn, u których nie rozpoznano wczesnej ejakulacji. Nie stwierdzono bezpieczeństwa stosowania oraz brak danych dotyczących wpływu na opóźnienie ejakulacji u mężczyzn bez wczesnej ejakulacji.

Stosowanie w przypadku innych zaburzeń seksualnych

Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów z innymi zaburzeniami seksualnymi, w tym z dysfunkcją erekcyjną, należy dokładnie przebadać. Leku nie należy stosować u mężczyzn z dysfunkcją erekcyjną przyjmujących inhibitory PDE-5 (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Ryzyko rozwoju hipotensji ortostatycznej

W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki hipotensji ortostatycznej. Przed rozpoczęciem stosowania leku wymagane jest dokładne badanie medyczne, w tym analiza wywiadu pod kątem reakcji ortostatycznych. Należy przeprowadzić test ortostatyczny przed rozpoczęciem leczenia (ciśnienie tętnicze i częstość pulsacji – w pozycji leżącej na plecach i stojącej). W przypadku obecności w wywiadzie reakcji ortostatycznych lub podejrzenia takiej reakcji należy unikać stosowania leku.

Pacjenta należy wcześniej poinformować, że w przypadku wystąpienia objawów prodromalnych, takich jak zawroty głowy zaraz po wstaniu, należy natychmiast położyć się tak, aby głowa znajdowała się niżej niż pozostałe części ciała, lub usiąść, pochylając głowę między kolana, aż objawy miną. Pacjent nie powinien szybko wstawać po dłuższym leżeniu lub siedzeniu.

Ryzyko samobójstwa / myśli samobójcze

Leki przeciwdziałające depresji, w tym inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), w porównaniu z placebo zwiększają ryzyko wystąpienia myśli samobójczych i zachowań samobójczych w krótkoterminowych badaniach u dzieci i młodzieży z ciężką depresją i innymi zaburzeniami psychicznymi. Badania krótkoterminowe nie wykazują zwiększenia ryzyka skłonności do samobójstwa w wyniku stosowania leków przeciwdepresyjnych w porównaniu z placebo u dorosłych w wieku 24 lat i starszych. W badaniach klinicznych stosowania dapoksetyny w leczeniu wczesnej ejakulacji nie stwierdzono wyraźnych dowodów na wystąpienie skłonności do samobójstwa podczas leczenia w ocenie możliwych działań niepożądanych, ocenianych zgodnie z Kolumbijską Klasyfikacją Oceny Samobójstwa (C-CASA), skalą Montgomery’ego-Asberga oceny depresji lub skalą oceny depresji Becka – II.

Ryzyko utraty przytomności (zawał)

Pacjentów należy uprzedzić, aby unikali sytuacji, które mogą prowadzić do urazów, w tym prowadzenia pojazdów lub obsługi niebezpiecznych urządzeń, ponieważ może dojść do utraty przytomności lub objawów prodromalnych, takich jak zawroty głowy lub stan przedobojawczy (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Zgłaszano możliwe objawy prodromalne, takie jak nudności, zawroty głowy / stan przedobojawczy i nadmierne pocenie się, które występują częściej u pacjentów przyjmujących dapoksetynę w porównaniu z placebo.

Według danych z badań klinicznych dapoksetyny przypadki utraty przytomności charakteryzują się utratą świadomości przy bradykardii lub zatrzymaniu aktywności węzła zatokowego. Takie przypadki obserwowano u pacjentów, którzy przeszli monitorowanie Holtera EKG i uznaje się je za wazowaginalne pod względem etiologii, ale większość przypadków miała miejsce w ciągu pierwszych 3 godzin po przyjęciu pierwszej dawki leku lub była związana z procedurami badawczymi w warunkach klinicznych (np. pobieranie krwi do analizy, procedury ortostatyczne, pomiar ciśnienia tętniczego). Możliwe są objawy prodromalne, takie jak nudności, zawroty głowy, stan przedobojawczy, uczucie przyspieszonego bicia serca, osłabienie, dezorientacja i nadmierne pocenie się, które zazwyczaj pojawiają się w ciągu pierwszych 3 godzin po podaniu dawki, często poprzedzając utratę przytomności.

Pacjentów należy poinformować o możliwym ryzyku utraty przytomności w dowolnym czasie, z lub bez objawów prodromalnych, podczas stosowania leku. Pacjentom należy również przekazać informację o konieczności utrzymania odpowiedniego nawodnienia organizmu oraz o sposobie rozpoznania objawów prodromalnych, aby zmniejszyć ryzyko poważnych urazów związanych z upadkiem z powodu utraty przytomności.

Jeśli pacjent odczuwa objawy prodromalne, powinien natychmiast położyć się tak, aby głowa znajdowała się niżej niż pozostałe części ciała, lub usiąść tak, aby głowa była między kolanami, aż objawy miną.

Pacjenci powinni unikać sytuacji zagrażających urazem, w tym prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń, ponieważ może dojść do utraty przytomności lub innych efektów ze strony OUN (patrz sekcja „Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów”).

Stosowanie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego

Pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego wykluczono z badania klinicznego fazy 3. Ryzyko niekorzystnych skutków sercowo-naczyniowych z powodu utraty przytomności (obojawienie serca i obojawienie z innych przyczyn) wzrasta u pacjentów z podstawowymi strukturalnymi chorobami serca i naczyń (takimi jak trudności odpływu, wady zastawkowe serca, zwężenie tętnicy szyjnej i choroba niedokrwienna serca). Brakuje wystarczających danych, aby określić, czy to zwiększone ryzyko wazowaginalnego obojawienia dotyczy również pacjentów z chorobami serca i naczyń.

Stosowanie równoczesne z substancjami rekreacyjnymi

Równoczesne stosowanie dapoksetyny z substancjami rekreacyjnymi o działaniu serotonergicznym, takimi jak ketamina, metylenodioksymetamfetamina (MDMA) i dietamid kwasu lizerginowego (LSD), może prowadzić do potencjalnie poważnych reakcji. Obejmują one zaburzenia rytmu serca, hipertermię i zespół serotonergiczny. Równoczesne stosowanie z substancjami rekreacyjnymi o działaniu uspokajającym, takimi jak narkotyki i benzodiazepiny, może nasilić senność i zawroty głowy. Równoczesnego stosowania dapoksetyny z tymi lekami nie zaleca się.

Stosowanie równoczesne z alkoholem

Równoczesne przyjmowanie dapoksetyny z alkoholem może nasilić związane z alkoholem efekty neurokognitywne, a także może prowadzić do nasilenia takiej neurokardiogennej reakcji niepożądanej, jak obojawienie, zwiększając tym samym ryzyko przypadkowych urazów. Pacjentom nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania leku (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów”).

Stosowanie równoczesne z lekami o działaniu wazodylatacyjnym

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących równocześnie leki o działaniu wazodylatacyjnym (np. antagoniści receptorów alfa-adrenergicznych i nitraty) ze względu na możliwą obniżoną tolerancję ortostatyczną (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Stosowanie u pacjentów z zespołem maniakalnym

Leku nie należy stosować pacjentom z zespołem maniakalnym / hipomanią lub dwubiegunowym zaburzeniem afektywnym w wywiadzie. Należy przerwać jego stosowanie, jeśli wystąpią objawy tych zaburzeń.

Ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego

Ze względu na właściwości SSRI obniżające próg padaczkowy, stosowanie leku należy przerwać w przypadku wystąpienia napadu padaczkowego. Pacjenci z niestabilną padaczką powinni unikać stosowania leku. Podczas leczenia należy dokładnie monitorować stan pacjentów z kontrolowaną padaczką.

Ryzyko rozwoju depresji i/lub zaburzeń psychicznych

W przypadku wystąpienia u pacjenta objawów depresji należy przeprowadzić badanie przed rozpoczęciem stosowania leku w celu wykluczenia niezdiagnozowanego zaburzenia depresyjnego.

Równoczesne stosowanie leku z lekami przeciwdepresyjnymi, w tym z SSRI i SNRI, jest przeciwwskazane. Nie zaleca się przerywania leczenia trwającej depresji lub lęku w celu rozpoczęcia przyjmowania leku w leczeniu wczesnej ejakulacji. Lek nie jest zalecany w leczeniu zaburzeń psychicznych, nie należy go stosować u mężczyzn z takimi zaburzeniami, jak schizofrenia, ani u osób cierpiących na hipochondrię, ponieważ pogorszenie objawów związanych z depresją nie może być wykluczone. Może to być wynikiem podstawowego zaburzenia psychicznego lub skutkiem terapii lekiem. Pacjentów należy zachęcać do zgłaszania wszelkich niepokojących myśli lub uczuć w dowolnym okresie leczenia. Jeśli objawy depresji wystąpią podczas leczenia, należy przerwać stosowanie leku.

Ryzyko krwawienia

W przypadku stosowania SSRI odnotowano zaburzenia hemostazy. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących równocześnie leki wpływające na funkcję płytek krwi (takie jak atypowe neuroleptyki i fenytozyny, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwpłytkowe) lub leki przeciwkrzepiące (np. warfarynę), a także w przypadku wywiadu z krwawieniem lub zaburzeniami krzepnięcia (patrz sekcje „Farmakokinetyka” i „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Leku nie zaleca się stosować pacjentom z ciężką niewydolnością nerek; należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami funkcji nerek (patrz sekcje „Farmakokinetyka” i „Sposób dawkowania i dawka”).

Ryzyko zespołu odstawienia

Nagłe przerwanie długotrwałego przyjmowania SSRI w leczeniu przewlekłych zaburzeń depresyjnych prowadzi do takich objawów, jak zaburzenia dysforii, drażliwość, pobudzenie, zawroty głowy, zaburzenia czucia (np. parestezje, takie jak uczucie uderzenia prądem elektrycznym), lęk, dezorientacja, ból głowy, osłabienie, niestabilność emocjonalna, bezsenność i hipomania.

Podwójne ślepe badanie kliniczne z udziałem pacjentów z wczesną ejakulacją, mające na celu ocenę zespołu odstawienia po 62 dniach codziennego przyjmowania leku lub przy potrzebie dawkowania 60 mg dapoksetyny, wykazało słabe objawy abstynencyjne z większą częstością występowania bezsenności i zawrotów głowy u pacjentów, którzy przeszli na placebo po codziennym przyjmowaniu leku (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Stosowanie u pacjentów z chorobami narządów wzroku

Stosowanie dapoksetyny wiązano z reakcjami niepożądanymi ze strony narządów wzroku, takimi jak midriaza i ból oczu. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub z ryzykiem wystąpienia zamkniętokołowej jaskry.

Stosowanie równoczesne z inhibitorami CYP3A4 o średnim działaniu

Wymagana ostrożność przy stosowaniu inhibitorów CYP3A4 o średnim działaniu u pacjentów z ograniczoną dawką do 30 mg (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” i „Sposób dawkowania i dawka”).

Stosowanie równoczesne z inhibitorami CYP2D6 o silnym działaniu

Wymagana ostrożność przy zwiększaniu dawki do 60 mg przy stosowaniu inhibitorów CYP2D6 o silnym działaniu u pacjentów lub przy zwiększaniu dawki do 60 mg u pacjentów z niskim genotypem metabolizmu CYP2D6, ponieważ może to zwiększyć ekspozycję i prowadzić do większej częstości i nasilenia działań niepożądanych.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Lek zawiera laktozę, dlatego nie należy go stosować pacjentom z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol/ dawkę sodu, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Lek nie jest wskazany dla kobiet.

Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni niebezpieczny wpływ na płodność, ciążę lub rozwój embrionalny/ płodowy. Nie wiadomo, czy dapoksetyna lub jej metabolity przechodzą do mleka matki.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów

Dapoksetyna ma nieznaczny lub umiarkowany wpływ na szybkość reakcji przy kierowaniu pojazdami lub obsłudze mechanizmów. W badaniach klinicznych u osób przyjmujących dapoksetynę zgłaszano występowanie zawrotów głowy, zaburzeń uwagi, utraty przytomności, zamazania wzroku i senności. Pacjenta należy uprzedzić o konieczności unikania sytuacji zagrażających urazem, w tym prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Połączenie alkoholu z dapoksetyną może nasilić efekty neurokognitywne związane z alkoholem. Mogą również nasilić się neurokardiogenne działania niepożądane, takie jak obojawienie, zwiększając tym samym ryzyko przypadkowych urazów. Dlatego pacjentom należy zalecać unikanie spożywania alkoholu podczas stosowania leku (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Szczególne środki ostrożności”).

Sposób stosowania i dawki

Lek należy przyjmować doustnie. Aby uniknąć gorzkiego smaku, tabletki należy połykać nie rozgniatając i nie rozżuwając, wypijając dużą ilość wody. Lek można stosować niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Pacjenci dorośli w wieku od 18 do 64 lat

Lek nie jest wskazany do stałego, codziennego stosowania. Należy go stosować tylko w przypadku przewidywanego stosunku płciowego. Nie należy przyjmować leku częściej niż co 24 godziny.

Zalecana dawka początkowa dla pacjentów w wieku od 18 do 64 lat wynosi 30 mg, którą należy przyjąć 1–3 godziny przed przewidywanym stosunkiem płciowym. Nie należy rozpoczynać leczenia od dawki 60 mg.

Jeśli odpowiedź indywidualna na dapoksetynę w dawce 30 mg jest niewystarczająca, a u pacjenta nie wystąpiły działania niepożądane o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu oraz objawy wskazujące na możliwość wystąpienia omdlenia, dawkę można zwiększyć do maksymalnej zalecanej dawki 60 mg, którą należy przyjmować w razie potrzeby około 1–3 godziny przed stosunkiem płciowym. Częstość i nasilenie działań niepożądanych przy stosowaniu dapoksetyny w dawce 60 mg wzrasta. Jeśli u pacjenta wystąpiły reakcje ortostatyczne po przyjęciu leku w dawce początkowej, nie zaleca się zwiększania dawki do 60 mg (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Nie należy przekraczać maksymalnej zalecanej dawki leku.

Lekarz powinien przeprowadzić staranne oceny stosunku „ryzyko/korzyść” po 4 tygodniach stosowania leku (lub co najmniej po 6 dawkach leczenia), aby określić, czy kontynuowanie leczenia jest uzasadnione. Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dapoksetyny przez ponad 24 tygodnie są ograniczone. Lekarz powinien co najmniej raz na 6 miesięcy ponownie ocenić kliniczną potrzebę kontynuowania leczenia oraz stosunek „ryzyko/korzyść” stosowania leku.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek. Stosowanie leku u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji nerek nie jest zalecane (patrz sekcje „Farmakokinetyka” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby (klasyfikacja wg Childa-Pugh, klasa B i C).

Pacjenci leczeni silnymi inhibitorami CYP2D6 lub będący powolnymi metabolizatorami CYP2D6

U tych pacjentów zwiększenie dawki leku do 60 mg należy przeprowadzać z ostrożnością (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Pacjenci przyjmujący inhibitory CYP3A4 o średnim działaniu lub silne inhibitory CYP3A4

Stosowanie leku u pacjentów przyjmujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4 jest przeciwwskazane. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących jednocześnie inhibitory CYP3A4 o średnim działaniu i nie należy przekraczać dawki dapoksetyny 30 mg (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Pacjenci w wieku podeszłym (od 65 roku życia)

Nie stwierdzono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania dapoksetyny u pacjentów w wieku od 65 roku życia (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Ostrzeżenia przed zastosowaniem lub przepisaniem leku

Przed rozpoczęciem leczenia należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi hipotensji ortostatycznej w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

Dzieci

Stosowanie leku jest przeciwwskazane u dzieci ze względu na brak doświadczenia klinicznego.

Przedawkowanie

Objawy

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

W badaniu klinicznej farmakologii dapoksetyny nie zaobserwowano nieprzewidywalnych działań niepożądanych przy dawce dobowej do 240 mg (dwie dawki po 120 mg przyjęte w odstępie 3 godzin). Ogólnie objawy przedawkowania SSRI obejmują działania niepożądane związane z działaniem serotonergicznym, takie jak senność, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności i wymioty), tachykardia, drżenie, pobudzenie i zawroty głowy.

Leczenie

W przypadku przedawkowania należy przeprowadzić leczenie objawowe i wspierające. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami i duży objętości rozkładu dapoksetyny mało prawdopodobne jest, że wymuszone moczowanie, dializa, hemoperfuzja czy wymienne przetaczanie krwi przyniosą korzyść. Nie ma specyficznego antydota.

Reakcje niepożądane

Ogólny profil bezpieczeństwa

W trakcie badań klinicznych zgłaszano występowanie omdleń oraz hipotensji ortostatycznej (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Najczęściej w badaniach klinicznych zgłaszano następujące reakcje niepożądane zależne od dawki: nudności (11,0 % i 22,2 % odpowiednio w grupach otrzymujących dapoksetynę w dawce 30 mg i 60 mg na żądanie), zawroty głowy (5,8 % i 10,9 %), ból głowy (5,6 % i 8,8 %), biegunka (3,5 % i 6,9 %), bezsenność (2,1 % i 3,9 %) oraz zmęczenie (2,0 % i 4,1 %). Najczęstsze reakcje niepożądane, które wymagały odstawienia dapoksetyny, to nudności (2,2 %) i zawroty głowy (1,2 %).

Bezpieczeństwo dapoksetyny oceniano u 4224 pacjentów z przedwczesną ejakulacją uczestniczących w pięciu podwójnie ślepych badaniach klinicznych z kontrolą placebo. Spośród 4224 pacjentów, 1616 stosowało dapoksetynę w dawce 30 mg na żądanie, a 2608 – w dawce 60 mg na żądanie lub raz dziennie.

Kryteria oceny częstości występowania reakcji niepożądanych leku: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); niezbyt często (≥ 1/10000, < 1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Z zaburzeniami psychicznymi:

często — niepokój, pobudzenie, niepokój psychiczny, bezsenność, nietypowe sny, obniżenie libidum; rzadko — depresja, przygnębienie nastroju, stan euforyczny, niestabilność nastroju, nerwowość, obojętność, apatia, dezorientacja, zaburzenia myślenia, nadmierne napięcie, zaburzenia snu, trudności zasypiania, przerywany sen, koszmary senne, bruxizm, utrata libidum, anorgazmia.

Z układem nerwowym:

bardzo często — ból głowy, zawroty głowy; często — senność, zaburzenia koncentracji uwagi, drżenie, parestezja; rzadko — omdlenie, omdlenie wazowaginalne, zawroty głowy ortostatyczne, akatyzja, dysgezja, hipersomnia, osłabienie, efekt uspokajający, obniżenie poziomu świadomości; niezbyt często — zawroty głowy podczas wysiłku fizycznego, nagłe zasypianie.

Z narządami wzroku:

często — rozmycie widzenia; rzadko — midriaza (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”), ból oczu, zaburzenia widzenia.

Z narządami słuchu i równowagi:

często — szumy w uszach; rzadko — zawroty głowy.

Z sercem:

rzadko — blok węzła zatokowego, bradykardia zatokowa, tachykardia.

Z układem naczyniowym:

często — zaczerwienienie twarzy; rzadko — hipotensja, nadciśnienie skurczowe.

Z układem oddechowym, organami klatki piersiowej i śródpiersia:

często — obrzęk zatok przynosowych, ziewanie.

Z układem pokarmowym:

bardzo często — nudności; często — biegunka, wymioty, zaparcia, ból brzucha, ból nadbrzusza, dolegliwości dyspeptyczne, wzdęcia, uczucie dyskomfortu w żołądku, brzuchanie, suchość w ustach; rzadko — uczucie dyskomfortu w nadbrzuszu, uczucie dyskomfortu w brzuchu; niezbyt często — naglące parcie na stolec.

Z powłokami skórnymi i tkanką podskórną:

często — nadmierne pocenie się; rzadko — świąd, zimny pot.

Z układem rozrodczym i gruczołami mlekowymi:

często — dysfunkcja erekcyjna; rzadko — niedostateczność ejakulacji, zaburzenia orgazmu u mężczyzn, parestezje narządów płciowych u mężczyzn.

Ogólne zaburzenia:

często — zmęczenie, drażliwość; rzadko — osłabienie, uczucie gorąca, uczucie niepokoju, nietypowe uczucia, uczucie upojenia.

Badania:

często — podwyższenie ciśnienia tętniczego; rzadko — podwyższenie częstości akcji serca, podwyższenie ciśnienia tętniczego rozkurczowego, podwyższenie ortostatycznego ciśnienia tętniczego.

Reakcje niepożądane zgłaszane w 9-miesięcznym długoterminowym badaniu uzupełniającym odpowiadały danym uzyskanym w badaniach podwójnie ślepych. Nie stwierdzono dodatkowych reakcji niepożądanych.

Opis poszczególnych reakcji niepożądanych

W badaniach klinicznych obserwowano omdlenia związane z bradykardią lub z zahamowaniem aktywności węzła zatokowego, związane z zastosowaniem dapoksetyny u pacjentów poddawanych monitorowaniu Holtera. Większość przypadków wystąpiła w ciągu pierwszych 3 godzin po przyjęciu dapoksetyny, po przyjęciu pierwszej dawki lub w związku z procedurami badawczymi w warunkach klinicznych (takimi jak pobieranie krwi do analizy czy procedury ortostatyczne, pomiar ciśnienia tętniczego). Objawom prodromalnym często towarzyszyło omdlenie.

Występowanie omdleń oraz, być może, objawów prodromalnych zależy od dawki, częstsze przypadki obserwowano u pacjentów przyjmujących wyższe niż zalecane dawki w fazie 3 badań klinicznych.

W badaniach klinicznych obserwowano hipotensję ortostatyczną (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Częstość omdleń, definiowanych jako utrata przytomności, w programie badań klinicznych dapoksetyny różni się w zależności od badanej populacji i waha się od 0,06 % (30 mg) do 0,23 % (60 mg) u pacjentów włączonego do fazy 3 placebo-kontrolowanego badania klinicznego, do 0,64 % (wszystkie dawki połączone) w fazie 1 badania z udziałem zdrowych ochotników.

Inne szczególne populacje

Lek należy stosować z ostrożnością w zwiększonej dawce 60 mg u pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP2D6 lub u pacjentów z genotypem powolnych metabolizatorów CYP2D6 (patrz sekcje „Farmakokinetyka”, „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”, „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Zespół odstawienia

Nagłe przerwanie długotrwałego stosowania SSRI w leczeniu przewlekłych zaburzeń depresyjnych prowadzi do objawów takich jak: zaburzenia dysforyczne, drażliwość, pobudzenie, zawroty głowy, zaburzenia czucia (np. parestezje, takie jak uczucie porażenia prądem elektrycznym), niepokój, dezorientacja, ból głowy, osłabienie, niestabilność emocjonalna, bezsenność i hipomania.

W badaniu bezpieczeństwa dapoksetyny częściej obserwowano objawy lekkiej lub umiarkowanej bezsenności oraz zawrotów głowy u pacjentów, którzy po 62 dniach codziennego przyjmowania dapoksetyny przeszli na placebo.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

3 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

3 tabletki w blistrze; 1 lub 2 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania

Na receptę.

Producent

WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.