Cozaar 50 mg tabletki powlekane

Ulotka: Informacja dla użytkownika

Wprowadzenie

Ulotka: informacja dla użytkownika

COZAAR 12,5 mg INICIO tabletki powlekane

COZAAR 50 mg tabletki powlekane

COZAAR 100 mg tabletki powlekane

losartanu potasu

Przed zastosowaniem tego leku należy dokładnie przeczytać całą ulotkę, ponieważ zawiera ona ważną dla Ciebie informację.

• Zachowaj tę ulotkę, ponieważ możesz mieć potrzebę ponownego zapoznania się z jej treścią.
• W przypadku pytań skontaktuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
• Ten lek został przepisany wyłącznie Tobie i nie należy go przekazywać innym osobom, nawet jeśli mają one podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić.
• W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania niepożądane, których nie ma w niniejszej ulotce. Zobacz sekcję 4.

Spis treści ulotki

1. Co to jest Cozaar i do czego służy
2. Co należy wiedzieć przed rozpoczęciem stosowania Cozaar
3. Jak stosować Cozaar
4. Możliwe działania niepożądane
5. Jak przechowywać Cozaar
6. Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Cozaar i do czego jest stosowany

Losartan (Cozaar) należy do grupy leków zwanych antagonistami receptorów angiotensyny II. Angiotensyna II to substancja wytwarzana w organizmie, która wiąże się z receptorami znajdującymi się w naczyniach krwonych, powodując ich zwężenie. Skutkuje to podwyższeniem ciśnienia krwi. Losartan zapobiega wiązaniu się angiotensyny II z tymi receptorami, co powoduje rozluźnienie naczyń krwonych i obniżenie ciśnienia krwi. Losartan spowalnia pogarszanie się czynności nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2.

Cozaar stosuje się:

• w leczeniu pacjentów z podwyższonym ciśnieniem krwi (nadciśnieniem) u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat.
• w celu ochrony nerek u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, u których badania laboratoryjne wskazują na niewydolność nerek oraz proteinurię ≥ 0,5 g na dobę (chorobę, w której w moczu występuje nieprawidłowa ilość białka).
• w leczeniu pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdy lekarz stwierdzi, że leczenie specyficznymi lekami zwanymi inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitory ECA, leki stosowane w celu obniżenia podwyższonego ciśnienia krwi) nie jest odpowiednie. Jeśli niewydolność serca została ustabilizowana za pomocą inhibitora ECA, nie należy przełączać się na losartan.
• u pacjentów z podwyższonym ciśnieniem krwi i zwiększoną grubością lewej komory serca, Cozaar wykazał zmniejszenie ryzyka udaru mózgu („wskazanie LIFE”).

2. Co powinieneś wiedzieć przed zażyciem Cozaar

Nie przyjmuj Cozaar

• jeśli jesteś uczulony na losartan lub którykolwiek z innych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
• jeśli jesteś w ciąży powyżej 3. miesiąca (najlepiej również unikać Cozaar na początku ciąży – zobacz punkt „Ciąża”),
• jeśli funkcja Twojego wątroby jest poważnie upośledzona,
• jeśli masz cukrzycę lub niewydolność nerek i leczony jesteś lekiem obniżającym ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania Cozaar skonsultuj się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Powinieneś poinformować lekarza, jeśli uważasz, że możesz być w ciąży (lub możesz zostać w ciąży). Nie zaleca się stosowania Cozaar na początku ciąży, a po 3. miesiącu ciąży nie należy go przyjmować, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia u dziecka, jeśli jest stosowany w tym okresie (zobacz sekcję „Ciąża”).

Ważne jest, aby poinformować swojego lekarza przed przyjmowaniem Cozaar:

• jeśli kiedykolwiek miałeś angiośwego (obrzęk twarzy, warg, języka i/lub gardła) (zobacz również sekcję 4 „Możliwe działania niepożądane”),
• jeśli masz nadmierne wymioty lub biegunkę, które powodują nadmierne utraty płynów i/lub soli z organizmu,
• jeśli przyjmujesz diuretyki (leki zwiększające ilość wody usuwanej przez nerki) lub stosujesz dietę ubogą w sól, powodującą nadmierną utratę płynów i soli z organizmu (zobacz sekcję 3 „Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów”),
• jeśli wiesz, że masz zwężenie lub zablokowanie naczyń krwionośnych prowadzących do nerek lub niedawno przeszedłeś przeszczep nerki,
• jeśli Twoja funkcja wątroby jest zaburzona (zobacz sekcje 2 „Nie przyjmuj Cozaar” i 3 „Dawkowanie u specjalnych grup pacjentów”),
• jeśli masz niewydolność serca z lub bez niewydolności nerek lub współistniejące potencjalnie śmiertelne zaburzenia rytmu serca. Szczególna ostrożność jest wymagana, jeśli jednocześnie leczony jesteś lekiem z grupy beta-blokerów,
• jeśli masz problemy z zastawkami serca lub z mięśniem sercowym,
• jeśli masz chorobę wieńcową (spowodowaną zmniejszonym przepływem krwi w naczyniach serca) lub chorobę naczyniową mózgu (spowodowaną ograniczoną krążeniem krwi w mózgu),
• jeśli masz pierwotny hiperaldosteronizm (zespołowy stan związany z nadmierną sekrecją hormonu aldosteronu przez nadnercze z powodu zaburzenia tej gruczoły),
• jeśli przyjmujesz którykolwiek z następujących leków stosowanych w nadciśnieniu:
  • inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (IEK) (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), szczególnie jeśli masz problemy nerkowe związane z cukrzycą,
  • aliskiren.

Twój lekarz może kontrolować funkcję nerek, ciśnienie krwi oraz poziom elektrolitów we krwi (np. potasu) w regularnych odstępach czasu.

Zobacz również informacje pod nagłówkiem „Nie przyjmuj Cozaar”.

• jeśli przyjmujesz inne leki, które mogą podnosić stężenie potasu we krwi (zobacz sekcję 2 „Stosowanie Cozaar z innymi lekami”).

Skonsultuj się z lekarzem, jeśli po zażyciu Cozaar pojawią się bóle brzucha, nudności, wymioty lub biegunka. Lekarz zadecyduje, czy należy kontynuować leczenie. Nie przerywaj samodzielnie przyjmowania Cozaar.

Dzieci i młodzież

Cozaar był badany u dzieci. Aby uzyskać więcej informacji, porozmawiaj z lekarzem.

Nie zaleca się stosowania Cozaar u dzieci z chorobą nerek lub wątroby, ponieważ dostępne dane u tych grup pacjentów są ograniczone. Nie zaleca się stosowania Cozaar u dzieci poniżej 6. roku życia, ponieważ nie udowodniono jego skuteczności u tej grupy wiekowej.

Inne leki i Cozaar

Poinformuj lekarza lub farmaceutę, jeśli aktualnie przyjmujesz, niedawno przyjmowałeś lub możesz mieć potrzebę przyjmowania innych leków.

Poinformuj lekarza, jeśli przyjmujesz suplementy potasu, zastępcze sole zawierające potas lub leki oszczędzające potas, takie jak niektóre diuretyki (amiloryda, triamteren, spironolakton) lub inne leki, które mogą podnosić stężenie potasu we krwi (np. heparyna, leki zawierające trymetoprymin), ponieważ nie zaleca się ich stosowania w połączeniu z Cozaar.

Podczas leczenia Cozaar należy zachować szczególną ostrożność przy przyjmowaniu następujących leków:

• innych leków obniżających ciśnienie krwi, ponieważ mogą powodować dodatkowe obniżenie ciśnienia. Ciśnienie krwi może być również obniżane przez niektóre z następujących leków/klas leków: trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwpsychotyczne, baklofen, amifostyna,
• niesteroidowych leków przeciwzapalnych, takich jak indometacyna, w tym inhibitorów COX-2 (leki zmniejszające stan zapalny i stosowane do łagodzenia bólu), ponieważ mogą one zmniejszać działanie obniżające ciśnienie krwi losartanu.

Twój lekarz może być zmuszony do zmiany dawki i/lub podjęcia innych środków ostrożności:

Jeśli przyjmujesz inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę (IEK) lub aliskiren (zobacz również informacje pod nagłówkami „Nie przyjmuj Cozaar” i „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Jeśli Twoja funkcja nerek jest zaburzona, jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do pogorszenia funkcji nerek.

Leków zawierających lit należy unikać w połączeniu z losartanem, chyba że lekarz będzie dokładnie monitorować stan. Może być konieczne podjęcie szczególnych środków ostrożności (np. badania krwi).

Stosowanie Cozaar z posiłkami i napojami

Cozaar można przyjmować z posiłkiem lub bez niego.

Należy unikać soku z grejpfruta podczas przyjmowania Cozaar.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Poinformuj lekarza, jeśli uważasz, że możesz być w ciąży (lub możesz zostać w ciąży). Zwykle lekarz doradzi Ci, abyś przestał przyjmować Cozaar przed zajściem w ciążę lub tak szybko, jak tylko dowiesz się o ciąży, i zaleci inny lek zamiast Cozaar. Nie zaleca się stosowania Cozaar na początku ciąży, a po 3. miesiącu ciąży nie należy go przyjmować, ponieważ może powodować poważne uszkodzenia u dziecka, jeśli stosowany jest od trzeciego miesiąca ciąży.

Karmienie piersią

Poinformuj lekarza, jeśli karmisz piersią lub planujesz karmienie piersią. Cozaar nie jest zalecany kobietom karmiącym piersią i lekarz może wybrać inne leczenie, jeśli chcesz kontynuować karmienie. Szczególnie jeśli Twoje dziecko jest noworodkiem lub urodziło się przedwcześnie.

Skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem tego leku.

Kierowanie pojazdami i obsługa maszyn

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Najmniej prawdopodobne, aby Cozaar wpływał na Twoją zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn. Jednakże, podobnie jak wiele innych leków stosowanych w nadciśnieniu, losartan może powodować zawroty głowy lub senność u niektórych osób. Jeśli doświadczasz zawrotów głowy lub senności, skonsultuj się z lekarzem przed wykonaniem tych czynności.

Cozaar zawiera laktozę

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli lekarz poinformował Cię o nietolerancji niektórych cukrów, skonsultuj się z nim przed przyjęciem tego leku.

3. Jak stosować Cozaar

Postępuj dokładnie zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty dotyczącego sposobu podawania tego leku. W razie wątpliwości skonsultuj się ponownie z lekarzem lub farmaceutą. Dawkę Cozaar ustali lekarz, biorąc pod uwagę stan Twojego zdrowia oraz to, czy przyjmujesz inne leki. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie Cozaar tak długo, jak zalecił lekarz, aby zapewnić stałą kontrolę ciśnienia tętniczego.

Pacjenci dorośli z podwyższonym ciśnieniem tętniczym

Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka Cozaar 50 mg) raz dziennie. Maksymalny efekt obniżania ciśnienia tętniczego osiąga się po 3–6 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Następnie u niektórych pacjentów dawkę można zwiększyć do 100 mg losartanu (dwie tabletki Cozaar 50 mg lub jedna tabletka Cozaar 100 mg) raz dziennie.

Jeśli uważasz, że działanie losartanu jest zbyt silne lub zbyt słabe, poinformuj o tym lekarza lub farmaceutę.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci poniżej 6 roku życia

Cozaar nie jest zalecany do stosowania u dzieci poniżej 6 roku życia, ponieważ nie udowodniono jego skuteczności w tej grupie wiekowej.

Dzieci w wieku od 6 do 18 lat

Zalecaną dawką początkową u pacjentów o wadze od 20 do 50 kg jest 0,7 mg losartanu na kg masy ciała, podawane raz dziennie (do maksymalnie 25 mg Cozaar). Lekarz może zwiększyć dawkę, jeśli ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane.

Inna postać farmaceutyczna tego leku może być bardziej odpowiednia dla dzieci; zapytaj lekarza lub farmaceutę.

Pacjenci dorośli z podwyższonym ciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2

Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg losartanu (jedna tabletka Cozaar 50 mg) raz dziennie. Następnie dawkę można zwiększyć do 100 mg losartanu (dwie tabletki Cozaar 50 mg lub jedna tabletka Cozaar 100 mg) raz dziennie, w zależności od odpowiedzi ciśnienia tętniczego.

Losartan można stosować razem z innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze (np. diuretykami, antagonistami wapnia, blokerami alfa lub beta, lekami o działaniu centralnym), a także z insulina i innymi lekami stosowanymi do obniżania poziomu glukozy we krwi (np. sulfonamidami, glitazonami, inhibitorami alfa-glukozydazy).

Pacjenci dorośli z niewydolnością serca

Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 12,5 mg losartanu (jedna tabletka Cozaar 12,5 mg INICIO) raz dziennie. Zwykle dawkę należy stopniowo zwiększać co tydzień (czyli 12,5 mg dziennie w pierwszym tygodniu, 25 mg dziennie w drugim tygodniu, 50 mg dziennie w trzecim tygodniu, 100 mg dziennie w czwartym tygodniu, 150 mg dziennie w piątym tygodniu), aż do osiągnięcia dawki utrzymania ustalonej przez lekarza. Można stosować maksymalną dawkę 150 mg losartanu (np. trzy tabletki Cozaar 50 mg lub jedna tabletka Cozaar 100 mg i jedna tabletka Cozaar 50 mg) raz dziennie.

W leczeniu niewydolności serca losartan jest zwykle stosowany razem z diuretykiem (lek, który zwiększa ilość wody usuwanej przez nerki), i/lub glikozydami nasierdziowymi (lek, który pomaga sercu działać silniej i efektywniej), i/lub blokerem beta.

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Lekarz może zalecić niższą dawkę, szczególnie na początku leczenia u niektórych pacjentów, takich jak pacjenci leczeni wysokimi dawkami diuretyków, pacjenci z niewydolnością wątroby lub pacjenci powyżej 75 roku życia. Nie zaleca się stosowania losartanu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz sekcja „Nie przyjmuj Cozaar”).

Sposób podania

Tabletki należy połknąć całe z szklanką wody. Stosuj dawkę codziennie mniej więcej o tej samej porze. Ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie Cozaar tak długo, jak zaleci lekarz.

Jeśli przyjmiesz więcej Cozaar niż powinieneś

Jeśli przypadkowo przyjmiesz zbyt wiele tabletek, skontaktuj się natychmiast z lekarzem. Objawy przedawkowania to obniżone ciśnienie tętnicze, przyspieszone tętno i ewentualnie spowolnione tętno.

Możesz również zadzwonić do Informacji Toksykologicznej. Telefon: (91) 562 04 20, podając nazwę leku i przyjętą ilość. Zaleca się, aby zaprezentować opakowanie i ulotkę lekarzowi lub innemu personelowi medycznemu.

Jeśli zapomniałeś przyjąć Cozaar

Jeśli przypadkowo zapomnisz o dawce, po prostu przyjmij następną dawkę w normalnym czasie. Nie przyjmuj podwójnej dawki, aby nadrobić pominiętą dawkę. Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Tak jak wszystkie leki, ten lek może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich pacjentów one występują.

Jeśli wystąpi u Państwa jedna z poniższych sytuacji, należy natychmiast przestać przyjmować tabletki z losartanem i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala z działem ratunkowym:

Ciężka reakcja alergiczna (wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej lub gardła, które mogą powodować trudności w połykaniu lub oddychaniu).

Jest to ciężkie, ale rzadkie działanie niepożądane, występujące u więcej niż 1 na 10 000 pacjentów, ale mniej niż 1 na 1 000 pacjentów. Może wymagać natychmiastowej pomocy medycznej lub hospitalizacji.

Zaobserwowano następujące działania niepożądane podczas stosowania Cozaar:

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• zawroty głowy,
• obniżone ciśnienie krwi (szczególnie po nadmiernym utracie wody z naczyń krwionośnych, np. u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub leczonych wysokimi dawkami diuretyków),
• skutki ortostatyczne zależne od dawki, takie jak obniżenie ciśnienia krwi po wstaniu ze stanu leżącego lub siedzącego,
• osłabienie,
• zmęczenie,
• niski poziom cukru we krwi (hipoglikemia),
• zbyt wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia),
• zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek,
• zmniejszona liczba czerwonych krwinek (anemia),
• podwyższone stężenie mocznika we krwi, kreatyniny surowicy oraz potasu surowicy u pacjentów z niewydolnością serca.

Nieczęste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• senność,
• ból głowy,
• zaburzenia snu,
• uczucie bardzo szybkiego bicie serca (kołatanie serca),
• silny ból w klatce piersiowej (angina piersiowa),
• trudności w oddychaniu (dyspnea),
• ból brzucha,
• zaparcia,
• biegunka,
• nudności,
• wymioty,
• wyprysk (urtikaria),
• swędzenie (świerdzenie),
• wysypka,
• obrzęk lokalny (obrzęk),
• kaszel.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1 000 osób):

• nadwrażliwość,
• obrzęk naczyniowy (angioedem),
• obrzęk jelitowy: obrzęk jelita powodujący objawy takie jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka,
• zapalenie naczyń krwionośnych (wazopatia, w tym purpura Schönleina-Henocha),
• uczucie mrowienia lub drętwienia (parestezja),
• omdlenie (zawroty),
• bardzo szybkie i nieregularne bicie serca (migotanie przedsionków),
• udar mózgu (udar),
• zapalenie wątroby (zapalenie wątroby),
• podwyższenie poziomu alaninotransferazy (ALT) we krwi, które zwykle ustępuje po przerwaniu leczenia.

Częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych):

• zmniejszona liczba płytek krwi,
• migrena,
• zaburzenia czynności wątroby,
• ból mięśni i stawów,
• objawy przypominające grypę,
• ból pleców i infekcja dróg moczowych,
• zwiększona wrażliwość na światło słoneczne (fotouczulenie),
• ból mięśni o nieznanej przyczynie oraz ciemne, herbatopodobne zabarwienie moczu (rabdomioliza),
• impotencja,
• zapalenie trzustki (zapalenie trzustki),
• obniżony poziom sodu we krwi (hiponatremia),
• depresja,
• ogólnie złe samopoczucie (niedoból),
• dzwonienie, szum, trzaski lub gwizdy w uszach (szumy w uszach),
• zaburzenia smaku (dysgeuzja).

Działania niepożądane u dzieci są podobne do tych obserwowanych u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych:

Jeśli wystąpi u Państwa jakiekolwiek działania niepożądane, należy skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, nawet jeśli są to działania, które nie zostały wymienione w niniejszym ulotce. Można je również zgłosić bezpośrednio za pośrednictwem Hiszpańskiego Systemu Farmakowigilancji Leków na Użycie Ludzkie: https://www.notificaram.es. Poprzez zgłaszanie działań niepożądanych można przyczynić się do udostępnienia większej ilości informacji dotyczących bezpieczeństwa tego leku.

5. Ochrona leku Cozaar

Przechowuj ten lek w miejscu niedostępnym dla dzieci i poza ich zasięgiem.

Nie należy stosować tego leku po upływie daty ważności, która jest wybita na opakowaniu lub na etykiecie butelki. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia wskazanego miesiąca.

Opakowanie blisterowe:

Przechowuj lek Cozaar w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem i wilgocią.

Nie należy otwierać blisteru, dopóki nie będzie się gotowy do zażycia leku.

Butelki:

Przechowuj lek Cozaar w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem.

Nie przechowuj w temperaturze powyżej 25 °C. Butelkę należy trzymać dobrze zamkniętą, aby chronić lek przed wilgocią.

Leków nie wolno wyrzucać do kanalizacji ani do śmieci. Zużyte opakowania oraz leki, których nie potrzebujesz, oddaj do Punktu Zbiorczego SIGRE w aptece. W razie wątpliwości zapytaj farmaceuty, jak pozbyć się opakowań i leków, których nie potrzebujesz. W ten sposób pomóż ochronić środowisko naturalne.

6. Zawartość opakowania i informacje dodatkowe

Skład Cozaar

Substancją czynną jest losartan potasu.

Każda tabletka Cozaar 12,5 mg INICIO zawiera 12,5 mg losartanu potasu.

Każda tabletka Cozaar 50 mg zawiera 50 mg losartanu potasu.

Każda tabletka Cozaar 100 mg zawiera 100 mg losartanu potasu.

Pozostałe składniki to celuloza mikryształowa (E-460), laktoza jednowodna (patrz punkt 2 „Cozaar zawiera laktozę”), skrobię kukurydzianą pregelatynizowaną, stearynian magnezu (E-572), hydroksypropylocelulozę (E-463), hipromelowę (E-464).

Cozaar 12,5 mg INICIO, 50 mg i 100 mg zawierają potas w następujących ilościach: 1,06 mg (0,027 mEq), 4,24 mg (0,108 mEq) i 8,48 mg (0,216 mEq), odpowiednio.

Tabletki Cozaar 12,5 mg INICIO zawierają ponadto wosk karneuba (E-903), dwutlenek tytanu (E-171) i lak barwnika indygo karminowego na aluminium (E-132).

Tabletki Cozaar 50 mg zawierają ponadto wosk karneuba (E-903) i dwutlenek tytanu (E-171).

Tabletki Cozaar 100 mg zawierają ponadto wosk karneuba (E-903) i dwutlenek tytanu (E-171).

Wygląd produktu i zawartość opakowania

Cozaar 12,5 mg INICIO jest dostarczany w postaci tabletek powlekanych, bez podziału, zawierających 12,5 mg losartanu potasu.

Cozaar 50 mg jest dostarczany w postaci tabletek powlekanych, z podziałem, zawierających 50 mg losartanu potasu. Linia podziału nie jest przeznaczona do dzielenia tabletki.

Cozaar 100 mg jest dostarczany w postaci tabletek powlekanych, bez podziału, zawierających 100 mg losartanu potasu.

Cozaar jest dostępny w następujących rozmiarach opakowań:

• Cozaar 12,5 mg INICIO – blister PVC/PE/PVDC z folią aluminiową, w opakowaniach kartonowych po 7, 14, 21, 28, 50, 98, 210 lub 500 tabletek oraz opakowania jednostkowe po 28 tabletek do użytku szpitalnego. Słoik HDPE z 100 tabletkami.
• Cozaar 50 mg – blister PVC/PE/PVDC z folią aluminiową, w opakowaniach kartonowych po 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98, 280 lub 500 tabletek oraz opakowania jednostkowe po 28, 56 i 98 tabletek do użytku szpitalnego. Słoiki HDPE z 100 lub 300 tabletkami.
• Cozaar 100 mg – blister PVC/PE/PVDC z folią aluminiową, w opakowaniach kartonowych po 7, 10, 14, 15, 20, 28, 30, 50, 56, 84, 90, 98 lub 280 tabletek oraz opakowania jednostkowe po 28, 56 i 98 tabletek do użytku szpitalnego. Słoik HDPE z 100 tabletkami.

Dostępne mogą być tylko niektóre rozmiary opakowań.

Właściciel pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producent

Niniejszy lek jest zarejestrowany w państwach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Data ostatniej aktualizacji tego ulotki: 03/2025.

Szczegółowe i aktualne informacje na temat tego leku są dostępne na stronie internetowej Hiszpańskiej Agencji Leków i Produktów Zdrowia (AEMPS) (http://www.aemps.gob.es/)