Cintrex

INSTRUKCJA dla zastosowania leczniczego środka farmaceutycznego CINTREX (CINTREX)

Skład:

substancja czynna: cynakalcyt (cinacalcet);

1 tabletka powlekana zawiera 30 mg cynakalcytu (w postaci cynakalcytu hydrochloranu) lub 60 mg cynakalcytu (w postaci cynakalcytu hydrochloranu) lub 90 mg cynakalcytu (w postaci cynakalcytu hydrochloranu);

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, skrobia prażelatynizowana, krosplawidon, stearynian magnezu, talk;

powłoka filmowa tabletek: Opadry® II Green 32K510043 (hydroksypropylo mleczan celulozy, monohydrat laktozy, dwutlenek tytanu [E 171], triacetyna, indygokarmin [E 132], tlenek żelaza żółty [E 172]); Aquarius BP 19008 ICE (hydroksypropylo mleczan celulozy, polietylenoglikol).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne:

30 mg: jasnozielone, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane z napisem „H” z jednej strony i „C6” z drugiej;

60 mg: jasnozielone, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane z napisem „H” z jednej strony i „C7” z drugiej;

90 mg: jasnozielone, owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane z napisem „H” z jednej strony i „C8” z drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Preparaty hormonów do stosowania systemowego (z wyłączeniem hormonów płciowych i insuliny). Preparaty regulujące gospodarkę wapnia. Inne środki przeciwprzetrzewnowe. Cynakalcyt.

Kod ATC H05B X01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Receptory wrażliwe na wapń, znajdujące się na powierzchni komórek gruczołów przytarczycznych, są głównymi regulatorami wydzielania hormonu parathormonu (PTH). Cynakalcyt wykazuje działanie kalcymimetyczne, bezpośrednio obniżając stężenie PTH poprzez zwiększenie wrażliwości receptora wrażliwego na wapń na poziom wapnia pozakomórkowego. Obniżenie stężenia PTH wiąże się z obniżeniem stężenia wapnia w osoczu. Obniżenie stężenia PTH koreluje z koncentracją cynakalcytu. Po osiągnięciu stanu stacjonarnego stężenie wapnia w osoczu utrzymuje się na stałym poziomie przez cały okres między dawkowaniem.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Po podaniu doustnym maksymalne stężenie (Cmax) cynakalcytu w osoczu osiągane jest po około 2–6 godzinach. Wskaźnik biodostępności absolutnej cynakalcytu po podaniu na czczo, ustalony na podstawie porównań wyników różnych badań, wynosił około 20–25%. Podanie cynakalcytu wraz z posiłkiem zwiększa jego biodostępność o około 50–80%. Podobne zwiększenie stężenia cynakalcytu w osoczu obserwowano niezależnie od zawartości tłuszczu w pożywieniu.

Podczas podawania dawek powyżej 200 mg wchłanianie było nasycane, najprawdopodobniej z powodu niskiej rozpuszczalności.

Rozkład

Obserwuje się dużą objętość rozkładu (około 1000 l), co wskazuje na szerokie rozprowadzenie. Cynakalcyt wiąże się z białkami osocza w około 97% i rozprowadza się w minimalnym stopniu do erytrocytów.

Po wchłonnięciu stężenie cynakalcytu maleje dwufazowo; początkowy okres półtrwania wynosi około 6 godzin, końcowy okres półtrwania wynosi od 30 do 40 godzin. Stężenie cynakalcytu w stanie równowagi osiągane jest w ciągu 7 dni z minimalną kumulacją. Właściwości farmakokinetyczne cynakalcytu nie zmieniają się w czasie.

Biotransformacja

Cynakalcyt jest metabolizowany przez wiele enzymów, głównie CYP3A4 i CYP1A2 (rola CYP1A2 nie została potwierdzona metodami klinicznymi). Główne metabolity krążące są nieaktywne. Według danych badań in vitro, cynakalcyt jest silnym inhibitorem CYP2D6, jednak przy stężeniach osiąganych w warunkach klinicznych nie jest inhibitorem innych enzymów CYP, w tym CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, a także nie jest induktorem CYP1A2, CYP2C19 i CYP3A4.

Wydalanie

Po podaniu zdrowym ochotnikom dawki 75 mg znaczonej metodą radioizotopową cynakalcyt ulegał szybkiemu i znaczącemu metabolizmowi oksydacyjnemu, a następnie koniugacji. Wydalanie radioaktywności następowało głównie poprzez wydalanie metabolitów z moczem. Około 80% podanej dawki wykryto w moczu i 15% w kale.

Liniowość/nieliniowość

AUC (pole pod krzywą stężenie-czas) i Cmax (maksymalne stężenie) cynakalcytu zwiększają się praktycznie liniowo w zakresie dawek od 30 do 180 mg przy podawaniu raz na dobę.

Interakcje farmakokinetyczne/farmakodynamiczne

Wkrótce po podaniu cynakalcytu stężenie PTH zaczyna spadać i osiąga najniższy poziom po około 2–6 godzinach, co odpowiada czasowi osiągnięcia Cmax cynakalcytu. Następnie stężenie cynakalcytu zaczyna maleć, a stężenie PTH wzrasta w ciągu 12 godzin po podaniu dawki; przy tym stężenie PTH utrzymuje się na zbliżonym poziomie aż do końca dobowego okresu między dawkowaniem przy schemacie dawkowania raz na dobę. Stężenie PTH w trakcie badań klinicznych cynakalcytu mierzono na końcu interwału dawkowania.

Pacjenci w podeszłym wieku. W farmakokinetyce cynakalcytu nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic związanych z wiekiem pacjentów.

Niewydolność nerek. Profil farmakokinetyczny cynakalcytu u pacjentów z niewydolnością nerek o stopniu łagodnym, umiarkowanym i ciężkim oraz u pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otnęciowej nie wykazuje istotnych różnic w porównaniu z osobami zdrowymi.

Niewydolność wątroby. Niewydolność wątroby o stopniu łagodnym nie wywiera istotnego wpływu na farmakokinetykę cynakalcytu. W porównaniu z pacjentami o prawidłowej funkcji wątroby średnie wartości AUC były około 2 razy wyższe u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami funkcji wątroby i około 4 razy wyższe przy ciężkiej formie niewydolności wątroby. Średni okres półtrwania cynakalcytu u pacjentów z niewydolnością wątroby o stopniu umiarkowanym i ciężkim wydłuża się odpowiednio o 33% i 70%. Niewydolność wątroby nie wpływa na poziom wiązania cynakalcytu z białkami. Ponieważ doboru dawki dla każdego pacjenta dokonuje się na podstawie parametrów skuteczności i bezpieczeństwa, u pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest konieczna dodatkowa korekta dawki (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Płeć. Klirens cynakalcytu może być niższy u kobiet niż u mężczyzn. Ponieważ dobór dawki odbywa się indywidualnie, nie jest konieczna dodatkowa korekta dawki w zależności od płci pacjenta.

Palenie tytoniu. Klirens cynakalcytu jest wyższy u palaczy niż u osób niepalących, najprawdopodobniej z powodu indukcji metabolizmu zależnego od CYP1A2. Jeśli pacjent przestaje lub zaczyna palić, stężenie cynakalcytu w osoczu może się zmienić i może zaistnieć konieczność korekty dawki.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie wtórnego hiperparatyreoidyzmu (HPT) u pacjentów z chorobą nerek w końcowym stadium (ESRD), którzy są poddawani dializie.

Cintrex może być stosowany w ramach terapii skojarzonej, obejmującej leki wiążące fosforany i/lub sterydy witaminy D (patrz dział „Farmakodynamika”).

Leczenie hiperkalcemii u pacjentów z:

• rakiem przytarczyc;
• pierwotnym HPT, gdy wskazane jest obniżenie stężenia wapnia w surowicy krwi poprzez przeprowadzenie paratejreoidektomii (zgodnie z uznawanymi schematami leczenia), jednak ze względu na stan pacjenta paratejreoidektomia jest niemożliwa lub przeciwwskazana.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z dodatkowych składników wymienionych w sekcji „Skład”.

Hipokalcemia (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji.

Leki obniżające stężenie wapnia w surowicy krwi

Jednoczesne stosowanie innych leków obniżających stężenie wapnia w surowicy krwi oraz cinakalcytu może zwiększyć ryzyko hipokalcemii (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Pacjentom stosującym cinakalcyt nie należy podawać etelkalcytu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Wpływ innych leków na cinakalcyt

Cinakalcyt jest metabolizowany przy udziale enzymu CYP3A4. Jednoczesne stosowanie 200 mg ketokonazolu dwa razy dziennie, silnego inhibitora CYP3A4, powodowało około dwukrotne zwiększenie stężenia cinakalcytu. Może być konieczna korekta dawki cinakalcytu, jeśli pacjent otrzymujący cinakalcyt rozpoczyna lub kończy leczenie silnym inhibitorem (np. ketokonazolem, itrakonazolem, telitromycyną, worykonazolem, rytonawirem) lub induktorem (np. ryfampycyną) tego enzymu.

Dane in vitro wskazują, że cinakalcyt jest częściowo metabolizowany przez CYP1A2. Palenie tytoniu stymuluje CYP1A2; stężenie cinakalcytu obserwowane u palaczy było wyższe o 36–38% niż u niepalących. Wpływ inhibitorów CYP1A2 (np. fluwoksaminy, cyprofloksacyny) na stężenie cinakalcytu w osoczu nie zostało zbadane. Korekta dawki może być konieczna, jeśli pacjent rozpoczyna lub kończy palenie lub rozpoczyna lub kończy leczenie towarzyszące silnym inhibitorem CYP1A2.

Karbonian wapnia. Jednoczesne stosowanie karbonianu wapnia (dawka pojedyncza 1500 mg) nie zmienia farmakokinetyki cinakalcytu.

Sewelamer. Jednoczesne stosowanie sewelameru (2400 mg trzy razy dziennie) nie zaburzało farmakokinetyki cinakalcytu.

Pantoprazol. Jednoczesne stosowanie pantoprazolu (80 mg raz dziennie) nie zmienia farmakokinetyki cinakalcytu.

Wpływ cinakalcytu na inne leki

Leki metabolizowane przez enzym P450 2D6 (CYP2D6). Cinakalcyt jest silnym inhibitorem CYP2D6. Dlatego może być konieczna korekta dawki leków stosowanych równolegle, których dawkowanie jest dostosowywane indywidualnie i które mają wąski zakres terapeutyczny oraz są głównie metabolizowane przez enzym CYP2D6 (np. fekainid, propafenon, metoprolol, desypiramyna, nortryptylina, klozaprymina) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Desypiramyna. Równoległe stosowanie 90 mg cinakalcytu raz dziennie z 50 mg desypiramyny (trójpierścieniowy lek przeciwdrgawkowy, metabolizowany głównie przez CYP2D6) znacząco zwiększyło działanie desypiramyny — 3,6-krotnie (90% przedział ufności (PU) 3,0) u pacjentów z aktywnym metabolizmem CYP2D6.

Dekstrometorfan. W trakcie wielokrotnego przyjmowania cinakalcytu w dawce 50 mg wartość AUC dekstrometorfanu, przy dawce 30 mg (którego przemiana metaboliczna odbywa się głównie przy udziale izoenzymu CYP2D6), wzrastała 11-krotnie u pacjentów z aktywnym metabolizmem CYP2D6.

Warfaryna. Wielokrotne doustne przyjmowanie cinakalcytu nie wpływało na farmakokinetykę i farmakodynamikę warfaryny (określoną na podstawie czasu protrombinowego i czynnika krzepnięcia VII).

Brak wpływu cinakalcytu na farmakokinetykę R- i S-warfaryny oraz brak autoindukcji u pacjentów stosujących dawki wielokrotne wskazuje, że cinakalcyt nie jest induktorem CYP3A4, CYP1A2 i CYP2C9 u ludzi.

Midazolam. Jednoczesne stosowanie cinakalcytu (90 mg) i doustnego midazolamu (2 mg), substratu CYP3A4 i CYP3A5, nie zmienia farmakokinetyki midazolamu. Te dane pozwalają założyć, że cinakalcyt nie wpływa na farmakokinetykę tych klas leków metabolizowanych przez CYP3A4 i CYP3A5, w tym niektórych leków immunosupresyjnych, takich jak cyklosporyna i tacrolimus.

Szczególne ostrzeżenia.

Poziom wapnia w surowicy krwi

Zgłaszano przypadki zagrażające życiu oraz śmiertelne u dorosłych i dzieci leczonych cinacalcetem. Potencjalne objawy hipokalcemii obejmują mrowienie, bóle mięśni, skurcze, tetanię i drgawki. Obniżenie poziomu wapnia w surowicy krwi może również prowadzić do wydłużenia odcinka QT, co może potencjalnie wywołać arytmie komorową na tle hipokalcemii. Przypadki wydłużenia odcinka QT i arytmii komorowej odnotowano u pacjentów leczonych cinacalcetem (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka wydłużenia odcinka QT, takich jak pacjenci z wrodzonym zespołem wydłużonego odcinka QT lub pacjenci przyjmujący leki znane z możliwości wywoływania wydłużenia odcinka QT.

Ponieważ cinacalcet obniża poziom wapnia w surowicy krwi, pacjenci powinni być dokładnie monitorowani pod kątem wystąpienia hipokalcemii (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). Poziom wapnia w surowicy krwi należy oznaczyć w ciągu 1 tygodnia od rozpoczęcia leczenia lub dostosowania dawki cinacalcetu.

Nie należy rozpoczynać leczenia cinacalcetem u pacjentów z poziomem wapnia w surowicy krwi (skorygowanym o albuminę) poniżej dolnej granicy normy.

U około 30% pacjentów z przewlekłą chorobą nerek (PChN) poddawanych dializie i przyjmujących cinacalcet stwierdzono co najmniej raz stężenie wapnia w surowicy krwi poniżej 7,5 mg/dl (1,9 mmol/l).

Pacjenci z PChN nie poddawani dializie

Cinacalcetu nie należy stosować u chorych z PChN nie poddawanych dializie. Badania wykazały, że pacjenci z PChN nie poddawani dializie mają podwyższone ryzyko rozwoju hipokalcemii (poziom wapnia w surowicy krwi < 8,4 mg/dl [2,1 mmol/l]) w porównaniu z pacjentami z PChN poddawanymi dializie i leczonymi cinacalcetem. Może to być związane z niskim poziomem wapnia i/lub obecnością resztkowej funkcji nerek.

Drgawki

Zgłaszano przypadki drgawek u pacjentów podczas leczenia cinacalcetem (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Próg drgawkowy obniża się przy istotnym obniżeniu stężenia wapnia w surowicy krwi. Dlatego wymagany jest dokładny monitoring poziomu wapnia w surowicy krwi u pacjentów leczonych cinacalcetem, szczególnie u pacjentów z wywiadem drgawek.

Niskie ciśnienie tętnicze i/lub nasilenie niewydolności serca

Zgłaszano przypadki niskiego ciśnienia tętniczego i/lub nasilenia niewydolności serca u pacjentów z chorobą serca; nie można całkowicie wykluczyć związku przyczynowo-skutkowego między stosowaniem cinacalcetu a wymienionymi stanami patologicznymi, które mogą być spowodowane obniżeniem poziomu wapnia w surowicy (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami

Cinacalcetu należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących inne leki obniżające poziom wapnia w surowicy krwi. Wymagany jest dokładny monitoring stężenia wapnia w surowicy krwi.

Pacjentom przyjmującym cinacalcet nie należy przepisywać etelcalcetidu. W przypadku jednoczesnego stosowania istnieje ryzyko rozwoju ciężkiej hipokalcemii.

Ogólne ostrzeżenia

Przy przewlekłym hamowaniu stężenia PTH do poziomu 1,5 razy niższego niż dolna granica normy dla iPTH (intaktywnego hormonu przytarczyc), może rozwinąć się bezczynna choroba kości. Jeśli poziom PTH spadnie poniżej zalecanego zakresu u pacjentów leczonych cinacalcetem, dawkę leku i/lub witaminy D należy zmniejszyć lub przerwać leczenie.

Poziom testosteronu

Poziom testosteronu jest najczęściej niższy od wartości normy u chorych z terminalnym stadium przewlekłej niewydolności nerek. Dane z badania klinicznego z udziałem dorosłych pacjentów z TKNN poddawanych dializie wykazały, że stężenie wolnego testosteronu obniżyło się średnio o 31,3% u pacjentów przyjmujących cinacalcet i o 16,3% u pacjentów z grupy placebo po 6 miesiącach od rozpoczęcia terapii. Otwarta, przedłużona faza tego badania nie wykazała dalszego spadku stężenia wolnego i ogólnego testosteronu u pacjentów w ciągu 3-letniego okresu leczenia cinacalcetem. Kliniczne znaczenie takiego obniżenia poziomu testosteronu w surowicy krwi jest nieznane.

Niewydolność wątroby

Z powodu potencjalnego wzrostu stężenia cinacalcetu w osoczu od 2 do 4 razy u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (według klasyfikacji Childa-Pugha), lek ten należy stosować z ostrożnością u tych chorych oraz dokładnie monitorować ich stan (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” i „Farmakokinetyka”).

Laktoza

Pacjentom z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy stosować tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania cinacalcetu u ciężarnych. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie szkodliwe skutki dla ciąży, porodu i okresu poporodowego. Nie odnotowano toksyczności dla embrionu/fetusa w badaniach na ciężarnych zwierzętach, z wyjątkiem obniżenia masy ciała płodu przy dawkach związanych z toksycznością dla matki.

Cinacalcet można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy cinacalcet przenika do mleka matki. Cinacalcet wydzielany jest do mleka samic szczurów, przy wysokim stosunku stężenia w mleku do stężenia w osoczu. Po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub zaprzestaniu stosowania cinacalcetu.

Plodność

Nie ma danych klinicznych dotyczących wpływu cinacalcetu na płodność. W badaniach na zwierzętach nie zaobserwowano wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Cinacalcet może istotnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwanie innych maszyn, ponieważ zgłaszano zawroty głowy i drgawki u pacjentów przyjmujących ten lek (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Wtórny hiperparatejroizm

Odmładzcy, w tym osoby starsze (> 65 lat)

Zalecana dawka początkowa leku dla dorosłych wynosi 30 mg 1 raz na dobę. Dawkę cinacalcetu należy korygować co 2–4 tygodnie aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 180 mg 1 raz na dobę, przy której u pacjentów poddawanych hemodializie osiąga się wymaganą koncentrację hormonu parathormonu (PTH) w zakresie 150–300 pg/ml (15,9–31,8 pmol/l), określoną na podstawie stężenia całkowitego PTH (test na zawartość iPTH). Oznaczenie stężenia PTH należy przeprowadzać nie wcześniej niż po 12 godzinach od przyjęcia cinacalcetu. W celu oceny stężenia PTH należy kierować się obowiązującymi zaleceniami dotyczącymi leczenia.

Oznaczenie stężenia PTH należy wykonywać co 1–4 tygodnie po rozpoczęciu terapii lub po dostosowaniu dawki cinacalcetu. W przypadku stosowania leku w dawce utrzymania kontrolę stężenia PTH należy przeprowadzać co 1–3 miesiące. Do oznaczenia stężenia PTH można wykorzystać oznaczenie iPTH lub bioaktywnego PTH (bioPTH). Leczenie cinacalcetem nie wpływa na stosunek iPTH do bioPTH.

Korekta dawki w zależności od poziomu wapnia w surowicy krwi

Należy mierzyć i monitorować skorygowany poziom wapnia w surowicy krwi, który powinien być równy lub wyższy niż dolna granica zakresu normy przed przyjęciem pierwszej dawki cinacalcetu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”). Zakres normy zawartości wapnia może się różnić w zależności od metody oznaczania stosowanej przez Państwa laboratorium.

Podczas korekty dawki należy częściej kontrolować poziom wapnia w surowicy krwi, a nie później niż po 1 tygodniu od rozpoczęcia leczenia lub po dostosowaniu dawki cinacalcetu. Po ustaleniu dawki utrzymania poziom wapnia w surowicy krwi należy oznaczać mniej więcej co miesiąc. W przypadku spadku skorygowanego poziomu wapnia w surowicy krwi poniżej 8,4 mg/dl (2,1 mmol/l) i/lub wystąpienia objawów hipokalcemii zaleca się podjęcie poniższych działań:

Przejście z etelcalcetidu na cintrex

Skutki przejścia z etelcalcetidu na cintrex oraz odpowiedni okres eliminacji leku z organizmu pacjentów nie były badane. Pacjentom, którzy zaprzestali przyjmować etelcalcetid, cintrex należy podawać nie wcześniej niż po zakończeniu trzech kolejnych sesji hemodializy; w tym okresie należy mierzyć stężenie wapnia w surowicy krwi. Przed rozpoczęciem stosowania cintrexu należy upewnić się, że stężenie wapnia w surowicy krwi mieści się w granicach normy (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Działania niepożądane”).

Choroba nowotworowa przytarczyc i pierwotny hiperparateroidyzm

Dorośli, w tym osoby starsze (>65 roku życia)

Zalecana dawka początkowa cintrexu dla dorosłych wynosi 30 mg dwa razy dziennie.

Dawkę cintrexu należy korygować co 2–4 tygodnie w następującej kolejności zwiększania dawki: 30 mg dwa razy dziennie, 60 mg dwa razy dziennie, 90 mg dwa razy dziennie oraz 90 mg trzy lub cztery razy dziennie w razie potrzeby, aby obniżyć stężenie wapnia w surowicy krwi do górnej granicy normy lub poniżej tego poziomu. Maksymalna dawka stosowana podczas badań klinicznych wynosiła 90 mg cztery razy dziennie.

Stężenie wapnia w surowicy krwi należy mierzyć w ciągu pierwszego tygodnia po rozpoczęciu terapii lub po każdej zmianie dawki cintrexu. Po osiągnięciu dawki utrzymania stężenie wapnia w surowicy krwi należy mierzyć co 2–3 miesiące. Po zakończeniu okresu korygowania dawki do dawki maksymalnej należy okresowo kontrolować stężenie wapnia w surowicy krwi; jeśli nie osiągnięto klinicznie istotnego obniżenia stężenia wapnia w surowicy krwi, należy rozważyć zakończenie terapii cintrexem (patrz sekcja „Farmakodynamika”).

Dzieci

Cintrex nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Niewydolność wątroby

Nie ma potrzeby modyfikacji dawki początkowej. Cintrex należy stosować z ostrożnością u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby. Podczas korygowania dawki oraz długotrwałego leczenia należy dokładnie monitorować stan tych pacjentów (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” oraz „Farmakodynamika”).

Sposób stosowania

Do użytku wewnętrznego. Tabletki zaleca się przyjmować podczas posiłku lub bezpośrednio po jego spożyciu, ponieważ badania wykazały, że biodostępność cintrexu zwiększa się po podaniu razem z posiłkiem (patrz sekcja „Farmakodynamika”). Tabletki należy przyjmować w całości, nie łamiąc ani nie rozgniatając ich.

Dzieci.

Lek nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u tej grupy pacjentów nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Dawki do 300 mg jeden raz dziennie były stosowane bezpiecznie u pacjentów poddawanych dializie.

Przedawkowanie cintrexu może prowadzić do hipokalcemii. W przypadku przedawkowania należy ocenić występowanie objawów hipokalcemii, a leczenie powinno mieć charakter objawowy i wspierający. Ze względu na bardzo silne wiązanie cintrexu z białkami hemodializa nie jest skuteczną metodą leczenia przedawkowania.

Działania niepożądane.

Wtórny hiperparatyreoidyzm, raki tarczycy przytarczyc i pierwotny hiperparatyreoidyzm

Na podstawie dostępnych wyników badań kontrolowanych placebo u pacjentów otrzymujących cinacalcet, najczęstsze niepożądane reakcje to nudności i wymioty, które miały charakter łagodny lub umiarkowany i w większości przypadków były nietrwałe. Nudności i wymioty były łagodne lub umiarkowane co do nasilenia i odwracalne u większości pacjentów. Przerywanie terapii z powodu wystąpienia niepożądanych reakcji było zasadniczo spowodowane nudnościami i wymiotami.

Działania niepożądane, które według przypuszczeń mogą być związane z zastosowaniem cinacalcetu, obserwowane w badaniach kontrolowanych placebo oraz badaniach niekontrolowanych, wymieniono poniżej według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (od ≥ 1/100 do < 1/10); czasem (od ≥ 1/1000 do < 1/100); rzadko (od ≥ 1/10 000 do < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10 000).

⃰ ⃰ Zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”.

*Zob. sekcję „Opis wybranych działań niepożądanych”.

Opis wybranych działań niepożądanych

Reakcje nadwrażliwościowe

Reakcje nadwrażliwościowe, w tym obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka, wystąpiły w okresie pozarejestracyjnym stosowania cinacalcetu. Na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości poszczególnych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego i pokrzywki.

Hipotensja i/lub nasilenie niewydolności serca

W okresie pozarejestracyjnym obserwacji zgłaszano pojedyncze przypadki hipotensji i/lub nasilenia niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami czynności serca przyjmujących cinacalcet; na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości takich przypadków.

Wydłużenie interwału QT i arytmia komorowa na tle hipokalcemii

Wydłużenie interwału QT oraz arytmia komorowa na tle hipokalcemii wystąpiły w okresie pozarejestracyjnym stosowania cinacalcetu. Na podstawie dostępnych danych nie można oszacować częstości tych działań (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dzieci

Cinacalcet nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania cinacalcetu u dzieci. Zarejestrowano przypadek śmiertelny u dziecka z ciężką postacią hipokalcemii (zob. sekcję „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich uprawnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua/.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać we wkładzie oryginalnym w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 14 tabletek w blistrze, 2 blisterów w pudełku tekturowym; po 30 tabletek w pojemniku, 1 pojemnik w pudełku tekturowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent.

Hetero Labs Limited.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Unit-V, Block V and V-A, TSIIC - Formulation SEZ, S. Nos 439, 440, 441 & 458, Polepally Village, Jadcherla Mandal, Telangana State, 509301, India.