Amlodypina-Zdorovia

INSTRUKCJA stosowania leku Amlodypina-Zdorovia

Skład:

substancja czynna: 1 tabletka zawiera amlodypiny bazyłianu w przeliczeniu na amlodypinę 5 mg lub 10 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna, sód krospovidon, laktoza monohydrat, wapnia wodorofosforan bezwodny, krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny, wapnia stearyna.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki 5 mg białe lub białe z kremowym odcieniem, kształtu płaskocylin-drycznego z faską;

tabletki 10 mg białe lub białe z kremowym odcieniem, kształtu płaskocylin-drycznego z ryflowaniem i faską.

Grupa farmakoterapeutyczna. Selektiwne antagoniści wapnia z przeważającym wpływem na naczynia.

Kod ATC C08CA01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Amlodypina – antagonist wapnia (pochodna dihydropirydyny), który blokuje napływ jonów wapnia do mięśnia sercowego i komórek mięśni gładkich.

Mechanizm hipotensyjnego działania amlodypiny wynika z bezpośredniego rozluźnienia mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Dokładny mechanizm działania antyastmatycznego amlodypiny nie jest w pełni poznany, jednakże poniższe efekty odgrywają w nim pewną rolę.

1. Amlodypina rozszerza arteriole obwodowe, a tym samym zmniejsza opór obwodowy (obciążenie następcze). Ponieważ częstość rytmu serca pozostaje stabilna, zmniejszenie obciążenia serca prowadzi do obniżenia zużycia energii i zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
2. Rozszerzenie głównych tętnic wieńcowych i arterioł wieńcowych (zarówno normalnych, jak i ulegających ischemii), prawdopodobnie również odgrywa rolę w mechanizmie działania amlodypiny. Takie rozszerzenie zwiększa nasycenie mięśnia sercowego tlenem u pacjentów z kurczem tętnicy wieńcowej (zespoł Prinzmetala lub zmienna dławica piersiowa).

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym stosowanie leku 1 raz na dobę zapewnia klinicznie istotne obniżenie ciśnienia tętniczego przez 24 godziny, zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej. Ze względu na powolny początek działania amlodypiny, ostre hipotensje tętnicze zazwyczaj nie występują.

U pacjentów z dławicą piersiową stosowanie jednej dobowej dawki leku zwiększa całkowity czas wysiłku fizycznego, czas do wystąpienia dławicy piersiowej oraz czas do depresji odcinka ST o 1 mm. Lek zmniejsza częstotliwość napadów dławicy piersiowej i zmniejsza potrzebę stosowania nitrogliceryny.

Amlodypina nie wiąże się z żadnymi niepożądanymi działaniami metabolicznymi ani zmianami poziomu lipidów w osoczu krwi, można ją stosować pacjentom z astmą, cukrzycą i padaczką.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie/rozkład. Po doustnym podaniu terapeutycznych dawek amlodypina stopniowo wchłania się do osocza krwi. Bezpośrednia biodostępność niezmienionej cząsteczki wynosi około 64–80%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest w ciągu 6–12 godzin po podaniu. Objętość rozkładu wynosi około 21 l/kg; stała dysocjacji kwasu (pKa) amlodypiny wynosi 8,6. Badania in vitro wykazały, że wiązanie amlodypiny z białkami osocza krwi wynosi około 97,5%.

Jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na wchłanianie amlodypiny.

Metabolizm/wydalanie. Okres półtrwania w osoczu krwi wynosi około 35–50 godzin. Stężenie równowagowe w osoczu krwi osiągane jest po 7–8 dniach ciągłego stosowania leku. Amlodypina metabolizowana jest głównie do nieaktywnych metabolitów. Około 60% podanej dawki wydalane jest z moczem, z czego około 10% stanowi amlodypina w niezmienionej postaci.

Pacjenci w podeszłym wieku. Czas osiągnięcia stężeń równowagowych amlodypiny w osoczu krwi jest podobny u pacjentów w podeszłym wieku i u dorosłych. Klirens amlodypiny jest zazwyczaj nieco obniżony, co u pacjentów w podeszłym wieku prowadzi do zwiększenia powierzchni pod krzywą „stężenie/czas” (AUC) oraz wydłużenia okresu półtrwania leku.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek. Amlodypina jest intensywnie biotransformowana do nieaktywnych metabolitów. 10% amlodypiny wydalone jest w niezmienionej postaci z moczem. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu krwi nie korelują ze stopniem zaburzeń funkcji nerek. Pacjentom z zaburzeniami funkcji nerek można stosować standardowe dawki amlodypiny. Amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby. Informacje dotyczące stosowania amlodypiny u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby są bardzo ograniczone. U pacjentów z niewydolnością wątroby klirens amlodypiny jest obniżony, co prowadzi do wydłużenia czasu półtrwania oraz zwiększenia AUC o około 40–60%.

Dzieci. Badania farmakokinetyczne przeprowadzono u udziałem 74 dzieci z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 12 do 17 lat (również 34 pacjentów w wieku od 6 do 12 lat oraz 28 pacjentów w wieku od 13 do 17 lat), które przyjmowały amlodypinę w dawkach od 1,25 do 20 mg na dobę w jednym lub dwóch dawkach. Zwykle klirens doustny u dzieci w wieku od 6 do 12 lat oraz od 13 do 17 lat wynosił odpowiednio 22,5 i 27,4 l/godz. u chłopców oraz 16,4 i 21,3 l/godz. u dziewcząt. Obserwuje się znaczną zmienność ekspozycji u różnych pacjentów. Informacje dotyczące pacjentów w wieku do 6 lat są ograniczone.

Dane kliniczne.

Wskazania.

• Nadciśnienie tętnicze.
• Przewlekła stabilna dławica piersiowa.
• Dławica piersiowa wazospastyczna (dławica Prinzmetala).

Przeciwwskazania.

• Znana nadwrażliwość na dihydropirydyny, amlodypinę lub którykolwiek inny składnik leku.

• Ciężkie nadciśnienie tętnicze.

• Ostrą hipotensję tętniczą.

• Szok (w tym szok kardiogenny).

• Przeszkoda odpływu z lewej komory (np. ciężki zwężenie aorty).

• Niestabilna hemodynamicznie niewydolność serca po ostrym zawałcie mięśnia sercowego.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wpływ innych leków na amlodypinę.

Dostępne dane dotyczące bezpiecznego stosowania amlodypiny z diuretykami tiazydowymi, blokerami α, blokerami β, inhibitorem ACE, nitratami o przedłużonym działaniu, podlingwalną formą nitrogliceryny, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami hipoglikemicznymi.

Wpływ amlodypiny na wiązanie się z białkami osocza takich leków jak digoksyna, fenytoina, warfaryna lub indometacyna, in vitro nie występuje.

Wpływ innych leków na amlodypinę.

Inhibitory CYP3A4. Jednoczesne stosowanie amlodypiny i inhibitorów CYP3A4 o silnym lub umiarkowanym działaniu (inhibitory proteaz, azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, takie jak erytromycyna lub klaritromycyna, werapamil lub dyltiazem) może prowadzić do istotnego zwiększenia ekspozycji na amlodypinę, co może również zwiększyć ryzyko wystąpienia hipotensji. Kliniczne znaczenie takich zmian może być bardziej wyraźne u pacjentów starszych. Może być konieczna kliniczna obserwacja stanu pacjenta oraz dostosowanie dawki.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ u niektórych pacjentów może dojść do zwiększenia biodostępności amlodypiny, co z kolei prowadzi do nasilenia działania hipotensyjnego.

Induktory CYP3A4. Brak informacji dotyczących wpływu induktorów CYP3A4 na amlodypinę. Jednoczesne stosowanie amlodypiny z substancjami, które są induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec), może prowadzić do obniżenia stężenia amlodypiny w osoczu krwi, dlatego stosowanie takich kombinacji należy prowadzić ostrożnie.

Dantrolen (infuzje). U zwierząt obserwowano migotanie komor zakończone śmiertelnie oraz kolaps układu sercowo-naczyniowego, związane z hiperkaliemią, po podaniu werapamilu i dantrolenu dożylnie. Z uwagi na ryzyko rozwoju hiperkaliemii zaleca się unikanie stosowania blokerów kanałów wapniowych, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na złośliwą hipertermię oraz w leczeniu złośliwej hipertermii.

Wpływ amlodypiny na inne leki.

Działanie hipotensyjne amlodypiny potencjalnie wzmacnia działanie hipotensyjne innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Takrolimus. Istnieje ryzyko podwyższenia poziomu takrolimusu we krwi przy jednoczesnym stosowaniu z amlodypiną, jednak mechanizm farmakokinetyczny tej interakcji nie został w pełni wyjaśniony. Aby uniknąć toksyczności takrolimusu, u pacjentów przyjmujących takrolimus i amlodypinę należy regularnie monitorować poziom takrolimusu we krwi oraz, w razie potrzeby, dostosować dawkowanie.

Cyklosporyna. Nie przeprowadzono badań interakcji cyklosporyny z amlodypiną u zdrowych ochotników ani w innych grupach, z wyjątkiem pacjentów z przeszczepioną nerką, u których obserwowano zmienne zwiększenie stężenia resztkowego cyklosporyny (średnio o 0–40%). U pacjentów z przeszczepioną nerką stosujących amlodypinę należy rozważyć możliwość monitorowania stężenia cyklosporyny oraz, w razie potrzeby, zmniejszenia dawki cyklosporyny.

Symwatyna. Jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek amlodypiny 10 mg i symwatyny w dawce 80 mg prowadziło do zwiększenia ekspozycji na symwatynę o 77% w porównaniu z samodzielnym stosowaniem symwatyny. U pacjentów przyjmujących amlodypinę dawkę symwatyny należy ograniczyć do 20 mg na dobę.

Syldenafil.

Jednorazowe podanie 100 mg syldenafila pacjentom z nadciśnieniem tętniczym nie wpływało na farmakokinetykę amlodypiny. Przy jednoczesnym stosowaniu amlodypiny i syldenafila jako terapii skojarzonej każdy z leków wykazywał działanie hipotensyjne niezależnie od drugiego.

Inne leki.

Badania kliniczne dotyczące interakcji leku wykazały, że amlodypina nie wpływa na farmakokinetykę atorwastatyny, digoksyny ani warfaryny.

Ethanole (alkohol).

Jednorazowe i wielokrotne podanie 10 mg amlodypiny nie miało istotnego wpływu na farmakokinetykę etanolu.

Wspólne stosowanie amlodypiny z cytydyną nie miało wpływu na farmakokinetykę amlodypiny.

Wspólne stosowanie leków zawierających glinę/magnez (leków przeciwwskazowych) z pojedynczą dawką amlodypiny nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę amlodypiny.

Badania laboratoryjne.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych nieznany.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania amlodypiny w przypadku kryzu nadciśnieniowego nie były oceniane.

Pacjenci z niewydolnością serca.

Tej grupie pacjentów lek należy stosować z ostrożnością. Dostępne dane wskazują, że u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasa III i IV wg klasyfikacji NYHA) przy stosowaniu amlodypiny częstotliwość występowania obrzęku płuc była wyższa w porównaniu z pacjentami, którzy nie przyjmowali amlodypiny. Pacjentom z niewydolnością serca zastawną blokery kanałów wapniowych, w tym amlodypina, należy stosować z ostrożnością, ponieważ mogą one zwiększać ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych i zgonów w przyszłości.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby.

Okres półtrwania amlodypiny oraz parametry AUC są wyższe u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby; nie ma zaleceń dotyczących dawki leku. Dlatego tej grupie pacjentów należy rozpocząć stosowanie leku od najniższej dawki. Należy zachować ostrożność zarówno na początku stosowania leku, jak i podczas zwiększania dawki. Pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby może być konieczne powolne doboru dawki oraz staranne monitorowanie stanu pacjenta.

Pacjenci w podeszłym wieku.

Zwiększać dawkę leku tej grupie pacjentów należy z ostrożnością.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek.

Tej grupie pacjentów należy stosować zwykłe dawki leku. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu krwi nie korelują ze stopniem zaburzeń funkcji nerek. Amlodypina nie jest usuwana przez dializę.

Amlodypina nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych.

Nie zaleca się stosowania amlodypiny razem z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, ponieważ u niektórych pacjentów biodostępność może być zwiększona, co prowadzi do nasilenia działania hipotensyjnego leku.

Plodność.

Zgłaszano odwracalne zmiany biochemiczne w główce plemnika u niektórych pacjentów przyjmujących blokery kanałów wapniowych. Brakuje informacji klinicznych dotyczących potencjalnego wpływu amlodypiny na płodność.

Lek zawiera laktozę, dlatego jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią. Bezpieczeństwo stosowania amlodypiny u kobiet w czasie ciąży nie jest ustalone.

Amlodypinę w czasie ciąży zaleca się stosować tylko w przypadkach, gdy nie ma bezpieczniejszej alternatywy, a ryzyko związane z samą chorobą przewyższa możliwą szkodę wynikającą z leczenia dla matki i płodu.

U zwierząt przy stosowaniu wysokich dawek obserwowano toksyczność reprodukcyjną.

Okres karmienia piersią. Nie wiadomo, czy amlodypina przenika do mleka matki. Przy podejmowaniu decyzji o kontynuowaniu karmienia piersią lub o stosowaniu amlodypiny należy ocenić korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z zastosowania leku dla matki.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń. Amlodypina może mieć nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami.

Szybkość reakcji może być zmniejszona w przypadku wystąpienia takich objawów jak zawroty głowy, ból głowy, dezorientacja lub nudności.

Należy zachować ostrożność, szczególnie na początku terapii.

Sposób i dawki stosowania.

Dorośli.

W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej typowa dawka początkowa leku wynosi 5 mg 1 raz dziennie. W zależności od odpowiedzi pacjenta na terapię dawkę można zwiększyć do maksymalnej dawki wynoszącej 10 mg 1 raz dziennie.

Pacjentom z dławicą piersiową lek można stosować jako monoterapię lub w połączeniu z innymi lekami przeciwdławicowymi w przypadku oporności na nitraty i/lub odpowiednich dawkach blokerów β.

Istnieje doświadczenie w stosowaniu leku w połączeniu z diuretykami tiazydowymi, blokerami α, blokerami β lub inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki leku przy jednoczesnym stosowaniu z diuretykami tiazydowymi, blokerami β i inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę.

Dzieciom w wieku od 6 lat z nadciśnieniem tętniczym zalecana dawka początkowa leku wynosi 2,5 mg 1 raz dziennie. Jeśli po 4 tygodniach nie uda się osiągnąć odpowiedniego poziomu ciśnienia tętniczego, dawkę można zwiększyć do 5 mg dziennie. Brakuje danych dotyczących stosowania leku w dawkach powyżej 5 mg u tej grupy pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki dla tej grupy pacjentów. Zwiększenie dawki należy prowadzić ostrożnie.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek.

Zaleca się stosowanie zwykłych dawek leku, ponieważ zmiany stężenia amlodypiny w osoczu krwi nie są związane ze stopniem nasilenia niewydolności nerek. Amlodypina nie jest usuwana przez dializę.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby.

Dawki leku do stosowania u pacjentów z zaburzeniem funkcji wątroby od łagodnego do umiarkowanego nie są ustalone, dlatego dobór dawki należy prowadzić ostrożnie i rozpocząć stosowanie leku od najniższej dawki w zakresie dawkowania (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” i „Właściwości farmakologiczne. Farmakokinetyka”). Farmakokinetyki amlodypiny nie badano u pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem funkcji wątroby stosowanie amlodypiny należy rozpocząć od najniższej dawki i stopniowo ją zwiększać.

Tabletki 5 mg nie są przeznaczone do dzielenia na pół w celu uzyskania dawki 2,5 mg, dlatego amlodypinę w dawce 2,5 mg należy przepisywać w postaciach leku o odpowiednim dawkowaniu.

Dzieci. Lek można stosować dzieciom od 6 roku życia. Wpływ amlodypiny na ciśnienie tętnicze u pacjentów poniżej 6 roku życia jest nieznany.

Przedawkowanie. Doświadczenie celowego przedawkowania leku jest ograniczone.

Objawy przedawkowania: znaczne przedawkowanie leku prowadzi do nadmiernej wazodilatacji obwodowej i, być może, do tachykardii odruchowej. Zgłaszano rozwój znacznej i, być może, długotrwałej hipotensji tętniczej ogólnoustrojowej, w tym szoku zakończonego śmiercią.

Rzadko zgłaszano niekardiogenny obrzęk płuc w wyniku przedawkowania amlodypiny, który może mieć opóźniony początek (po 24–48 godzinach od przyjęcia) i może wymagać sztucznej wentylacji płuc. Wczesne działania resuscytacyjne (w tym przeciążenie płynem) w celu utrzymania perfuzji i wyrzutu serca mogą być czynnikami wywołującymi.

Leczenie: klinicznie istotna hipotensja tętnicza spowodowana przedawkowaniem amlodypiny wymaga aktywnej pomocy w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, w tym częstego monitorowania czynności serca i oddychania, podniesienia kończyn dolnych, monitorowania objętości krążącej krwi i diurezy.

W celu przywrócenia tonusu naczyń i ciśnienia tętniczego można zastosować leki zwężające naczynia, upewniając się o braku przeciwwskazań do ich stosowania. Podanie wapnia glukonianu dożylnie może być pomocne w zniwelowaniu efektów blokady kanałów wapniowych.

W niektórych przypadkach może być pomocne przemywanie żołądka. Stosowanie węgla aktywnego u zdrowych ochotników w ciągu 2 godzin po podaniu 10 mg amlodypiny znacząco zmniejszyło poziom jego wchłaniania.

Ponieważ amlodypina w dużym stopniu wiąże się z białkami, efekt dializy jest niewielki.

Działania niepożądane.

Podczas stosowania amlodypiny najczęściej zgłaszane działania niepożądane to: senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, napady gorąca, ból brzucha, nudności, obrzęki łydek, obrzęki i zmęczenie.

Ze strony krwi i układu chłonnego: leukopenia, trombocytopenia.

Ze strony układu odpornościowego: reakcje alergiczne.

Ze strony metabolizmu i zaburzeń odżywiania: hiperglikemia.

Zaburzenia psychiczne: depresja, zaburzenia nastroju (w tym lęk), bezsenność, dezorientacja.

Ze strony układu nerwowego: senność, zawroty głowy, ból głowy (głównie na początku leczenia), drżenie, dysgezja, omdlenia, hipestezja, parestezje, hipertonia, neuropatia obwodowa.

Ze strony narządów wzroku: zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie).

Ze strony narządów słuchu i układu przedsionkowego: szumy w uszach.

Ze strony serca: kołatania serca, arytmia (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego.

Ze strony naczyń: napady gorąca, hipotensja tętnicza, zapalenie naczyń.

Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia: duszność, kaszel, katar.

Ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, nudności, dyspepsja, zaburzenia perystaltyki jelit (w tym biegunka i zaparcia), wymioty, suchość w ustach, zapalenie trzustki, zapalenie żołądka, nadżerki dziąseł.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: zapalenie wątroby, żółtaczka, podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych (najczęściej związane z obturacyjnym charakterem żółtaczki).

Ze strony skóry i tkanek podskórnych: łysienie, purpura, zmiany barwy skóry, nadmierne pocenie się, świąd, wysypka, egzantema, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, erytema wielopostaciowe, odłuszczeniowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego, nadwrażliwość na światło.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: obrzęki łydek, skurcze mięśni, bóle stawów, bóle mięśni, ból pleców.

Ze strony nerek i układu moczowego: zaburzenia oddawania moczu, nokturia, zwiększone częstotliwość oddawania moczu.

Ze strony układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: impotencja, rozrost piersi u mężczyzn.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu podania: obrzęki, zmęczenie, osłabienie, ból w klatce piersiowej, ból, niedobór samopoczucia.

Badania: przyrost lub spadek masy ciała.

Zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia zespołu pozapiramidowego.

Dzieci.

Amlodypina jest dobrze tolerowana u dzieci. Profil działań niepożądanych jest podobny do obserwowanego u dorosłych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dzieci to: ból głowy, zawroty głowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, krwawienie z nosa, ból brzucha, osłabienie, niekontrolowana nadciśnienie tętnicze.

Większość działań niepożądanych miała charakter łagodny lub umiarkowany.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. Lekarze powinni zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Okres ważności. 5 lat.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Tabletki|tabletki| 5 mg lub 10 mg № 10×3 w blistrach w pudełku.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Adres siedziby i miejsce prowadzenia działalności producenta. Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ul. Szewczenki 22.