Somavert 15 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wstęp

Ulotka: informacja dla użytkownika

SOMAVERT 10 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

SOMAVERT 15 mg proszek i rozpuszczczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

SOMAVERT 20 mg proszek i rozpuszczczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

SOMAVERT 25 mg proszek i rozpuszczczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

SOMAVERT 30 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

pegwisomant

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla Ciebie.

• Zachowaj ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku jakichkolwiek pytań skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Lek ten został przepisany wyłącznie Tobie. Nie powinieneś przekazywać go innym osobom, nawet jeśli mają takie same objawy jak Ty, ponieważ może im zaszkodzić.
• Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się ze swoim lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane nieopisane w niniejszej ulotce. Zobacz punkt 4.

Zawartość ulotki

1. Co to jest SOMAVERT i w jakim celu stosuje się ten lek
2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem leku SOMAVERT
3. Jak stosować lek SOMAVERT
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać lek SOMAVERT
6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

1. Co to jest SOMAVERT i do czego służy

SOMAVERT stosuje się do leczenia akromegalii, zaburzenia hormonalnego spowodowanego nadmierną sekrecją hormonu wzrostu (HC) i IGF‑I (czynniki wzrostu podobne do insuliny), charakteryzującego się nadmiernym wzrostem kości, zgrubieniem tkanek miękkich, chorobą serca i powiązanymi zaburzeniami.

Substancją czynną SOMAVERT jest pegwisomant, który jest znany jako antagonist receptora hormonu wzrostu. Te substancje zmniejszają działanie HC oraz poziom krążącego we krwi IGF‑I.

2. Co należy wiedzieć przed zastosowaniem SOMAVERT

Nie należy stosować SOMAVERT

• Jeśli jest nadwrażliwy na pegwisomant lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania SOMAVERT należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

• Jeśli zauważa się zaburzenia wzroku lub bóle głowy, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza.

• Lekarz lub pielęgniarka będą kontrolować poziom IGF‑I (insulinopodobnych czynników wzrostu) krążących we krwi, a w razie potrzeby dostosują dawkę SOMAVERT.

• Lekarz powinien również kontrolować stan gruczolaka (nowotwór łagodny).

• Lekarz przeprowadzi badania czynności wątroby przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia SOMAVERT. Jeśli wyniki tych badań będą nieprawidłowe, lekarz omówi z pacjentem dostępne opcje leczenia. Po rozpoczęciu leczenia lekarz lub pielęgniarka będą kontrolować poziom enzymów wątrobowych we krwi co 4–6 tygodni przez pierwsze 6 miesięcy leczenia SOMAVERT. Stosowanie SOMAVERT należy przerwać, jeśli objawy choroby wątroby będą się utrzymywały.

• Jeśli pacjent cierpi na cukrzycę, lekarz może potrzebować dostosować dawkę insuliny lub innych leków stosowanych w leczeniu cukrzycy.

• U kobiet może dojść do przyrostu płodności w miarę poprawy stanu zdrowia. Nie zaleca się stosowania tego leku u kobiet w ciąży, a kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie środka antykoncepcyjnego. Zobacz również punkt dotyczący ciąży umieszczony dalej.

Inne leki i SOMAVERT

Należy poinformować lekarza, jeśli wcześniej stosowano inny lek w leczeniu akromegalii lub lek w leczeniu cukrzycy.

Należy poinformować lekarza lub farmaceuty, jeśli pacjent stosuje lub stosował ostatnio inne leki. W ramach leczenia może być konieczne stosowanie innych leków. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie wszystkich leków, w tym SOMAVERT, chyba że lekarz, farmaceuta lub pielęgniarka zalecą inaczej.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

Nie zaleca się stosowania SOMAVERT u kobiet w ciąży. Jeśli pacjentka znajduje się w wieku rozrodczym, powinna stosować środek antykoncepcyjny w trakcie leczenia.

Nie wiadomo, czy pegwisomant przechodzi do mleka matki. Nie należy karmić piersią w trakcie stosowania SOMAVERT, chyba że lekarz wyrazi na to zgodę.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, sądzi, że może być w ciąży, lub planuje zajście w ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność kierowania pojazdami i obsługi maszyn.

SOMAVERT zawiera sód

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę; co oznacza, że jest w zasadzie „pozbawiony sodu”.

3. Jak stosować SOMAVERT

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami dotyczącymi stosowania tego leku, które podał lekarz lub farmaceuta. W razie wątpliwości ponownie skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarz poda Ci początkową dawkę pegwisomantu w dawce 80 mg drogą podskórną (pod skórą). Następnie typowa dzienna dawka to 10 mg pegwisomantu podawana codziennie w formie zastrzyku podskórnego (pod skórę).

Co 4–6 tygodni lekarz dokona niezbędnych dostosowań dawki, zwiększając dawkę o 5 mg pegwisomantu dziennie, w zależności od poziomu wspomnianego wcześniej IGF-I we krwi, w celu osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego.

Sposób i droga podania

SOMAVERT jest wstrzykiwany pod skórę. Zastrzyk może zaaplikować sam pacjent lub inna osoba, np. lekarz lub asystent. Należy postępować zgodnie z szczegółowymi instrukcjami dotyczącymi procedury wstrzykiwania, zawartymi na końcu tego ulotki. Lek ten należy stosować przez cały czas, na jaki zaleci lekarz.

Ten lek należy rozpuścić przed użyciem. Nie wolno mieszać tego zastrzyku w tej samej strzykawce lub fiolce z innym lekiem.

W miejscu wstrzykiwania może dojść do zwiększenia się tkanki tłuszczowej. Aby temu zapobiec, należy za każdym razem stosować nieco inne miejsca wstrzykiwania, zgodnie z opisem w kroku 2 sekcji niniejszej ulotki „Instrukcje przygotowania i podania zastrzyku SOMAVERT”. Dzięki temu skóra i tkanka podskórna będą miały czas na regenerację między kolejnymi zastrzykami, zanim ponownie zastosuje się zastrzyk w tym samym miejscu.

Jeśli uważasz, że działanie tego leku jest zbyt silne lub zbyt słabe, porozmawiaj z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

W przypadku podania zbyt dużej dawki SOMAVERT

Jeśli przypadkowo podałeś większą dawkę SOMAVERT niż zalecił lekarz, nie jest to prawdopodobnie poważny problem, ale należy natychmiast poinformować o tym lekarza, farmaceuta lub pielęgniarkę.

Jeśli zapomniałeś/-łaś zastosować SOMAVERT

Jeśli zapomniałeś/-łaś o zaaplikowaniu zastrzyku, powinieneś/-na natychmiast podać następną dawkę, gdy tylko o tym pamiętasz, i kontynuować stosowanie SOMAVERT zgodnie z zaleceniem lekarza. Nie wolno podawać podwójnej dawki w celu nadrobienia pominiętej dawki.

W razie dodatkowych wątpliwości dotyczących stosowania tego leku, skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie każdy musi je doświadczyć.

U niektórych pacjentów stosujących SOMAVERT wystąpiły reakcje alergiczne (anafilaktyczne) o różnym nasileniu – od łagodnych do ciężkich. Objawy ciężkiej reakcji alergicznej mogą obejmować jeden lub więcej z następujących objawów: obrzęk twarzy, języka, warg lub gardła; świsty lub trudności w oddychaniu (spazm krtani); uogólnione wysypki skórne, pokrzywkę lub świąd; lub zawroty głowy. Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią u Ciebie którejkolwiek z tych objawów.

Bardzo często: mogą dotyczyć więcej niż 1 osoby na 10:

• Bóle głowy.
• Biegunka.
• Bóle stawów.

Często: mogą dotyczyć do 1 osoby na 10:

• Trudności w oddychaniu.
• Podwyższenie poziomu substancji wskazujących na funkcję wątroby. Mogą występować w wynikach badań krwi.
• Obecność krwi w moczu.
• Podwyższone ciśnienie krwi.
• Zaparcia, dyskomfort, uczucie choroby, uczucie wzdęcia, niestrawność, wzdęcia.
• Zawroty głowy, senność, niekontrolowany drżenie, zmniejszenie wrażliwości dotykowej.
• Siniaki lub krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, ból lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, zwiększenie tkanki tłuszczowej pod skórą w miejscu wstrzyknięcia, obrzęk kończyn, osłabienie, gorączka.
• Potliwość, świąd, wysypka, skłonność do powstawania siniaków.
• Bóle mięśni, artretyzm.
• Podwyższenie cholesterolu we krwi, przyrost masy ciała, podwyższenie glukozy we krwi, obniżenie glukozy we krwi.
• Objawy grypopodobne, zmęczenie.
• Niepokojące sny.
• Bóle oczu.

Niekoniecznie często: mogą dotyczyć do 1 osoby na 100:

• Reakcja alergiczna po podaniu (gorączka, wysypka, świąd i w ciężkich przypadkach trudności w oddychaniu, szybki obrzęk skóry, wymagające natychmiastowej pomocy medycznej). Mogą wystąpić natychmiast po podaniu lub kilka dni później.
• Białko w moczu, zwiększenie ilości moczu, problemy nerek.
• Brak zainteresowania, uczucie dezorientacji, zwiększone pożądanie seksualne, ataki paniki, utrata pamięci, trudności ze snem.
• Obniżenie liczby płytek krwi we krwi, zwiększenie lub zmniejszenie liczby leukocytów we krwi, skłonność do krwawień.
• Nieprzyjemne uczucia, zaburzenia gojenia się ran.
• Ciężkość oczu, problemy z uchem wewnętrznym.
• Obrzęk twarzy, suchość skóry, nocne poty, zaczerwienienie skóry (rumień), świąd i podniesione wykwity na skórze (pokrzywka).
• Zwiększenie poziomu tłuszczów we krwi, zwiększone poczucie głodu.
• Suchość jamy ustnej, zwiększone wydzielanie śliny, problemy z zębami, hemoroidy.
• Nieprawidłowe wrażenie smaku, migreny.

Nieznane: nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych:

• Irytability.
• Ciężkie trudności w oddychaniu (spazm krtani).
• Szybki obrzęk skóry, tkanki podskórnej oraz wewnętrznej wyściółki (śluzówki) narządów (angioobrzęk).

Około 17% pacjentów rozwija przeciwciała przeciwko hormonowi wzrostu w trakcie leczenia. Wydaje się, że przeciwciała te nie wpływają na działanie tego leku.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszym ulotce. Możesz również zgłosić je bezpośrednio za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania wymienionego w Załączniku V. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w uzyskaniu dodatkowych informacji na temat bezpieczeństwa tego leku.

5. Środki ostrożności dotyczące przechowywania SOMAVERT

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Nie stosuj tego leku po upływie daty ważności podanej na fiolkach i opakowaniu, po oznaczeniu EXP. Data ważności oznacza ostatni dzień miesiąca wskazanego.

Przechowuj fiolki z proszkiem w lodówce (w temperaturze od 2°C do 8°C), w opakowaniu zewnętrznym, aby chronić je przed światłem. Nie zamrażać.

Opakowanie zawierające fiolki z proszkiem SOMAVERT może być przechowywane w temperaturze pokojowej do maksymalnie 25°C przez jeden okres do 30 dni. Wpisz datę ważności na opakowaniu zewnętrznym, wraz z dniem/miesiącem/rokiem (do 30 dni od daty wyjęcia z lodówki). Fiolki należy chronić przed światłem. Nie wkładaj ponownie tego leku do lodówki.

Zniszcz ten lek, jeśli nie zostanie on użyty przed nową datą ważności lub wcześniejszą datą ważności podaną na opakowaniu.

Przechowuj strzykawki wstępnie napełnione w temperaturze poniżej 30°C lub w lodówce (od 2°C do 8°C). Nie zamrażać.

Po przygotowaniu roztworu SOMAVERT należy go natychmiast zastosować.

Nie stosuj tego leku, jeśli zaobserwujesz, że roztwór jest mętny lub zawiera cząstki.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zapytaj swojego farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których już nie potrzebujesz. W ten sposób pomagasz ochronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład SOMAVERT

• Substancją czynną jest pegwisomant.
• SOMAVERT 10 mg: jedna fiolka proszku zawiera 10 mg pegwisomantu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 10 mg pegwisomantu.
• SOMAVERT 15 mg: jedna fiolka proszku zawiera 15 mg pegwisomantu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 15 mg pegwisomantu.
• SOMAVERT 20 mg: jedna fiolka proszku zawiera 20 mg pegwisomantu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 20 mg pegwisomantu.
• SOMAVERT 25 mg: jedna fiolka proszku zawiera 25 mg pegwisomantu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 25 mg pegwisomantu.
• SOMAVERT 30 mg: jedna fiolka proszku zawiera 30 mg pegwisomantu. Po rekonstytucji 1 ml roztworu zawiera 30 mg pegwisomantu.
• Pozostałe składniki to glicyna, manitol (E-421), fosforan sodu bezwodny, monohydrat fosforanu dwusodowego (zobacz punkt 2 „SOMAVERT zawiera sód”).
• Roztwornik to woda do wstrzykiwań.

Wygląd produktu i zawartość opakowania

SOMAVERT jest dostępne w postaci proszku i roztwornika do wstrzykiwań (w fiolce zawierającej 10 mg, 15 mg, 20 mg, 25 mg lub 30 mg pegwisomantu oraz 1 ml roztwornika w strzykawce wstępnie napełnionej). Dostępne opakowania zawierają 1 i/lub 30 sztuk. Nie wszystkie rozmiary opakowań mogą być dostępne handlowo. Proszek jest biały, a roztwornik jest przezroczysty i bezbarwny.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i podmiot odpowiedzialny za produkcję:

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu

Pfizer Europe MA EEIG
Boulevard de la Plaine 17
1050 Bruksela
Belgia

Podmiot odpowiedzialny za produkcję

Pfizer Manufacturing Belgium NV
Rijksweg 12
2870 Puurs-Sint-Amands
Belgia

Więcej informacji na temat tego leku można uzyskać, kontaktując się z lokalnym przedstawicielem właściciela pozwolenia na dopuszczenie do obrotu:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotki: 02/2025.

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje na temat tego leku dostępne są na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu. Istnieją również linki do innych stron internetowych poświęconych rzadkim chorobom i lekom sierocym.

INSTRUKCJE STOSOWANIA

SOMAVERT proszek w fiolce z rozpuszczalnikiem w strzykawce wstępnie załadowanej

pegwisomant do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań

Wyłącznie do wstrzykiwań podskórnych

Fiolka jednodawkowa

SOMAVERT występuje w fiolce jako biały proszek. Przed użyciem należy go wymieszać z cieczą (rozpuszczalnikiem).

Ciecz znajduje się w strzykawce wstępnie załadowanej oznaczonej napisem „Rozpuszczalnik do SOMAVERT”.

Nie należy mieszać SOMAVERT z żadnym innym płynem.

Należy pamiętać, że nie wolno samodzielnie ani innym osobom podawać zastrzyków bez wcześniejszego przeszkolenia przeprowadzonego przez personel medyczny.

Przechowywać opakowania z fiolkami z proszkiem w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C, w miejscu niedostępnym dla bezpośredniego światła słonecznego.

Opakowanie(-a) zawierające fiolkę(-i) z proszkiem SOMAVERT mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej do maksymalnie 25°C przez okres do 30 dni. Należy wpisać datę ważności na opakowaniu, wraz z dniem/miesiącem/rokiem (do 30 dni od daty wyjęcia z lodówki). Fiolkę(-i) należy chronić przed światłem. Nie wolno ponownie umieszczać tego leku w lodówce.

Zniszczyć ten lek, jeśli nie zostanie on użyty przed nową datą ważności lub datą ważności podaną na opakowaniu, w zależności od tego, która z nich przypada wcześniej.

Strzykawkę wstępnie załadowaną z rozpuszczalnikiem można przechowywać w temperaturze pokojowej. Przechowywać poza zasięgiem dzieci.

1. Co jest potrzebne

Opakowanie SOMAVERT zawierające:

• fiolkę z proszkiem SOMAVERT,
• strzykawkę wstępnie załadowaną z rozpuszczalnikiem,
• igłę zabezpieczającą.

Potrzebne są również:

• wacik bawełniany,
• wacik alkoholowy,
• odpowiedni pojemnik na przedmioty ostry.

1. Przygotowanie

Przed rozpoczęciem:

• Mieszać SOMAVERT z rozpuszczalnikiem należy dopiero wtedy, gdy jest się gotowym do podania dawki.

• Wyjąć jedno opakowanie SOMAVERT z lodówki i pozwolić mu osiągnąć temperaturę pokojową w sposób naturalny w bezpiecznym miejscu.

• Umyć ręce wodą z mydłem i dokładnie je osuszyć.

• Otworzyć opakowanie strzykawki i igły zabezpieczającej, aby łatwiej było sięgnąć po każdy element podczas przygotowywania zastrzyku.

• Nie należy używać strzykawki ani fiolki, jeśli:

  • są uszkodzone lub wadliwe;
  • upłynął termin ważności;
  • strzykawka zamarzła, nawet jeśli została później odmrożona (dotyczy wyłącznie strzykawki).

1. Wybór miejsca zastrzyku

• Wybrać inne miejsce w obrębie każdego obszaru do zastrzyku.
• Unikać obszarów kostnych, zaczerwienionych, bolesnych lub twardych, a także miejsc z siniakami, bliznami lub chorobami skóry.
• Oczyścić miejsce zastrzyku wacikiem alkoholowym zgodnie z instrukcją udzieloną przez personel medyczny.
• Poczekać, aż miejsce zastrzyku wyschnie.

1. Zdjęcie pokrywki z fiolki

• Zdjąć pokrywkę z fiolki.
• Wyrzucić pokrywkę; nie będzie ona już potrzebna.

Uwaga: Nie dopuścić do dotknięcia septum fiolki przez żadne przedmioty.

1. Zdjęcie pokrywki ze strzykawki

• Zdjąć pokrywkę ze strzykawki. Może to wymagać większego wysiłku niż się spodziewać.
• Wyrzucić pokrywkę ze strzykawki; nie będzie ona już potrzebna.
• Utrzymać strzykawkę w pozycji pionowej, aby uniknąć wycieku.

Uwaga: Po zdjęciu pokrywki nie dopuścić do dotknięcia końcówki strzykawki przez żadne przedmioty.

1. Nasunięcie igły zabezpieczającej

• Nasunąć igłę zabezpieczającą na strzykawkę, mocno obracając ją aż do oporu.

1. Zdjęcie osłony ochronnej igły

• Otworzyć ochronny osłonę igły, odginając ją na zewnątrz.
• Ostrożnie zdjąć osłonę ochronną igły bezpośrednio na zewnątrz.
• Wyrzucić osłonę ochronną igły; nie będzie ona już potrzebna.

Uwaga: Nie dopuścić do dotknięcia igły przez żadne przedmioty.

1. Wprowadzenie igły

• Wprowadzić igłę przez środek septum fiolki, jak wskazano.
• Podczas wprowadzenia igły do septum fiolki trzymać strzykawkę, aby uniknąć jej zgięcia.

1. Dodanie cieczy

• Nachylić fiolkę i strzykawkę pod kątem, jak wskazano.
• Wprowadzić tłok strzykawki powoli, aż cała ciecz znajdzie się w fiolce.
• Uwaga: Należy dbać o to, aby ciecz nie wpadała bezpośrednio na proszek, ponieważ mogłoby to spowodować powstawanie piany. Piana czyni lek nieprzydatnym do użycia.
• Nie wyciągać jeszcze igły.

1. Wymieszanie zawartości fiolki

• Trzymać strzykawkę i fiolkę jedną ręką, jak wskazano.
• Delikatnie wymieszać ciecz, przesuwając fiolkę ruchem okrężnym po powierzchni płaskiej.
• Kontynuować wymieszanie, aż cały proszek całkowicie się rozpuści.

Uwaga: Może to potrwać do 5 minut.

1. Sprawdzenie leku

• Z igłą wciąż włożoną do fiolki dokładnie sprawdzić lek. Powinien on być klarowny i bez widocznych cząsteczek.
• Nie należy go używać, jeśli:
  • roztwór jest mętny lub ciemny;
  • roztwór ma jakikolwiek kolor;
  • zawiera cząsteczki lub pojawiła się warstwa piany w fiolce.

1. Ponowne ustawienie igły

• Obrócić fiolkę tak, aby widoczna była przestrzeń w septum fiolki, jak wskazano.
• Przesunąć igłę w dół, tak aby jej koniec znalazł się w najniższym punkcie cieczy. Ułatwi to pobranie jak największej ilości płynu.
• Sprawdzić, czy tłok nie przesunął się. Jeśli tak, wcisnąć go z powrotem całkowicie do strzykawki. Zapewni to, że cały powietrze opuści strzykawkę przed pobraniem dawki.

1. Pobranie dawki

• Powoli wyciągnąć tłok, aby pobrać jak największą ilość leku z fiolki.

Uwaga: Jeśli w strzykawce pojawi się powietrze, nacisnąć cylinder strzykawki, aby pęcherzyki przemieściły się do góry, a następnie powoli wcisnąć pęcherzyki z powrotem do fiolki.

• Wyciągnąć igłę z fiolki.

1. Wprowadzenie igły

• Ostrożnie zacisnąć skórę w miejscu zastrzyku.
• Wprowadzić igłę całkowicie w zaciskaną skórę.

1. Wstrzyknięcie leku

• Powoli wcisnąć tłok aż do opróżnienia strzykawki.

Uwaga: Upewnić się, że igła jest całkowicie wprowadzona.

• Puścić zaciśniętą skórę i wyjąć igłę prosto.

1. Zabezpieczenie igły

• Zdjąć ochronny osłonę igły i nałożyć ją na igłę.
• Ostrożnie nacisnąć na twardą powierzchnię, aby zamknąć osłonę igły.

Uwaga: Usłyszy się kliknięcie, gdy osłona igły się zamknie.

1. Zniszczenie

• Strzykawki i igły nigdy nie wolno używać ponownie. Zniszczyć je zgodnie z instrukcją lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty oraz zgodnie z lokalnymi wytycznymi sanitarnymi i przepisami dotyczącymi bezpieczeństwa.

1. Po zastrzyku

• W razie potrzeby delikatnie przycisnąć czystym wacikiem bawełnianym miejsce zastrzyku.
• Nie wtapiać miejsca zastrzyku.

PYTANIA I ODPOWIEDZI

Co należy zrobić, jeśli przypadkowo dotknięto septum fiolki?

• Septum fiolki należy przetrzeć nowym wacikiem alkoholowym i pozostawić do całkowitego wyschnięcia. Jeśli nie można go wyczyścić, nie należy używać fiolki.

Co zrobić ze strzykawką, jeśli upadła?

• Nie należy jej używać, nawet jeśli wydaje się nieuszkodzona. Zniszczyć strzykawkę tak samo jak używaną. Będzie potrzebna nowa strzykawka.

Ile razy można bezpiecznie wprowadzać igłę do septum fiolki?

• Tylko raz. Wyciąganie i ponowne wprowadzanie igły znacznie zwiększa ryzyko jej uszkodzenia i stępienia. Może to powodować dyskomfort i zwiększać ryzyko uszkodzenia skóry oraz zakażenia. Istnieje również ryzyko utraty części leku.

Czy wolno wstrząsać fiolką, jeśli proszek się nie rozpuszcza?

• Nie, nigdy nie wolno wstrząsać fiolki. Wstrząsanie może unieczynnić lek i spowodować powstawanie piany. Rozpuszczenie proszku może potrwać kilka minut, dlatego należy kontynuować delikatne kołysanie fiolką ruchem okrężnym, aż roztwór stanie się całkowicie klarowny.

Skąd wiadomo, że w fiolce pojawiła się pianka?

• Pianka pojawia się jako warstwa drobnych pęcherzyków unoszących się na powierzchni cieczy. Nie wolno wstrzykiwać SOMAVERT, jeśli pojawiła się pianka.

Jak zapobiec powstawaniu piany w leku?

• Wciskać tłok bardzo powoli, aby ciecz płynęła delikatnie do fiolki. Nie wolno wlewać cieczy bezpośrednio na proszek, ponieważ spowoduje to powstawanie piany. Ta technika skróci również czas mieszania i pozwoli pobrać większą ilość leku.

W strzykawce widoczne są małe ilości powietrza. Czy to normalne?

• Małe pęcherzyki powietrza w cieczy są normalne i zastrzyk jest bezpieczny. Należy jednak uważać, aby przypadkowo nie nabrać powietrza do strzykawki – powinno ono zostać usunięte przed zastrzykiem. Pęcherzyki lub przestrzenie powietrzne unoszące się nad cieczą należy odpowietrzyć z powrotem do fiolki.

Dlaczego nie można pobrać całego leku z fiolki?

• Kształt fiolki powoduje, że niewielka ilość leku pozostaje w fiolce. Jest to zjawisko normalne. Aby upewnić się, że pozostaje tam jak najmniej leku, należy podczas pobierania dawki upewnić się, że koniec igły jest jak najgłębiej w fiolce.

Co zrobić, jeśli mam wątpliwości dotyczące leku?

• Wszystkie pytania należy kierować do lekarza, pielęgniarki lub farmaceuty z doświadczeniem w stosowaniu SOMAVERT.