Avero

INSTRUKCJA dla zastosowania leczniczego leku AVERO (AVERO)

Skład:

substancja czynna: betahistyna dihydrochloride;

1 tabletka zawiera betahistyny dihydrochloride 8 mg, 16 mg lub 24 mg;

substancje pomocnicze: povidon K 90, celuloza mikrokryształowa, laktoza monohydrate, ditlenek krzemu koloidalny bezwodny, crospovidon, kwas stearynowy.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 8 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie, ze skośnymi krawędziami z obu stron, z reliefowym oznaczeniem „B8” po jednej stronie tabletu i gładkie po drugiej stronie;

tabletki 16 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie, ze skośnymi krawędziami z obu stron, z reliefowym oznaczeniem „B16” po jednej stronie tabletu i bruzdą podziałową po drugiej stronie;

tabletki 24 mg: białe lub prawie białe, okrągłe, dwuwypukłe, z bruzdą po jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki stosowane w zaburzeniach przedsionkowych. Betahistyna.

Kod ATX N07C A01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania betahistyny jest poznany tylko częściowo. Istnieje kilka wiarygodnych hipotez, które zostały potwierdzone danymi badań przeprowadzonych na zwierzętach oraz z udziałem ludzi.

Wpływ betahistyny na układ histaminergiczny

Stwierdzono, że betahistyna wykazuje częściowo agonistyczną aktywność wobec receptorów H1, a także aktywność antagonistyczną wobec receptorów H3 histaminy w tkance nerwowej oraz ma niewielką aktywność wobec receptorów H2 histaminy. Betahistyna zwiększa przemianę i uwalnianie histaminy poprzez blokadę presynaptycznych receptorów H3 oraz indukcję procesu zmniejszania liczby odpowiednich receptorów H3.

Betahistyna może zwiększać przepływ krwi w obszarze ślimaka oraz w całym mózgu

Badania farmakologiczne przeprowadzone na zwierzętach wykazały poprawę ukrwienia naczyń striae vascularis wewnętrznego ucha, najprawdopodobniej dzięki rozluźnieniu zwieraczy przedkapilarnych w układzie mikrokrążenia wewnętrznego ucha. Betahistyna wykazała również zwiększenie przepływu krwi mózgowej u ludzi.

Betahistyna sprzyja kompensacji wegetatywnej

Betahistyna przyspiesza przywracanie funkcji węzgłowia po jednostronnej neurektomii u zwierząt, stymulując i wspomagając proces centralnej kompensacji węzgłowia. Ten efekt charakteryzuje się wzmocnieniem regulacji przemiany i uwalniania histaminy i jest realizowany w wyniku antagonizmu receptorów H3. U ludzi podczas leczenia betahistyną skrócił się również czas przywracania funkcji węzgłowia po neurektomii.

Betahistyna zmienia aktywność neuronów w jądrach węzgłowia

Stwierdzono również, że betahistyna wywiera zależny od dawki wpływ hamujący na generowanie potencjałów wierzchołkowych w neuronach bocznych i śródśrodkowych jąder węzgłowia.

Właściwości farmakodynamiczne betahistyny, jak to zostało wykazane u zwierząt, mogą zapewnić pozytywny efekt terapeutyczny leku w układzie węzgłowia.

Skuteczność betahistyny została wykazana w badaniach u pacjentów z zawrotami głowy węzgłowia oraz z chorobą Menière’a, co wykazało zmniejszenie nasilenia i częstości napadów zawrotów głowy.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym betahistyna jest szybko i praktycznie całkowicie wchłaniana we wszystkich odcinkach przewodu pokarmowego. Po wchłonięciu lek jest szybko i niemal całkowicie metabolizowany z utworzeniem metabolitu – kwasu 2-pirydylooctowego. Stężenie betahistyny we krwi osoczu jest bardzo niskie. Dlatego wszystkie analizy farmakokinetyczne przeprowadza się poprzez pomiar stężenia metabolitu – kwasu 2-pirydylooctowego – we krwi osoczu i w moczu.

Po przyjęciu leku wraz z posiłkiem maksymalne stężenie (Cmax) leku jest niższe niż po przyjęciu na czczo. W obu przypadkach całkowita absorpcja betahistyny jest jednakowa, co wskazuje na to, że spożycie pokarmu jedynie opóźnia proces wchłaniania leku.

Rozkład

Procent betahistyny wiążącej się z białkami osocza krwi wynosi mniej niż 5%.

Biotransformacja

Po wchłonięciu betahistyna jest szybko i niemal całkowicie metabolizowana do kwasu 2-pirydylooctowego (który nie posiada aktywności farmakologicznej).

Po doustnym przyjęciu betahistyny stężenie kwasu 2-pirydylooctowego we krwi osoczu (oraz w moczu) osiąga maksimum po 1 godzinie od przyjęcia i maleje z okresem półtrwania wynoszącym około 3,5 godziny.

Wydalanie

Kwas 2-pirydylooctowy jest szybko wydalany z moczem. Po przyjęciu leku w dawce 8–48 mg około 85% początkowej dawki znajduje się w moczu. Wydalanie betahistyny z moczem lub kałem jest nieznaczne.

Liniowość

Szybkość eliminacji pozostaje stała po doustnym przyjęciu leku w dawce 8–48 mg, co wskazuje na liniowość farmakokinetyki betahistyny i pozwala przypuszczać, że zaangażowana droga metaboliczna nie jest nasycana.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Choroba i zespół Menière’a charakteryzujące się trzema głównymi objawami:

• zawrotami głowy, które czasem towarzyszą nudności i wymioty;
• obniżeniem słuchu (niedosłuch);
• szumem w uszach.

Leczenie objawowe zawrotów głowy o różnym pochodzeniu.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych preparatu.

Feochromocytoma.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono badań in vivo mających na celu zbadanie interakcji z innymi lekami. Na podstawie danych z badań in vitro nie oczekuje się hamowania aktywności enzymów cytochromu P450 in vivo.

Dane uzyskane w warunkach in vitro wskazują na hamowanie metabolizmu betahistyny przez leki hamujące aktywność monoaminooksydazy (MAO), w tym podtypu B MAO (np. selegryna). Zaleca się zachowanie ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu betahistyny i inhibitorów MAO (w tym inhibitorów selektywnych wobec izoformy B).

Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, teoretycznie możliwe jest, że interakcja betahistyny z lekami przeciwhistaminowymi może wpływać na skuteczność jednego z tych leków.

Właściwości stosowania.

Podczas leczenia lekiem należy dokładnie monitorować stan pacjentów z astmą oskrzelową oraz z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy w wywiadzie.

Należy stosować lek z ostrożnością u pacjentów z pokrzywką, wysypką lub alergicznym nieżyt nosa ze względu na ryzyko nasilenia tych objawów.

Należy stosować lek z ostrożnością u chorych z ciężką hipotensją.

Laktoza

Lek Avero zawiera laktozę:

Tabletka 8 mg zawiera 70 mg laktozy.

Tabletka 16 mg zawiera 140 mg laktozy.

Tabletka 24 mg zawiera 210 mg laktozy.

Pacjentom z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, pełnym niedoborem laktoazy lub nieprawidłowym wchłanianiem glukozy-galaktozy nie należy podawać tego leku.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Brak wystarczających danych dotyczących stosowania betahistyny u kobiet w ciąży.

Wyniki badań na zwierzętach nie wykazały bezpośrednich ani pośrednich szkodliwych skutków dotyczących toksyczności rozrodczej w dawkach odpowiadających dawkom stosowanym w praktyce klinicznej. Betahistynę nie należy stosować w okresie ciąży, z wyjątkiem przypadków naglącej potrzeby.

Okres karmienia piersią. Nie wiadomo, czy betahistyna przenika do ludzkiego mleka matki. Betahistyna przenika do mleka ssaków u szczurów. Efekty obserwowane po porodzie w badaniach na zwierzętach dotyczyły wyłącznie bardzo wysokich dawek. Korzyści wynikające ze stosowania leku przez matkę należy porównać z korzyściami karmienia piersią oraz potencjalnym ryzykiem dla dziecka.

Plodność. Badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Betahistyna jest wskazana w leczeniu zespołu Menière’a, charakteryzującego się trzema głównymi objawami: zawrotami głowy, obniżeniem słuchu i szumem w uszach, a także w leczeniu objawowym zawrotów pochodzenia przedsionkowego. Obydwa stany mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami. Według danych z badań klinicznych oceniających wpływ leku na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi urządzeniami, betahistyna nie wpływała lub miała nieistotny wpływ na tę zdolność.

Sposób stosowania i dawki.

Dawka dobową dla dorosłych wynosi 24–48 mg, które należy równomiernie rozłożyć na przyjęcia w ciągu doby. Tabletki należy połykać, popijając wodą.

Dawkę należy dobrać indywidualnie, w zależności od efektu. Utrata objawów bywa czasem widoczna dopiero po kilku tygodniach leczenia. Najlepsze wyniki bywają czasem osiągane po kilku miesiącach przyjmowania leku. Według niektórych danych, wczesne rozpoczęcie leczenia może zapobiegać postępowi choroby lub utracie słuchu w późnych stadiach.

Avero można stosować niezależnie od spożycia pokarmu. Podczas przyjmowania leku mogą występować nieznaczne zaburzenia przewodu pokarmowego (wymienione w rozdziale „Działania niepożądane”), które można złagodzić poprzez przyjmowanie leku podczas posiłku.

Pacjenci w podeszłym wieku

Chociaż dane z badań klinicznych w tej grupie pacjentów są ograniczone, szerokie doświadczenie zastosowania leku w okresie posprzedziałowym pozwala przypuszczać, że nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

Niewydolność nerek

W tej grupie pacjentów nie przeprowadzono specjalnych badań klinicznych, jednak na podstawie doświadczeń z okresu posprzedziałowego stwierdzono, że nie jest wymagana korekta dawki.

Niewydolność wątroby

W tej grupie pacjentów nie przeprowadzono specjalnych badań klinicznych, jednak na podstawie doświadczeń z okresu posprzedziałowego stwierdzono, że nie jest wymagana korekta dawki.

Dzieci.

Ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku Avero, nie zaleca się jego stosowania u dzieci (do 18. roku życia).

Przedawkowanie.

Znane są pojedyncze przypadki przedawkowania leku. U niektórych pacjentów po przyjęciu dawek do 640 mg obserwowano łagodne i umiarkowane objawy (nudności, senność, ból brzucha). Poważniejsze powikłania (drżenia, powikłania sercowo-płucne) obserwowano po celowym przyjmowaniu zwiększonej dawki betahistyny, szczególnie w połączeniu z przedawkowaniem innych leków.

Leczenie przedawkowania

Leczenie przedawkowania powinno obejmować standardowe działania wspierające.

Efekty uboczne.

Poniższe efekty uboczne obserwowano u pacjentów stosujących Avero podczas badań placebo kontrolowanych z następującą częstością: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do <1/100), bardzo rzadko (od ≥1/10000 do <1/1000), nieznana częstość (<1/10000).

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Częste: nudności i dyspepsja.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Częste: ból głowy.

Oprócz przypadków zgłoszonych podczas badań klinicznych, poniższe niepożądane zdarzenia były zgłaszane spontanicznie w okresie po wprowadzeniu na rynek oraz są znane z literatury naukowej. Na podstawie dostępnych danych nie można określić częstości występowania, dlatego są one sklasyfikowane jako o nieznanej częstości.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego

Reakcje nadwrażliwości, np. anafilaksja.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Skargi na niewielkie zaburzenia żołądka (wymioty, ból gastrointestynalny, wzdęcia i meteorizm). Te efekty uboczne zwykle ustępują po przyjmowaniu leku podczas posiłku lub po zmniejszeniu dawki.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

Obserwowano reakcje nadwrażliwościowe ze strony skóry i tkanki podskórnej, w szczególności obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać we wstępnej opakowaniu w miejscu chronionym przed wilgocią.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

Tabletki 8 mg: 10 tabletek w blistrze; 3 blistery w pudełku kartonowym.

Tabletki 16 mg: 10 tabletek w blistrze; 3 blistery w pudełku kartonowym. 15 tabletek w blistrze; 2 blistery w pudełku kartonowym.

Tabletki 24 mg: 10 tabletek w blistrze; 3 lub 6 blisterów w pudełku kartonowym. 15 tabletek w blistrze; 2 lub 4 blistery w pudełku kartonowym.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Zakład Farmaceutyczny „POLPHARMA” S.A.
Pharmaceutical Works „POLPHARMA” S.A.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Oddział produkcyjny w Nowej Dębie, ul. Metalowca 2, 39-460 Nowa Dęba, Polska.
Production Department in Nowa Deba, 2 Metalowca Str., 39-460 Nowa Deba, Poland.